V SA/Wa 1311/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o zwrot poniesionych kosztów podróży w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 grudnia 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1311/13 ze skargi J. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych; postanawia: oddalić wniosek. J. M. wniosła skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2007 r. Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Skarżąca przed momentem zamknięcia rozprawy nie złożyła wniosku o zasądzeniu poniesionych kosztów podróży. Wniosek taki złożyła 3 grudnia 2013 r. po zamknięciu rozprawy w biurze podawczym Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Nie oznacza to jednak, że zasądzenia zwrotu kosztów można skutecznie domagać się w każdym czasie. Skarżący może bowiem uzyskać zwrot kosztów tylko wtedy, gdy zgłosi wniosek o przyznanie należnych mu kosztów najpóźniej do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Jeśli w tym czasie takiego żądania nie zgłosi traci uprawnienie do zwrotu kosztów postępowania (art. 210 § 1 p.p.s.a.). Przepis ten nie ma zastosowania jedynie w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego (art. 210 § 2 p.p.s.a.). W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu. Jeśli zatem wniosek o zasądzenie kosztów nie zostanie zgłoszony w wyżej wskazanym terminie, a wyrok zapada po przeprowadzeniu rozprawy, to Sąd nie orzeka o zwrocie kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie wyrok zapadł 3 grudnia 2013 r. po przeprowadzeniu rozprawy. Stąd też Sąd mógł orzekać o kosztach jedynie w przypadku zgłoszenia takiego wniosku przez skarżącą. Jednakże ani w skardze, ani w żadnym innym piśmie, ani też przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia skarżąca – obecna na rozprawie – nie zgłosiła wniosku o przyznanie jej należnych kosztów, mimo iż stosowne pouczenie było zawarte w zawiadomieniu o rozprawie wyznaczonej na dzień 23 lipca 2013 r. (p. 5 zawiadomienia o rozprawie). Wniosek o zwrot kosztów postępowania skarżąca usiłowała złożyć już po ogłoszeniu wyroku, a następnie złożyła go w biurze podawczym Sądu w tym samym dniu, w którym odbyła się rozprawa, lecz już po jej zakończeniu. Wobec zatem niezgłoszenia wniosku o zwrot kosztów postępowania sądowego we właściwym czasie skarżąca utracił prawo do ich żądania. W tej sytuacji na podstawie art. 210 § 1 w związku z art. 157 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.