V SA/Wa 1372/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2013 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w M. na informację M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę M. z o.o. w M zwróciło się do M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu [...]". Projekt został złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego; Priorytet IV – Środowisko, zapobieganie zagrożeniom i energetyka; Działanie 4.2. – Ochrona powierzchni ziemi. W związku z wezwaniem z [...] listopada 2012 r. P. złożyło poprawiony wniosek i uzyskało w następstwie informację, że wniosek został pozytywnie oceniony pod względem kryteriów formalnych i skierowano go do oceny merytorycznej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Jednostka poinformowała skarżącą, iż złożony projekt nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej i uzyskał [...] punktu na [...] możliwych, co powoduje, że nie uzyskał wymaganego minimum 60% punktów. Jednocześnie w piśmie wskazano, że szczegółowe uzasadnienie dotyczące przyznanych punktów znajduje się w Kartach Oceny Merytorycznej (KOM) ekspertów. P. pismem z [...] kwietnia 2013 r. złożyło protest. W proteście zakwestionowano ocenę jednego z dwóch oceniających wniosek ekspertów w zakresie oceny strategicznej części A wniosku tj. pkt 4 "Spójność regionu" wskazując, że prawidłowa jest ocena eksperta, który w zakresie tego punktu przyznał maksymalną ilość punktów (2) uznając, że Projekt przyczyni się do poprawy infrastruktury technicznej, ekologicznej w regionie, wpływając na poprawę spójności przestrzennej, co powoduje, że ocena eksperta, który ocenił ten punkt przyznając 0 punktu, jest nieprawidłowa. Na uzasadnienie wspomnianego stanowiska P. przytoczyło treść zapisów zawartych w punkcie C6 wniosku oraz w punkcie D1.2.5. Zakwestionowana została także ocena strategiczna - część A pkt 5 wniosku " Zasięg przestrzenny oddziaływania projektu" ponieważ jeden z ekspertów przyznał w odniesieniu do niej 0 punktu zamiast (zdaniem strony) 1 pkt uznając, że projekt nie ma zasięgu ponadlokalnego. Uzasadniając swoje stanowisko Pr. odwołało się do określonych zapisów punktu C6 oraz C4 wniosku. Wnioskodawca uznał ponadto, że nieprawidłowo ocenione zostało kryterium z zakresu oceny szczegółowej części C pkt 1 wniosku " Stopień przygotowania dokumentacji" ponieważ w ramach oceny obydwaj eksperci przyznali mu po 5 punktów zamiast po 10 uznając, że decyzja o zamknięciu składowiska, stanowiąca załącznik wniosku, została wydana z urzędu w sytuacji, w której zdaniem Wnioskodawcy obowiązujący w czasie jej wydawania art. 33 ustawy z 27 lipca 2001 r. wprowadzającej ustawę – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach i innych ustaw (Dz. U. z 2001 nr 100 poz. 1085 ) przewidywał procedurę, w ramach której nie było możliwe wystąpienie z wnioskiem przez zainteresowany podmiot. Tryb wydawania tej decyzji był jednak taki, że w ocenie Wnioskodawcy, decyzja ta swoim charakterem zbliżona jest do decyzji wydawanej na wniosek. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała Wnioskodawcę, że protest został rozpatrzony negatywnie. W odniesieniu do oceny strategicznej w zakresie kryterium nr 4 organ wskazał, że ocenie w tym kryterium podlega stopień, w jakim Projekt przyczynia się do wyrównywania różnic w aspekcie przestrzennym. Uzasadniając swoje stanowisko organ podniósł, że ponowna ocena tego kryterium nie wykazała nieprawidłowości w ocenie, mimo że jeden z ekspertów nie przyznał żadnego punktu drugi zaś przyznał 2 punkty. Organ zauważył, że elementy , na które Wnioskodawca powoływał się jako stanowiące uzasadnienie oceny jednego z ekspertów, były przedmiotem oceny w zakresie innego kryterium dotyczącym konkurencyjności województwa, w którym obydwaj eksperci przyznali punkty za jego spełnienie. Wnioskodawca nie przytoczył zaś żadnych argumentów, które dowodziłyby nieprawidłowości oceny jednego z ekspertów, których oceny są niezależne. W zakresie oceny strategicznej w zakresie kryterium nr 5 organ uznał, że wnioskodawca nie wykazał, że dokonana ocena jest błędna. Stopień spełnienia kryterium merytorycznego może być w ocenie ekspertów różny co odzwierciedla ich ocena. W takiej sytuacji kontrola oceny wniosku dokonywana w trakcie rozpatrywania protestu dotyczy sprawdzenia poprawności proceduralnej działania w toku oceny wniosku oraz tego czy eksperci nie dopuścili się błędu. Odmienna ocena prawidłowości spełnienia kryterium dokonana przez Wnioskodawcę w porównaniu z oceną eksperta nie może stanowić wystarczającego powodu uwzględnienia protestu. Co do oceny szczegółowej w odniesieniu do kryterium nr 1 organ uznał, że ocena ekspertów w tej części dokonana została zgodnie z przesłankami jego oceny. Od rozstrzygnięcia tego przedsiębiorstwo złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze pełnomocnik Skarżącego wniósł o stwierdzenie, że dokonana ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, w zakresie kwestionowanych kryteriów nr 4 i 5 oceny strategicznej i nr 1 oceny szczegółowej, w związku z czym wniósł o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez MJWPU oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił M.Jednostce Wdrażania Projektów Unijnych: - naruszenie treści art. 31 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2009, Nr 84 poz. 712), co doprowadziło do naruszenia zasady równego dostępu do pomocy i przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu oraz zasady rzetelnej i bezstronnej oceny projektów pośrednio wyrażonej w art. 31 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jak również przekroczenia granic uznania administracyjnego, - błędne przyjęcie , że dokonana ocena nie narusza prawa, - błąd w ustaleniach faktycznych i przyjęcie, że ocena została dokonana w sposób nienaruszający prawo, - nieuwzględnienie faktu braku rzetelności dokonanej oceny projektu. W uzasadnienie skargi skarżący wskazał, że w proteście podniósł zarzuty merytoryczne, do których MJWPU nie odniosła się w piśmie rozstrzygającym protest, wskazując, że jej zadaniem jest kontrola oceny dokonanej przez ekspertów pod kątem proceduralnym i potencjalnych błędów oraz, że nie jest jej rolą podważanie merytorycznej oceny ekspertów. Skarżący zakwestionował to stanowisko odwołując się do treści zapisu regulaminu ( Procedury odwoławczej ) i wskazywanego w skardze wyroku NSA stwierdzając, że w toku oceny merytorycznej powinnością organu jest skorzystanie z pomocy zespołu doradczego celem prawidłowego rozpoznania protestu w sytuacji gdy przy ocenie Projektu niezbędna jest wiedza fachowa. MJWPU nie skorzystała z takiej możliwości ograniczając się do przytoczenia opinii ekspertów i nie podejmując próby analizy ich stanowiska. Skarżący ponownie przedstawił także swoje zastrzeżenia w zakresie spornych kryteriów podtrzymując argumenty, które w odniesieniu do nich zaprezentował uprzednio w proteście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna a jej zarzuty nie są trafne. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że nie zgadzając się z oceną jednego z ekspertów w zakresie oceny strategicznej części A pkt 4 i 5 skarżący przytoczył zapisy konkretnych punktów wniosku, które jego zdaniem miały świadczyć iż w istocie zawierają one treści, które dowodzą ich spełnienia, a co za tym idzie błędnej ich oceny przez wspomnianego eksperta. Zdaniem Sądu wbrew twierdzeniom skarżącego MJWPU w toku rozpoznawania protestu odniosła się do postawionych zarzutów wskazując na fakt, że w zakresie oceny wniosku nie stwierdziła uchybień proceduralnych czy też błędów w dokonanej przez ekspertów ocenie. MJWPU stwierdziła, że eksperci odnieśli się do wniosku i jego załączników, zaś w proteście nie znalazły się żadne argumenty, które mogłyby wspomnianą ocenę podważyć. Organ zauważył, że różnica punktowa w ocenie dokonanej przez ekspertów może mieć miejsce i jest naturalną konsekwencją wynikającą z niezależności ekspertów dokonujących oceny. Ponadto w odniesieniu do kryterium nr 4 oceny strategicznej MJWPU zauważył, że przytoczona w proteście treść punktów C6 i D1.2.5 wniosku, w rzeczywistości odnosi się do kryterium nr 2 czyli wpływu projektu na konkurencyjność województwa, za które obydwaj eksperci przyznali punkty. Jeśli chodzi o kryterium nr 5 oceny strategicznej MJWPU uznała, że wprawdzie skarżący na poparcie swojego stanowiska co do błędnej oceny dokonanej przez eksperta, który nie przyznał punktów uznając, że projekt jeśli chodzi o zasięg jego przestrzennego oddziaływania ma jedynie znaczenie lokalne, przytoczył określone punkty wniosku lecz w proteście brak jest w istocie argumentów wskazujących na błędną ocenę w tym zakresie. Zdaniem Sądu stanowisko wyrażone przez MJWPU w proteście jest prawidłowe i dowodzi zapoznania się z zarzutami protestu oraz daje na nie odpowiedź. MJWPU odniosła się do merytorycznych zarzutów protestu ponieważ wskazała dlaczego nie uznaje twierdzeń skarżącego za słuszne, a stanowisko, z którego wynika, iż jej zadaniem nie jest ponowna ocena wniosku a kontrola, czy jego ocena dokonana przez ekspertów jest właściwa - jest prawidłowe. MJWPU ma bowiem obowiązek zgodnie z § 13 ust. 1 Procedury odwoławczej stanowiącej załącznik do uchwały nr 941/159/12 Zarządu Województwa Mazowieckiego z dnia 15 maja 2012 r. w toku rozpoznania protestu ocenić na podstawie zebranych informacji i dokumentacji czy ocena w jakimkolwiek zakresie wskazanym przez wnioskodawcę w proteście nie została przeprowadzona w sposób właściwy. Tylko wówczas może uznać, że protest jest zasadny w całości lub w części. Zatem dla oceny zasadności protestu nie jest wystarczające powołanie się przez wnioskodawcę na różnicę w punktacji określonych kryteriów dwóch oceniających ekspertów, ale konieczne jest przekonywujące wskazanie dlaczego jeden z nich błędnie je ocenił. W ocenie Sądu treść przywołanych punków wniosku nie dowodzi bezapelacyjnie iż jeden z ekspertów popełnił błąd w punktacji nawet jeśli tak jak w przypadku zasad punktacji kryterium nr 4 w zakresie spójności w zakresie przestrzennym możliwe było przyznanie 0 albo 2 punktów. Należy zgodzić się z MJWPU, że w sytuacji, w której ocenie podlegają zapisy wniosku i załączników przy braku jednoznacznych zapisów dowodzących spełnienia konkretnego kryterium, zapisy wniosku w badanym przez ekspertów zakresie mogą być oceniane odmiennie, bowiem każdy z ekspertów decydując o ocenie samodzielnie i bazując na swojej wiedzy i doświadczeniu może w różny sposób postrzegać stopień wymogu wykazania spełnienia danego kryterium Jest to kwestia ocenna, która może zostać zasadnie podważona wówczas, jeśli bezsprzecznie treść zapisów wniosku i załączników wskazuje na ewidentny błąd w ocenie. Należy mieć na uwadze, że rozstrzygając o proteście MJWPU ma obowiązek skontrolować czy ocena projektu przeprowadzona jest w zgodzie z Regulaminem oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych powołanych w ramach RPOWM 2007-2013, Instrukcją wypełniania wniosków oraz w oparciu o treść wniosku, jego załączniki i obowiązujące przepisy. Różnica w punktacji dokonanej przez ekspertów w żadnym razie jak twierdzi Skarżący nie nakłada na organ obowiązku wezwania ekspertów do korekty ich oceny. Zgodnie bowiem z treścią § 22 ust. 6 w zw. z § 24 ust. 2 Regulaminu oceny wniosków ... ocena trzeciego eksperta jest możliwa jedynie wówczas gdy podczas sprawdzenia poprawności oceny wniosku zostanie ustalone, że między ocenami ekspertów istnieją rozbieżności sięgające co najmniej 30%. Ponadto zgodnie z § 24 ust. 3 Regulaminu ocena dokonana przez trzeciego eksperta , która jest ostateczna i wiążąca jest możliwa w przypadku wystąpienia rozbieżności ocen, do której doszło podczas oceny wykonalności wniosku. Sytuacja taka nie miała jednak w sprawie miejsca dlatego ten argument skargi należy uznać za niezasadny. Nie zasługuje również na uznanie zarzut skargi co do powinności skorzystania przez MJWPU w trakcie rozpoznania protestu z pomocy zespołu doradczego albowiem w myśl §12 ust.3 Procedury odwoławczej jest to prawo organu a nie obowiązek. Zatem MJWPU rozpoznając protest decyduje czy jego treść jest tego rodzaju, że prawidłowe rozstrzygnięcie wymaga udziału wspomnianego zespołu. Odnosząc się w dalszym ciągu do zarzutów skargi w odniesieniu do kwestii oceny kryterium nr 5 należy wskazać, że jeden z ekspertów uznał, że projekt ma zasięg lokalny a nie ponadlokalny. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku - zał. Nr 2 do uchwały nr 2010/11 zasięg lokalny to (ograniczający się do jednej gminy, jej części lub obejmujący jej najbliższe otoczenie). Zgodnie z Instrukcją zapis dotyczący tego kryterium powinien znajdować się w treści C6 wniosku. W odniesieniu do tej okoliczności należy stwierdzić, że w pkt tym znajduje się stwierdzenie wnioskodawcy, że projekt miał pozytywny wpływ nie tylko na miasto M. ale i na województwo, przy czy wnioskodawca dowodząc tego, że projekt ma zasięg ponadlokalny powołał się również na pkt C4 wniosku, w którym zawarto zapis, że przedmiotowy projekt ze względu na korzystne oddziaływanie na środowisko, poprawę warunków zamieszkania i atrakcyjności inwestycyjnej miasta oraz znajdującej się w sąsiedztwie składowiska gminy K., będzie miał wpływ na konkurencyjność w skali ponadlokalnej. Treść tych zapisów wniosku została oceniona przez ekspertów pod kątem spełnienia określonego kryterium i każdy z nich dokonał swojej oceny czemu dał wyraz w punktacji uzasadniając swoje stanowisko. W ocenie Sądu w świetle wspomnianych zapisów eksperci mogli różnić się w swoich ocenach. Jeśli chodzi o kryterium nr 1 oceny szczegółowej to Sąd podziela stanowisko MJWPU, że eksperci, prawidłowo uznali, że decyzja z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] wydana przez Starostę M., która była podstawą do oceny spełnienia tego kryterium, była decyzją wydaną z urzędu. Okoliczność, że w świetle ówcześnie obowiązującego przepisu art. 33 ust. 6 ustawy z 27 stycznia 2001 r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 100, poz., 1085 ze zm.), istniała możliwość wydania takiej decyzji tylko z urzędu po zapoznaniu się przez właściwy organ z treścią przeglądu ekologicznego istniejącego składowiska odpadów jeśli nie będzie możliwości dostosowania jego funkcjonowania do wymogów przepisów o odpadach oraz to, że wspomniane kryterium nr 1 odnosi się do decyzji wydanej przez Marszałka Województwa Mazowieckiego, nie zmienia postaci rzeczy. Możliwość uzyskania 10 punktów przewidziano jedynie dla decyzji wydanej na wniosek strony. Przedłożona decyzja tego warunku bez wątpienia nie spełnia. A decydującego znaczenia w sprawie nie może mieć wobec zmiany stosownych przepisów, zmiana organu uprawnionego do wydawania takich decyzji. Istotne jest to, że podstawą tej decyzji był art. 54 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach i jest to decyzja wydana z urzędu. W świetle powyższych okoliczności należy uznać, że nie doszło do naruszenia zasad oceny wniosku i został on oceniony w sposób rzetelny i prawidłowy. W tym stanie rzeczy uznając, że skarga nie jest zasadna Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oddalił skargę.