V SA/Wa 1373/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokata L. Z. wobec postanowienia referendarza sądowego o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadającej agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej postanawia: przyznać adwokatowi L. Z. wynagrodzenie z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy). W sprawie, postanowieniem z 2 października 2013r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym między innymi ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata L. Z. Ustanowiony pełnomocnik wniósł w dniu 10 grudnia 2013r. opinię prawną o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Warszawie z 28 czerwca 2013r. o odrzuceniu skargi oraz zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za reprezentację skarżącej z urzędu. Postanowieniem z 20 grudnia 2013r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zasądził ze środków budżetowych tut. Sądu kwotę 221,40 zł. tytułem przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Pismem z 8 stycznia 2013r., adwokat złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, wnosząc o zasądzenie wynagrodzenia w kwocie 450,00 zł. plus podatek VAT w kwocie 103,50 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 2 i w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r., poprzez przyjęcie, że niniejsza sprawa nie dotyczyła zaskarżenia należności pieniężnych. Zdaniem autora wniosku przedmiotowa sprawa dotyczy zaskarżenia należności pieniężnej. A w związku z tym podstawę do ustalenia wysokości należnego wynagrodzenia stanowić będzie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 2 ww. rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. - p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższego, Sąd ponownie rozpoznał wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu. Na podstawie art. 250 p.p.s.a., wyznaczony z urzędu profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013, poz. 461 t.j.), stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zatem stawka minimalna w niniejszej sprawie – zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c – wynosi: 240 zł, zaś 75% tej stawki – 180 zł. Wskazać też należy, że w myśl § 18 ust. 1 rozporządzenia omawiane stawki są różnicowane wedle przedmiotu zaskarżenia. Wbrew opinii pełnomocnika skarżącego przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna w określonej wysokości lecz decyzja odmawiająca umorzenia nadmiernie pobranych płatności (por. postanowienie NSA z 8 sierpnia 2013r. sygn. akt: II GZ 453/13). W tego rodzaju sprawach wpis od skargi jest wpisem stałym, a w konsekwencji ustalenie rodzaju i wielkości wpisu od skargi determinuje wysokość wynagrodzenia dla adwokata świadczącego pomoc z urzędu w tym postępowaniu. Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 260 p.p.s.a. oraz pozostałych powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.