V SA/Wa 1310/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 1310/09 w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... lipca 2009 r., nr ... w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego; postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z 6 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną złożoną osobiście przez S. D. (zwanego dalej: skarżącym) jako nie odpowiadającą wymogom wynikającym z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2009 r., o odrzuceniu skargi. Pismem z ... listopada 2009 r. (data nadania pocztowego) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy wraz z zażaleniem, jak oświadczył, dotyczące odrzucenia skargi kasacyjnej z ... października 2009 r. Postanowieniem z 19 lutego 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z uwagi na błędne pouczenie (k-... akt sądowych), co do przysługującego skarżącemu środka odwoławczego od postanowienia Sądu z 6 listopada 2009 r. odrzucającego skargę kasacyjną, zarządzeniem z 18 maja 2010 r., odpis powyższego postanowienia ponownie doręczono ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżącego. Pismem z ... czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 1310/09. Jednocześnie pełnomocnik złożył skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, powołując się na art. 175 § 1 p.p.s.a., wyjaśnił, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a termin do złożenia skargi kasacyjnej minął na długo przed przyznaniem skarżącemu pomocy prawnej. Zatem odrzucenie skargi przed przyznaniem pomocy prawnej narusza prawa procesowe skarżącego. Dodał również, że skarżący nie posiada wiedzy prawniczej ani doświadczenia sądowego, które pozwalałyby zrozumieć mu zawiłości procedury sądowo-administracyjnej. Podkreślił, że skarżący jednocześnie ze złożeniem skargi kasacyjnej, złożył wniosek o przyznanie pomocy prawnej, gdyż samodzielnie nie był w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie upłynął ... listopada 2009 r., a zatem wniesienie do Sądu skargi kasacyjnej ... czerwca 2010 r. za pośrednictwem UP nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 p. p. s. a. Stosownie do art. 86 § 1 p. p. s. a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z literalnym brzmieniem cytowanego przepisu oraz jednolitą linią orzecznictwa, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Nakłada to na stronę, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, obowiązek wykazania dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Literatura i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu taka okoliczność nie zaistniała. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że w piśmie z ... września 2009 r., załączonym do postanowienia o odrzuceniu skargi z 25 września 2009 r., skarżący został pouczony o możliwości złożenia środka odwoławczego na powyższe postanowienie (w postaci skargi kasacyjnej) oraz o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radca prawnym (k. ... akt sąd). Postanowienie o odrzuceniu skargi wraz z pismem zawierającym pouczenie co do środka odwoławczego zostało doręczone skarżącemu ... października 2009 r. Pomimo właściwego pouczenia o powyższym wymogu formalnym, pismem z ... października 2009 r., skarżący wniósł sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z 25 września 2009 r., wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie tylko częściowym tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Nie można zatem przyjąć aby skarżący nie ponosił winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej, pomimo – jak podnosi pełnomocnik skarżącego – braku profesjonalnej wiedzy prawniczej. Powyższe uzasadnia fakt, iż skarżący pismem z ... września 2009 r., był pouczony o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radca prawnym, a pomimo tego samodzielnie sporządził skargę kasacyjną z ... października 2009 r., w której zawarł dodatkowo wniosek o przyznanie prawa pomocy ale wyłącznie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Będąc zatem pouczonym o wymogu określonym w art. 175 § 1 p.p.s.a., skarżący nie dołożył wszelkich starań uzasadniających uchybienie terminowi bowiem po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi nie wystąpił o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika, czym dopuścił się winy w postaci niedbalstwa. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności sprawy – na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.