V SA/Wa 1317/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 23 lutego 2024 r. nr OPL/2023/120824 w przedmiocie opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC postanawia odrzucić skargę M. P. (dalej zwana "Skarżącą") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo (które Skarżąca nazwała "decyzją") Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego (dalej zwanego "UFG") w sprawie oznaczonej numerem OPL/2023/120824. Zarzuciła: 1. "nieodniesienie się przez do pkt . 1 w Odwołaniu z dn. 08.06 dotyczącego niemożliwości spełnienia wymogu rejestracji zdalnie z powodu przebywania za granicą na stałe (przypomnienie że okres o którym mowa w pkt 1 dotyczy 2022 r. i restrykcji covidowych w swobodnym poruszaniu) poprzez niedostosowanie systemów informacji publicznej przez UFG dowymogów swobodnego dostępu do informacji wg Ustawy z dn. 6 września 2001 r. Dz. U. nr 2019.1429 z powodu jej nieaktualizowania przez UFG o dane VPN pojazdów sprowadzanych z zagranicy"; 2. "Pismo którego dotyczy zarówno Odwołanie w/w jak i późniejszy Wniosek o umorzenie z dn. 10.03.2024 dotyczy korespondencji o nałożeniu kary w wysokości 1500 pln. Ja, jako Skarżąca nigdy nie otrzymałam informacji o zmianie podstawy naliczenia kary do 6980 pln, ani o przesłankach dotyczących naliczenia nowej podstawy. Powołując się na Dz.U.2024.0.572 t.j. – Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego decyzja ta de facto wg art. 156 zawiera wadę powodującą jej nieważność.". W odpowiedzi na skargę UFG wniósł o odrzucenie skargi w zakresie wniosku o umorzenie w całości lub w części – jako niedopuszczalnej z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, względnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Zarządzeniem z 27 czerwca 2025 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jednoznaczne wskazanie zaskarżonego aktu wydanego przez UFG. Wyjaśniono przy tym Skarżącej, że – z treści złożonej przez nią skargi oraz "wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej" nie wynika - w sposób, który pozwalałby na nadanie skardze biegu - który akt UFG (to jest które konkretnie pismo tego organu) skarży Skarżąca; – z przekazanych Sądowi akt administracyjnych wynika, że w prowadzonej przez UFG sprawie o sygn. OPL/2023/120824 były do Skarżącej kierowane pisma dotyczące zarówno wezwania do przedstawienia dokumentów potwierdzających spełnienie ustawowego obowiązku ubezpieczenia pojazdu lub nieistnienie tego obowiązku i wzywające do uiszczenia opłaty karnej w wysokości 6980 zł w razie niespełnienia obowiązku ubezpieczenia, jak i odnoszące się do złożonego przez Skarżącą wniosku o umorzenie wierzytelności UFG, a Skarżąca nie wskazała, na które z tych pism wnosi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi Skarżąca wskazała w piśmie z 31 lipca 2025 r., że przedmiotem jej skargi jest "decyzja" w postaci odpowiedzi UFG z 23 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Podkreślenia wymaga, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej zwanej "ppsa") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 kpa, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 2a i § 3 oraz art. 4 ppsa). Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga, że obligatoryjne wskazanie w skardze zaskarżonego aktu lub czynności – wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości – jest wiążące dla sądu administracyjnego, a sąd ten nie jest uprawniony do zmiany przedmiotu zaskarżenia określonego przez stronę (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, komentarz do art. 57 ppsa [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 4. Wydanie, Warszawa 2017, s. 369 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego). W tej sprawie Skarżąca wniosła skargę na pismo UFG z 23 lutego 2024 r., w którym wskazano Skarżącej, że "w związku z obciążeniem opłatą za niezwarcie umowy ubezpieczenia OC zgodnie z obowiązującymi przepisami, Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny informuje, iż nie może odstąpić od jej dochodzenia. Baza CEPIK wskazuje jednoznacznie Panią jako właściciela pojazdu od 2021 roku. Art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 22-05-2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, UFG i PBUK (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2500) nakłada na posiadacza pojazdu mechanicznego obowiązek zawierania umowy ubezpieczenia OC nieprzerwanie przez cały okres posiadania pojazdu zarejestrowanego, niezależnie od stanu technicznego w jakim się znajduje oraz od tego, czy jest wprowadzany do ruchu, czy też nie. Możemy jedynie, w drodze szczególnego wyjątku, rozłożyć opłatę na raty, w przypadku niezwłocznego nadesłania stosownego podania". W najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że kognicji sądów administracyjnych podlega m.in.: 1) wezwanie przez UFG do uiszczenia opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, 2) decyzja UFG w przedmiocie umorzenia wspomnianej opłaty w całości lub w części albo udzielenia ulgi w jej spłacie, jak też 3) postanowienia wydane przez organy UFG w postępowaniu egzekucyjnym w administracji związane z dochodzeniem wspomnianej opłaty (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 marca 2025 r. o sygn. akt II GSK 2852/24 i z 26 sierpnia 2025 r. o sygn. akt II GSK 933/25 – treść tych postanowień jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Zdaniem Sądu, zaskarżone w tej sprawie pismo UFG z 23 lutego 2024 r. nie stanowi żadnej z form działalności administracji publicznej, których kontrola podlegałaby kognicji sądów administracyjnych. Przedmiot zaskarżenia w tej sprawie nie mieści się w katalogu aktów, czynności lub bezczynności i przewlekłości w ich wydaniu. Zaskarżone pismo, błędnie nazywane przez Skarżącą "decyzją", jest de facto wyłącznie pismem informacyjnym UFG, stanowiącym odpowiedź na wcześniejszą korespondencję kierowaną do UFG przez Skarżącą. Udzielenie informacji nie ma także charakteru władczego chociażby z tego powodu, że zostało podpisane przez pracownika UFG, który nie jest organem tego Funduszu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 kwietnia 2021 r. o sygn. akt I GSK 691/18). Z akt sprawy przekazanych przez UFG wynika, że wprawdzie do Skarżącej zostało skierowane wezwanie do uiszczenia opłaty za niespełnienie obowiązku obowiązkowego ubezpieczenia (pismo UFG z 27 kwietnia 2023 r.), jak też Skarżąca składała wniosek o umorzenie wierzytelności UFG, jednak przedmiotem skargi Skarżąca nie uczyniła ani wspomnianego pisma z 27 kwietnia 2023 r., ani ewentualnej decyzji rozpoznającej jej wniosek o umorzenie wierzytelności, względnie postanowienia w przedmiocie zarzutów w egzekucji administracyjnej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, skargę złożoną przez Skarżącej należało uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.