V SA/Wa 1364/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Protokolant - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego "J." Sp. jawna na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje Mazowieckiej Jednostce Wdrażania Programów Unijnych sprawę do ponownego rozpatrzenia w zakresie rozpoznania protestu. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] Mazowiecka Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała J. Sp. j., iż złożony przez Przedsiębiorstwo wniosek o dofinansowanie projektu "[...]" przeszedł pomyślnie etap oceny merytorycznej. Wyjaśniono, iż wniosek uzyskał 82,00 punktów co stanowi wymagane 60% maksymalnej liczby punktów możliwych do zdobycia. Ze względu na ustalony poziom alokacji w przedmiotowym konkursie, jak również liczbę przyznanych punktów, wniosek został umieszczony na liście projektów spełniających minimum punktowe, jednakże z uwagi na brak środków finansowych nie został przyjęty do dofinansowania. Realizacja projektu uzależniona będzie zatem od ewentualnych oszczędności lub pozyskania dodatkowych środków na jego sfinansowanie. W piśmie pouczono również, że zgodnie z Procedurą odwoławczą dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 z dnia 7 kwietnia 2009 r. w sytuacji gdy – tak jak w niniejszej sprawie – projekt uzyskał wystarczającą liczbę punktów, aby zakwalifikować się do dofinansowania, co jednakże nie nastąpi z uwagi na wyczerpanie alokacji, środek odwoławczy nie przysługuje. W dniu 31 grudnia 2009 r. J. Sp. j. złożyło do Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych protest dotyczący oceny merytorycznej wniosku. W pierwszej kolejności wskazano, iż w piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. zawarto nieprawidłową informację odnośnie braku możliwości wniesienia protestu. Wyjaśniono, że Procedura odwoławcza dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM 2007-2013 jest sprzeczna z wytycznymi jakie w zakresie procedury odwoławczej zawiera ustawa z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ponadto z wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 sierpnia 2009 r. wynika, że w sytuacji gdy system realizacji programu operacyjnego przewiduje istnienie listy rezerwowej (lub listy rankingowej), należy umożliwić wnioskodawcom, których projekty zostały umieszczone na takiej liście, wniesienie środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji, na warunkach w nim określonych, w celu weryfikacji wyników przeprowadzonej oceny. Następnie zarzucono, że ocena strategiczna złożonego wniosku nie została przeprowadzona w sposób prawidłowy. W odpowiedzi na złożony protest J. Sp. j. uzyskało pisemną informację z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], sporządzoną przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych, z której wynikało, iż zgodnie z zapisami obowiązującymi w Procedurze Odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013, nie podlega rozpatrzeniu protest, który został wniesiony w przypadku pozytywnej oceny projektu. Jednocześnie wyjaśniono, że "od rozstrzygnięcia w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia nie przysługuje dodatkowo żaden środek odwoławczy określony w Procedurze Odwoławczej i ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju". W dniu 9 czerwca 2010 r. J. Sp. j. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. pismo z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 z późn. zm.) wnosząc o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła m.in. że stanowisko Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych odnośnie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia jest błędne i wydane zostało z naruszeniem prawa. Podniesiono, iż odmawiając rozpoznania protestu Mazowiecka Jednostka Wdrażania Programów Unijnych działała wbrew treści art. 30 b ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którym system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga dotyczy sposobu prowadzenia procedury odwoławczej przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych. Skarżąca złożyła wniosek w ramach konkursu ogłoszonego przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 (Priorytet VI: "Wykorzystanie walorów naturalnych i kulturowych dla rozwoju turystyki i rekreacji", Działanie 6.2: "Turystyka"), w oparciu o ustawę z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 z późn. zm.). Zgodnie zaś z art. 29 ww. ustawy ogłoszony konkurs realizowany jest w oparciu o kryteria ujęte w regulaminie konkursu zamieszczonym na stronie internetowej Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych pod adresem. http://rpo.mazowia.eu/data/notices/regulamin_konkursu_2.pdf. W zakresie procedury odwoławczej "Regulamin" odsyła do opracowania "Procedura Odwoławcza dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 zamieszczonego na stronie www.mazowia.eu.". Z "Procedury" tej wynika, iż w przypadku negatywnej oceny projektu, wnioskodawcy przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu wnoszonego do Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w terminie 14 dni od daty powiadomienia o wyniku oceny. Przez negatywną ocenę projektu należy rozumieć taką ocenę (lub dany jej etap), której wyniki nie pozwalają na skierowanie do dalszego etapu oceny bądź do dofinansowania. Negatywnej oceny wniosku nie należy utożsamiać z sytuacją, w której projekt uzyskał wystarczającą ilość punktów, aby zakwalifikować się do dofinansowania, jednak nie jest to możliwe z uwagi na wyczerpanie alokacji, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W takim przypadku środek odwoławczy nie przysługuje (§ 7 ust. 2 i 3 Procedury). Powyższy środek zaskarżenia (protest) przewidziany został w wykonaniu dyspozycji art. 30 b ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, stanowiącego, iż system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać, co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie. O tym, że taki środek zaskarżenia przysługuje właściwa instytucja ma obowiązek pouczyć uprawnionego w myśl art. 30 b ust. 1 ww. ustawy. Instytucja ta powinna też poinformować wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej w myśl art. 30 b ust. 4 ww. ustawy. Protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli został wniesiony po terminie, w sposób sprzeczny z pouczeniem, do niewłaściwej instytucji ( art. 30 b ust. 5 ww. ustawy, § 15 Procedury). W wyniku rozpatrzenia protestu MJWPU może uwzględnić protest – jeżeli na podstawie zebranych informacji i dokumentacji uzna, że ocena nie została przeprowadzona w sposób właściwy, a więc złożony protest był zasadny, oddalić protest – w przypadku braku przesłanek do uznania, iż ocena została przeprowadzona w sposób niewłaściwy. O przyczynach pozostawienia protestu bez rozpatrzenia MJWPU informuje pisemnie wnioskodawcę. (§ 13 i 15 Procedury). Zgodnie z § 17 Procedury (art. 30c ust. 1 ustawy) po otrzymaniu informacji o oddaleniu protestu, równoznacznej z wyczerpaniem środka odwoławczego przewidzianego w systemie realizacji programu operacyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), wnioskodawca może wnieść skargę w tym zakresie do właściwego sądu administracyjnego. Przekładając to na niniejszą sprawę wskazać należy, iż skarżący złożył protest, zaś w odpowiedzi uzyskał informację, iż wobec pozytywnej oceny wniosku nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Powołano się przy tym na przepis art. 30 b ust. 1 ustawy oraz § 7 ust. 3 Procedury. Informacja ta została udzielona z naruszeniem prawa. Niewątpliwie pismo MJWPU z [...] grudnia 2009 r. używa określenia, iż projekt skarżącej "pomyślnie przeszedł etap oceny merytorycznej", to jednak w treści stanowi o negatywnej ocenie. Świadczy o tym, zdaniem Sądu, fakt, że projekt nie został zakwalifikowany do dofinansowania w ramach tegoż konkursu. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. nie definiuje wprost pozytywnej oceny ani negatywnej oceny, nie mniej jednak z treści art. 30 a ust. 1 wynika, że umowa o dofinansowanie jest zawierana w odniesieniu do projektu: 1) który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania; oraz 2) którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Z treści punktu pierwszego wynika, iż pozytywne przejście etapów oceny jest nierozerwalnie związane z zakwalifikowaniem projektu do dofinansowania. W części pierwszej zapisu mowa jest o etapach oceny, a nie o ocenie projektu jako takiego. Dopiero poprzez łącznik "i" oraz dodanie drugiej części zapisu stanowiącej o zakwalifikowaniu projektu do dofinansowania możemy mówić o pozytywnej ocenie projektu jako takiego w ramach prowadzonego konkursu mającego na celu doprowadzenie do wyboru projektu i zawarcia stosownej umowy o dofinansowaniu. Wykładnię tę potwierdzają wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych dla konkursów ogłaszanych od dnia 20 grudnia 2008 r., wydane w dniu 11 sierpnia 2009 r. ( Rozdział 2, 2.1.) Przyjęcie, iż wnioskodawcy, którego projekt w ramach konkursu nie został zakwalifikowany do dofinansowania nie przysługiwałby środek odwoławczy stanowiłoby naruszenie bezwzględnie obowiązującego przepisu z art. 30 b ust. 2 ustawy stanowiącego, iż system realizacji programu musi uwzględnić, co najmniej jeden środek odwoławczy. Zatem prawidłowo skarżąca zinterpretowała treść pisma z dnia [...] grudnia 2009 r. jako negatywną ocenę swojego wniosku i pomimo błędnego pouczenia prawidłowo wniosła protest w celu weryfikacji wyników przeprowadzonej oceny projektu. Protest ten powinien być rozpatrzony przez MJWPU zgodnie z wymogami § 7-16 Procedury odwoławczej i w wyniku jego rozpatrzenia MJWPU winna wydać jedno z rozstrzygnięć przewidzianych w § 13 tej Procedury . Pozostawienie protestu bez rozpatrzenia, pomimo jego wniesienia od negatywnej oceny wniosku narusza bezwzględnie obowiązujący przepis art. 30 b ust.1 i 2 ustawy z dnia 6.12.2006 r. stanowiący, iż system realizacji programu musi uwzględnić, co najmniej jeden środek odwoławczy oraz postanowienia § 7 -16 Procedury odwoławczej. Wskazać ponadto należy, że z pisma MJWPU z 9.02.2010r. nie wynika aby w sprawie zachodziły negatywne przesłanki z art. 30 b ust. 5 ustawy ( § 15 Procedury). Wskazanie przepisu § 7 ust. 3 Procedury jako podstawy prawnej udzielenia informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, gdyż został on wniesiony od pozytywnej oceny projektu – stanowiło naruszenie prawa. W powyższej sytuacji należało stwierdzić, że ocena wniosku nastąpiła w sposób naruszający prawo i przekazać Mazowieckiej Jednostce Wdrażania Programów Unijnych sprawę do ponownego rozpatrzenia w zakresie rozpoznania protestu. Jednocześnie zauważyć należy, iż zaskarżone pismo nr [...] zostało doręczone 16 lutego 2010 r., zaś skargę wniesiono dopiero w dniu 9 czerwca 2010 r. Jednakże z uwagi na brak pouczenia w ww. piśmie o sposobie i terminie wniesienia skargi Sąd przyjął sprawę do rozpoznania. Zgodnie bowiem z art. 30 d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju błędne pouczenie lub jego brak nie może w sposób negatywny wpłynąć na prawo strony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z przedstawionych względów Sąd uwzględnił skargę i działając w oparciu o przepis art. 30 c ust. 3 pkt. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji.