V SA/Wa 1335/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska (spr.), Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz W.K. kwotę 812 zł (osiemset dwanaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] maja 2009 r. W. K. (dalej jako skarżący) wystąpił z wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2009, deklarując działki rolne o łącznej powierzchni: • jednolita płatność obszarowa (JPO) – [...] ha • uzupełniająca płatność do powierzchni grup upraw podstawowych (UPO) – [...] ha. [...] sierpnia 2009 r. i [...] września 2009 r. w częściach gospodarstwa skarżącego były przeprowadzone kontrole w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Ujawniły one nieprawidłowości co do powierzchni deklarowanych działek i co do deklarowanych upraw. Do wyników kontroli skarżący zgłosił zastrzeżenia, a także wyjaśnienia odnoszące się do upraw na działce Nr [...], dołączając zdjęcia wykonane w terenie wyłączonym z pomiarów UPO oraz pisemną informację Sołtysa Gminy G., a także ekspertyzę ornitologiczną, wypisy z ewidencji gruntów i budynków oraz mapy. Zastrzeżenia formułowane w stosunku do wyników kontroli działki Nr [...] nie zostały przez organ uwzględnione. Działki Nr [...] stycznia 2010 r. zostały ponownie pomierzone, w wyniku czego ich powierzchnia całkowita została ustalona na [...] ha. Organ przyznał, że przy poprzedniej kontroli bezzasadnie pominięto powierzchnię rowu, a także znaczne obszary zadrzewione i zakrzewione, lecz uprawy te nie są uprawnione do płatności. Decyzją z [...] marca 2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR z siedzibą w W. przyznał skarżącemu płatności na rok 2009 w wysokości [...] zł., w tym : 1. jednolita płatność obszarowa w wysokości [...] zł., wynikająca z pomniejszenia płatności o kwotę [...] zł. ze względu na stwierdzone nieprawidłowości, 2. uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni upraw podstawowych w wysokości [...] zł. wynikająca z pomniejszenia płatności o kwotę [...] zł. ze względu na stwierdzone nieprawidłowości. Od powyższej decyzji skarżący odwołał się, podnosząc, że decyzja oparta jest na niezgodnych ze stanem faktycznym danych w odniesieniu do działek rolnych [...]. Decyzją z [...] maja 2010 r. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. utrzymał w mocy decyzję z [...] marca 2010 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. z siedzibą w W. w sprawie przyznania W. K. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie. W dniu 13 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia [...] maja 2010 roku w wyroku (sygn. Akt V SA/WA 1586/10) uchylił zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał organ odwoławczy do rozpatrzenia całości zgromadzonego w sprawie materiału. Decyzją z [...] maja 2011 r. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. utrzymał w mocy decyzję z [...] marca 2010 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. z siedzibą w W. w sprawie przyznania W. K. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny ustalony w sprawie, dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz przepisy prawa stanowiące podstawę wydanych decyzji administracyjnych. Organ odwoławczy stwierdził m.in., że w protokole z kontroli gospodarstwa z dnia [...] września 2009 r. umieszczone zostały fotografie sprawdzanej powierzchni działki [...]. Inspektorzy terenowi na części deklarowanej powierzchni działki rolnej [...] stwierdzili trawy niekwalifikujące się do płatności UPO. Stan faktyczny był zatem niezgodny z deklaracją Wnioskodawcy oraz przepisami prawa (art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Dz. U. z 2008 r., nr 170 poz. 1051 z późn. zm - rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw innych roślin, położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej) w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2009 r., poz. 40, Nr 326). Organ podkreślił, że powyższe potwierdzają wykonane zdjęcia działki rolnej [...], z których jednoznacznie wynika, że na części działki występowały tereny, które nie kwalifikowały się do przyznania płatności UPO (zdjęcia z kontroli [...] września 2009 roku nr [...]). Organ zauważył, że dokumentacja fotograficzna stanowi uzupełnienie (potwierdzenie) stanów stwierdzonych w terenie i opisanych w protokole z kontroli przez osoby kontrolujące, co umożliwia ocenę kontroli. Z fotografii wykonanych podczas wywiadu terenowego jednoznacznie wynika, że przeprowadzone czynności w zakresie określenia powierzchni nie stwarzają podstaw do kwestionowania prawidłowości ich wykonania. Organ zauważył, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie umieszczone zostało wskazanie "organ powinien dokonać oceny czy na działce [...] miała miejsce uprawa kwalifikująca się do przyznania płatności obszarowej, badając uprzednio - przy wykorzystaniu dowodów zgłoszonych przez skarżącego - czy skarżący na działce tej (w tym na kwestionowanym obszarze) dokonał zasiewu owsa". Odnosząc się do powyższej kwestii, organ podkreślił, iż w protokole z kontroli gospodarstwa Wnioskodawcy z dnia [...] września 2009 r. umieszczone zostały fotografie przedmiotowej powierzchni. Inspektorzy terenowi na części deklarowanej powierzchni działki rolnej [...] stwierdzili trawy niekwalifikujące się do płatności UPO. Stan faktyczny był zatem niezgodny z deklaracją Wnioskodawcy oraz przepisami prawa w zakresie uzupełniających płatności obszarowych (UPO). W związku z powyższym wskazana powierzchnia nie została zakwalifikowana jako uprawniająca do otrzymania płatności UPO, ponieważ nie spełniały warunków wymienionych w § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2009 r., poz. 40, Nr 326) wymienione zostały rodzaje roślin uprawiane w plonie głównym objęte płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw. Organ stwierdził, że składając wniosek o przyznanie płatności wnioskodawca winien wskazać powierzchnię rzeczywistą spełniającą wymagania ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a nie ustaloną w oparciu o dane historyczne znajdujące się w ewidencji gruntów i budynków, które uległy dezaktualizacji. Powierzchnia faktyczna deklarowana do przyznania płatności winna być przez wnioskodawcę zweryfikowana, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w obrysie użytkowanej powierzchni na załączniku graficznym. Zdaniem organu wypełniając wniosek Strona winna zapoznać się z instrukcją wypełniania wniosku, w której szczegółowo opisano zasady wypełniania wniosków na rok 2009. Co więcej składając podpis pod wnioskiem (sekcja XI) Wnioskodawca oświadczył, iż zna zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem. Ponadto w sekcji X (Oświadczenia i zobowiązania) na ostatniej stronie wniosku umieszczone zostało zobowiązanie do "niezwłocznego informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o każdej zmianie, która nastąpi w okresie od dnia złożenia niniejszego wniosku do dnia przyznania płatności (...) w szczególności gdy zmiana dotyczy: wykorzystywania gruntów rolnych, wielkości powierzchni upraw". Organ podkreślił, że po terminie na złożenie wniosku (od dnia 15 marca do dnia 15 maja) w przypadku zmiany wykorzystywania deklarowanych gruntów producent rolny ma możliwość złożenia zmiany do wniosku (nie później niż 25 dni kalendarzowych po terminie na złożenie wniosku pomocowego). Ponadto Wnioskodawca miał możliwość złożenia wycofania części wniosku do momentu poinformowania go o nieprawidłościach zgodnie z regułą nr 28 umieszczoną w preambule rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku gdzie zapisano rolnicy powinni być uprawnieni do wycofania swoich wniosków pomocowych lub ich części w każdej chwili pod warunkiem, że właściwe władze nie poinformowały rolnika o nieprawidłowościach zawartych we wniosku lub w przypadku gdy właściwe władze nie zgłosiły kontroli na miejscu, która ujawniła nieprawidłowości w stosunku do części wniosku, którego dotyczy wycofanie. Organ stwierdził, że Strona nie skorzystała z tego prawa i nie wystąpiła do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z takim żądaniem a dopiero po przeprowadzeniu czynności kontrolnych producent rolny zgłosił zastrzeżenia w stosunku do czynności kontrolnych, stwierdzając iż w skutek niekorzystnych warunków atmosferycznych nastąpiła utrata plonów. Twierdzenia i rozważania Strony na temat uprawy, zdaniem organu, należy uznać za nie poparte żadnymi dowodami a zastrzeżenia co do powierzchni stwierdzonej działki rolnej [...] za nieuzasadnione. W stosunku do powierzchni stwierdzonej dla działki rolnej [...] oraz powodów łącznego pomiaru działek rolnych [...], organ wskazał iż podstawę do ustalenia powierzchnia dla niniejszej działki stanowiły wyniki kontroli z dnia [...] stycznia 2010 r. przeprowadzonej w wyniku zgłoszenia zastrzeżeń względem pierwotnie przeprowadzonych czynności. W przedmiotowej kontroli powierzchnia działek rolnych [...] została pomierzona