V SA/Wa 1372/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. przy udziale M. F. na uchwałę Rady Miasta Stołecznego W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie opłat za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego postanawia odrzucić skargę Pismem z 24 czerwca 2017 r. (nadanym w UP 26 czerwca 2017 r.) strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy nr [...] z [...] października 2013 r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na jej niedopuszczalność, ewentualnie o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skarga podlega odrzuceniu jako bezprzedmiotowa już w dacie jej wniesienia. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy istnieje przedmiot zaskarżenia, przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zaskarżona uchwała była uchwałą zmieniającą uchwałę w sprawie opłat za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego. Z dniem [...] czerwca 2017 r. została ona wyeliminowana z obrotu prawnego wskutek wejścia w życie nowej uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy nr [...] z [...] kwietnia 2017 r. w sprawie opłat za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w m.st. Warszawie (Dz. Urz. Mazow.2017.4055). Podstawą ku temu był przepis art. 24 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2014 r., poz. 915 ze zm.), stanowiący, że przepisy prawa miejscowego wydane na podstawie art. 8 ustawy o cenach (uchylonej ww. ustawą) zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wydanych odpowiednio na podstawie tej ustawy oraz ustawy o transporcie drogowym i ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2017 r., poz.1369, dalej ‘p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z przyczyn innych niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a p.p.s.a. Niedopuszczalność taka występuje m.in. w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz [red. R. Hauser, M. Wierzbowski] Warszawa 2011 r., str. 318 oraz post. NSA z 7 kwietnia 2010 r. I OSK 462/10 i z 10 lipca 2014 r. II OSK 1798/14 – opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http//:orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega bowiem wątpliwości, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności jest fakt istnienia skarżonego aktu w chwili wniesienia skargi. Nie może być przedmiotem skargi akt nieistniejący, a zatem niefunkcjonujący w obrocie prawnym, ponieważ brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać ewentualnej weryfikacji sądu administracyjnego. Jest to brak o charakterze przedmiotowym, nieusuwalny. Również w postanowieniu z 23 marca 2010 r. sygn.akt II OSK 2032/09 NSA stwierdził, iż z niedopuszczalnością skargi z "innych przyczyn" będziemy mieć do czynienia między innymi w sytuacji, gdy przed wniesieniem skargi na akt prawa miejscowego, akt ten przestanie obowiązywać. Akt prawa miejscowego przestaje obowiązywać, gdy zostanie uchylony, zastąpiony nowym aktem, czy też upłynie czas jego obowiązywania, który został wskazany w tym akcie, albo w ustawie, na podstawie której akt ten został wydany. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wobec uznania, że skarga jest niedopuszczalna, odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.