V SA/Wa 1294/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia (...) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) marca 2013 r. Nr (...) w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji udzielonej z budżetu państwa postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia (...) marca 2013 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji zobowiązującą Stowarzyszenie (...) do zwrotu dotacji w wysokości 50.000 zł wraz z odsetkami. Pismem z dnia 24 maja 2013 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nr (...) z (...) marca 2013 r. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, iż wykonanie decyzji obecnie sprawia, że Stowarzyszenie będzie musiało ogłosić upadłość, ponadto skarga do WSA stałaby się bezprzedmiotowa. Posiadane środki na koncie Stowarzyszenia pochodzą z innych dotacji publicznych i wpłat celowych na zorganizowanie obecnie wypoczynku letniego dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, obok tych wydatków muszą regularnie opłacać czynsz za lokal w przeciwnym razie grozi im eksmisja. Spowoduje to także konsekwencje w postaci naruszenia prawa, gdyż inne dotacje celowe czy też wpłaty celowe nie mogą być przeznaczane na spłatę zadłużenia – należności – naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Obecna sytuacja doprowadzi do niezasłużonej likwidacji Stowarzyszenia. Skarżący podkreślił, iż wnosi o wstrzymanie z uwagi na zasady współżycia społecznego i fakt, iż nie prowadzi działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, należało uznać, iż strona skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd miał tutaj przede wszystkim na uwadze kwotę stanowiącą przedmiot postępowania (50000 zł wraz z odsetkami) jak również okoliczność prowadzenia przed tutejszym Sądem innej sprawy o analogicznym stanie faktycznym. W ocenie Sądu ewentualne zablokowanie środków pieniężnych strony skarżącej w tak znacznej kwocie wskutek natychmiastowego obowiązku ich zapłaty lub wdrożonej przez wierzyciela egzekucji należności może naruszyć jej dalsze funkcjonowanie i z całą pewnością znacząco zachwieje płynnością finansową Skarżącego, co jak wynika z uzasadnienia złożonego wniosku może w konsekwencji nieodwracalnie zakłócić realizację ważnego projektu społecznego – organizacji wypoczynku dla dzieci niepełnosprawnych. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.