V SA/Wa 1308/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-09-17
Skład orzekający: sędzia Joanna Zabłocka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego o zwrocie dofinansowania ze środków unijnych, ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla organizacji beneficjenta?Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżące stowarzyszenie uprawdopodobniło ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazano na znaczną kwotę dotacji wraz z odsetkami oraz potencjalne zachwianie płynności finansowej organizacji, co mogłoby zakłócić realizację ważnego lokalnie projektu społecznego – prowadzenie żłobka.Stan faktyczny
Minister Rozwoju Regionalnego decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji zobowiązującą C. Stowarzyszenie Rozwoju Społeczno-Gospodarczego do zwrotu kwoty dotacji ze środków unijnych wraz z odsetkami. Stowarzyszenie wniosło o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że nie posiada środków finansowych, a wykonanie decyzji mogłoby zakłócić jego działalność, w tym prowadzenie żłobka. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu (...) września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. Stowarzyszenia Rozwoju Społeczno-Gospodarczego C. z siedzibą w C. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia (...) marca 2013 r. Nr (...) w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków unijnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
Decyzją z dnia (...) marca 2013 r. nr (...) Minister Rozwoju Regionalnego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji zobowiązującą C. Stowarzyszenie Rozwoju Społeczno-Gospodarczego C. z siedzibą w C. do zwrotu kwoty dotacji ze środków unijnych w wysokości (...) zł wraz z odsetkami.
Pismem z dnia (...) maja 2013 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z (...) marca 2013 r.
W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, iż wnioskuje o wstrzymanie gdyż Stowarzyszenie C. nie posiada żadnych niezwiązanych dotacją środków finansowych. Stowarzyszenie nie generuje środków finansowych z uwagi na fakt, że nie prowadzi działalności gospodarczej. Składka członkowska (przy 20 członkach) wynosi zaledwie 1 zł/rok. Skarżący wskazał ponadto, iż wszelkie koszty związane z wynagrodzeniami poniesionymi w projekcie, którego dotyczą sporne kwoty zostały wypłacone i rozliczone. Stowarzyszenie C. nie ma możliwości ich odzyskania bez przedsięwzięcia środków procesowych. Wszelkie koszty związane z bieżącą działalnością pokrywane są ze składek lub dobrowolnych niewielkich wpłat członków Stowarzyszenia. Obecnie Stowarzyszenie prowadzi na terenie miasta C. żłobek – pierwszą niepubliczną tego typu placówkę. Stowarzyszenie wyłączyło się z realizacji innych inicjatyw projektowych z uwagi na bardzo wysokie ryzyko związane z ich realizacją, nie zawsze stojące po stronie projektodawców oraz z poczucia wagi realizowanego obecnie przedsięwzięcia. Wykonanie decyzji ogranicza działalność Stowarzyszenia i potencjalnie może zakłócić realizację wyżej wspomnianego ważnego lokalnie projektu społecznego. Ponadto wykonanie decyzji bez ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy jest równoważne z wykluczeniem Stowarzyszenia C. z działalności jaką dotychczas organizacja ta prowadziła. Fakt, iż sprawa ta jest w toku nie przesądza o winie Stowarzyszenia C. Zatem do momentu rozstrzygnięcia sprawy zasadnym jest wstrzymanie skarżonej decyzji z uwagi na fakt, że w sytuacji gdy Sąd udowodni winę Stowarzyszenia C. będzie ono i tak z mocy prawa zobligowane do wywiązania się z decyzji. W przypadku werdyktu korzystnego dla Stowarzyszenia cofnięcie konsekwencji przedmiotowej decyzji m.in. w postaci utraconych korzyści o charakterze głównie społecznym nie będzie możliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, co następuje:
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, należało uznać, iż strona skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd miał tutaj przede wszystkim na uwadze kwotę stanowiącą przedmiot postępowania ((...) zł wraz z odsetkami) jak również okoliczność prowadzenia przed tutejszym Sądem kilku innych spraw o analogicznym stanie faktycznym. W ocenie Sądu ewentualne zablokowanie środków pieniężnych strony skarżącej w tak znacznej kwocie wskutek natychmiastowego obowiązku ich zapłaty lub wdrożonej przez wierzyciela egzekucji należności może naruszyć jej dalsze funkcjonowanie i z całą pewnością znacząco zachwieje płynnością finansową Skarżącego, co jak wynika z uzasadnienia złożonego wniosku może w konsekwencji nieodwracalnie zakłócić realizację ważnego lokalnie projektu społecznego – prowadzenie pierwszego niepublicznego żłobka w C..
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło