V SA/Wa 134/17

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) listopada 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy K. S. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, oszczędności, przedmiotów wartościowych. Jedynym dochodem jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.573,16 zł. Do stałych miesięcznych kosztów zaliczył raty kredytowe (1.123,86 zł), wydatki na zakup leków (280,94 zł), koszt abonamentu telefonicznego (30,74 zł). Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, że nie posiada "środków na życie", a bieżące koszty jego utrzymania i koszty opieki pielęgniarki ponoszą synowie. Wyjaśnił również, że nie prowadzi z żoną wspólnego gospodarstwa domowego (małżonkowie posiadają orzeczenie o ustanowieniu rozdzielności majątkowej). Skarżący przedstawił (w kserokopiach) obszerną dokumentację medyczną potwierdzającą stan zdrowia, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, decyzje w sprawie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, faktury dokumentujące zakup leków, dokumentację potwierdzającą spłatę zobowiązań kredytowych, decyzję o waloryzacji emerytury. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w całości. Nadesłana do Sądu dokumentacja medyczna potwierdza zły stan zdrowia Skarżącego. Wynika z niej, że Skarżący cierpi na chorobę Alzheimera, zespół psychoorganiczny otępienny znacznego stopnia, przewlekłą niewydolność krążenia mózgowego, zespół polimetaboliczny, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca, dnę moczanową, przewlekłe zapalenie trzustki, hiperlipidemię, retinopatię, hepatopatię. W zaświadczeniach lekarskich podkreślono, że choroby Skarżącego mają charakter postępujący i nierokujący wyleczenia. Wynika z nich również, że wymaga on opieki drugiej osoby ze względu na niemożliwość samodzielnej egzystencji. Skarżący oświadczył, że opiekuje się nim pielęgniarka. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał Skarżącego za niepełnosprawnego w stopniu znacznym (orzeczenie wydano na stałe), trwale niezdolnego do pracy i samodzielnej egzystencji. Strona wymaga stałego i kosztownego leczenia (z uwagi na wielość i charakter schorzeń) oraz stałej opieki. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.573,16 zł, ale wysokość miesięcznych obciążeń skutkuje koniecznością jego utrzymywania przez synów. Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż Skarżący wykazał, że nie ma środków na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania, a więc kosztów sądowych oraz usług profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.