V SA/Wa 1307/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 9 października 2017 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi E. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia (...) maja 2017 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 9 października 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. E. R. (dalej jako: "skarżący", lub "strona") pismem z [...] sierpnia 2017 r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wniosek został sporządzony na urzędowym formularzu PPF według wzoru ustalonego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r. Nr 227, poz. 2245, dalej jako: "rozporządzenie z 16 grudnia 2003 r."). W związku z tym, iż wniosek o prawo pomocy został złożony na formularzu PPF według nieobowiązującego wzoru – zarządzeniem z 25 sierpnia 2017 r. referendarz wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braku formalnego wniosku o prawo pomocy poprzez złożenie wniosku na formularzu PPF zgodnym z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257, dalej jako: "rozporządzenie z 19 sierpnia 2015 r.") w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do przedmiotowego wezwania załączono urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, zgodny z wzorem formularza stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 18 września 2017 r. (potwierdzenie na k. 17 akt sądowych). [...] października 2017 r. do Sądu wpłynęła korespondencja listowa, nadana przez skarżącego [...] października 2017 r., która zawierała kopię złożonego uprzednio wniosku o przyznanie prawa pomocy z [...] sierpnia 2017 r. oraz kopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego z której wynikało, iż skarżący przebywał w szpitalu w dniach [...]-[...] września 2017 r. Z uwagi na fakt, iż skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał prawidłowo wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu zgodnym z rozporządzeniem z 19 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy zarządzeniem z 9 października 2017 r. pozostawił wniosek strony o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W sprzeciwie z [...] października 2017 r. od wyżej wskazanego zarządzenia skarżący wskazał, iż nie wzięto pod uwagę faktu doznania przez stronę silnego zawału serca. Dodał, że obecnie choruje na anginę i wniósł o ponowne zbadanie przesłanej do Sądu dokumentacji. W związku z treścią sprzeciwu, zarządzeniem z 16 listopada 2017 r. wezwano stronę do wskazania, czy dokumentacja medyczna nadesłana [...] października 2017 uzupełniona pismem z [...] października 2017 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W wypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, wezwano jednocześnie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania poprzez złożenie go na urzędowym formularzu zgodnym z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. Do powyższego wezwania załączono aktualny formularz PPF informując jednocześnie, że wypełnienie i odesłanie do sądu we wskazanym w wezwaniu terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego na aktualnym formularza PPF umożliwi merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, a w dalszej kolejności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dodano, iż przesłanie kolejnego wniosku na nieaktualnym formularzu będzie nieskuteczne. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z [...] grudnia 2017 r. poinformował, iż dokumentacja medyczna z [...] października 2017 r. nie stanowi wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sprzeciw jest niezasadny, a zaskarżone nim zarządzenie starszego referendarza sądowego należało utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Należy wyjaśnić, że stosownie do treści z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Art. 257 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wskazania wymaga również, że z dniem 15 sierpnia 2015 r. znowelizowany został art. 256 p.p.s.a. zawierający upoważnienie ustawowe do określenia wzoru formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z dokonaną nowelizacją w dniu 19 sierpnia 2015 r. Rada Ministrów wydała rozporządzenie w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257). Z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie strona złożyła pierwotnie wniosek na nieaktualnym formularzu (zgodnym z rozporządzeniem z 16 grudnia 2013 r.), referendarz sądowy prawidłowo wezwał ją do uzupełnienia braku formalnego wniosku wprost wskazując w treści wezwania, iż wniosek należy złożyć na urzędowym formularzu PPF według wzoru ustalonego rozporządzeniem z 19 sierpnia 2015 r., pouczając jednocześnie o skutkach niewykonania powyższego wezwania we wskazanym terminie. Ponadto należy podkreślić, iż do wezwania sporządzonego w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego załączono aktualnie obowiązujący formularz PPF celem jego wypełnienia przez stronę i odesłania do Sądu. Pomimo prawidłowo sformułowanego wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku i doręczenia go stronie wraz z właściwym formularzem PPF, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego przedmiotowego wniosku. Skarżąca nadesłała bowiem ponownie wypełniony formularz PPF według nieaktualnego wzoru ustalonego rozporządzeniem z 16 grudnia 2003 r. Skarżąca oświadczyła ponadto wprost, iż nadesłane przez nią w toku sprawy dodatkowe dokumenty nie stanowiły wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.