V SA/Wa 1297/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym; oddala skargę. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. (Inspektorat w O.) w dniu ...08.2002 r. wystawił wobec Z. B., zam. w J., przy ul. tytuły wykonawcze, w tym tytuł wykonawczy o nr: ..., którym objął zaległości, z tytułu składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za miesiąc .... Klauzula wykonalności została nadana tytułowi wykonawczemu w dniu ...11.2002 r. W dniu ...11.2002 r. Zobowiązany złożył wniosek o restrukturyzację, posiadanych zaległości, w związku z czym do czasu wydania decyzji o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego (decyzja ...) organ egzekucyjny nie podejmował czynności w celu realizacji tytułu wykonawczego. W dniu ...09.2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O., działając jako organ egzekucyjny m.in. na podstawie wystawionego i przesłanego mu do realizacji przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. (Inspektorat w O.) tytułu wykonawczego o nr: ..., zawiadomieniami o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie za pracę z dnia ....09.2008 r. nr ... i nr ..., które skierował do firm: ... i ... Sp. z o.o. z siedzibę w J., przy ul. .., podjął próbę zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie za pracę Z. B.. Zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia za pracę u ww. pracodawców zostały doręczone zobowiązanemu w dniu ...09.2008 r. Z adnotacji zamieszczonej w ww. tytule wykonawczym wynika, że w dniu ...09.2008 r. został wysłany zobowiązanemu za pośrednictwem poczty odpis przedmiotowego tytułu wykonawczego. Pismem z dnia ...09.2008 r. Zobowiązany wniósł do Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. zarzuty na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie na podstawie tytułu wykonawczego nr .., podnosząc: 1/ zarzut wykonania egzekwowanego obowiązku; 2/ braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia; 3/ zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego i wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego i wstrzymanie (zawieszenie) czynności egzekucyjnych do czasu rozpoznania złożonych zarzutów. Z uwagi na konieczność uzyskania ostatecznego stanowiska wierzyciela, Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w trybie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji o zajęcie przez wierzyciela stanowiska w kwestii złożonych przez zobowiązanego zarzutów. Wierzyciel, po dokonaniu analizy rozliczeń składek na koncie płatnika (tj. Z. B.), postanowieniem z dnia ...10.2008 r. nr ... (które zobowiązanemu doręczył w sposób zastępczy - tj. w trybie art. 44 Kpa) ustosunkował się do złożonych przez zobowiązanego zarzutów w tym. dot. ww. tytułu wykonawczego o nr ... z dnia ...08.2002 r. i odrzucił zarzut dot. wykonania obowiązku objętego ww. tytułem wykonawczym oraz braku doręczenia upomnienia w skarżonej sprawie. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O., po otrzymaniu ostatecznego stanowiska wierzyciela wyrażonego w postanowieniu z dnia ...10.2008 r., nr ...), w dniu ...11.2008 r. wydał postanowienie nr ..., w którym za bezzasadne uznał podniesione przez zobowiązanego zarzuty wykonania obowiązku, w tym objętego tytułem wykonawczym o nr ...; jak również zarzut braku doręczenia zobowiązanemu upomnienia w skarżonej sprawie oraz zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Następnie tj. postanowieniem z dnia ...06.2009r., nr ... Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził nieważność postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia ...11.2008r. nr ... wydanego po rozpatrzeniu złożonych zarzutów, w tym dot. tytułu wykonawczego o nr ..., jako że wydane zostało z naruszeniem prawa (tj. art. 34 § 1 i § 4 u.p.e.a. oraz art. 65 Kpa). W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. w oparciu o postanowienie wierzyciela z dnia ...10.2008 r. nr ..., którego stanowiskiem był związany w kwestii wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, wydał w dniu ...07.2009 r. postanowienie nr ..., w którym