V SA/Wa 1330/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-08-31
Skład orzekający: Anna Nasiłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącej należy przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie o odmowę udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym, zwalniając skarżącą od kosztów sądowych, ponieważ wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Ocena sytuacji finansowej skarżącej, uwzględniająca dochody i koszty utrzymania, uzasadniała przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżąca V. M.-K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w Polsce. Skarżąca nie posiadała zezwolenia na pracę i pozostawała na wyłącznym utrzymaniu męża, który zarabiał około 1200 zł miesięcznie z umowy zlecenia. Przedstawiła dokumenty potwierdzające sytuację majątkową, w tym koszty utrzymania rodziny oraz dodatkową pomoc finansową od ojca męża w wysokości 300 zł miesięcznie. Sąd ocenił, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania rodziny.Rozstrzygnięcie
Przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi V. M.-K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnić od kosztów sądowych
V. M.-K. (dalej: skarżąca) złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżąca oświadczyła, iż znajduje się na wyłącznym utrzymaniu męża, gdyż z uwagi na brak zezwolenia zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie może podjąć pracy. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż jedynym dochodem 3-osobowej rodziny jest dochód uzyskiwany przez jej męża z tytułu umowy zlecenie w wysokości 1200 zł miesięcznie.
Z uwagi na fakt, iż złożone oświadczenie okazało się niewystarczające dla oceny możliwości finansowych skarżącej, zarządzeniem z [...] lipca 2011 r. wezwano skarżącą do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów.
W odpowiedzi na powyższe, pismem procesowym z [...] sierpnia 2011 r., skarżąca przedstawiła swoją sytuację majątkową oraz wskazała miesięczne koszty utrzymania rodziny. Zaliczyła do nich następujące wydatki: czynsz - 382,40 zł, garaż – 30 zł, energia elektryczna – ok. 100 zł, telewizja kablowa i internet – 93,02 zł.
Do pisma skarżąca załączyła kopie zaświadczenia z urzędu skarbowego o wysokości dochodów uzyskiwanych przez członków rodziny ze wskazaniem na dochód o wysokości 0,00 zł, zaświadczenie z miejskiego ośrodka pomocy społecznej w L. z informacją o niekorzystaniu z pomocy finansowej ośrodka, zaświadczenie o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej przez W. K. (męża skarżącej), oświadczenie J. K. (ojca męża skarżącej) o udzielanej pomocy finansowej w wysokości 300 zł miesięcznie, umowy zlecenia zawarte przez jej męża oraz jego zeznanie podatkowe o wysokości uzyskanego przychodu za rok 2010, wykaz z rachunku bankowego za okres od [...] kwietnia 2011 r. do [...] maja 2011 r. i od [...] czerwca 2011 r. do [...] lipca 2011 r. oraz umowę najmu lokalu.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zasadą jest - na podstawie art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako ustawa p.p.s.a., iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odmowa lub przyznanie prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy mieć na uwadze, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu należy natomiast ocena przytoczonych okoliczności.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym jak również dokumenty załączone przez stronę oraz porównując je z obciążeniem wynikającym z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie w wysokości 300 zł, należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżąca nie pracuje, wraz z małoletnią córką pozostaje na wyłącznym utrzymaniu swojego męża. Źródłem dochodu 3-osobowej rodziny jest wynagrodzenie otrzymywane przez męża skarżącej z tytułu umowy zlecenia w wysokości ok. 1200 zł miesięcznie oraz pomoc finansowa udzielana przez J. K. (ojca W. K.) w kwocie 300 zł miesięcznie. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania wynoszą: czynsz w wysokości 382, 40 zł, energia elektryczna – 100 zł, internet i telewizja kablowa – 93,02 zł, pozostała część pieniędzy przeznaczana jest na wyżywienie i zaspokojenie innych podstawowych potrzeb życiowych rodziny. W świetle przytoczonych okoliczności skarżąca nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego ponieść kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło