V SA/Wa 1285/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2020 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej - Departamentu Rozwoju Cyfrowego z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi [...] (dalej także: "Skarżący" lub "Wnioskodawca") jest rozstrzygnięcie Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej Departamentu Rozwoju Cyfrowego z [...] sierpnia 2020 r. (znak sprawy: [...]) nie uwzględniające protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] pn.: "Digitalizacja i opracowanie zasobów filmowych i okołofilmowych pochodzących ze zbiorów [...] oraz ich upowszechniania poprzez zaawansowaną i wielofunkcyjną internetową platformę cyfrową "szukaj w zasobach". Kontrolowane rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Skarżący złożył do Centrum Projektów Polska Cyfrowa działającego jako Instytucja Organizująca Konkurs (dalej: "IOK") wniosek o dofinansowanie projektu o nr [...] w ramach konkursu przeprowadzanego dla II Osi priorytetowej – "E-administracja i otwarty rząd", Działania 2.3 "Cyfrowa dostępność i użyteczność informacji sektora publicznego", Poddziałania 2.3.2 "Cyfrowe udostępnienie zasobów kultury" Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014 – 2020 (dalej: "POPC"). W wyniku oceny przeprowadzonej na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 1431) – dalej "ustawa wdrożeniowa" oraz § 11 ust. 7 oraz ust. 8 Regulaminu konkursu dla naboru nr [...] (dalej: "Regulamin") projekt uzyskał wynik negatywny i tym samym nie został rekomendowany do dofinansowania. Centrum Projektów Polska Cyfrowa działające jako IOK poinformowało o tym fakcie Wnioskodawcę pismem z 22 kwietnia 2020 r. [...], do którego dołączono sporządzone przez ekspertów karty oceny merytorycznej. W rozstrzygnięciu wskazano, że powodem negatywnej oceny wniosku o dofinasowanie projektu był brak spełnienia obligatoryjnych kryteriów merytorycznych, tj.: kryterium nr 8 "Projekt zapewnia standard cyfrowego udostępniania zasobów kultury"; kryterium nr 12 "Zakres rzeczowy i struktura wydatków są adekwatne do celów programu i projektu"; kryterium nr 23 "Projekt jest realizowany zgodnie z metodyką zarządzania projektami". W wyniku oceny dokonanej przez IOK wniosek uzyskał łącznie 62,00 punkty. Skarżący złożył protest od negatywnej oceny merytorycznej wniosku. Stwierdził, że spełnienie kryterium nr 8 zależy od spełnienia wymagań WCAG 2.0 oraz zastosowania metod projektowania UCD. Wskazał, że wymagania opisane w wymaganych standardach dostępności są tożsame z wymaganiami opisanymi w dokumencie WCAG 2.0 na poziomie AA. Zdaniem Wnioskodawcy, opis tych wymagań na poziomie AA nie jest przypadkowy. Wskazanie konkretnych wymagań w przedmiotowym zakresie wynika bezpośrednio z treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych Rozporządzenie to wskazuje także konkretny poziom wymagań zgodnych ze standardem WCAG. Dlatego Wnioskodawca w sposób jednoznaczny zadeklarował pełną zgodność wdrażanego systemu informatycznego z przywołanym rozporządzeniem. Skoro dostarczane produkty będą zgodne ze standardem WCAG 2.0 na poziomie AA, będą zgodne z wymaganiami określonymi w standardach. Odnosząc się do podniesionych przez ekspertów zarzutów w ramach kryterium nr 12 Wnioskodawca wskazał, że omyłkowo załączył nieodpowiedni (niepełny) dokument aplikacyjny (plik excel) dotyczący analizy finansowej projektu. Zdaniem Wnioskodawcy bez prawidłowego załącznika z rozbiciem wydatków i wskazaniem m.in. liczby sztuk planowanych zakupów (wydatków) ocena kosztów i zakresu projektu nie była możliwa. Na etapie aplikowania Wnioskodawca nie zauważył tej oczywistej omyłki. W proteście podkreślono, że eksperci pomimo świadomości tego, że Wnioskodawca nie załączył wszystkich niezbędnych dokumentów, nie wezwali Skarżącego do złożenia wyjaśnień i uzupełnień, tak jak ma to miejsce w przypadku innych projektów, przez co naruszona została zasada równego traktowania wnioskodawców (naruszenie § 11 ust. 11 Regulaminu). Wnioskodawca podkreślił, że przed złożeniem Wniosku korzystał ze wsparcia