V SA/Wa 1304/19

WyrokWSA w Warszawie2020-02-18

Skład orzekający: Jarosław Stopczyński, Bożena Zwolenik, Piotr Piszczek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Prezesa Zarządu PFRON odmawiająca refundacji składek na ubezpieczenie społeczne rolnika niepełnosprawnego za IV kwartał 2018 r. z powodu wyczerpania krajowego limitu pomocy de minimis w rolnictwie była zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że decyzja odmawiająca refundacji składek była zgodna z prawem. Refundacja składek jest pomocą de minimis, a krajowy limit tej pomocy w rolnictwie został wyczerpany przed terminem złożenia wniosku przez stronę. Brak było podstaw prawnych do przyznania refundacji z nowego limitu pomocy de minimis.
Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o refundację składek na ubezpieczenie społeczne niepełnosprawnego rolnika za IV kwartał 2018 r. Organ administracji publicznej (PFRON) ustalił wysokość refundacji na 0 zł, wskazując na wyczerpanie krajowego limitu pomocy de minimis w rolnictwie z dniem 7 listopada 2018 r. Strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, kwestionując ustalenie organu. Po utrzymaniu w mocy pierwotnej decyzji, strona złożyła skargę do sądu administracyjnego, zarzucając m.in. naruszenie przepisów KPA i dyskryminację.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant - spec. Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2020 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości refundacji składek na ubezpieczenia społeczne oddala skargę. J. G. (dalej także jako : strona, wnioskodawca ) przekazał do PFRON (dalej także jako organ) wniosek o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenie niepełnosprawnego rolnika lub rolnika zobowiązanego do opłacenia składek za niepełnosprawnego domownika (Wn-U-A) za IV kwartał 2018 r. w terminie określonym w § 6 ust 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 09 stycznia 2009r., w sprawie refundacji składek na ubezpieczenie społeczne osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1758 ze zm.) Fundusz działając na podstawie art. 25c ust 5 ustawy o rehabilitacji poinformował stronę pismem z [...] grudnia 2018 r., że wyliczona przez nią wysokość przysługującej refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za IV kwartał, 2018 r., oraz kwota refundacji wyliczona przez PFRON różnią się. Przyczyną rozbieżności w wyliczonej kwocie był fakt, iż z obwieszczenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 listopada 2018 r. w sprawie wysokości wykorzystanego krajowego limitu skumulowanej pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (M.P. poz. 1105) wynikało, że górny krajowy limit skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie został osiągnięty. Pismem nadanym dnia 13 grudnia 2018 r. strona złożyła wniosek o wydanie decyzji o wysokości przysługującej refundacji za IV kwartał 2018 r., w którym wskazała, że nie zgadza się z ustaloną przez Fundusz kwotą refundacji. Decyzją z dnia [...] marca 2019 r. znak: [...] Prezes Zarządu PFRON ustalił wysokość refundacji składek na ubezpieczenie społeczne za IV kwartał 2018 r. w wysokości 0 zł. Podstawą ustalenia takiej wysokości refundacji składek był fakt wykorzystania z dniem 7 listopada 2018 r. krajowego limitu pomocy de minimis w rolnictwie określonego w art. 3 pkt 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013. Od powyższej decyzji w dniu [...] marca 2019 r. (wpływ do PFRON dnia 13 marca 2019 r.) strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona wskazała, że wysokość refundacji składek na ubezpieczenie społeczne za IV kwartał 2018 r. wyliczona przez J. G. w wysokości 399 zł jest wyliczeniem prawidłowym i zgodnym z obowiązującymi przepisami Uznając bezzasadność złożonego wniosku Prezes Zarządu PFRON decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu ww. decyzji powołano m.in. następującą argumentację: Zgodnie z art. 25c ust. 11 ustawy o rehabilitacji refundacja składek na ubezpieczenia społeczne jest udzielana na zasadach pomocy de minimis, określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej. Z treści art. 3 pkt 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 wynika, że łączna kwota pomocy de minimis przyznanej w okresie trzech lat podatkowych przez państwo członkowskie przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie podstawowej produkcji produktów rolnych nie może przekroczyć górnego limitu krajowego określonego w załączniku, tj. 225 700 000 euro. W obwieszczeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 listopada 2018 r. w sprawie wysokości wykorzystanego krajowego limitu skumulowanej pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (M.P. poz. 1105) ogłoszono, że wysokość wykorzystanego krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis na dzień 07 listopada 2018 r. wynosi w rolnictwie - 225 700 000,00 euro. Z uwagi na wykorzystanie z dniem 7 listopada 2018 r. krajowego limitu pomocy de minimis w rolnictwie, Prezes Zarządu PFRON decyzją z dnia [...] marca 2019 r. znak- [...] ustalił wysokość refundacji składek na ubezpieczenie społeczne za IV kwartał 2018 r. w wysokości 0 zł. Prezes Zarządu PFRON wskazał jednocześnie, że zgodnie z art. 25c ust 5 ustawy o rehabilitacji Fundusz wypłaca refundację składek w terminie 14 dniu od daty otrzymania kompletnego i prawidłowo wypełnionego wniosku. Strona złożyła wniosek Wn-U-A za IV kwartał 2018 r. w dniu 9 listopada 2018 r. Termin na wypłatę refundacji przypadł zatem w okresie, w którym krajowy limit pomocy de minimis w rolnictwie został wyczerpany. To zaś oznacza, że refundacja składek za IV kwartał 2018 r. nie może być ustalona i wypłacona w kwocie wnioskowanej przez stronę. Wyżej opisaną decyzję zaskarżył J. G. Podniósł, że jest ona nieuczciwa, nierzetelna, bezczelnie zmanipulowana i nie uwzględnia obowiązujących przepisów prawa, a mianowicie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej, oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o ubezpieczeniach społecznych rolników, ustawy o pomocy społecznej jak i Konstytucji R.P. W ocenie skarżącego kwestionowana decyzja jest dyskryminująca dla niego jako osoby niepełnosprawnej w stopniu umiarkowanym, a poza tym jako rolnika samotnie prowadzącego słabo zmechanizowane gospodarstwo rolne, z którego stara się utrzymać, a które nie zaspokaja podstawowych potrzeb egzystencji. Zdaniem skarżącego pomimo tego, że sprawa była wcześniej badana i wszystkie dowody pozostawały w dyspozycji organu przez trzy miesiące, nie wydawał on decyzji (chodzi o decyzje zaskarżoną) tym samym świadomie i celowo naruszał on przepisy k.p.a. W piśmie z dnia 27 stycznia 2020 r. ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu przyłączył się do skargi i wniósł o uchylenie kwestionowanej skargą decyzji. Podniósł m.in., że gdyby organ nie popełnił licznych błędów w toku postępowania doszedłby do odmiennych wniosków i uznałby, że zasadnym byłoby wydać decyzję ustalającą wysokość refundacji składek na ubezpieczenie społeczne za IV kwartał 2018 r. w wysokości 399 zł i wypłacić te środki skarżącemu. Autor pisma wskazuje, iż celowym i zasadnym jest refundacja składek skarżącemu, choćby z nowego krajowego limitu pomocy de minimis w rolnictwie, tak aby nie był on potraktowany w sposób krzywdzący i dyskryminujący. Przyznaje jednocześnie, że skarżący złożył wniosek o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenie społeczne w dniu 9 listopada 2018r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.+ Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem kwestionowana nią decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z art. 25c ust, 11 ustawy o rehabilitacji refundacja składek na ubezpieczenia społeczne jest udzielana na zasadach pomocy de minimis, określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej. Z treści art. 3 pkt 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 wynika, że łączna kwota pomocy de minimis przyznanej w okresie trzech lat podatkowych przez państwo członkowskie przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie podstawowej produkcji produktów rolnych nie może przekroczyć górnego limitu krajowego określonego w załączniku, tj. 225 700 000 euro. W obwieszczeniu Ministra z dnia 13 listopada 2018 r. w sprawie wysokości wykorzystanego krajowego limitu skumulowanej pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (M.P. poz. 1105) ogłoszono, że wysokość wykorzystanego krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis na dzień 7 listopada 2018 r. wynosi w rolnictwie - 225 700 000,00 euro. Poza tym zgodnie z art. 25c ust 5 ustawy o rehabilitacji Fundusz wypłaca refundację składek w terminie 14 dniu od daty otrzymania kompletnego i prawidłowo wypełnionego wniosku. Strona złożyła wniosek Wn-U-A za IV kwartał 2018 r. w dniu 9 listopada 2018 r. Termin na wypłatę refundacji przypadł zatem w okresie, w którym krajowy limit pomocy de minimis w rolnictwie został wyczerpany. Taki stan rzeczy uniemożliwiał wypłatę skarżącemu refundacji składek za IV kwartał 2018 r. Wyczerpano bowiem krajowy limit pomocy de minimis w rolnictwie określony w prawie wspólnotowym przewidzianym dla państwa polskiego. Strona złożyła bowiem wniosek o wypłatę refundacji za IV kwartał 2018 r. w dniu 9 listopada 2018 r. Ta okoliczność nie jest sporna, albowiem przyznaje ją także pełnomocnik skarżącego w piśmie będącym w istocie uzupełnieniem skargi. Sąd podkreśla, iż decyzja zapadła w przedmiotowej sprawie nie opierała się na tzw. uznaniu administracyjnym, a przepisy obowiązującego prawa nie dawały możliwości refundacji składek skarżącego z nowego krajowego limitu pomocy de minimis w rolnictwie, co sugeruje pełnomocnik skarżącego w swoim piśmie z dnia 27 stycznia 2020 r. W złożonej skardze skarżący stawia zarzut naruszenia szeregu regulacji prawnych (m.in. k.p.a., Konstytucji), jednakże nie wskazuje jakie konkretne przepisy tychże regulacji zostały naruszone. Wprawdzie zarzuty takie formułuje pełnomocnik skarżącego w ww. piśmie z dnia 27 stycznia 2020 r., jednakże wobec ich uzasadnienia nie sposób uznać, że są one trafne. Pełnomocnik skarżącego stawia bowiem tezy na takim poziomie ogólności, iż nie mogą one podważyć kluczowej w sprawie kwestii, a mianowicie daty złożenia przez skarżącego wniosku o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenie społeczne. To właśnie owa data ma decydujące znaczenie w sprawie, a nie rozmowy telefoniczne i ustne ponaglenia pracowników PFRON, których cel oraz treść są niemożliwe do zweryfikowania o ile w ogóle miały one miejsce. Mając zatem na względzie powyższe sąd skargę oddalił na postawie 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło