V SA/Wa 1330/08

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. R. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy p o s t a n a w i a : - zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata K. O., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy). Postanowieniem z 6 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. R. na postanowienie tegoż Sądu z 3 lutego 2009 r. o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu złożył na powyższe postanowienie zażalenie z 19 sierpnia 2009 r., które zostało uwzględnione - w trybie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. - postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 września 2009 r., którym uchylono postanowienie z 6 sierpnia 2009 r. W punkcie 2 wniosków zażalenia z 19 sierpnia 2009 r. adwokat zawarł wniosek o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej, nieopłaconej przez skarżącego w żadnym zakresie, według norm przepisanych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: rozporządzenie. Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. W niniejszej sprawie adwokat został ustanowiony po oddaleniu skargi, zatem w postępowaniu w drugiej instancji, jednakże wobec odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji, nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej, lecz inicjował postępowanie zażaleniowe. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit d rozporządzenia, stawka minimalna za udział w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty postępowania nie zostały opłacone w żadnym zakresie - na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji postanowienia.