V SA/Wa 1288/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2011r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. uchyla zaskarżone postanowienie Postanowieniem nr [...] Prezes Agencji Rynku Rolnego odmówił R. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] lipca 2008 r. wpłynęło do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w O. pismo R. K., w którym odnosił się on do postępowania toczącego się w sprawie cofnięcia indywidualnej kwoty mlecznej niewykorzystanej za rok 2007 -2008r. W piśmie tym wnosił m.in. o zawieszenie postępowania w sprawie ze względu na to, że w jego ocenie byt tego postępowania zależał od innego, w którym złożył skargę do sądu administracyjnego. Decyzją z [...] sierpnia 2008 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w O. cofnął R.K. kwotę indywidualną dostaw mleka w wysokości 23158 kg o referencyjnej zawartości tłuszczu 38,561 g/kg. Decyzja była dwukrotnie awizowana przez doręczyciela pocztowego w dniu 7 sierpnia 2008 r. i 14 sierpnia 2008 r. a następnie z adnotacją z dnia 21 sierpnia " nie podjęto w terminie" zwrócona w dniu następnym do Oddziału Terenowego A.R.R. w O.. W dniu [...] grudnia 2009 r. R. K. zwrócił się do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji o ponowne przyznanie kwoty mlecznej w całości. Pismem z [...] lutego 2010 r. uzyskał wyjaśnienie dotyczące wydanej decyzji ze wskazaniem, że jest ona ostateczna i brak jest możliwości ponownego rozstrzygania o kwocie mlecznej. Po uzyskaniu wyjaśnień R.K. złożył do Dyrektora Oddziału pismo z [...] lutego 2010 r., w którym zawarł odwołanie od decyzji z [...] sierpnia 2008 r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wyjaśniając, że nie otrzymał ani on, ani rodzice mieszkający w tej samej posesji awiza jak również, że doręczyciel nie podjął próby doręczenie przeznaczonej dla niego przesyłki rodzicom. Do pisma dołączył oświadczenie rodziców potwierdzające te okoliczności. Dyrektor Oddziału Terenowego pismem z [...] grudnia 2010 r. przekazał sprawę do załatwienia Prezesowi Agencji Rynku Rolnego, który postanowieniem z [...] marca 2010 r. działając na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz 59 Kpa oraz art. 134 wydał zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Prezes wyjaśnił, że decyzja była dwukrotnie prawidłowo awizowana lecz ponieważ nie została podjęta w terminie, została uznana za doręczoną w sposób zastępczy na podstawie art. 44 § 4 Kpa. Brak jest podstaw do przyjęcia za zasadną informacji złożonej przez rodziców rolnika jako, że odmawiali oni wcześniej przyjmowania skierowanych do niego przesyłek podnosząc, że nie są do tego upoważnieni przez niego i nie podejmują się ich doręczania, zaś doręczenie przesyłki skarżącemu do rąk własnych ze względu na to, że często nie przebywa on w domu, było niemożliwe. Odnosząc się do wniosku producenta rolnego o przywrócenie terminu organ wskazał, że nie uprawdopodobnił on, że uchybił czynności w postaci złożenia odwołania bez swojej winy a samo złożenie wniosku o przywrócenie terminu nie jest wystarczającą przesłanką do jego uwzględnienia. Od postanowienia producent rolny złożył w skargę. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia ponawiając złożone wcześniej argumenty oraz polemizując ze stanowiskiem organu co do okoliczności związanych z doręczaniem przeznaczonych dla niego przesyłek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uwzględnić. Należy stwierdzić, że skarżący stanowczo zaprzeczył ażeby otrzymał awiza dotyczące spornej przesyłki zawierającej decyzję z [...] sierpnia 2008 r. Zgodnie z treścią art. 44 Kpa, który ma zastosowanie w przypadku braku możliwości doręczenia przesyłki w sposób wskazany w art. 42 i 43, w myśl § 1 pkt 1 poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej gdy poczta doręcza pismo, przy czym w myśl § 2 zawiadomienie o pozostawieniu pisma z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura, lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Zgodnie zaś z § 3 w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. W ocenie Sądu wbrew stanowisku organu w okolicznościach przedmiotowej sprawy trudno przyjąć, że doszło do prawidłowego zastosowania art. 44 § 4 Kpa przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w O. zgodnie, z którym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tego art., a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Wynika to z tego faktu, że o ile pismo istotnie było przechowywane na poczcie przez okres 14 dni licząc od pozostawienia I awiza oraz, że z adnotacji doręczyciela wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana o tyle trudno stwierdzić, czy zawiadomienia o przesyłce były pozostawione w miejscu, w którym skarżący mógł je podjąć i wiedząc o przesyłce odebrać ją w odpowiednim czasie z poczty. Adnotacje doręczyciela nie wskazują bowiem miejsca, w którym zawiadomienia o przesyłce (awiza) były pozostawione. Tym samym wobec twierdzeń skarżącego brak jest możliwości uwzględnienia treści adnotacji doręczyciela. Zaznaczyć przy tym należy, że Agencja powinna zabiegać na poczcie ażeby druki pocztowe dołączane do przesyłek zawierały niezbędne adnotacje nie tylko o sposobie doręczenia przesyłki jeśli do niej dojdzie, ale również o miejscu pozostawienia przesyłki i miejscu pozostawienia zawiadomienia o przesyłce i terminie, w którym możliwe jest jej odebranie. W związku z tym, że jak widać z losów korespondencji kierowanej przez organ do skarżącego, a co wynika z akt sprawy, doręczenie korespondencji skarżącemu jest często utrudnione, tym bardziej organ powinien dochować starań ażeby doręczenie korespondencji w sposób właściwy lub jeśli to niemożliwe w sposób zastępczy, było zgodne z przepisami a co za tym idzie skuteczne. W okolicznościach faktycznych sprawy Sąd uznał, że doręczenie decyzji z [...] sierpnia 2008 r. nie zostało dokonane skutecznie, domniemanie wynikające z treści art. 44 § 4 Kpa zostało obalone, w związku z czym termin do wniesienia odwołania pozostał otwarty. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania należy uznać za bezprzedmiotowy. Konieczne zatem stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości w związku z czym konieczne będzie rozpoznanie złożonego odwołania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w sentencji wyroku.