zespołu POPC, któremu to zespołowi przekazał prawidłowy załącznik. W ramach kryterium nr 23 Skarżący zarzucił ekspertom, że skupili się na brakach dotyczących jedynie niektórych aspektów tego kryterium, nie oceniając całego podejścia do zarządzania projektem, przedstawionego przez Wnioskodawcę w dokumentacji aplikacyjnej. Wnioskodawca zadeklarował, że projekt będzie zarządzany z wykorzystaniem zasad określonych w metodyce PRINCE2 oraz Agile Project Management oraz zgodnie z dobrymi praktykami zarządczymi. Podkreślił, że wybrana przez Wnioskodawcę metodyka zarządzania projektem daje organizacji ją stosującej, bardzo dużą swobodę i elastyczność w jej wdrażaniu. Ta elastyczność i swoboda we wdrożeniu wynika z odpowiedniego dostosowania metodyki wdrożenia do samej organizacji. Wnioskodawca planując system zarządzania projektem wziął pod uwagę wewnętrzną strukturę [...] oraz oczekiwania najwyższej kadry zarządzającej, co do sposobu prowadzenia projektu i weryfikacji jego postępów w zakresie realizacji. Wnioskodawca nie zgodził się ze stanowiskiem ekspertów, że dotrzymanie przedstawionych terminów nie jest realne dla wskazanych kamieni milowych i zadań. Zaskarżonym do Sądu rozstrzygnięciem Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej Departament Rozwoju Cyfrowego działające jako Instytucja Zarządzająca POPC (dalej: "IZ POPC" lub "organ") nie uwzględniło wniesionego protestu. Organ wyjaśnił, że zaaprobował argumentację protestu w zakresie kryterium nr 8 oraz kryterium nr 23 i uznał, że wymogi konkursowe w nich zawarte zostały spełnione. Podtrzymał jednak stanowisko co do braku spełnienia obligatoryjnego kryterium merytorycznego nr 12, co przesądziło o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie projektu. Organ podkreślił, że odnośnie kryterium nr 12 zgłoszono w proteście jedynie zarzut dotyczący naruszenia § 11 ust. 11 Regulaminu, polegający na braku wezwania Wnioskodawcy do złożenia dodatkowych informacji i wyjaśnień dotyczących wniosku o dofinansowanie projektu na etapie dokonywania jego pierwotnej oceny merytorycznej. Organ przywołał treść § 11 ust. 11 Regulaminu konkursu, który stanowi, że w przypadku stwierdzenia w trakcie oceny merytorycznej rozbieżności lub nieścisłości w treści wniosku o dofinansowanie lub pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości, co do treści wniosku o dofinansowanie Komisji Oceniającej Projekt (dalej: "KOP") może wezwać wnioskodawcę do przekazania w formie pisemnej dodatkowych informacji i wyjaśnień. Natomiast, zgodnie z brzmieniem § 11 ust. 14 Regulaminu, przedłożone informacje i wyjaśnienia nie mogą prowadzić do istotnej modyfikacji treści wniosku o dofinansowanie. Jeżeli dodatkowe informacje i wyjaśnienia dotyczące wniosku będą prowadzić do istotnej modyfikacji wniosku, nie będą brane pod uwagę. Zatem, czynienie wyjątków w powyższym zakresie, stałoby zdaniem IZ POPC, w sprzeczności z równym traktowaniem wszystkich wnioskodawców aplikujących w konkursie. Ta zasada dotyczy wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy, bez wyjątków. Jeżeli więc dodatkowe informacje i wyjaśnienia dotyczące wniosku, nie miałyby charakteru stricte wyjaśnień czy informacji prowadzących do odszukania przez ekspertów konkretnych treści w dokumentacji tylko prowadziłyby do istotnej modyfikacji wniosku, to nie mogłyby one być wzięte przez KOP pod uwagę. Organ wyjaśnił, że procedura odwoławcza nie służy uzupełnieniom czy modyfikacjom wniosku aplikacyjnego. Postepowanie odwoławcze ma natomiast za zadanie weryfikację przeprowadzonej oceny pod względem jej zgodności z obowiązującą procedurą i wymogami merytorycznymi. IZ POPC podkreśliła też, że wezwanie Wnioskodawcy do złożenia dodatkowych informacji i wyjaśnień dotyczących wniosku o dofinansowanie projektu na etapie dokonywania jego pierwotnej oceny merytorycznej (§ 11 ust 11 Regulaminu) stanowi działanie jedynie fakultatywne: skoro "(...) KOP może wezwać wnioskodawcę do przekazania w formie pisemnej dodatkowych informacji i wyjaśnień". Zaznaczył, że wezwanie Wnioskodawcy do przekazania dodatkowych informacji oraz wyjaśnień nie jest obligatoryjne i przekazywane jest jedynie w sytuacji, gdy członek KOP oceniający Wniosek o dofinansowanie uzna to za celowe. Wyjaśnił, że skorzystanie z tego uprawnienia jest zatem prawem i możliwością, jaką dysponuje KOP, nie zaś jej obowiązkiem. Organ podkreślił. że prawo do złożenia dodatkowych wyjaśnień i uzupełnień wniosku dotyczy tylko etapu pierwotnej oceny merytorycznej projektu i nie może być stosowane na etapie odwoławczym. Stwierdził, że skorzystanie z tej instytucji jest prerogatywą KOP, nie zaś IZ POPC, co wynika wprost z przywołanego wyżej § 11 ust 11 Regulaminu. Organ wskazał, iż Wnioskodawca dostarczył dokument analizy finansowej, który nie zawierał podstawowych informacji, w tym metod szacowania kosztów i ich uzasadnienia. Z tego względu organ stwierdził, że zarzuty Wnioskodawcy są niezasadne i w konsekwencji to kryterium nie zostało spełnione. W skierowanej do Sądu skardze [...] wniósł o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie następujących przepisów: art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, polegające na naruszeniu zasady równości, przejrzystości i rzetelności oceny wniosków oraz wyboru projektów do finansowania poprzez zaniechanie wezwania Skarżącego do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie załącznika do wniosku (analiza finansowa) zarówno na etapie oceny formalnej, jak i na etapie oceny merytorycznej wniosku, a w konsekwencji niezakwalifikowanie wniosku Skarżącego do dofinansowania: art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z postanowieniem § 11 ust. 11 Regulaminu konkursu poprzez nieuprawnione dokonanie oceny merytorycznej wniosku oraz zaniechanie wezwania Skarżącego do wyjaśnień w zakresie załącznika do wniosku o dofinansowanie (analizy finansowej), mimo że załącznik w kształcie przedstawionym KOP przez Skarżącego nie nadawał się do oceny merytorycznej i nie pozwala! na dokonanie rzetelnej oceny wniosku, a w konsekwencji dokonanie niezasadnej negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie i niezakwalifikowanie wniosku Skarżącego do dofinansowania; art. 41 ust. 2 pkt 4, 7 i 7a w zw. z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz w zw. z postanowieniami § 8 Regulaminu konkursu, poprzez brak wskazania na etapie oceny formalnej niezgodności treści załącznika do wniosku o dofinansowanie w postaci analizy finansowej z Instrukcją wypełniania wniosków oraz zaniechanie wezwania Skarżącego do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie; art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z postanowieniem § 11 ust. 17 Regulaminu konkursu, poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie wezwania Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie, mimo tego, że braki dokumentu analizy finansowej powinny być kwalifikowane jako braki formalne wniosku, a ich uzupełnienie w wyniku wezwania zapewniłoby prawidłowość wniosku i jego dalsze procedowanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r. poz. 1431 ze zm.) - dalej: "ustawa wdrożeniowa". W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony mogła budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana jeszcze na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów tej ustawy przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie, postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustaw, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego, w tym regulamin przeprowadzania konkursu. W realiach sprawy będzie to Regulaminu konkursu dla naboru nr [...]. Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez IOK, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji IZ POPC z [...] sierpnia 2020 r. Sąd stwierdza, że odpowiadają one prawu. Zdaniem Sądu ocena projektu została przeprowadzona w sposób rzetelny, przejrzysty oraz z zapewnieniem równego dostępu innym wnioskodawcom do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, tj. z zachowaniem zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zasady te zostały zachowane przez organy zarówno przy ocenie merytorycznej projektu przeprowadzonej przez KOP, jak i na etapie rozpatrywania protestu. Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonywania oceny projektu, w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Zgodnie zaś z art. 43 ust. 2 tej ustawy uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. W tym miejscu należy wskazać, że z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że organ, po uprzednim stwierdzeniu braków formalnych lub oczywistych omyłek, może wzywać wnioskodawcę do dokonania ściśle określonych dwóch operacji. Po pierwsze, może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Po drugie może wezwać wnioskodawcę do poprawienia oczywistej omyłki. Zakres działania wnioskodawcy w związku z wezwaniem organu do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki został ponadto zawężony przez postanowienia art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, gdyż uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. Za braki formalne wniosku należy uznać przede wszystkim takie braki, które odnoszą się do jego formy i dotyczą tych jego elementów, które powodują, że jest on niekompletny i nie może zostać poddany ocenie. Z taką zaś sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W niniejszej sprawie Skarżący wskazał, że dołączył do wniosku nieodpowiedni (niepełny) dokument aplikacyjny (plik excel) analizy finansowej projektu. Na etapie aplikowania Wnioskodawca nie zauważył tej omyłki. Sąd stoi na stanowisku, że dołączenia nieodpowiedniego dokumentu aplikacyjnego nie stanowiło brak formalnego wniosku czy też oczywistej omyłki. Taka nieprawidłowość nie mieści się ani w katalogu oczywistej omyłki, ani też w katalogu braku formalnego, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Pojęcie "oczywistej omyłki" nie może odnosić się do kwestii zasadniczych dla treści wniosku o dofinansowanie, objętych kryteriami czy to formalnymi czy merytorycznymi. Omyłka w analizie finansowej może wynikać z błędnej operacji rachunkowej na liczbach. Stwierdzenie omyłki może mieć miejsce w sytuacji, w której przebieg działania matematycznego może być prześledzony i na podstawie reguł rządzących tym działaniem możliwe jest stwierdzenie błędu w jego wykonaniu. Musi być też widoczna na pierwszy rzut oka. Tak jak już zauważono wyżej, w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z błędem rachunkowym, lecz z błędem dotyczącym załączenia nieodpowiedniego (niepełnego) dokument aplikacyjny (plik excel). Z kolei z konstrukcji art. 43 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej wynika, że usunięcie braku formalnego może nastąpić wyłącznie poprzez uzupełnienie wniosku, a nie np. poprzez jego zmianę. Oznacza to, że dołączenie wraz z protestem prawidłowego dokumentu, powoduje w istocie dokonanie zmiany we wniosku, a nie z jego uzupełnieniem, nie mieści się w kategorii "braków formalnych". Zauważyć również należy, że ocenę formalną jako etap oceny wniosków poprzedza ocena, czy wniosek nie posiada braków formalnych. Kryteria oceny formalnej nie mogą być utożsamiane z brakami formalnymi - usuwanymi w trybie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Już na etapie wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki organ musi mieć na uwadze to, że uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. Stąd też organ nie może wzywać wnioskodawcy do dokonywania takich korekt, które prowadziłyby do naruszenia art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. W związku z powyższym, już na tym etapie oceny wniosku, organ musi oceniać, czy ewentualna korekta wniosku, nie będzie prowadziła do zmian o charakterze merytorycznym. Wskazane okoliczności czynią niezasadnym także zarzut naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 4, 7 i 7a w zw. z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz w zw. z postanowieniami § 8 Regulaminu konkursu, poprzez brak wskazania na etapie oceny formalnej niezgodności treści załącznika do wniosku o dofinansowanie w postaci analizy finansowej z