za bezzasadny uznał zarzut dotyczący wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym o nr ... z dnia ...08.2002r., ponadto za bezzasadny uznał zarzut braku doręczenia zobowiązanemu upomnienia oraz zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę. W dniu ...07.2009 r. (data stempla pocztowego) Z. B. wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej w W. zażalenie na ww. postanowienie. Zażalenie uzupełnił pismem z dnia ...08.2009 r. Skarżący w zażaleniu, jak i w złożonym do niego uzupełnieniu, zakwestionował prawidłowość wydanego przez wierzyciela (ZUS) postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela odnośnie uprzednio złożonych zarzutów, w tym dot. ww. tytułu wykonawczego. W szczególności Skarżący zarzucił, iż wydane przez wierzyciela (ZUS) postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela nie spełnia kryteriów prawidłowego ustosunkowania się wierzyciela do zarzutów dłużnika bowiem, zdaniem Strony wierzyciel, nie może zbiorczo ustosunkowywać się do złożonych zarzutów, musi to uczynić konkretnie, tj. winien odnieść się szczegółowo do każdego zarzutu, odnosząc się do konkretnego tytułu wykonawczego. Ponadto Skarżący stwierdził, iż jedynie w odniesieniu do kilku tytułów wykonawczych otrzymał postanowienie ZUS zawierające stanowisko wierzyciela. Nie otrzymał natomiast ustosunkowania się ZUS do każdego z pozostałych zarzutów, przez co pozbawiony został możliwości zaskarżenia stanowiska wierzyciela w tych sprawach. Postanowieniem z dnia ... kwietnia 2010 r. nr ... Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia ... 2009 r. nr ... W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W., organ egzekucyjny -Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. słusznie uznał za bezzasadny zarzut dotyczący wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym o nr: ... Zgodnie bowiem z brzmieniem z art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej, organ egzekucyjny (Naczelnik Urzędu Skarbowego w O.) w kwestii rozpatrywania zarzutu dot. wykonania obowiązku zgłoszonego na podstawie art. 33 pkt. 1 ustawy egzekucyjnej związany jest stanowiskiem wierzyciela. Wierzyciel (Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.) po dokonaniu analizy rozliczeń na koncie płatnika na dzień ...10.2008 r. i stwierdzeniu istniejącego nadal zadłużenia z tytułu składek na Ubezpieczenie Społeczne i Fundusz Pracy za okres objęty tytułem wykonawczym o nr: ..., wydał na podstawie art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanowienie nr ... z dnia ...10.2008 r. o odrzuceniu zarzutu dotyczącego wykonania obowiązku objętego ww. tytułem wykonawczym. Organ egzekucyjny jest związany w tym zakresie stanowiskiem wierzyciela i nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia podstaw do uwzględnienia zarzutów . Organ wskazał, iż wypowiedź wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych na podstawie art. 33 pkt. 1 tej ustawy jest wiążąca również dla organu odwoławczego, sprawującego równocześnie nadzór nad egzekucją administracyjną. Uprawnienie organu sprawującego nadzór nad egzekucją administracyjną (art. 23 § 2 ustawy egzekucyjnej) nie stwarza podstawy do kontroli przez egzekucyjny organ odwoławczy (organ nadzorujący) stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie art. 34 § 1 cytowanej ustawy. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W., słusznie za bezzasadny został uznany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. zarzut dot. braku uprzednio doręczonego zobowiązanemu upomnienia w zaskarżonej sprawie (tj. o nr ...). Z akt sprawy wynika bowiem, iż ZUS z nałożonego przez ustawodawcę obowiązku powiadomienia Strony o nieuregulowaniu w terminie należności wywiązał się, gdyż upomnieniem nr ... z dnia ...08.2002 r. (doręczonym w dniu ...08.2002r.) dokonał powiadomienia Strony w tym przedmiocie (odbiór ww. upomnienia potwierdziła księgowa ...). Organ wyjaśnił, iż stanowisko wierzyciela odnośnie zarzutu braku doręczenia zobowiązanemu upomnienia nie jest dla organu egzekucyjnego wiążące, zatem zarzut ten organ egzekucyjny obowiązany jest rozpoznać w oparciu o posiadany materiał dowodowy sprawy, nie zaś tylko o stanowisko wierzyciela. Ponadto, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W., zarzut dot. zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, tj. zajęcie wynagrodzenia za pracę w firmach; "... słusznie został uznany za bezzasadny przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O., bowiem argumentacja Skarżącego, iż w sytuacji, gdy na nieruchomości stanowiącej jego własność została na rzecz ZUS ustanowiona hipoteka przymusowa kaucyjna, która jego zdaniem w sposób wystarczający zabezpiecza roszczenia wierzyciela, prowadzenie postępowania egzekucyjnego i dokonywanie w jego ramach zajęć praw majątkowych jest równoznaczne z zastosowaniem zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle obowiązujących przepisów, hipoteka przymusowa kaucyjna nie jest zaliczana do środków egzekucyjnych, bowiem nie mieści się w katalogu środków egzekucyjnych, które ustawodawca enumeratywnie wymienia w art.1 a pkt. 12 ustawy egzekucyjnej. Zatem, ustanowienie hipoteki przymusowej kaucyjnej na nieruchomości stanowiącej własność (współwłasność) zobowiązanego nie stanowi przeszkody prawnej do prowadzenia w tym samym czasie postępowania egzekucyjnego na podstawie prawidłowo wystawionego przez wierzyciela tytułu wykonawczego oraz stosowania w jego ramach środków egzekucyjnych przewidzianych przez ustawodawcę, w celu wyegzekwowania zaległości. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, iż organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne w oparciu o kryterium art. 7 § 1 ustawy egzekucyjnej, a wybór środka egzekucyjnego, zastosowanego w konkretnym przypadku powinien być dokonany w taki sposób, aby doprowadzić do wykonania obowiązku bez potrzeby stosowania kolejnych środków egzekucyjnych. Organ egzekucyjny powinien zrezygnować ze środków najbardziej uciążliwych dla zobowiązanego, jedynie wtedy gdy osiągnięcie celu egzekucji jest możliwe przy wykorzystaniu innych środków egzekucyjnych. Z treści powyższego przepisu wynika zasada, iż najmniej uciążliwa dla zobowiązanego jest egzekucja z pieniędzy, a egzekucja z nieruchomości jest środkiem najbardziej uciążliwym. Z uwagi na powyższe, organ egzekucyjny nie przystąpił do przeprowadzenia egzekucji z nieruchomości, na której uprzednio wierzyciel ustanowił hipotekę przymusową kaucyjną, lecz zastosował inne, mniej uciążliwe dla zobowiązanego środki egzekucyjne, tj. w pierwszej kolejności zastosował egzekucję z pieniędzy a następnie egzekucję z rachunku bankowego. Ponieważ zastosowane środki egzekucyjne okazały się nieskuteczne, a egzekucja administracyjna z nieruchomości, zgodnie z art. 110 § 1 ustawy egzekucyjnej, może zostać przeprowadzona jeżeli zastosowanie innych środków egzekucyjnych przewidzianych w ustawienie nie było możliwe lub okazało się nieskuteczne, zastosował kolejny środek egzekucyjny (poprzedzający egzekucję z nieruchomości) tj. egzekucję z wynagrodzenia za pracę. Ze względu na powyższe, oraz mając na uwadze fakt, iż zastosowany środek egzekucyjny nie spowodował dla zobowiązanego żadnych negatywnych następstw w postaci pogorszenia sytuacji materialnej, bowiem zajęcia wynagrodzenia nie zostały zrealizowane, gdyż obaj pracodawcy poinformowali o istniejącej przeszkodzie w realizacji przedmiotowych zajęć, (Strona nie pobiera żadnego wynagrodzenia z tytułu pełnionej funkcji ... w obu Spółkach) zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego należy, zdaniem organu, uznać za bezzasadny. W ocenie organu na uwzględnienie nie zasługuje również argumentacja Strony przytoczona w zażaleniu, przemawiająca jej zdaniem za koniecznością umorzenia prowadzonego wobec niej postępowania egzekucyjnego. Dalej organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż postanowienie z dnia ...10.2008 r., o nr ... wydane przez ZUS Oddział w W. Inspektorat w O., zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie złożonych zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone m.in. na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego zostało doręczone Stronie w sposób zastępczy tj. w trybie art. 44 Kpa. Przesyłka awizowana, w dniu ...11.2008 r. wróciła nie podjęta do nadawcy z adnotacją: "nie podjęto w terminie". Odnośnie natomiast twierdzenia Strony, iż tym samym pozbawiona została prawa do zaskarżenia postanowień ZUS, zawierających stanowisko wierzyciela w sprawie złożonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne organ zauważył, iż zgodnie z art. 83c ust.2 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137 ze zm.), od postanowień Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie stanowiska wierzyciela, wydanych w trakcie postępowania egzekucyjnego zażalenie nie przysługuje. Ustosunkowując się do argumentacji Strony, powołanej w złożonym zażaleniu, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone w ww. sprawie nie jest prowadzone prawidłowo, gdyż ZUS nie odniósł się szczegółowo do każdego zarzutu, lecz "zbiorczo" uznał zarzuty za bezzasadne, a ponadto postanowienie ZUS nie spełnia kryteriów prawidłowego ustosunkowania się wierzyciela do zarzutów dłużnika, bowiem ZUS powinien wskazać kiedy konkretnie doręczył zobowiązanemu upomnienie w odniesieniu do konkretnego tytułu wykonawczego" - Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż wydane przez ZUS postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela nie podlegają zaskarżeniu, zatem prawidłowość ich wydania nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia przez Dyrektora Izby Skarbowej jako organu nadzoru nad organem egzekucyjnym. Organ stwierdził, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych w postanowieniu z dnia ...10.2008 r. nr ... zawierającym stanowisko wierzyciela wymienił tytuły wykonawcze, co do których zajmuje stanowisko w sprawie złożonych zarzutów oraz w sposób szczegółowy uzasadnił swoje stanowisko, tj. wskazał jak rozliczył dokonane przez Stronę skarżącą wpłaty oraz jaką część zaległości pokryły te wpłaty oraz ile pozostało jeszcze do zapłaty. Jak również ustosunkował się do zarzutu braku doręczenia upomnień w skarżonych sprawach tj. wskazał: kiedy konkretnie doręczył Stronie wyszczególnione upomnienia w odniesieniu do konkretnych tytułów wykonawczych. Rozstrzygnięcie powyższe, zdaniem organu, nie miało jednak decydującego wpływu na prawidłowość wydanego przez organ egzekucyjny rozstrzygnięcia w kwestii zarzutu zgłoszonego na podstawie art. 33 pkt.7 u.p.e.a (tj. braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia), bowiem w tej kwestii organ egzekucyjny nie jest związany stanowiskiem wierzyciela. Organ podkreslił, że zarzut ten organ egzekucyjny rozpoznaje na podstawie posiadanej dokumentacji (tj. załączonego do tytułu wykonawczego potwierdzenia odbioru upomnienia). Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 27 § 3 u.p.e.a. do tytułu wykonawczego wierzyciel dołącza dowód doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podaje w tytule wykonawczym podstawę prawną braku tego obowiązku. Ponieważ z zebranego materiału dowodowego w sprawie wynika, iż złożone przez Stronę zarzuty na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie ww. tytułu wykonawczego dot. wykonania egzekwowanego obowiązku, braku doręczenia upomnienia w skarżonej sprawie oraz zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego zgłoszone na podstawie art. 33 pkt. 1, 7 i 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji są bezzasadne - Dyrektor Izby Skarbowej w W., zgodnie z art. 34 § 4 cytowanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 144 kodeksu postępowania administracyjnego, postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego. W skardze na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... kwietnia 2010 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze wskazał, że podtrzymuje zarzuty zgłoszone w zarzutach na postępowanie egzekucyjne oraz w innych pismach składanych w postępowaniu egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. w całości podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zakres prowadzonego w sprawie postępowania wyznaczyła treść zarzutów zgłoszonych przez stronę w stosunku do tytułu wykonawczego nr ... z ... sierpnia 2002 r. wystawionego przez ZUS Oddział w W. (Inspektorat w O.). Zobowiązany za pośrednictwem organu egzekucyjnego, którym w przedmiotowej sprawie jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w O., podniósł w stosunku do wystawionego tytułu wykonawczego zarzut wykonania egzekwowanego obowiązku, braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, także zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, zgodnie z dyspozycją art. 33 pkt 1 pkt 7 i pkt 8 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. nr 229, poz. 1954 zwaną dalej u.p.e.a.).Uzasadnieniem dla pierwszego z tych zarzutów miały być - zdaniem skarżącego - kserokopie przelewów stanowiące załączniki do złożonych zarzutów, które w jego opinii miały potwierdzić, że zaległość obejmująca składki na FP i FGSP za miesiąc ... 2002 r. - została dokonana. Zarzut skarżącego określony treścią art. 33 pkt 1 u.p.e.a. dotyczący wykonania obowiązku należy do zarzutów, w odniesieniu do których organ egzekucyjny, w tym przypadku Naczelnik Urzędu Skarbowego w O., jest bezwzględnie związany stanowiskiem wierzyciela czyli ZUS. ZUS w swoim postanowieniu z ... października 2008 r. wyraźnie stwierdził, że po dokonaniu rozliczenia konta dłużnika ustalił, że opłacił on w całości jedynie składki zdrowotne, a na koncie dłużnika nadal istnieje zaległość z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne jak i Fundusz Pracy. Wprawdzie tytuł wykonawczy dotyczy składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych ale stwierdzenie wierzyciela mimo, że jest niepełne, jest zdaniem Sądu prawidłowe. Trudno bowiem zdaniem Sądu uznać, że należności składkowe na wspomniane Fundusze w tym na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zostały uregulowane, gdyż kserokopie przelewów dołączone nie tylko do zarzutów dotyczących Tytułu Wykonawczego ... ale i do innych Tytułów dotyczą jedynie wpłat na składki zdrowotne, a nie jak twierdzi skarżący wszystkich składek. W ocenie Sądu intencją skarżącego, było opłacenie składek za ubezpieczenie zdrowotne, gdyż zgodnie z załączonymi do zarzutów dowodami wpłat na konto ZUS, które dokonywane są na formularzach, ich treść wskazuje, że każdy rodzaj składek ma przyporządkowany swój kod. Numer rachunku bankowego poprzedza się numerem kodu kolejno umieszczając: nr 83 - dla dokonania wpłat na ubezpieczenia społeczne, nr 78 - dla wpłat na ubezpieczenie zdrowotne oraz nr 73 - dla wpłat na FP i FGŚP. Zatem zobowiązany dokonując w dniu ... maja 2006 r. wpłaty i poprzedzając numer rachunku bankowego ZUS nr 78, dokonał tym samym wpłaty na ubezpieczenie zdrowotne. Na koncie płatnika natomiast nadal istnieje zadłużenie z tytułu składek na FP i FGŚP za miesiąc maj 2002 r. Niezależnie od tego przedstawione dowody wpłat nie dotyczą okresu składkowego za miesiąc ... 2002 r. Poza tym prawidłowość stanowiska wierzyciela w tym zakresie, nie może być badana przez organ egzekucyjny, a skoro dodatkowo opisane wyżej dowody wpłat potwierdzają słuszność tego stanowiska, brak jest podstaw do jego podważania przez organ egzekucyjny, co wynika z dyspozycji art. 34 § 1 u.p.e.a. Wierzyciel po dokonaniu analizy zadłużenia za okres objęty ww. tytułem wykonawczym, stwierdził jego istnienie i winno być ono, jak słusznie zauważa organ, przedmiotem dalszego dochodzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. w postępowaniu egzekucyjnym. Należy podkreślić, że Z. B. prowadząc działalność gospodarczą był zobowiązany na podstawie art. 17 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2007r. nr 11 poz. 74 ze zm.) do obliczenia i przekazywania co miesiąc do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek na ubezpieczenia własne oraz za zatrudnionych pracowników, czego jednak nie wykonał. Zatem zarzut skarżącego, że prowadzona wobec niego egzekucja dotyczy nieistniejącego obowiązku, jest całkowicie bezzasadny. Uzasadnieniem dla kolejnego zarzutu, którego dotyczy art. 33 pkt 7 u.p.e.a - zdaniem skarżącego - jest brak doręczenia mu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1, ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stanowisko wierzyciela (ZUS) odnośnie tego zarzutu nie jest dla organu egzekucyjnego (Naczelnika Urzędu Skarbowego w O.) wiążące, zatem organ egzekucyjny był obowiązany rozpoznać go w oparciu o posiadany materiał dowodowy sprawy, a nie - jak w przypadku poprzedniego - tylko o stanowisko wierzyciela. Obowiązek doręczenia upomnienia spoczywa na wierzycielu i jest warunkiem koniecznym do tego aby egzekucja administracyjna mogła zostać wszczęta, o czym stanowi art. 15 § 1 u.p.e.a. Wierzyciel czyli ZUS, z nałożonego przez ustawodawcę obowiązku wywiązał się informując skarżącego upomnieniem nr .... z ... sierpnia 2002 r. doręczonym w dniu ... sierpnia 2002 r. za pośrednictwem księgowej ... o nieuregulowanych należnościach, objętych przedmiotowym tytułem wykonawczym. Ponadto w ocenie Sądu również uzasadnienie dla trzeciego z zarzutów (art. 33 pkt 8 u.p.e.a.) przedstawione przez zobowiązanego, dotyczące zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, zostało prawidłowo ocenione przez organ egzekucyjny. Stanowisko przyjęte przez ZUS, podobnie jak w przypadku drugiego z zarzutów, nie było wiążące dla organu egzekucyjnego. Zajęcie wynagrodzenia za pracę, zdaniem skarżącego stanowi zbyt uciążliwy środek egzekucyjny, jednak z treści art. 7 § 1 u.p.e.a. wynika, że wybór środka egzekucyjnego powinien być dokonany w taki sposób, aby doprowadzić do wykonania obowiązku bez potrzeby stosowania kolejnych środków egzekucyjnych. Organ egzekucyjny, słusznie zdaniem Sądu przyjął, że najmniej uciążliwa dla zobowiązanego jest egzekucja z pieniędzy, a egzekucja z nieruchomości jest środkiem najbardziej uciążliwym. Organ egzekucyjny zastosował w pierwszej kolejności egzekucję z pieniędzy, później z rachunku bankowego, a gdy te okazały się nieskuteczne sięgnął do wynagrodzenia za pracę. Nie stoi temu na przeszkodzie wcześniejsze ustanowienie hipoteki przymusowej kaucyjnej na nieruchomości stanowiącej własność zobowiązanego. Ważnym podkreślenia jest fakt, że środek w postaci egzekucji z wynagrodzenia za pracę również nie spowodował pogorszenia sytuacji materialnej zobowiązanego, gdyż przedmiotowe zajęcie wynagrodzenia nie odniosło przewidywanego skutku. Zarzut ten podniesiony przez zobowiązanego w świetle podniesionych wyżej okoliczności należy traktować jako bezzasadny. Odnośnie zaś argumentu przedstawionego w treści skargi przez zobowiązanego, dotyczącego faktu, że m. in. zaskarżone, postanowienie zostało wydane w oparciu o "zbiorczo" przygotowane stanowisko wierzyciela, należy stwierdzić, że zdaniem Sądu nie zasługuje on również na uwzględnienie. Skarżący zarzuca, że odpowiedź wierzyciela na jego zarzuty nie jest przygotowana w sposób indywidualny, ustosunkowujący się do podniesionych przez niego pismem z ... września 2008 r. zarzutów. ZUS, będący wierzycielem w przedmiotowej sprawie, w swoim postanowieniu z ... października 2008 r. zawierającym jego odpowiedź w sprawie złożonych zarzutów wymienił tytuły wykonawcze, co do których zajął stanowisko, w sposób szczegółowy je uzasadnił czyli wskazał jak rozliczył dokonane przez zobowiązanego wpłaty, jaką część zaległości one pokrywają i przyporządkował kwoty, które pozostały do zapłaty. Ponadto wskazał także, kiedy konkretnie doręczył stronie upomnienia w odniesieniu do tytułów wykonawczych. Wobec tego argument podniesiony przez skarżącego o zbiorczym traktowaniu przez wierzyciela przedstawionych przez niego zarzutów jest nieuzasadniony. Należy uznać, że złożone przez zobowiązanego w toku postępowania egzekucyjnego zarzuty, zostały ocenione przez organ egzekucyjny prawidłowo, z uwzględnieniem stanowiska wierzyciela (odnośnie pierwszego z zarzutów), co musiało skutkować uznaniem ich za bezzasadne a co z kolei znalazło swój wyraz w prawidłowych rozstrzygnięciach organu I i II instancji, które Sąd w pełni aprobuje. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.