V SA/Wa 1314/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji udzielonej z budżetu państwa p o s t a n a w i a: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. P. z Kancelarii Adwokackiej w Warszawie [...] tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 1476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) w tym: tytułem opłaty kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 276 zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych) Postanowieniem z 4 września 2013 r. Sąd przyznał skarżącemu Stowarzyszeniu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A. P. W piśmie z dnia 30 października 2014 r. adwokat złożyła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w zakresie postępowania wywołanego skargą kasacyjną, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami) – dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), dalej: "rozporządzenie". Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Dla wyliczenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w przedmiotowej sprawie przyjąć należało stawkę minimalną określoną w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, tj. 1200 zł. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc pod uwagę powyższe oraz wobec oświadczenia pełnomocnika skarżącego, że pomoc nie została opłacona ani w części ani w całości na podstawie art. 250 oraz art. 254 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.