V SA/Wa 129/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary (spr.), Asesor WSA - Joanna Gierak, Protokolant - Sylwia Wojtkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z dnia [...] lutego 2007r. 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. po rozpatrzeniu odwołania W. Z. utrzymał w mocy decyzję wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z dnia [...] lutego 2007 r. odmawiającej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przedstawił następujący stan sprawy: W. Z. złożył w dniu w dniu 13 maja 2005r. w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004r. nr 6 poz. 40 ze. zm.) na 2005r. W toku postępowania o przyznanie płatności stwierdzone zostało, iż zadeklarowane przez wnioskodawcę do przyznania płatności grunty rolne położone na działkach ewidencyjnych o nr: [...] i [...], zlokalizowanych w woj. [...], powiecie [...], gminie [...], obrębie [...] umieścił we wniosku o przyznanie płatności drugi producent rolny. W związku z powyższym organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w celu ustalenia posiadacza wymienionych wyżej, spornych działek w roku 2005. Wynikiem postępowania wyjaśniającego było ustalenie przez organ I instancji, iż W. Z. nie użytkował spornych działek w roku 2005. W związku z powyższym rolna powierzchnia tychże działek została z wniosku W. Z. wykluczona, zaś stwierdzone zawyżenie przez wnioskodawcę powierzchni uprawnionej do przyznania płatności, spowodowało odmowę płatności bezpośrednich na rok 2005 i naliczenie sankcji, zgodnie z mającym zastosowanie ustawodawstwem unijnym. W dniu 15 maja 2006r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych ( z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych). Po rozpatrzeniu odwołania od w/w decyzji Dyrektor [....] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w dniu [...] grudnia 2006r. wydał decyzję nr [...] o uchyleniu w całości decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy stwierdził m. innymi naruszenie art. 7 kpa- poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, naruszenie art. 10 kpa- poprzez uniemożliwienie stronie uczestnictwa w podejmowanych przez organ rozpatrujący sprawę, czynnościach procesowych. W szczególności strona nie brała udziału w przeprowadzanej dnia [...] kwietnia 2006 rozprawie administracyjnej, nie mogła zatem wypowiedzieć się co do zebranych dowodów, jak również pozbawiona była konfrontacji ze świadkami postępowania przeprowadzanego w swojej sprawie oraz naruszenie art. 107 kpa- poprzez brak uzasadnienia faktycznego decyzji. Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji w dniu [...] stycznia 2007r. skierował do wnioskodawcy wezwanie Nr [...] w trybie art. 90 § 2 pkt 2 k.p.a. do wzięcia udziału w charakterze strony w rozprawie. W dniu [...] lutego 2007r. odbyła się rozprawa administracyjna mająca na celu ustalenie, kto był posiadaczem działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...] w 2005r. W. Z. nie stawił się na rozprawę. W aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia wezwania z dnia [...] stycznia 2007r. W dniu [...] lutego 2007r. wnioskodawca nadał w urzędzie pocztowym pismo wraz z wycofaniem części wniosku dotyczącego działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...]. Decyzją z dnia [...] lutego 2007r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. orzekł o odmowie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych). Wnioskodawca w dniu 28 lutego 2007r. wniósł odwołanie od w/w decyzji. Decyzją z dnia [...] października 2007 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu [...] lutego 2007r. wnioskodawca wycofał część wniosku dotyczącego działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...]. Powierzchnia zadeklarowana przez producenta rolnego z tytułu przyznania JPO- jednolitej płatności obszarowej wyniosła 15,94 ha. Powierzchnia stwierdzona, co do której została naliczona płatność wyniosła 10,43 ha. Różnica procentowa wynosi 52,83 % .Powierzchnia zadeklarowana przez producenta rolnego z tytułu UPO- uzupełniająca płatność obszarowa wyniosła 14,57 ha. Powierzchnia stwierdzona, co do której została naliczona płatność wyniosła 9,23 ha. Różnica procentowa wyniosła więc 57,85% Organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji prawidłowo odmówił przyznania Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) zgodnie z art. 138 ust.l Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. U. WE Nr L 345 z 20 listopada, 2004r., str. l ze zm.),który to w swej treści stanowi "... z wyjątkiem przypadków siły wyższej bądź okoliczności nadzwyczajnych zgodnie z definicją zawartą w art. 72 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź wizji lokalnej wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym, a wyznaczonym obszarem w rozumieniu art. 2 punkt 22 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 przekracza 30 %, wyznaczonego obszaru, za przedmiotowy rok nie przyznaje się żadnej pomocy, jeżeli różnica przekracza 50% rolnik jest wykluczany ponownie z przywileju uzyskania premii do kwoty, która odpowiada różnicy między areałem zadeklarowanym a wyznaczonym. Kwota taka jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto tę różnicę. Organ odwoławczy stwierdził, że kwota sankcji ustalona w decyzji organu I instancji zastała obliczona zgodnie z wyżej przytoczonym przepisem art. 138 ust.l Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004r. dotyczącym ustanowienia szczegółowych zasad zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. U. WE Nr L 345 z 20 listopada, 2004r., str. l ze zm.). Wskazał, ze podstawę do odmowy przyznania Uzupełniającej Płatności Obszarowej stanowi art. 51 Rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady ( WE) nr 1782 /2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników ( Dz. U. WE Nr L 141 z 30.04.2004r.,) , który to stanowi "...Jeśli różnica ta przekracza 50%, rolnik będzie również wyłączony z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5. Kwota ta podlega kompensacji dopłatami w ramach jakichkolwiek programów pomocowych, o których mowa w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków złożonych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy. W niniejszej sprawie sankcje zostały naliczone w następujący sposób: 1. dla Jednolitej Płatności Obszarowej: różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku obszarowym a powierzchnią stwierdzoną pomnożona przez stawkę jednolitej płatności obszarowej do Iha uprawy w 2005r., czyli (15,94ha - 10,43ha) x 225,00 zł = 5,51ha x 225,00zł.= 1239,75zł. 2. dla Uzupełniającej Płatności Obszarowej: różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku obszarowym a powierzchnią stwierdzoną pomnożona przez stawkę uzupełniającej płatności obszarowej do Iha uprawy w 2005r.,czyli (14,57 ha - 9,23 ha) x 282,35 zł. = 5,34ha x 282,35 zł. =1507,75zł. Organ wskazał także, że w jego ocenie decyzja pierwszej instancji zawiera uzasadnienie faktyczne zgodnie z art.107 § 3 K.p.a., została wydana zgodnie obowiązującymi przepisami, w tym z art. 138 ust.l Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004r. ustanowienia szczegółowych zasad zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i F/a tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. U. WE Nr L 345 z 20 listopada, 2004r., str. l ze zm.); art. 51 i art. 72 Rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady ( WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. WE Nr L 141 z 30.04.2004r.,). Podkreślił również, że wycofanie części wniosku dotyczącego działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...] nastąpiło po powiadomieniu o zaistniałych nieprawidłowościach, a zgodnie z art. 15 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE), 796/2004 "jeśli właściwe władze poinformowały rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomiły go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu i jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki zgodnie z ust. l nie będą zatwierdzone w odniesieniu do działek rolnych, w przypadku których wykryto nieprawidłowości". We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze W. Z.i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzucił, że decyzja rażąco narusza prawo. W ocenie skarżącego wydana decyzja wprost narusza art. 44 Rozporządzenia Komisji WE w sprawie ustanowienia wspólnych zasad dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanowienie określonych systemów wsparcia dla rolników oraz zmiana rozporządzeń (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (1782/2003/WE), a w szczególności jego ustęp l i 4 poprzez nałożenie na skarżącego sankcji w postaci pozbawienia go dopłat w okresie trzech lat kalendarzowych mimo cofnięcia wniosku w części dotyczącej działek dzierżawionych na które w momencie złożenia wniosku skarżący posiadał ważną umowę dzierżawy. Podniósł, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości państwa członkowskie mogą, w należycie uzasadnionych okolicznościach - tu bezprawne wypowiedzenie umowy dzierżawy przez właściciela działek bez zachowania okresu wypowiedzenia po dacie złożenia wniosku jak i bezprawne złożenie wniosków o dopłaty przez właściciela dzierżawionych działek działającego w złej wierze i z pokrzywdzeniem oczywistych interesów skarżącego który był i jest w dobrej wierze - zezwolić rolnikowi na zmianę jego zgłoszenia, pod warunkiem że przestrzega on liczby hektarów odpowiadającej jego uprawnieniom do płatności oraz warunków przyznawania płatności jednolitych dla odnośnej powierzchni. Wydana w sprawie decyzja nie odnosi się do tych szczególnych, a wielokrotnie podnoszonych przez skarżącego w toku instancji przesłanek. Zarzucił także, że skarżona decyzja w dalszym ciągu narusza art. 107 kpa. Wobec nie odniesienia do przyczyn powstania błędu w powierzchni zgłoszonych działek nie zawiera uzasadnienia faktycznego, a w szczególności wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Skarżący podniósł także, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, zgodnie z którym jedynym warunkiem uzyskania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż l ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami, za działkę rolną uważa się zaś zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniósł o jej oddalenie i potrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania obowiązującego prawa oraz trafność jego wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ogłoszona w Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Skarżący ubiegał się o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na podstawie ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru / Dz. U. z 2004r., Nr 6,poz. 40 ze zm. /. W związku z członkostwem Polski w Unii Europejskiej organy administracji stosują bezpośrednio akty normatywne wydawane przez organy Unii Europejskiej w randze rozporządzeń, co wynika z art. 249 ak. 2 Traktatu ustanawiającego Europejska Wspólnotę Gospodarczą w związku z art. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowacji do Unii Europejskiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej / Dz. U. z 2004r., Nr 90, poz. 864 /. Do aktów tych należą też rozporządzenia Komisji AA/E/, na podstawie których zastosowano w sprawie sankcje w związku z różnicą pomiędzy obszarem zadeklarowanym we wniosku o pomoc a obszarem ustalonym: Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców / Dz. Urz. WE L 345 z 20 listopada 2004r. ze zm. /, Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników ( Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30 kwietnia 2004r. ze zm.). Przepisy rozporządzeń Unii Europejskiej muszą być jednak stosowane z poszanowaniem wewnętrznego porządku prawnego państwa członkowskiego, w tym obowiązującej procedury administracyjnej chyba, że z unormowań rozporządzeń wynika, iż ustanawiają one odrębne zasady proceduralne lub określają inne reguły tej procedury niż wynikające z regulacji krajowych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru / Dz. U. Nr 60, poz. 40 ze zm. / osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej dalej "producentem rolnym", przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska, zwane dalej "gruntami rolnymi". Warunkiem uzyskania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego. W rozpoznawanej sprawie, skarżący w złożonym wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 rok zgłosił 18 działek , w tym działki o nr ew. [...] i [...] . Działki o nr ew. [...] i [...] zostały umieszczone również we wniosku o przyznanie płatności złożonym przez innego producenta rolnego S. L. W zaistniałej sytuacji zadaniem organów było wyjaśnienie, który z producentów rolnych był faktycznym posiadaczem spornych działek w 2005 roku, z uwagi na to, że tylko jeden podmiot może otrzymać płatności na te same grunty rolne na ten sam rok. Zadaniem organów administracji publicznej prowadzących postępowanie administracyjne jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, będącego podstawą rozstrzygnięcia w sprawie z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Na organy administracji publicznej został nałożony ustawowy obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. W ocenie Sądu w toku postępowania administracyjnego organy obu instancji naruszyły zasady wynikające z art. 7 i art. 77 kpa jak również art. 10 kpa. Jak bowiem wynika z akt sprawy organ pierwszej instancji uniemożliwił stronie uczestnictwo w podejmowanych przez siebie czynnościach procesowych. W szczególności strona nie brała udziału w przeprowadzanej dnia [...] kwietnia 2006 rozprawie administracyjnej dotyczącej ustalenia faktycznego użytkownika działek nr [...] i [...], nie mogła zatem wypowiedzieć się co do zebranych dowodów, jak również pozbawiona była konfrontacji ze świadkami postępowania przeprowadzanego w swojej sprawie. Również przeprowadzona w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy rozprawa z dnia [...] lutego 2007r. została przeprowadzona pod nieobecność skarżącego, pomimo, że nie został on prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy. Wezwanie z dnia [...] stycznia 2007r. na rozprawę wyznaczoną na dzień 7 lutego 2007 r. nie zostało prawidłowo doręczone W. Z. Jak bowiem wynika z kserokopii potwierdzenia odbioru (k. 28 v.) pomimo, że adresata nie zastano i mieszkanie było zamknięte nie zachowano wymogów doręczenia zastępczego z art. 44 kpa i nie złożono przesyłki na okres 14 dni w urzędzie pocztowym . Skarżącego nie powiadomiono również o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie W konsekwencji w sposób istotny naruszono przepisy art. 94 kpa w zw. z art. 44 kpa. Mimo podniesionych przez skarżącego w odwołaniu zastrzeżeń do ustaleń poczynionych przez organ I instancji i wyjaśnień skarżącego odnośnie okoliczności sprawy organ odwoławczy przyjął ustalenia organu I instancji za wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy. Pomiędzy D. L. i S. L. a S. Z. w dniu 1 sierpnia 1996 r. została zawarta umowa dzierżawy na okres 10 lat. Sposób i termin wypowiedzenia tej umowy, a co za rym idzie okres jej obowiązywania są sporne i nie zostały wyjaśnione w toku postępowania. W ocenie Sądu sposób ustalenia przez organy posiadania spornych działek przez S. L. budzi wątpliwości, czy ustalony w ten sposób stan posiadania odpowiada stanowi rzeczywistemu. Uprawniony producent rolny może otrzymać dopłaty tylko do faktycznie użytkowanych działek rolnych zgłoszonych we wniosku. Rolą organu jest ustalenie w drodze weryfikacji wniosku rzeczywistego stanu posiadania powierzchni działek ewidencyjnych zgłoszonych we wniosku wykorzystywanych w celu rolniczym przez danego producenta rolnego. Ponownie rozpoznając sprawę organ umożliwi W. Z. złożenie wyjaśnień w konfrontacji z twierdzeniami S. L. i innych świadków. Zapozna go również ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i umożliwi wypowiedzenie się co do tego materiału. Dopiero wtedy będzie można dokonać weryfikacji wniosku o przyznanie płatności pod kątem rzeczywiście posiadanych przez W. Z. w 2005 roku powierzchni rolnych położonych na działkach ewidencyjnych zgłoszonych we wniosku. W tej sytuacji należy uznać, iż zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały wydane przed wyjaśnieniem wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 kpa. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /, orzekł jak w sentencji.