V SA/Wa 1329/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Asesor WSA - Aleksandra Młyńska, Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2020 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę. c.v.s. Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] (dalej: skarżący/strona) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej: organ/Dyrektor Oddziału) z [...] maja 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skarżący złożył w dniu 14 maja 2018 r. wniosek o przyznanie płatności na 2018 r. na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018 poz. 1312). Na wniosku o przyznanie płatności zaznaczono, iż skarżący ubiega się o przyznanie: jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie, płatności dodatkowej oraz płatności do bydła. W dniu 14 maja 2018 r. w gospodarstwie skarżącego została przeprowadzona kontrola w zakresie wymogów wzajemnej zgodności przeprowadzona przez Powiatowy Inspektorat Weterynarii w [...]. Podczas kontroli stwierdzono, iż rolnik nie zgłasza faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń Kierownikowi biura powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia. Dokonano oceny wagi stwierdzonych niezgodności i przypisano punkty: Zasięg - 5 pkt, Dotkliwość - 5 pkt, Trwałość-3 pkt. Następnie w dniu 14 czerwca 2018 r. została przeprowadzona kontrola w zakresie wymogów wzajemnej zgodności wykonana przez ARiMR. W dniu 4 marca 2019 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał decyzję, którą przyznał: jednolitą płatność obszarową w wysokości 16 468,86 zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 13 846,86 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i zastosowanie współczynnika korygującego, płatność na zazielenienie w wysokości 10 873,55 zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 9 142,43 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i zastosowanie współczynnika korygującego, płatność dodatkową (redystrybucyjną) w wysokości 2 611,38zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 2 194,89 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i zastosowanie współczynnika korygującego, płatność do bydła w wysokości 3 025,13 zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 2 542,63 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i zastosowanie współczynnika korygującego, kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 386,70 zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 316,39 zł ze względu na stwierdzone niezgodności. Jak wynika z uzasadnienia decyzji płatności zostały pomniejszone za nieprzestrzeganie norm lub wymogów o 45%, a także w wyniku zastosowania współczynnika korygującego. Organ II instancji, rozpoznając sprawę w następstwie wniesionego odwołania zaskarżoną decyzją z [...] maja 2019 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż w trakcie kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie strony w kampanii na rok 2018 w dniu 14 maja 2018 r. stwierdzono brak przestrzegania normy BW 4.1 tj. posiadacz nie zgłasza faktu urodzenia śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń kierownikowi biura powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia. Z raportu wynika, że sprzedaż sztuki o nr kolczyka [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] została zgłoszona po terminie 7 dni od wystąpienia zdarzenia, tj. w terminie 28 dni od dnia wystąpienia zdarzenia. W rozpatrywanym przypadku naruszenie normy BW 4.1, tj. posiadacz nie zgłasza faktu urodzenia śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń kierownikowi biura powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia stwierdzono podczas kontroli w ramach wzajemnej zgodności w kampanii na rok 2016, 2017 oraz 2017. W roku 2016 pomniejszono płatności o 5 %, w roku 2017 o 15%, a w roku 2018 o 45%. Wskazując podstawę pomniejszenia płatności o 45% należy chronologicznie przeanalizować przyznane płatności od roku 2016, gdyż w tym roku po raz pierwszy stwierdzono naruszenie wymienionej na wstępie tego akapitu normy. W roku 2016 idąc za art. 39 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 jeżeli stwierdzona niezgodność wynika z zaniedbania ze strony beneficjenta, stosuje się zmniejszenie. Zmniejszenie to, co do zasady, wynosi 3 % łącznej kwoty wynikającej z płatności i rocznych premii wymienionych w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Agencja płatnicza może jednak, na podstawie oceny ważności niezgodności, dokonanej przez właściwy organ kontrolny w poświęconej ocenie części sprawozdania z kontroli, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w art. 38 ust. 1-4, postanowić o zmniejszeniu tego odsetka do 1 % lub o zwiększeniu go do 5 % łącznej kwoty, o której mowa w akapicie pierwszym [...]. W roku 2017 zastosowanie miał przepis z art. 39 ust. 4, który mówi, że bez uszczerbku dla przypadków umyślnej niezgodności, zmniejszenie stosowane zgodnie z ust. 1 w przypadku pierwszego powtórzenia tej samej niezgodności mnoży się przez trzy. W przypadku kolejnych powtórzeń przez trzy mnoży się za każdym razem zmniejszenie ustalone w przypadku wcześniejszych powtórzeń. Maksymalna wysokość zmniejszenia nie może jednak przekroczyć 15 % łącznej kwoty, o której mowa w ust. 1. Po osiągnięciu maksymalnej wysokości 15 % agencją płatnicza informuję danego beneficjenta, że w przypadku stwierdzenia tej samej niezgodności po raz koleiny, jego czyn zostanie uznany za umyślny w rozumieniu art. 40. Jak wynika z akt sprawy wraz z decyzją o przyznaniu pomocy do skarżącego zostało przesłane pismo z informacją o możliwości nadania klasyfikacji "umyślna niezgodność" w przypadku ponownego stwierdzenia niezgodności w zakresie przestrzegania norm i wymogów. W roku 2018 w gospodarstwie została przeprowadzona kontrola w zakresie wzajemnej zgodności wykonana przez Powiatowy Inspektorat Weterynaryjny, podczas której ponownie stwierdzono nieprzestrzeganie wymogu w BW 4.1, tj. posiadacz nie zgłasza faktu urodzenia śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń kierownikowi biura powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia. Podczas kontroli administracyjnej Kierownik Biura Powiatowego w [...] uznał, że naruszenie wymogu BW 4.1 stanowi umyślną niezgodność i pomniejszył płatność o 45 %. Jak wynika z treści decyzji pomniejszenie to stanowi trzykrotność sankcji piętnastoprocentowych. Organ II instancji wyjaśnił, że pomniejszenie to jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Zgodnie bowiem z art. 40 rozporządzenia (UE) 640/2014 w przypadku stwierdzenia umyślnej niezgodności na podstawie oceny ważności niezgodności, dokonanej przez właściwy organ kontrolny w poświęconej ocenie części sprawozdania z kontroli, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w art. 38 ust. 1-4, postanowić o zmniejszeniu tego odsetka do co najmniej 15 % lub o zwiększeniu go do 100 % tej łącznej kwoty. Organ I instancji uznał, że naruszenie wyżej wymienionego wymogu trzeci rok z rzędu, uwzględniając przepisy art. 38 ust. 1-4 kwalifikuje się do zwiększenia procentu sankcji do 45%, a działanie to jest zgodne z przytoczonymi przepisami. Podkreślono, że zgłoszenie urodzenia, przemieszczenia, a także sprzedaży zwierzęcia jest ważnym elementem tzw. systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (IRZ), który z kolei został utworzony w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności na terenie kraju oraz całej Wspólnoty Europejskiej. Z tego też powodu przestrzeganie prawidłowego działania systemu IRZ jest niezmiernie istotne, a naruszenia wymogów wynikających z systemu IRZ może skutkować negatywnymi konsekwencjami wobec osób, które dopuszczają się naruszeń określonych wymogów. Z punktu widzenia organów odpowiadających za prawidłowe działanie systemu IRZ i bezpieczeństwo żywności, prawidłowe funkcjonowanie systemu IRZ jest kluczowe. Dyrektor Oddziału wyjaśnił, że w myśl przepisu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2017 r., poz. 546) każdy posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000, tj. wszelkie przewozy do i z hodowli oraz wszelkie urodzenia i śmierci zwierząt z hodowli, wraz z datami tych zdarzeń, w terminie 7 dni - w przypadku bydła. Skarżący takich zgłoszeń nie dokonywał trzeci rok z rzędu, co było konsekwencją nałożenia kar administracyjnych za nieterminowe zgłoszenia. Podczas kontroli stwierdzono, że zarejestrowana w bazie IRZ, prowadzonej przez ARiMR, sztuka nie została zgłoszona jako sprzedana w wymaganym 7-dniowym terminie, lecz w terminie 28 dni. Mimo, iż ustawa z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt zobowiązuje rolnika do przestrzegania wskazanych w treści decyzji obowiązków dotyczących zgłaszania zdarzeń zwierzęcych. Skarżący nie dokonał zatem odpowiednich czynności w wymaganym terminie. W skardze na powyższą decyzję wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił: a) naruszenie art. 7, 77, 107, 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.); dalej: "k.p.a.", poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz brak zweryfikowania, czy w zaskarżonej decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] marca 2019 roku zastosowano kryteria oceny ważności niezgodności oraz brak pełnego odniesienia się do zarzutów stawianych w odwołaniu od wyżej wymienionej decyzji, b) niezastosowanie art. § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 roku w sprawie w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom, c) niezastosowanie art. 38 ust. 1-4 Rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 roku uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności poprzez brak zastosowania kryteriów oceny ważności niezgodności, W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o uchylenie decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ utrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji/postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie to nie narusza prawa. Za niezasadny uznać należy zarzut niezastosowania art. § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom (Dz. U. z 2015, poz. 743). Wskazać należy, iż z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że wyrażona w procentach wielkość kary administracyjnej ustalona w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonej niezgodności: 1) jest określona w załączniku nr 5 do rozporządzenia; 2) uznanej za niezgodność celową w rozumieniu art. 40 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia II marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 640/2014", i art. 75 rozporządzenia nr 809/2014, jest określona w załączniku nr 6 do rozporządzenia. Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia ostateczną wielkość kary administracyjnej z tytułu stwierdzonych niezgodności ustala się zgodnie z art. 39 i art. 40 rozporządzenia nr 640/2014 i art. 73 ust. 2-5, art. 74 i art. 75 rozporządzenia nr 809/2014. Zgodnie z załącznikiem nr 5 do ww. rozporządzenia w przypadku, gdy suma punktów wynosi: a) 3-5, płatność podlega zmniejszeniu o 1%, b) 7-11, płatność podlega zmniejszeniu o 3%, c) 13-15, płatność podlega zmniejszeniu o 5%. Natomiast zgodnie z załącznikiem nr 6 do ww. rozporządzenia w przypadku, gdy suma punktów wynosi: a) 3-5, płatność podlega zmniejszeniu o 15 %, b) 7-11, płatność podlega zmniejszeniu o 20%, c) 13, płatność podlega zmniejszeniu o 25%, d) 15, płatność podlega zmniejszeniu o 25-100%. Zgodnie zaś z art. 39 ust. 1-4 rozporządzenia (UE) 640/2014: 1. Jeżeli stwierdzona niezgodność wynika z zaniedbania ze strony beneficjenta, stosuje się zmniejszenie. Zmniejszenie to, co do zasady, wynosi 3 % łącznej kwoty wynikającej z płatności i rocznych premii wymienionych w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Agencja płatnicza może jednak, na podstawie oceny ważności niezgodności, dokonanej przez właściwy organ kontrolny w poświęconej ocenie części sprawozdania z kontroli, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w art. 38 ust. 1-4, postanowić o zmniejszeniu tego odsetka do 1 % lub o zwiększeniu go do 5 % łącznej kwoty, o której mowa w akapicie pierwszym; agencja może też nie zastosować żadnego zmniejszenia w przypadkach, w których przepisy dotyczące przedmiotowego wymogu lub normy pozostawiają możliwość odstąpienia od karania wykrytej niezgodności lub w przypadkach, w których wsparcie przyznano zgodnie z art. 17 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. 2. Jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości niestosowania kary administracyjnej zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, a beneficjent nie usunął niezgodności w określonym terminie, stosuje się karę administracyjną. Termin ustala właściwy organ i przypada on najpóźniej z końcem roku następującego po roku, w którym stwierdzono niezgodność. 3. Jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 99 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, a beneficjent nie usunął niezgodności w określonym przez właściwy organ terminie, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się wstecznie zmniejszenie w wysokości co najmniej 1 % w odniesieniu do roku pierwotnego stwierdzenia niezgodności, kiedy to zastosowano system wczesnego ostrzegania, jeśli niezgodność nie została usunięta w ciągu maksymalnie trzech kolejnych lat kalendarzowych liczonych od takiego roku i włączając ten rok. Termin ustala właściwy organ i przypada on najpóźniej z końcem roku następującego po roku, w którym stwierdzono niezgodność. Niezgodność, którą beneficjent usunął w określonym terminie, nie jest uznawana za niezgodność do celów ustalenia powtarzalności zgodnie z ust. 4. 4. Bez uszczerbku dla przypadków umyślnej niezgodności, zmniejszenie stosowane zgodnie z ust. 1 w przypadku pierwszego powtórzenia tej samej niezgodności mnoży się przez trzy. W przypadku kolejnych powtórzeń przez trzy mnoży się za każdym razem zmniejszenie ustalone w przypadku wcześniejszych powtórzeń. Maksymalna wysokość zmniejszenia nie może jednak przekroczyć 15 % łącznej kwoty, o której mowa w ust. 1. Po osiągnięciu maksymalnej wysokości 15 % agencja płatnicza informuje danego beneficjenta, że w przypadku stwierdzenia tej samej niezgodności po raz kolejny, jego czyn zostanie uznany za umyślny w rozumieniu art. 40. Natomiast zgodnie z art. 40 rozporządzenia (UE) 640/2014 jeżeli beneficjent umyślnie dopuścił się stwierdzonej niezgodności, do łącznej kwoty, o której mowa w art. 39 ust. 1. stosuje