V SA/Wa 1321/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku przedstawicieli ustawowych A. M. i S. T. działających w imieniu małoletniej E. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi przedstawicieli ustawowych A. M. i S. T. działających w imieniu małoletniej E. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedstawiciele ustawowi A. M. i S. T. działający w imieniu małoletniej córki E. T., obywatele R., w skardze na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lipca 2009 r. nr [...], wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2009r. nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia dla małoletniej E. T. na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Skarżąca reprezentowana przez przedstawicieli ustawowych w treści skargi nie uzasadniła swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podobnie w piśmie z 11 sierpnia 2009r., stanowiącym uzupełnienie skargi działający w jej imieniu rodzice nie odnieśli się do złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 cyt. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Sąd stwierdził, iż przedstawiciele ustawowi działający w imieniu małoletniej córki nie uzasadnili wniosku, zarówno w treści skargi, jak i piśmie z 11 sierpnia 2009r. stanowiącym jej uzupełnienie. Nie uprawdopodobnili jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałby na fakt, że nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej - znacznej szkody lub spowodowania konkretnych - trudnych do odwrócenia skutków. Sąd zauważa również, że nie można przyjąć, iż udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, oparte będzie na uzasadnieniu skargi bowiem Sąd rozpoznając wniosek w tym zakresie nie dokonuje oceny zasadności skargi. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie może stanowić swoiście rozumianego rozstrzygnięcia wstępnego, dlatego Sąd nie mógł uwzględnić wniosku, który nie został należycie uzasadniony, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Należy podkreślić, że skoro wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia może wystąpić wskutek czynnego udziału wnioskodawcy tj. na jego żądanie, to do wnioskodawcy należy wskazanie na wystąpienie, w jego sprawie, którejkolwiek lub obu wskazanych przesłanek z należytym uzasadnieniem. Ponadto, co Sąd zauważa, przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie przedstawiciele ustawowi działający w imieniu małoletniej Er. T. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] odmawiającą udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd podkreśla, iż zaskarżona decyzja ma charakter odmowny, nie nakłada na adresata żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Z uwagi na powyższe względy, wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.