V SA/Wa 1318/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z 10 lutego 2010r. sygn. akt V SA/Wa 1318/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2009r., w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 29 marca 2010r. na jej wniosek złożony w dniu 16 lutego 2010r. W związku ze złożonym przez skarżącą wnioskiem z 22 kwietnia 2010r. o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 maja 2010r. ustanowił dla wnioskodawczyni adwokata z urzędu. Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w dniu 5 lipca 2010r. wyznaczyła skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata B Z. W dniu 20 lipca 2010r. (data nadania pocztowego) pełnomocnik skarżącej wniósł wraz ze skargą kasacyjną, wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla T. K. otrzymał w dniu 13 lipca 2010r. Pełnomocnik podkreślił, iż w tak krótkim terminie tj. między informacją z 7 lipca 2010r. o przyznaniu skarżącej adwokata a otrzymaniem pisma przez Kancelarię, pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami spraw, sporządził dwie skargi, nie miał jedynie możliwości skontaktowania się ze skarżącą, co spowodowało że skarga została sporządzona w oparciu o akta sprawy. Autor wniosku dodał także, iż zachowanie terminu ustawowego do zaskarżenia wyroku z 10 lutego 2010r. przez niego jako pełnomocnika skarżącej było niemożliwe w związku z ustanowieniem go dopiero w dniu 13 lipca 2010r., co w jego opinii powoduje, iż przedmiotowy wniosek został sporządzony z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek złożony przez pełnomocnika cudzoziemki zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zdaniem Sądu przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd z urzędu ustała w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji. Pogląd taki potwierdza również orzeczenie SN z 27 czerwca 2000r. (I CZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7). Powyższa okoliczność zdaniem Sądu ustała w dniu 13 lipca 2010r. kiedy to pełnomocnik uzyskał od Okręgowej Rady Adwokackiej informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem dla T. K., co spowodowało możliwość zapoznania się z aktami sprawy i ewentualnym zakresem kasacji. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej został wniesiony do Sądu w dniu 20 lipca 2010r., zatem w siedmiodniowym terminie przewidzianym przez dyspozycję art. 87 p.p.s.a. Tym samym wobec uprawdopodobnienia braku winy po stronie pełnomocnika, gdyż dokonanie przez niego wyżej wskazanych czynności w terminie nie późniejszym niż 30 dni licząc od dnia zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem strony, stanowią okoliczności świadczące o braku winy pełnomocnika oraz wobec dochowania przez niego wymogów formalnych, o których mowa w art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.