się zmniejszenie, które co do zasady wynosi 20 % tej łącznej kwoty. Agencją płatnicza może jednak, na podstawie oceny ważności niezgodności, dokonanej przez właściwy organ kontrolny w poświeconej ocenie części sprawozdania z kontroli, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w art. 38 ust. 1-4 postanowić o zmniejszeniu tego odsetka do co najmniej 15 % lub o zwiększeniu go do 100 % tej łącznej kwoty. Zgodnie z przywołanym przepisem: 1. "Powtarzalność" niezgodności oznacza niezgodność z tym samym wymogiem lub normą, wykrytą więcej niż raz w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych, o ile poinformowano beneficjenta o poprzednich przypadkach niezgodności, oraz, zależnie od okoliczności, dano mu możliwość zastosowania środków niezbędnych do usunięcia poprzedniej niezgodności. Do celów ustalania powtarzalności niezgodności, należy uwzględnić niezgodności stwierdzone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1122/2009, a w szczególności należy uznać, że norma GAEC 3, wymieniona w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, jest równoważna wymogowi SMR 2, wymienionemu w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 w wersji obowiązującej w dniu 21 grudnia 2013 r. 2. "Zasięg" niezgodności określa się, uwzględniając w szczególności, czy ma ona daleko idące konsekwencje, czy też ograniczają się one wyłącznie do danego gospodarstwa. 3. "Dotkliwość" niezgodności zależy w szczególności od znaczenia jej konsekwencji, z uwzględnieniem celów wymogu lub normy, których dotyczy dana niezgodność. 4. "Trwałość" niezgodności zależy w szczególności od długości okresu, w którym występują jej skutki, lub od możliwości usunięcia tych skutków przy użyciu racjonalnych środków. Wskazana w przepisie § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MRiRW z dnia 13 maja 2015 r. procentowa wielkość sankcji dla liczby punktów niezgodności wymienionych w raporcie z czynności kontrolnych wynosi 25 %. Taka sankcja znalazłaby zastosowanie gdyby celowa niezgodność została stwierdzona w pierwszym roku kontroli, w sytuacji gdy w latach poprzednich nie były stosowane przepisy z art. 38 ust. 1-4. W niniejszym przypadku art. 40 rozporządzenia (UE) dopuszcza nałożenie sankcji aż do 100%, co powoduje, że nałożenie sankcji w wysokości 45 % było uprawnione. Niezasadny jest zarzut niezastosowania art. 38 ust. 1-4 rozporządzenia (UE) 640/2014. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR rozpatrzył bowiem w sposób prawidłowy wniosek zgodnie z całokształtem materiału dowodowego, w tym z uwzględnieniem rozstrzygnięć za rok 2016 i 2017. Podkreślić przy tym należy, że zgłoszenie urodzenia, przemieszczenia, a także sprzedaży zwierzęcia jest ważnym elementem tzw. systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (IRZ), który z kolei został utworzony w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności na terenie kraju oraz całej Wspólnoty Europejskiej. Z tego też powodu przestrzeganie prawidłowego działania systemu IRZ jest niezmiernie istotne, a naruszenia wymogów wynikających z systemu IRZ może skutkować negatywnymi konsekwencjami wobec osób, które dopuszczają się naruszeń określonych wymogów. Z punktu widzenia organów odpowiadających za prawidłowe działanie systemu IRZ i bezpieczeństwo żywności, prawidłowe funkcjonowanie systemu IRZ jest kluczowe. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2017 r. poz. 546.) każdy posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000, tj. wszelkie przewozy do i z hodowli oraz wszelkie urodzenia i śmierci zwierząt z hodowli, wraz z datami tych zdarzeń, w terminie 7 dni - w przypadku bydła. Skarżący takich zgłoszeń nie dokonywał trzeci rok z rzędu, co było konsekwencją nałożenia kar administracyjnych za nieterminowe zgłoszenia. Trafnie skonstatował zatem organ odwoławczy, że zgromadzony materiał dowodowy w postaci raportu z czynności kontrolnych przeprowadzonych przez inspekcję weterynaryjną, właściwą do przeprowadzania takich kontroli, potwierdza, iż rolnik nie przestrzegał obowiązkowych wymogów - nie dokonał bowiem zgłoszenia przemieszczenia bydła w terminie. Za niezasadne Sąd uznał zarzuty naruszenia procedury administracyjnej poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz brak zweryfikowania, czy w zaskarżonej decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2019 r. zastosowano kryteria oceny ważności niezgodności oraz brak pełnego odniesienia się do zarzutów stawianych w odwołaniu od wyżej wymienionej decyzji. W ocenie Sądu, w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy oraz prawidłowo przywołał przepisy prawa materialnego, które znajdują zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, szczegółowo wyjaśniając przy tym powody utrzymania w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.