łącznie co dało powierzchnię łączną [...] ha (łączna deklaracja wnioskodawcy [...] ha). Różnicę w sumarycznej powierzchni została odjęta od powierzchni działki rolnej [...], natomiast w stosunku do powierzchni działki rolnej [...], przyjęto iż jest ona równa powierzchni zadeklarowanej we wniosku ([...] ha). Organ wyjaśnił, że zgodnie z metodologią przeprowadzania kontroli, w przypadku działek rolnych położonych w kompleksie, w trakcie kontroli należy: pomierzyć łącznie wszystkie działki rolne (podstawowe i podrzędne) należące do tej samej grupy upraw (pomimo tego, że były zadeklarowane jako kilka odrębnych działek rolnych) i porównać wyniki pomiaru z sumą powierzchni deklarowanej tych działek rolnych. Jeżeli powierzchnia zmierzona upraw, po uwzględnieniu tolerancji, będzie się różnić od sumy powierzchni zadeklarowanej tych działek rolnych, to różnicę powierzchni należy uwzględnić tylko przy jednej działce rolnej, a dla pozostałych należy wpisać powierzchnię zgodnie z deklaracją. W dalszej części uzasadnienia organ podkreślił, że w piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR sprawujący nadzór nad jednostkami przeprowadzającymi kontrolę z terenu województwa w. pismo informujące o przeprowadzeniu kontroli ponownej kontroli w zakresie pomiarów działek rolnych [...] oraz odniósł się do "dokumentacji ornitologicznej" (pismo z dnia [...] grudnia 2009 r.) dostarczonej razem z zastrzeżeniami do czynności kontrolnych. Dyrektor poinformował W. K., że "współrzędne geograficzne punktów załamań granicy działki RSO podane przez eksperta przyrodniczego D. O. są niewłaściwe. Nałożenie współrzędnych punktów załamań granicy jakie przeprowadzono na aktualnej ortofotomapie wskazuje na błędy w pomiarze omawianej działki rolnej [...], a przesunięcie punktu pomiaru nawet o kilka metrów na długości granicy tej działki wynoszącej ok. [...] m powoduje niedobór powierzchni wielkości nawet kilkudziesięciu arów. W przypadku wyżej przedstawionym brak tej powierzchni przy pomiarze łącznym został przeniesiony do działki rolnej [...]". Odnosząc się do kwestii weryfikacji protokołu z kontroli oraz zastrzeżeń podnoszonych przez producenta rolnego względem czynności kontrolnych oraz sporządzonych następnie protokołów z kontroli organ zauważył, iż kierowane pisma przez W. K. do organów odpowiedzialnych za przeprowadzenie czynności kontrolnych (zarówno z terenu województwa m., jak i z terenu województwa w.), spotykały się odpowiedzią. Przeprowadzona przez odpowiednie jednostki weryfikacja czynności pozwala stwierdzić, iż poczynione ustalenia zostały dokonane prawidłowo. Również wraz z przekazaniem kopii raportu z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni producent rolny otrzymał stosowną informację, iż przekazywana kopia raportu na zlecenie ARiMR nie została zatwierdzona i może ulec zmianie. Jeżeli wprowadzone korekty będą miały wpływ na wysokość płatności wówczas kopia raportu wraz korektami zostanie ponownie przekazana Stronie. Protokół z kontroli po jego zatwierdzeniu przez odpowiedni organ ARiMR (Biuro Kontroli na Miejscu) stanowił podstawę do wydania decyzji przez organ I instancji. Kontrola w gospodarstwie Wnioskodawcy w ocenie organu II instancji przeprowadzona została w sposób prawidłowy i rzetelny w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy w związku, z czym organ nie znalazł podstaw do podważenia jej wiarygodności albowiem kontrole na miejscu przeprowadzane są przez osoby do tego upoważnione, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli dotyczących płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz roślin energetycznych przeznaczonych na cele energetyczne (Dz. U. z 2007 r., Nr 57, poz. 383). Zdaniem organu z racji przeprowadzenia kontroli przez podmioty wyspecjalizowane i bezstronne, co do zasady należy przypisać im przymiot wiarygodności. Organ II instancji stwierdził, że kontrolując prawidłowość poczynionych ustaleń wziął pod uwagę całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i na tej podstawie uznał iż wydana przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR decyzja (oparta na zatwierdzonych protokołach z kontroli na miejscu) jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa oraz ustalonym stanem faktycznym. W skardze na powyższą decyzję, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wnosząc o jej uchylenie wraz z decyzją organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucił naruszenie następujących przepisów: 1. prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy: a) art. 7 ust. 2 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217 ze zm., dalej jako: ustawa o płatnościach) w związku z § 2 pkt 1 rozporządzenia z 9 marca 2009 r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2009 r. Nr 40, poz. 326 ze zm. dalej jako: rozporządzenie w sprawie rodzajów roślin) i z § 1 rozporządzenia z 6 listopada 2009 r. w sprawie stawek płatności uzupełniającej za 2009 r. (Dz. U. z 2009 r. nr 188, poz. 1463, "rozporządzenie w sprawie stawek") poprzez błędną ich wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie; b) ust. 67 preambuły oraz art. 68 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 479/2008 (DZ. U. L 141, 30.4.2004, p. 18 dalej jako: rozporządzenie Nr 796/2004) poprzez ich niezastosowanie; c) art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w związku z art. 143 b ust. 4. i 5 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) Nr 2019/93 (WE) nr 1452/2001, (EW) 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. U. L 270, 21.10.2003, p.l, dalej jako: rozporządzenie Nr 1782/2003), art. 17 i 124 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. U. L 030. 31.1.2009, p. 16, dalej jako: rozporządzenie Nr 73/2009); art. 6 ust. 1 rozporządzenia Nr 796/2004; poprzez błędne ich zastosowanie. 2. postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: a) art. 3 ust 1 i 2 ustawy o płatnościach i art. 15 kpa w związku z art. 53 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie b) art. 30 ust. 4 rozporządzenia Nr 796/2004; art. 7 kpa, 75 kpa, 76 kpa i 77 kpa, w związku z art. 53 p.p.s.a. ,poprzez ich niezastosowanie; c) art. 6 kpa, art. 11 kpa i 107§ 3 kpa, w związku z art. 53 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe ich zastosowanie; d) art. 23 rozporządzenia nr 796/2004 oraz art. 8 kpa, art. 10 § 1 kpa, w związku z art. 53 p.p.s.a., poprzez ich niezastosowanie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję należy przede wszystkim wskazać, że sprawa była już przedmiotem rozstrzygania tutejszego Sądu, który wyrokiem z dnia 13 stycznia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1586/10 uchylił decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] maja 2010 r. W tej sytuacji ponowne rozpoznanie sprawy przez Sąd ograniczone jest postanowieniami art. 153 p.p.s.a., który stanowi, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Z tej racji ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny ogranicza się do kontroli, czy organ administracji prawidłowo uwzględnił wytyczne zawarte w poprzednim wyroku oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku. Natomiast zagadnienia, które były już przedmiotem oceny Sądu, i co do których Sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu organu administracji, ponownie oceniane być nie mogą. Sąd kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, uznał, że skargę należy uwzględnić. We wskazanym wyroku z dnia 13 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uchylając zaskarżoną decyzję Dyrektora Oddziału z [...] maja 2010 r., zawarł w uzasadnieniu wskazania dla organu administracji, który miał ponownie prowadzić postępowanie administracyjne w sprawie. Sąd w niniejszej sprawie pozostaje związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w tym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W przedmiotowej sprawie – po wydaniu ww. wyroku nie nastąpiła zmiana prawa, ani zmiana stanu faktycznego, dlatego wytyczne zawarte w powyższym wyroku pozostają aktualne i obowiązujące. Należy stwierdzić, iż organy nie uwzględniły wskazań Sądu zawartych w powołanym orzeczeniu, stanowiącym punkt wyjścia do wydania obecnie zaskarżonej decyzji. Niezastosowanie się do nich, zarówno w zakresie oceny prawnej jak i wskazań co do dalszego postępowania, stanowiło naruszenie przepisu art. 153 ustawy p.p.s.a. i wobec tego podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organy mają obowiązek odnieść się do wszystkich wskazanych wytycznych w wyroku z 13 stycznia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1586/10, jak również mieć na względzie powyższe uwagi oraz treść obowiązujących przepisów prawa, w szczególności ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008, nr 170, poz. 1051 z p. zm.). Z uwagi na powyższe, nie przesądzając ostatecznego merytorycznego wyniku sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.