V SA/Wa 1387/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. w W. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia ... maja 2010 r. Nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia odrzucić skargę Pismem z ... czerwca 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca – Z. Sp. z o.o. w W. - wniosła skargę na dokonaną przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości – dalej: PARP, klasyfikację wniosku skarżącej o dofinansowanie, złożonego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 Działanie 4.4 (wniosek o dofinansowanie nr ...) – jako wniosku pozytywnie zweryfikowanego, a jednocześnie nierekomendowanego do dofinansowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała na naruszenie przepisów § 26 ust. 2 oraz ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz.U. Nr 68, poz. 414) w związku z §7 ust. 2 pkt 15 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG poprzez odmowę zakwalifikowania projektu skarżącej jako projektu rekomendowanego do dofinansowania (ze względu na wyczerpanie puli środków finansowych), pomimo jednoczesnego bezzasadnego zakwalifikowania do dofinansowania projektów złożonych przez inne firmy, które w istocie stanowiły sztucznie podzielony jeden projekt na inwestycję o wysokim potencjale innowacyjnym, przekraczający maksymalną wartość wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem oraz maksymalną kwotę wsparcia dla jednego przedsiębiorcy na jeden projekt. Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu przez PARP została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, wraz z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi wniesionej przez Z. Sp. z o.o. w W. jest fakt nie przyznania dofinansowania dla realizacji projektu skarżącej "..." w ramach 4 Osi priorytetowej: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działania 4.4 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 – "Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym". Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Skarżąca wskazała, iż wnosi skargę na ocenę i klasyfikację projektu o dofinansowanie (wniosek nr ...) dokonaną przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. Wskazać należy, iż pismem z dnia ... marca 2010 r. nr ... Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała skarżącą, iż jej wniosek o udzielenie wsparcia został oceniony pozytywnie i uzyskał 97 punktów. Niestety ze względu na wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach przedmiotowej rundy aplikacyjnej podpisanie umowy wsparcia jest obecnie niemożliwe. W pouczeniu zawarto informację, iż skarżącej przysługuje prawo złożenia pisemnego protestu od oceny projektu w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego pisma. Protest należy złożyć do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Ponadto wskazano, iż nie będzie podlegał rozpatrzeniu protest, który: -został wniesiony do niewłaściwej instytucji; -został wniesiony po upływie powyżej wskazanego terminu; -został wniesiony przez nieuprawniony podmiot; -nie został oparty o kryteria wyboru projektów, zatwierdzone przez Komitet Monitorujący POIG; -został wniesiony od wyników ponownej oceny przeprowadzonej w efekcie pozytywnego rozstrzygnięcia protestu albo odwołania; -został wniesiony bez zachowania formy pisemnej. Pismem z dnia ... kwietnia 2010 r. skierowanym do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego za pośrednictwem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości skarżąca zwróciła się o wyjaśnienie sytuacji firmy oraz działań jakie powinna podjąć, gdyż jej projekt posiada ciągle status "listy rezerwowej" w "Generatorze wniosków" na stronie internetowej PARP oraz w związku z wypowiedzią Pani Minister Elżbiety Bieńkowskiej odnośnie działań podjętych przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego w celu dofinansowania projektów z listy rezerwowej. Jednocześnie wniosła o traktowanie pisma na poczet zachowania terminu wniesienia ewentualnego protestu. Pismem z dnia ... maja 2010 r. nr ... Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała skarżącą, iż w ramach POIG Działanie 4.4 nie jest sporządzana "Lista rezerwowa". Projekty, które uzyskały ocenę pozytywną, ale nie znalazły się na liście projektów rekomendowanych z powodu braku środków nie zostały zakwalifikowane do dofinansowania, znajdują się na liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania. Jednocześnie odnosząc się do prośby o potraktowanie pisma z ....04.2010 r. na poczet zachowania terminu wniesienia protestu PARP poinformowała, iż zgodnie z postanowieniami §5 Procedury odwoławczej w ramach POIG, stanowiącej załącznik nr 4.4 do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, protestem jest wystąpienie podmiotu wnioskującego o dofinansowanie projektu w ramach PO IG (wnioskodawcy) o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku o dofinansowanie z kryteriami wyboru finansowanych operacji, zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący PO IG. Dodatkowo zgodnie z §20 ust. 1 pkt d tego dokumentu nie podlega rozpatrzeniu środek odwoławczy, który nie został oparty o kryteria wyboru projektów, zatwierdzone przez Komitet Monitorujący PO IG. Kryteria wyboru finansowanych operacji zostały określone w załączniku numer 4.6 Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. W związku z powyższym brak jest podstaw do rozpatrzenia pisma skarżącej jako protestu. W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z ustawą z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712), zwanej dalej: ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, prowadzona jest polityka rozwoju. Jest ona realizowana przy pomocy programów służących osiąganiu celu (art. 15 ustawy). Jednym z tych programów jest Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. W przedmiotowej sprawie Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (Instytucja Wdrażającą) ogłosiła nabór wniosków do Działania 4.4 "Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym" w ramach II rundy aplikacyjnej w roku 2009. Wnioski o dofinansowanie należało składać w terminie od 28 września 2009 r. do 30 października 2009 r. do wyznaczonej w ramach systemu instytucjonalnego Regionalnej Instytucji Finansującej (RIF), właściwej dla siedziby Wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek do Regionalnej Instytucji Finansującej dla województwa ... tj. ... Na stronach internetowych Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (http://poig.parp.gov.pl) opublikowano m.in. następujące dokumenty: 1) Regulamin przeprowadzania konkursu w ramach PO IG Priorytet 4 Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa, Działanie 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym, 2) Procedura odwoławcza dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach PO IG załącznik 4.4 do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka lata 2007 – 2013. Z zasad Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Programu Operacyjnego IG 2007 – 2013 wynika, iż w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawcy przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu wnoszonego do instytucji odpowiedzialnej za ocenę projektu (instytucja informująca o wyniku oceny projektu) – w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wynikach oceny wniosku o dofinansowanie. Zgodnie natomiast § 6 ust. 2 powyższej Procedury odwoławczej przez negatywną ocenę projektu rozumie się taką ocenę (lub dany jej etap), której wyniki nie pozwalają w efekcie na zakwalifikowanie projektu do dofinansowania (bądź skierowanie do dalszego etapu oceny, co w efekcie także uniemożliwia zakwalifikowanie projektu do dofinansowania). Nie przysługuje odwołanie na okoliczność braku alokacji dla danego konkursu. Powyższy środek zaskarżenia przewidziany jest w wykonaniu dyspozycji art. 30b ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowiącego, iż system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać, co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie. O tym, że taki środek zaskarżenia przysługuje właściwa instytucja ma obowiązek pouczyć uprawnionego w myśl art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Instytucja ta powinna też poinformować wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej w myśl art. 30 b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w myśl art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przekładając to na niniejszą sprawę niewątpliwie pismo Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z ... marca 2010 r. używa określenia, iż wniosek skarżącej został oceniony pozytywnie i uzyskał 97 punktów, jednakże z powodu wyczerpania środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach przedmiotowej rundy aplikacyjnej podpisanie umowy wsparcia jest niemożliwe, to jednak treść informacji stanowi w efekcie o negatywnej ocenie. Świadczy o tym, zdaniem sądu, fakt, że projekt nie został przyjęty do dofinansowania w ramach tegoż konkursu. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie definiuje wprost pozytywnej oceny ani negatywnej oceny, nie mniej jednak z treści art. 30 a ust. 1 ww. ustawy wynika, że umowa o dofinansowanie jest zawierana w odniesieniu do projektu: 1) który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania; 2) którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Z treści powyższego przepisu wynika, iż aby zawrzeć umowę o dofinansowanie, która zdaniem Sądu stanowi pozytywny wynik konkursu, projekt musi spełniać łącznie trzy przesłanki: 1) przeszedł wszystkie etapy jego oceny, 2) został zakwalifikowany do dofinansowania, 3) środki finansowe są wystarczające na jego sfinansowania. Dopiero po spełnieniu powyższych wymogów możemy mówić o pozytywnej ocenie projektu jako takiego w ramach prowadzonego konkursu mającego na celu doprowadzenie do wyboru projektu i zawarcia stosownej umowy o dofinansowaniu. Wykładni tej nie mogą zmienić, zdaniem Sądu, wytyczne zawarte w Procedurze odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013, w zakresie interpretacji terminu "negatywna ocena" i możliwości odwołania się od niej. Bowiem powyżej dokonana wykładnia art. 30 a ust. 1 ww. ustawy, ma zastosowanie do zdefiniowana oceny "pozytywnej" projektu. Natomiast przyjęcie, iż wnioskodawcy, którego projekt w ramach konkursu nie został przyjęty do dofinansowania w ramach dostępnej alokacji nie przysługiwałby środek odwoławczy stanowiłyby naruszenie bezwzględnie obowiązującego przepisu z art. 30 "b" ust. 2 ww. ustawy stanowiącego, iż system realizacji programu musi uwzględnić, co najmniej jeden środek odwoławczy. W przedmiotowej sprawie skarżąca, pomimo pouczenia zawartego w informacji PARP z dnia ... marca 2010 r., nie złożyła środka odwoławczego w postaci protestu, nie wyczerpując tym samym środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji Programu. Zgodnie natomiast z art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w Programie. Nie można uznać za protest pisma skarżącej z dnia ... kwietnia 2010 r., w którym wniosła ona wyłącznie o wyjaśnienie sytuacji firmy oraz dalszych działań jakie powinna podjąć, pomimo wniosku o potraktowanie niniejszego pisma na poczet zachowania terminu wniesienia ewentualnego protestu. Skarżąca była pouczona co do formy w jakiej protest powinien być złożony oraz że musi być oparty o kryteria wyboru projektów, które również były przedmiotem publikacji na stronie internetowej PARP wraz z ogłoszeniem o naborze wniosków do Działania 4.4. W tym miejscu wskazać należy, iż dopiero rozstrzygnięcie Instytucji Pośredniczącej wydane, na skutek złożonego odwołania od informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu lub ponowne (po uwzględnieniu protestu) rozstrzygnięcie instytucji odpowiedzialnej za ocenę projektów może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie tylko zauważyć należy, iż rozstrzygnięcia ww. podmiotów w zakresie dokonywanych ocen wniosków o dofinansowanie nie są decyzją administracyjną, gdyż zgodnie z art. 30g ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej. Wobec powyższego przedmiotową skargę jako niedopuszczalną w myśl art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić.