V SA/Wa 1395/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi A.J. na informację zawartą w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej; oddala skargę. A. J. (dalej: skarżąca lub strona) wnioskiem z [...] października 2016r. zwróciła się do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Agencja, organ lub ARiMR) o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 4.2 "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Pismem z [...] stycznia 2017 r., organ wezwał skarżącą do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie pomocy m.in. o przedstawienie: ostatecznego pozwolenia na budowę obejmującego przedmiotowy zakres rzeczowy, projektu budowlanego stanowiącego załącznik do pozwolenia na budowę, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany przez Powiatowego Lekarza Weterynarii oraz Opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Strona nie udzieliła odpowiedzi na ww. wezwanie, w związku z tym ARiMR pismem z [...] lutego 2017 r. wezwała ponownie skarżącą o uzupełnienia wniosku o powyższe dokumenty. Skarżąca pismem z 13 marca 2017 r. uzupełniła braki wniosku przesyłając żądane dokumenty. Następnie Agencja pismem z [...] czerwca 2017 r. znak [...] poinformowała skarżącą o odmowie przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 października 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach podziałania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U poz. 1581 ze zm., dalej: rozporządzenie). W uzasadnieniu ARiMR wskazała, że zakres operacji polegał na budowie hali produkcyjnej i magazynowej, zakupie i montażu linii technologicznej do produkcji, zakupie i montażu baterii silosów z wieżą, silosu paszowego z wieżą, ogniw fotowoltaicznych. Inwestycja dotyczyła działalności gospodarczej polegającej na produkcji pasz oraz wytwarzaniu produktów przemiału zbóż. Agencja zauważyła, że jedną z podstawowych zasad prawa budowlanego w odniesieniu do istniejących obiektów budowlanych jest obowiązek korzystania z obiektów budowlanych w sposób zgodny z ich przeznaczeniem. Agencja stwierdziła, że z biznesplanu wynika, że skarżąca w budowanym budynku planuje przetwarzać zboża i rośliny strączkowe w celu produkcji pasz dla zwierząt gospodarskich, które będą sprzedawane gospodarstwom indywidualnym. Natomiast z dostarczonego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do pozwolenia na budowę wynika, że obiekt, który ma służyć prowadzeniu działalności gospodarczej, nie jest przeznaczony do ww. celów. Stanowi bowiem uzupełnienie inwestycji wskazanej w decyzji [...] z [...] czerwca 2016 r. obejmującej budowę budynku obory o obsadzie 59 DJP, zbiornika na gnojowicę, silosu na kiszonkę oraz płyty obornikowej w ramach zabudowy zagrodowej. Organ wskazał na przepisy i wyjaśnił, że przez zabudowę zagrodową należy rozumieć w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. O takim przeznaczeniu obiektu świadczy także miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym teren ten przeznaczony jest na cele rolne z możliwością zabudowy. Wobec powyższego ARiMR stanęła na stanowisku, że obiekt będący przedmiotem operacji jest ściśle związany z gospodarstwem rolnym. Rozpoczęcie produkcji spowoduje zmianę warunków higieniczno-sanitarnych, przeciwpożarowych, ochrony środowiska czy też obciążenia obiektu, co skutkować będzie koniecznością zmiany sposobu jego użytkowania stosowanie do art. 71 Prawa budowlanego. Podkreślono, że przedmiotowa budowa nie może podlegać wsparciu, gdyż w świetle dokumentacji będącej załącznikiem pozwolenia na budowę, jest obiektem stanowiącym uzupełnienie inwestycji związanej z zabudową zagrodowa gospodarstwa rolnego strony, a nie ma na celu uruchomienia planowanej działalności gospodarczej i tym samym przedmiotowa operacja nie spełnia warunków przyznania pomocy. Pismem z 29 czerwca 2017r. strona złożyła skargę na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] czerwca 2017 r. W ocenie skarżącej przedstawiona dokumentacja w 100% odpowiada założeniom przedmiotowego działania. Zdaniem strony zaprojektowano wybudowanie budynku magazynu pasz z linią do ich produkcji, wolno stojącego zbiornika paszowego, magazynu zbóż w postaci baterii 4 zbiorników typu BIN oraz suszarni porcjowej. Zamierzone zadanie inwestycyjne mieści się w obrębie działki nr[...], stanowiącej własność strony. Powyższe obiekty zostały zaprojektowane w projekcie budowlanym, zatwierdzonym prawomocną decyzją nr [...] pozwolenie na budowę wydaną przez Starostwo Powiatowe w E. w dniu [...] lutego 2017 r. Funkcja wykazanych we wniosku obiektów, nie wyklucza możliwości ich przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej związanej z przetwórstwem po założeniu/otworzeniu jej firmy, co może nastąpić dopiero po przyznaniu dotacji. I taką też działalność zamierza strona otworzyć. Skarżąca stanęła na stanowisku, że interpretacja § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2012 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, na który powołuje się Agencja nie zabrania w ramach budowy zagrodowej na tej samej działce wybudować budynki produkcyjne takie jak magazyn na pasze oraz linię paszowa, czy obiekty jak silosy do przechowywania ziarna lub paszy, co potwierdziło Starostwo wydając pozwolenie na budowę zatwierdzająca przedmiotowy projekt. Podobnie przeznaczenie terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako rolny, umożliwia na tej działce wybudowanie obiektów tylko w ramach budowy zagrodowej. Sam sposób użytkowania obiektów, w ramach działalności gospodarczej przetwórstwo w celu dalszej odsprzedaży, w zakresie przedstawionego projektu nie ma znaczenia dla ich technicznej funkcji. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne. Należy podnieść, że ogólne zasady dotycząc przyznawania pomocy w zakresie działania zostały uregulowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, ze zm., dalej: rozporządzeniem 1305/2013) oraz rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 808/2014 ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. UE L z 2014r., nr 227, s. 18, ze zm.). Warunki oraz tryb przyznania pomocy finansowej w zakresie poddziałania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 października 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 349, dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju). Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli są spełnione warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1. W myśl art. 22, art. 23 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju pomoc jest przyznawana na wniosek, który składa się w terminach wskazanych w ogłoszeniu o naborze wniosków o przyznanie pomocy. Wniosek o przyznanie pomocy składa się na formularzu opracowanym przez agencję płatniczą i udostępnionym przez agencję płatniczą. Wraz z formularzem została opracowana instrukcja wypełniania wniosku. Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został określony przepisem § 11 ust. 1 rozporządzenia. Natomiast § 13 ust. 2 rozporządzenia wskazuje jakie załączniki winny zostać złożone do wniosku o przyznanie pomocy. Postępowanie w przedmiocie przyznania pomocy finansowej w przypadku tego działania prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju). Oznacza to, że organ jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy złożony przez stronę. To strona jest zobowiązana przedstawić dowody i wyjaśnienia (art. 27 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy). Organ tylko na żądanie strony jest zobowiązany do niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie stronie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy). Ustawodawca w przepisach wykonawczych – w § 12 i § 13 rozporządzenia przewidział działania organu z urzędu. Polegają one na sprawdzeniu czy wniosek został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach oraz czy dołączono do nich wszystkie wymagane dokumenty. W przypadku stwierdzenia określonych braków organ wzywa stronę do ich uzupełnienia bądź złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie może być ponowione. Powyższe przepisy były podstawą działania organu. Działania te były prawidłowe. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie pomocy nie był kompletny w dacie złożenia. Dlatego też skarżąca została wezwana do nadesłania określonych dokumentów pismami z [...] stycznia i [...] lutego 2017r. Dopiero na drugie wezwanie strona przedstawiła m.in.: 1) decyzję nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku magazynowego pasz z linią paszowa oraz montaż silosu paszowego z baterią silosów typu BIN 100 U (4 sztuki) z suszarnią; 2) projekt budowlany stanowiący załącznik do ww. decyzji wskazujący, ze inwestor planuje budowę budynku magazynu pasz, z linią paszowa, silosu paszowego, baterii 4 silosów BIN 100U z suszarnią stanowiących uzupełnienie inwestycji obejmującej budowę budynku obory, zbiornika na gnojowicę, silosu na kiszonkę oraz płyty obornikowej w ramach zabudowy zagrodowej; 3) pismo Powiatowego Lekarza Weterynarii dotyczące zatwierdzenia linii technologicznej obiektów i paszowej linii technologicznej w gospodarstwie strony; 4) pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Dopiero po złożeniu tych dokumentów możliwa była ocena złożonego przez stronę wniosku o przyznanie pomocy. Jednakże załączenie ww. dokumentów dopiero na drugie wezwanie spowodowało, że organ nie miał już żadnych podstaw do wzywania strony o ewentualne uzupełnienie tych dokumentów, czy też dodatkowe wyjaśnienia i miał jedynie obowiązek wyczerpująco rozpatrzyć cały zgromadzony materiał dowodowy, co też w sprawie prawidłowo uczynił. Podkreślenia także wymaga, że to stronę obciąża obowiązek przygotowanie dokumentacji aplikacyjnej tak, aby w terminie określonym przez rozporządzenie, wniosek o przyznanie pomocy spełniał wymóg kompletności i poprawności, czego w sprawie zabrakło. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia pomoc przyznaje się rolnikowi będącemu osobą fizyczną, domownikowi lub małżonkowi tego rolnika, jeżeli: a) podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie, b) spełnia warunki określone w pkt 1 lit. c i e (jest zdolna do zrealizowania operacji oraz osiągnięcia i zachowania jej celu, ma nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów (...)), c) podejmuje wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przetwarzania produktów rolnych, o których mowa w pkt 1 lit. b. W myśl § 3 rozporządzenia pomoc przyznaje się na operacje polegającą na: 1) rozwijaniu działalności gospodarczej w zakresie określonym w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. b; 2) podejmowaniu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. c (w zakresie przetwarzania produktów rolnych); 3) spełniającą wymagania określone w programie, w szczególności zapewniającą osiągnięcie i zachowanie celów poddziałania, o którym mowa w § 1; 4) która nie jest finansowana z udziałem innych środków publicznych; 5) spełniającą wymagania określone przepisami prawa mającymi zastosowanie do inwestycji realizowanych w ramach operacji; 6) której realizacja oraz osiągnięcie zakładanych przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy celów w terminie określonym we wniosku o przyznanie pomocy nie jest możliwa bez udziału środków publicznych; 7) uzasadnioną ekonomicznie, w tym pod względem racjonalności jej kosztów. Z akt sprawy wynikało, że strona zaplanowała inwestycję polegająca na budowie hali produkcyjnej i magazynowej, zakupie i montażu linii technologicznej do produkcji, zakupie i montażu baterii silosów z wieżą, silosu paszowego. Inwestycja dotyczyła działalności gospodarczej polegającej na produkcji pasz (kod PKD 10.91.Z Produkcja gotowej paszy dla zwierząt gospodarskich) oraz wytwarzaniu produktów przemiału zbóż (kod PKD 10.61.Z Wytwarzanie produktów przemiału zbóż). Słusznie Agencja zauważyła powołując się na wniosek o przyznanie pomocy, biznesplan, a także projekt budowlany stanowiący załącznik do pozwolenia na budowę (decyzja Starosty [...] z [...] lutego 2017r., nr [...]), że projektowany obiekt, ma w rzeczywistości stanowić uzupełnienie inwestycji wskazanej w decyzji [...] z [...] czerwca 2016 r. obejmującej budowę budynku obory o obsadzie 59 DJP, zbiornika na gnojowicę, silosu na kiszonkę oraz płyty obornikowej w ramach zabudowy zagrodowej. Tym samym obiekty, zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, nie będą służyły prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie polegającym na produkcji pasz oraz wytwarzaniu produktów przemiału zbóż, a więc projektowany obiekt nie będzie realizował założonych w rozporządzeniu celów. To sama skarżąca w projekcie budowlanym określiła funkcje obiektu i wskazała, że obiekt będzie stanowił element gospodarstwa rolnego w ramach zabudowy zagrodowej. Z planu zagospodarowania przestrzennego także wynika, że teren na którym realizowana miałaby być inwestycja przeznaczony jest na cele rolne z możliwością zabudowy. Mając powyższe na względzie, z dokumentów znajdujących się w aktach wynika, że zamiarem strony jest realizacja przedmiotowej inwestycji dla uzupełninia własnej zabudowy zagrodowej na potrzeby trwale prowadzonej działalności rolniczej, a nie planowanie budowy obiektów budowlanych w celu prowadzenia działalności gospodarczej, co powoduje, że obiekt ten nie może być wykorzystywany dla celów stanowiących przedmiot przyznawanej pomocy. Dlatego też sąd zgadza się Agencją, że przedmiotowa inwestycja nie może podlegać wsparciu, gdyż w świetle przedstawionej przez stronę dokumentacji planowany obiekt jest uzupełnieniem inwestycji związanej z zabudową zagrodową gospodarstwa rolnego i tym samym wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia warunków przyznania pomocy. Słusznie organ odwołał się do definicji zabudowy zagrodowej wskazanej w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 1422 ze zm.), wg której przez zabudowę zagrodową należy rozumieć w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. W tym samym rozporządzeniu wyjaśniono, że budynek gospodarczy w zabudowie zagrodowej przeznaczony jest do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych (§ 3 pkt 8). Istotnym elementem przywołanej regulacji jest zastrzeżenie, że zabudowa zagrodowa związana jest z rodzinnym gospodarstwem rolnym. Definicję tego pojęcia znajdziemy w ustawie z 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (tj. Dz.U. z 2017r., poz. 2196) i zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy za gospodarstwo rodzinne uważa się gospodarstwo rolne: 1) prowadzone przez rolnika indywidualnego oraz 2) w którym łączna powierzchnia użytków rolnych jest nie większa niż 300 ha. Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 tej ustawy za rolnika indywidualnego uważa się osobę fizyczną będącą właścicielem, użytkownikiem wieczystym, samoistnym posiadaczem lub dzierżawcą nieruchomości rolnych, których łączna powierzchnia użytków rolnych nie przekracza 300 ha, posiadającą kwalifikacje rolnicze oraz co najmniej od 5 lat zamieszkałą w gminie, na obszarze której jest położona jedna z nieruchomości rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego i prowadzącą przez ten okres osobiście to gospodarstwo. Zgodnie z poglądami doktryny (patrz Krzysztof Świderski, Pojęcie zabudowy zagrodowej na tle przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, Przegląd Prawa Rolnego Nr 1 (12) – 2013) z definicji pojęcia zabudowy zagrodowej wyłania się element przedmiotowy, którym jest rodzaj zabudowy oraz element podmiotowy. Element przedmiotowy polega na tym, że w skład zabudowy zagrodowej wchodzą budynki mieszkalne, budynki gospodarcze, budynki inwentarskie (np.: chlewnie, kurniki, obory, stajnie), a także takie obiekty budowlane, jak: płyty do składowania obornika, szczelne zbiorniki na gnojówkę lub gnojowicę, naziemne silosy na materiały sypkie czy suszarnie kontenerowe. Natomiast element podmiotowy charakteryzują budynki i budowle położone w gospodarstwach rodzinnych. Chodzi zatem o gospodarstwo prowadzone osobiście przez rolnika indywidualnego. Dlatego też za zasadne należy uznać stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę wskazujące, że zakres pojęcia zabudowy zagrodowej odnosi się do pewnego zespołu obiektów budowlanych, w ramach którego przynajmniej jeden budynek ma charakter mieszkalny i budynki gospodarcze, przy czym jak wskazano w § 3 ust 8 rozporządzenia, budynek gospodarczy w zabudowie zagrodowej przeznaczony jest do przechowywani środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. Zabudowa zagrodowa (siedlisko) służy prowadzeniu działalności rolniczej, stanowiąc jednocześnie miejsce zamieszkiwania i pracy rolnika i jego rodziny, a grunty zajęte pod budynki mieszkalne w gospodarstwach rolnych uznaje się za grunty wykorzystywane rolniczo. Zabudowa zagrodowa łączy zatem funkcję mieszkaniową z funkcją produkcji rolnej. Skarżąca uzyskała pozwolenie na budowę tylko w zakresie uzupełniającym inwestycje wskazane w decyzji z [...] czerwca 2016r. i nie uzyskała pozwolenia na budowę w zakresie przetwarzania produktów rolnych, tj. w zakresie funkcji produkcyjnej. Tym samym słusznie organ przyjął, że budynki gospodarcze w zabudowie zagrodowej to obiekty potrzebne do prowadzenia gospodarstwa rolnego, a nie do działalności gospodarczej w zakresie przetwarzania produktów rolnych. Prawidłowo również powołał się na wyrok WSA w Bydgoszczy z 12 sierpnia 2015 r. (II SA/Bd 195/15, dostępny na orzeczenia.nsa.gov.pl), który stwierdził, że jeżeli zatem zamiarem inwestora nie jest realizacja przedmiotowej inwestycji dla uzupełnienia własnej zabudowy zagrodowej na potrzeby trwale prowadzonej działalności rolniczej, planowanie budowy obiektów budowlanych dla innych celów (np. prowadzenia działalności gospodarczej), nie stanowi budowy w ramach zabudowy zagrodowej". Przekładając powyższe na stan spawy strona nie przedstawiła prawidłowej dokumentacji, gdyż przedstawiła dokumentację w tym decyzję zatwierdzającą projekt budowlany, który to udziela pozwolenia na budowę obiektu w zakresie uzupełnienia własnej zabudowy zagrodowej, a nie zezwala na budowę obiektu służącego działalności gospodarczej w zakresie przetwarzania produktów rolnych. Obiekt będący przedmiotem operacji jest bowiem ściśle związany z gospodarstwem rolnym (element zabudowy zagrodowej) i odpowiada wymaganiom przewidzianym dla obiektów w ramach zabudowy zagrodowej, stanowi również uzupełnienie już istniejącej inwestycji, tj. gospodarstwa rolnego. Obiekt natomiast nie stanowi samodzielnej inwestycji służącej prowadzeniu działalności gospodarczej we wnioskowanym zakresie. Sąd za zasadne uznaje twierdzenie organu, że związanie gospodarstwa rolnego z zabudową zagrodową należy rozumieć funkcjonalnie, przyjmując cywilistycznie rozumienie gospodarstwa rolnego jako pewnej całości produkcyjnej. Tym samym planowana inwestycja nie spełnia wymagań określonych przepisami prawa mającymi zastosowanie do inwestycji realizowanej w ramach operacji (§ 3 ust. 4 rozporządzenia). Nie można bowiem uznać, że spełnia on wymagania dla obiektu mającego służyć odrębnej od prowadzonej osobiście działalności rolniczej - innej działalności gospodarczej. Słusznie zatem wywiedziono, że planowana inwestycja, stanowi de facto modernizację gospodarstwa rolnego strony, która to modernizacja nie może podlegać dofinansowaniu w ramach tego działania. Potwierdzeniem powyższego jest także przeznaczenie terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który został określony jako teren rolny (T-10 – na powyższe powołuje się projekt budowlany karta 249, oznaczenie T, w tym T-10 stosowane jest przez uchwałę nr [...]Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] - patrz [...]), a nie jako zabudowa produkcyjna i składowa (T-15). A więc strona nie mogła uzyskać innego pozwolenia na budowę niż tego który otrzymała. Jednakże pozwolenie na budowę wraz z załączoną dokumentacją, które otrzymała nie wpisuje się w cel tego działania. Zgodnie z § 53 pkt 7 i 8 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], dla terenu T-10 (teren rolny) 7) dopuszczono w obrębie istniejących zagród możliwość wprowadzania nieuciążliwych usług oraz funkcji mieszkalnych i turystycznych, 8) dopuszczono rozbudowę istniejących zagród dla celów produkcji rolnej. Co więcej dla obrębu Zajączkowo ustalono, że jest ona szczególnie predystynowany do rozwoju różnych form rekreacji (patrz § 9 ust 4 uchwały z 2003r. oraz § 3 ust. 1 pkt 3 uchwała nr [...]Rady Gminy [...] z dnia 15 października 2008 r. w paragrafie tym wskazano na obsługę turystyki i rekreacji). Tym samym na obszarze, na którym strona ma budować obiekty przewidziano jedynie budowę uzupełniającą zabudowy zagrodowej. Zasadnie także zauważył organ w odpowiedzi na skargę, że ewentualne rozpoczęcie przez skarżącą produkcji we wnioskowanym zakresie, a wiec rozpoczęcie działalności gospodarczej wykraczającej poza zakres prowadzonej przez stronę działalności rolniczej, będzie powodowało niezgodność tej działalności z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, a także wpłynie na zmianę warunków higieniczno-sanitarnych, przeciwpożarowych, ochrony środowiska, czy też obciążenia obiektu. Tym samym powyższe będzie miało wpływ na zmianę sposobu użytkowania budynku zgodnie z przepisami prawa budowlanego. Prawidłowo również organ zwrócił uwagę na art. 59 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym zmiana zagospodarowania terenu w wypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymagają ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Powyższa regulacja odnosi się również do zabudowy zagrodowej, a ustawodawca wyraźnie odróżnił zabudowę zagrodowa od innych inwestycji zmieniających zagospodarowanie terenu. Mając powyższe na względzie pozbawione zasadności okazały się zarzuty skargi. To strona bowiem sporządziła (osoby działające na jej zlecenie) w takiej a nie innej formie projekt budowlany wskazujący na uzupełnienie zabudowy zagrodowej i to ten projekt o konkretnej treści został zaakceptowany przez Starostę [...] decyzją z [...] lutego 2017r. Strona natomiast nie wystąpiła o pozwolenie na budowę w formie wymaganej przez to działanie, a więc w formie wskazującej, że celem inwestycji budowlanej jest działalność gospodarcza w zakresie przetwarzania produktów rolnych, a nie uzupełnienie inwestycji związanej z zabudową zagrodowa gospodarstwa rolnego strony. Tym samym podnoszone zarzuty odnoszące się do kompetencji urzędników, czy też fachowości osób zaangażowanych w stworzenie dokumentacji projektowej należy uznać za bezzasadne. Organ bowiem ocenił spełnienie przez skarżącą warunków przyznania pomocy na podstawie przedstawionych przez nią dokumentów w kontekście możliwości realizacji celu operacji. Agencja również nie kwestionowała zarówno fachowości osoby sporządzającej projekt budowlany, czy też legalności decyzji zatwierdzającej ten projekt i udzielającej pozwolenia budowlane. ARiMR jedynie oceniła te dokumenty w kontekście kryteriów umożliwiających przyznanie skarżącej pomocy i negatywnie oceniła możliwości realizacji przez stronę operacji. Skarżąca nie przedstawiał w skardze żadnej argumentacji potwierdzającej jej roszczenia w tym możliwości realizacji tej inwestycji w zgodzie z rozporządzeniem. Wszelkie jej twierdzenia w tym zakresie należy uznać za bezzasadną polemikę z prawidłowo zinterpretowanymi przez organ przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.