Instrukcją wypełniania wniosków oraz zaniechanie wezwania Skarżącego do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie. Co istotne obojętne dla rozstrzygania są powody złożenia określonej treści analizy finansowej. To Wnioskodawca odpowiada za kształt złożonego przez siebie wniosku. Złożenie analizy finansowej o innej zawartości merytorycznej niż później forsowana przez Skarżącego nie stanowi zatem oczywistej omyłki lub braku w zakresie warunków formalnych. Oczekiwana przez Skarżącego zamiana pierwotnie złożonej analizy finansowej na jego nową inną merytoryczną wersję prowadziłoby w sposób oczywisty do istotnej zmiany wniosku. Ponownie podkreślić należy, że art. 43 ustawy wdrożeniowej dotyczy etapu oceny spełnienia warunków formalnych wniosku. Tymczasem w proteście od rozstrzygnięcia IOK Skarżący sformułował zarzut naruszenia § 11 ust. 11 Regulaminu, a więc dotyczącego już oceny merytorycznej. Zgodnie z § 11 ust. 11 Regulaminu konkursu w przypadku stwierdzenia w trakcie oceny merytorycznej rozbieżności lub nieścisłości w treści wniosku o dofinansowanie lub pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości, co do treści wniosku o dofinansowanie Komisji Oceniającej Projekt (dalej KOP) może wezwać wnioskodawcę do przekazania w formie pisemnej dodatkowych informacji i wyjaśnień. Natomiast, zgodnie z brzmieniem § 11 ust. 14 Regulaminu konkursu, przedłożone informacje i wyjaśnienia nie mogą prowadzić do istotnej modyfikacji treści wniosku o dofinansowanie. Jeżeli dodatkowe informacje i wyjaśnienia dotyczące wniosku będą prowadzić do istotnej modyfikacji wniosku, nie będą one brane pod uwagę. W realiach sprawy oczekiwane przez Skarżącego działanie KOP w trybie § 11 ust. 11 KOP nie byłoby uprawnione, stałoby w sprzeczności z równym traktowaniem wszystkich wnioskodawców aplikujących w konkursie. Dzieje się tak, ponieważ zakres różnic pomiędzy złożoną przez Skarżącego wraz z wnioskiem analizą finansową a tą którą jak twierdzi zamierzał złożyć, sprawia, że doszłoby do istotnej modyfikacji wniosku. § 11 ust. 11 stwarza przy tym jedynie możliwość a nie oblig uruchomienia przez KOP opisanego w nim trybu działania. Prawo do złożenia dodatkowych wyjaśnień i uzupełnień wniosku dotyczy tylko etapu pierwotnej oceny merytorycznej projektu i nie może być stosowane na etapie odwoławczym, co wynika wprost z przepisów ustawy wdrożeniowej i przywołanego wyżej § 11 ust 11 Regulaminu. Tym samym IZ POPC nie mogła dopuścić się jego naruszenia poprzez brak zastosowania. Odnosząc się do kolejnego zarzutu, Sad stwierdza, że zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej dotyczącym oceny merytorycznej : "w trakcie oceny spełniania kryteriów wyboru projektów, na wezwanie właściwej instytucji, wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić projekt w części dotyczącej spełniania kryteriów wyboru projektów w zakresie określonym w regulaminie konkursu, jeżeli zostało to przewidziane w przypadku danego kryterium (...)". Przez odniesienie do § 11 ust. 11 i 14 Regulaminu taka ocena nie mogłaby jednak prowadzić do istotnej zmiany treści wniosku o dofinansowanie, a aprobata stanowiska Skarżącej do takiej zmiany w sposób oczywisty by prowadziła. W sprawie wbrew zarzutom skargi nie doszło też do naruszenia § 11 ust. 17 Regulaminu. Przepis ten stanowi, że w przypadku stwierdzenia podczas oceny wniosku o dofinansowanie braków w zakresie warunków formalnych uniemożliwiających ocenę wniosku, wniosek o dofinansowanie jest wycofywany z oceny w celu przeprowadzenia procedury określonej w § 8 Regulaminu. Rzecz jednak w tym, że Skarżąca dołączyła do wniosku analizę finansową (chociaż o innej zawartości merytorycznej od forsowanej obecnie), co wyklucza zastosowanie tego trybu w sposób opisany w art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zarzuty podnoszone w skardze nie wskazują na to, że ocena spornego wniosku o dofinansowanie projektu dokonana została z naruszeniem prawa. Sąd nie stwierdza takiej okoliczności także z urzędu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę.