V SA/Wa 1344/09

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] obejmującą poza stroną skarżącą jej małoletnie dzieci w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Wnioskiem złożonym wraz ze skargą Z. T. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wnioskodawczyni podała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z mężem i sześciorgiem małoletnich dzieci, nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś jedynym źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie jej męża z tytułu pracy na budowie w wysokości 1.000 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wniosek jest zasadny w całości. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż rodzina cudzoziemki, składająca się z ośmiu członków, utrzymuje się z wynagrodzenia w wysokości 1.000 zł. Nie sposób zatem uznać, iż wnioskodawczyni może ponosić koszty sądowe w sprawie, czy też czynić oszczędności z przeznaczeniem na takie wydatki. Ocena wniosku prowadzi do przekonania, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.