V SA/Wa 1336/15

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) stycznia 2015 r. Nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 24 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem – sporządzonym na formularzu PPF z dnia 9 grudnia 2015 r. – strona skarżąca ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wskazać należy, iż wnioskująca strona został już w niniejszej sprawie zwolniona od kosztów sądowych w całości – mocą przywołanego na wstępie postanowienia z dnia 24 września 2015 r. – które nie zostało cofnięte ani zmienione. Zatem wobec tego, iż strona skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, w tym występując z zażaleniem, postępowanie z wniosku o tożsamym zakresie należało umorzyć, bowiem jego rozpoznanie stało się zbędne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 w zw. art. 249a p.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.