V SA/Wa 1367/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Protokolant starszy sekretarz sądowy - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. sprawy ze skargi E. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu [...] grudnia 2009 r. V. M. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie małoletniej E. N. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, motywując go pobytem z matką. W dniu [...] lutego 2011 r. Wojewoda decyzją nr [...] orzekł o odmowie udzielenia małoletniej Cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony stwierdzając, iż jej pobyt jest integralnie związany z pobytem matki, której organ I instancji odmówił udzielenia w/w zezwolenia, ponadto od dnia [...] grudnia 2009 r. małoletnia Cudzoziemka przebywa w Polsce nielegalnie, gdyż ważność jej wizy wygasła w dniu [...] grudnia 2009 r. Od powyższego rozstrzygnięcia przedstawicielka ustawowa małoletniej wniosła odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców podnosząc, iż córka urodziła się w Polsce i jest związana z naszym krajem. Jej zdaniem urzędnicy chcą rozdzielić matkę z dzieckiem, a także nie przestrzegają przepisów postępowania, gdyż zgodnie z art.44 ust.1 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemiec jest zobowiązany złożyć wniosek co najmniej 7 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie krótkoterminowej. Okres ważności wizy dziecka upływał w dniu [...] grudnia 2009 r., natomiast przedmiotowy wniosek został złożony w dniu [...] grudnia 2009 r. W opinii V. M. małoletnia powinna otrzymać od Wojewody wizę proceduralną, co przed nią zatajono. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. [...] – stosownie do treści art. 57 ust. 1 pkt 1 i 9 w zw. z art.53a ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694), art. 13 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 81 poz. 531) oraz art. 127 §2 i art.138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) – postanowił utrzymać w mocy zaskarżony akt administracyjny. W motywach wskazano, że w dniu 21 maja 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z art.13 powyższej ustawy do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Stosownie do postanowień art.53a ust.1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który wykaże, że zachodzą okoliczności inne niż określone w pkt 1 – 3 lub w art.53 ust.1 , jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Zgodnie z art.53b ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemiec o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1,2,7,13,14,16-18 oraz w art. 53a ust.1, jest obowiązany posiadać : a) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; b) stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu w przypadkach o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1,2,7,13 i 14 oraz w art.53a ust.1 pkt 1 lit.b oraz pkt 2 i 4 W myśl art. 53b ust.2: warunek o którym mowa w ust.1 pkt 2, jest spełniony także wtedy, gdy koszty utrzymania cudzoziemca pokrywa członek rodziny obowiązany do jego utrzymania, który zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 53b ust. 5 ustawy o cudzoziemcach dochód, o którym mowa w ust.1 pkt 2, po odliczeniu kosztów zamieszkania, przypadający na każdego członka rodziny pozostającego na utrzymaniu cudzoziemca lub na cudzoziemca, gdy jest osobą samotną, musi być wyższy niż wysokość dochodu od której przyznaje się świadczenia pieniężne z pomocy społecznej na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593, z późn.zm.). Natomiast zgodnie z treścią art.8 ust.1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, w związku z §1 pkt 1 lit.a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. Nr 135 poz. 950) prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40,41, 78 i 91 przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 477 zł, zaś osobie w rodzinie, której dochód nie przekracza kwoty 351 zł. Stosownie do art.57 ust.1 pkt 1 i 9 powołanej ustawy cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53-53b oraz przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie. Wojewoda następnie stwierdził, że pobyt małoletniej E. N. jest integralnie związany z pobytem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jej matki V. M., której Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] odmówił udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W związku z powyższym zasadne jest rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy w analogiczny sposób. Odnosząc się do podniesionej przez matkę małoletniej w odwołaniu kwestii legalności pobytu dziecka w Polsce w związku z toczącym się postępowaniem przed organem I instancji Wojewoda stwierdził, iż cytowany przez V. M. przepis art.44 ust.1 ustawy o cudzoziemcach w przedmiotowym postępowaniu nie znajduje zastosowania, gdyż dotyczy unieważnienia wizy krajowej w sytuacji, gdy dane cudzoziemca znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany. Kwestię związaną z terminem złożenia wniosku reguluje przepis art.61 ust. 1 ww. ustawy: Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem cudzoziemca przebywającego na podstawie wizy jednolitej pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11, lub cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53a ust. 2, jest obowiązany złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony co najmniej 45 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie lub przed upływem terminu ważności poprzedniego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Wobec powyższego Wojewoda stwierdził, iż wniosek o udzielenie małoletniej E. N. został złożony z uchybieniem ustawowego terminu. Od powyższego rozstrzygnięcia wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd może zwiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Takim zaś jest postępowanie sądowoadministracyjne toczące się w sprawie V SA/Wa 1330/11 dotyczące odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, której stroną jest matka skarżącej. Należy także wskazać, że organ II instancji w motywach rozstrzygnięcia – co wyżej zrelacjonowano – wskazał, iż "pobyt małoletniej (...) jest integralnie związany z pobytem na terytorium RP jej matki, V. M., której Wojewoda (...) decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. odmówił udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP". Powyższy cytat obrazuje ścisły związek obu spraw, a także uzależnienie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy od treści wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie V SA/Wa 1330/11. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.