V SA/Wa 140/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego (obecnie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa) z dnia (...) listopada 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia producentom świń w ramach nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych; oddala skargę. R. K. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") w dniu 24 lutego 2016 r. złożył w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w L. wniosek o udzielenie wsparcia do ... sztuk świń objętych kodem CN 0103 92 19, należących do jednego stada o numerze ... We wniosku zawarte zostało oświadczenie, że sprzedaż nastąpiła z przeznaczeniem do uboju. Ponadto wnioskodawca oświadczył, że na dzień 30 września 2015 r. posiadał ... sztuk świń. Dyrektor OT ARR w L. wydał w dniu ... czerwca 2016 r. decyzję nr ... o odmowie udzielenia wsparcia producentom świń w ramach nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż wnioskodawca nie spełnił warunków kwalifikujących go do wsparcia, wynikających z § 6 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2016 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowej nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych (Dz. U. z 2016 r. poz. 141; dalej jako: "rozporządzenie"), tzn. na dzień 30 września 2015 r. posiadał więcej niż 2000 sztuk świń. Zgodnie z danymi zawartymi w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt na dzień 30 września 2015 r. producent posiadał 2345 sztuk świń, co stanowiło podstawę do wydania decyzji o odmowie wypłaty wsparcia. W odwołaniu od tej decyzji Skarżący zwrócił się o ponowne rozpatrzenie wniosku jednocześnie załączając wystawioną w dniu 24 czerwca 2016 r. przez Biuro Powiatowe ARiMR w L. "Listę wyszukanych zwierząt" zawierającą dopisek, iż stan trzody chlewnej na dzień 30 września 2015 r. wynosił ... szt. Zaskarżoną decyzją nr ... z dnia ... listopada 2016 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w L. nr ... z dnia ... czerwca 2016 r. o odmowie udzielenia wsparcia producentom świń w ramach nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych w stosunku do R. K.. Organ II instancji stwierdził, że wsparcie jest udzielane producentowi świń, jeżeli spełnił przesłanki warunkujące przyznanie wsparcia finansowego wynikające z treści § 6 ust. 1 oraz § 7 rozporządzenia. Weryfikacja wniosków o udzielenie wsparcia dotyczyła zatem zarówno danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt (IRZ), tj. czy w dniu 30 września 2015 r. wnioskujący posiadał nie więcej niż 2000 świń oraz czy w okresie od dnia 1 października 2015 r. do dnia 7 stycznia 2016 r. co najmniej 5 świń sprzedanych przez tego producenta zostało poddanych ubojowi w rzeźni, jak również dokumentów potwierdzających sprzedaż z przeznaczeniem do uboju co najmniej 5 i nie więcej niż 2000 świń objętych kodem CN 0103 92 19 lub loch objętych kodem CN 0103 92 11 w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. Przedmiotowa weryfikacja miała na celu ustalenie na określoną datę całkowitej ilości świń kwalifikujących się do udzielenia wsparcia w celu obliczenia jednostkowej kwoty wsparcia. Prezes ARR działając na podstawie § 10 ww. rozporządzenia ustalił przedmiotowy współczynnik w dniu 3 czerwca 2016 r. i w związku z tym organy obu instancji, badając dane zawarte w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt (IRZ) w dacie wydawania decyzji, uwzględniały stan istniejący przed określeniem ww. kwoty wsparcia. W toku postępowania odwoławczego Prezes ARR wystosował prośbę do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w L. o dokonanie weryfikacji danych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt. ARiMR pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r. poinformowała, iż według Centralnej Bazy Danych ZSZiK na dzień 30 września 2015 r. producent o numerze ... posiadał ... sztuk świń, a niezgodność danych dotyczy trzech grup świń o numerach ... W związku z powyższym, Prezes ARR wystosował kolejną prośbę do Prezesa ARiMR o ustalenie faktycznej ilości świń posiadanych przez producenta na dzień 30 września 2016 r., wg rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt (IRZ) na dzień 3 czerwca 2016 r. oraz wskazanie przyczyn, z których wynikają rozbieżności pomiędzy ustaleniami ARR na podstawie raportu pomocniczego IRZ, a danymi udostępnionymi przez OR ARiMR w L. W odpowiedzi na ww. pismo Prezes ARiMR poinformował, iż producent o numerze ... według raportu pomocniczego (stanu bazy danych) na dzień 3 czerwca 2016 r. posiadał w dniu 30 września 2015 r. ... sztuk świń. Natomiast rozbieżności w ilości zwierząt wynikają z faktu złożenia przez producenta w BP ARiMR zgłoszeń sprzedaży z datami zdarzeń przed 30 września 2015 r. Do przedmiotowego pisma ARiMR został załączony Załącznik nr 1, z którego wynika, iż zgłoszenia zmian w stadzie zostały złożone po dniu 3 czerwca 2016 r., tj. po ogłoszeniu przez Prezesa ARR jednostkowej kwoty wsparcia. Organ odwoławczy zatem przyjął, iż zgodnie z danymi zawartymi w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt wg. stanu na dzień 3 czerwca 2016 r., Skarżący na dzień 30 września 2015 r. posiadał ... sztuk świń, co nie kwalifikowało go do uzyskania wsparcia dla producenta świń, o którym mowa w § 3 pkt 2 rozporządzenia. Skarżący zaskarżył decyzję Prezesa ARR do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Dyrektora OT ARR, a także o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania (w tym zastępstwa procesowego) według norm przepisanych. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. a) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1060 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej: "k.p.a." poprzez: - nieuwzględnienie aktualnego stanu faktycznego sprawy, istniejącego w dacie wydania zaskarżonej decyzji; - pominięcie przy ustalaniu stanu faktycznego, stanowiącego podstawę wydania decyzji, wniosków płynących z pisma Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... sierpnia 2016 roku, znak ..., zgodnie z którym producent wg Centralnej Bazy Danych ZSZiK na dzień 30 września 2015 roku posiadał ... sztuk świń; - pominięcie przy ustalaniu stanu faktycznego, stanowiącego podstawę wydania decyzji, wniosków płynących z pisma Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 października 2016 r., zgodnie z którym producent wg stanu na dzień 3 czerwca 2016 r. posiadał w dniu 30 września 2015 r. ... sztuk świń. która to ilość kwalifikowała go do uzyskania wsparcia; b) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez błędne uznanie, iż w niniejszej sprawie powyższy przepis znajdował zastosowanie co doprowadziło do utrzymania w mocy błędnej decyzji organu I instancji. Strona podniosła zarzut naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: 1. § 6 ust. 1 pkt 1 lit a-b i pkt 2 rozporządzenia, poprzez jego błędną wykładnię, prowadzącą do ustanowienia dodatkowej, niewymienionej w rozporządzeniu przesłanki udzielenia wsparcia, zgodnie z którą organ przy ustaleniu liczby świń bierze pod uwagę dane zawarte w rejestrze zwierząt wg stanu na dzień 3 czerwca 2016 r., tj. datę ustalenia współczynnika jednostkowej kwoty wsparcia, podczas gdy stan ten winien uwzględniać dane dotyczące faktycznej ilości świń na dzień 30 września 2015 roku, zgodnie z brzmieniem wskazanego przepisu - jego błędne niezastosowanie i odmowę udzielenia wsparcia producentowi świń, który spełniał przesłanki jego uzyskania, opisane we wskazanym przepisie; 2. art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz.U. 2015.1172 z późn., zm.; dalej jako "ustawa") w zw. z § 6 ust. 1 pkt 1 lit a-b i pkt 2 rozporządzenia poprzez ich błędną wykładnię i nieuzasadnione przyjęcie, że niedopełnienie przez producenta obowiązku zawiadomienia o zmianie liczebności stada zwierząt gospodarskich może stanowić przyczynę odmowy udzielenia wsparcia dla producenta świń, podczas gdy obowiązek zgłoszenia zmian liczebności stada nie stanowi przesłanki przyznania producentowi świń wsparcia w ramach nadzwyczajnej pomocy dla rolników. Zdaniem strony skarżącej na dzień wydania decyzji organ II instancji dysponował jednoznaczną i wiary godną informacją, dotyczącą liczby posiadanych przez producenta świń. Liczba ta uprawniała producenta do przyznania wsparcia finansowego. W odpowiedzi na skargę Prezes ARR wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r. poz. 1066 j.t.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 j.t. ze zm., dalej: "p.p.s.a."), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając wydane w sprawie rozstrzygnięcie, przy zastosowaniu powyższych kryteriów, sąd uznał, że zaskarżona decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia ... listopada 2016 r. odpowiada prawu. Przede wszystkim sąd wskazuje, że podziela ustalenia faktyczne dokonane przez organ i uznaje je za własne. Sąd uznaje również, że organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i prawa procesowego. Przypomnieć należy, że Skarżący złożył w dniu 24 lutego 2016 r. wniosek o udzielenie wsparcia w ramach tymczasowej nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych, ustanowionej przepisami prawa unijnego i uzupełnionej przepisami prawa krajowego. Była to pomoc unijna powstała na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1853 z dnia 15 października 2015 r. (Dz. U. UE. L. 2015.271.25) ustanawiającego tymczasową nadzwyczajną pomoc dla rolników w sektorach hodowlanych. Wymienione rozporządzenie stanowiło akt delegowany, wydany na podstawie art. 219 i art. 228 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr. 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr. 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr. 1037/2001 i (WE) nr. 1234/2007 (Dz. U. UE. L. 2013.347.671). Wydany w celu przeciwdziałania zakłóceniom na rynku. Zgodnie z brzmieniem przepisów rozporządzenia nr. 2015/1853 Unia udostępniła państwom członkowskim całkowitą kwotę 420.000 000 euro w celu zapewnienia ukierunkowanego wsparcia dla rolników w sektorach wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego (sektory hodowlane). Polsce przypadła kwota 28.946.973 euro. Była to jednorazowa pula środków finansowych w celu wsparcia rolników w sektorach hodowlanych, którzy odczuwali skutki katastrofalnego spadku cen, będącego bezpośrednią konsekwencją wprowadzonego przez Rosję i przez nią przedłużonego zakazu przywozu, oraz skutki suszy dla upraw paszowych (motyw 10 rozporządzenia). W motywie 18 rozporządzenia wskazano na bezzwłoczne jego wdrożenie, a w przepisie art. 1 ustalono, że państwa członkowskie wypłacą to wsparcie najpóźniej do dnia 30 czerwca 2016 r. na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów. Przy czym w motywie 17 wskazano, że państwa członkowskie powinny poinformować Komisję o obiektywnych kryteriach stosowanych w celu ustalenia metod, według których przyznaje się wsparcie, oraz o środkach wprowadzonych w celu zapobieżenia zakłóceniom konkurencji, a w art. 3 ustalono, że informacje te należy przekazać niezwłocznie i nie później niż do dnia 31 grudnia 2015r. Zobowiązano również państwa członkowskie do przekazania Komisji nie później niż do dnia 30 września 2016 r. informacji o całkowitych wypłaconych kwotach oraz o liczbie i rodzaju beneficjentów (art. 3 pkt. b). Przepisy unijne zostały uzupełnione regulacją prawną krajową. Stanowiło ją rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2016 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowej nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych (Dz.U. z 2016 r. poz. 141). Rozporządzenie zostało wydane w oparciu o delegacje ustawową opartą na art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. - wówczas nazywanej ustawą - o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. 2012 r. poz. 633 ze zm.), a obecnie zwaną ustawą o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 401 j.t. ze zm.). Zgodnie z § 3 pkt. 2 rozporządzenia wsparcie było udzielane m.in. w sektorze hodowlanym wieprzowiny. Według § 6 było ono udzielane rolnikowi, o którym mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2015/1853, będącemu producentem świń, jeżeli: 1) według danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt: a) w dniu 30 września 2015 r. posiadał nie więcej niż 2000 świń, b) w okresie od dnia 1 października 2015 r. do dnia 7 stycznia 2016 r. co najmniej 5 świń sprzedanych przez tego producenta zostało poddanych ubojowi w rzeźni; 2) w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. sprzedał z przeznaczeniem do uboju co najmniej 5 i nie więcej niż 2000 świń objętych kodem CN 0103 92 19 lub loch objętych kodem CN 0103 92 11. Rozporządzenie stanowiło też, że wsparcie jest udzielane na wniosek rolnika (§ 8 ust. 1), określało elementy konieczne wniosku (§ 8 ust. 2) oraz konieczne jego załączniki (§ 8 ust. 3). Ponadto stanowiło, że Agencja Rynku Rolnego, której zadaniem było udzielenie tej pomocy, działa w drodze decyzji administracyjnej, w terminie 3 miesięcy od dnia, w którym upływał termin składania wniosków o udzielenie tego wsparcia. Opisane zasady udzielenia wsparcia były jasne. Stanowiły obiektywne kryteria jego przyznania i były zgodne z wymaganiami Komisji. Uzupełnienie zasad dotyczących poprowadzenia postępowania w przedmiocie wydania ww. decyzji stanowił przepis art. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków rolnych (dawniej o Agencji Rynku Rolnego) stanowiący, że jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2017r. poz. 1257 j.t., dalej "k.p.a."), z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. Ustawowe wyłączenie stosowania wskazanych przepisów k.p.a. oznaczało, że organ - poza czynnościami i dokumentami wskazanymi w rozporządzeniu - jest zwolniony z podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), z dopuszczania jako dowód wszystkiego co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 75 § 1 k.p.a.), z obowiązku zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), z obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.), z obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwieniem im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 k.p.a.) oraz z obowiązku uznania okoliczności faktycznej za udowodnioną tylko w warunkach, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (art. 81 k.p.a.). Wyłączenie wskazanych przepisów k.p.a. w przedmiotowej sprawie oznaczało, że organ orzekał w oparciu o dokumentację dostarczoną przez stronę, wymaganą § 8 ust.3 rozporządzenia oraz w oparciu o dane zarejestrowane w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt. Rejestrze urzędowym, prowadzonym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR), według regulacji prawnej zawartej w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. 2017r. poz. 546 ze zm., dalej ustawa o systemie identyfikacji). Na podstawie tej ustawy (art. 3) utworzono System Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt, prowadzony przez ARiMR, wymagany regulacją prawną unijną – rozporządzeniem (WE) nr. 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 ( Dz. U. UE. L. 2000.204.1). System zawiera dane wymagane przepisami rozporządzenia nr. 1760/2000. Według art. 12 ust. 3 ustawy o systemie identyfikacji, w wersji obowiązującej do 17 października 2016r., posiadacz świń był obowiązany zgłosić kierownikowi biura w terminie 30 dni: 1) zwiększenie lub zmniejszenie liczebności stada, z wyjątkiem urodzenia, przywozu z państw trzecich albo państw członkowskich, 2) ubój zwierzęcia gospodarskiego - z podaniem liczby zwierząt, które przybyły lub ubyły ze stada, oraz miejsca pochodzenia lub przeznaczenia zwierzęcia. Po nowelizacji ustawy, od dnia 18 października 2016r., obowiązek ten został podtrzymany, a termin powiadomienia został skrócony do 7 dni. Brak złożenia organowi informacji o zmianach, o których mowa wyżej, został obwarowany karą grzywny, nakładaną na rolnika w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, o czym stanowi art. 33 ustawy o identyfikacji. W wersji obowiązującej od 7 kwietnia 2007r. jest to zapis "Art. 33. 1. Kto: (...) 13) będąc posiadaczem zwierzęcia gospodarskiego lub podmiotem prowadzącym zakład przetwórczy lub spalarnię, nie zgłasza kierownikowi biura informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1, 3 i 6, (...) podlega karze grzywny. 2. Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia." Stwierdzić należy, że organ prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie. Sprawdził dane zawarte w rejestrze IRZ. Ustalił, ponad wszelka wątpliwość, że we wskazanym rejestrze ujawniono posiadanie przez skarżącego, na dzień 30 września 2015 r., 2345 sztuk świń, czyli ilość zwierząt przekraczającą 2000 sztuk. Liczba, nie więcej niż 2000 sztuk świń, stanowiła przesłankę prawa materialnego do przyznania wsparcia. Ponieważ Skarżący, wg danych z IRZ przekraczał te liczbę, to nie mógł otrzymać wsparcia. Dane z wymienionego rejestru nie mogły być zastąpione ani oświadczeniem skarżącego, ani innym dokumentem, gdyż dane ustalane wg. IRZ, na wskazany dzień 30 września 2015 r., stanowiły obiektywne kryterium oceny ustalone przez prawodawcę polskiego za zgodą Komisji. To rolnik powinien dopilnować tego aby dane ujawnione w wymienionym rejestrze odpowiadały rzeczywistości. Zgodnie z ustawą o identyfikacji, to rolnik jest obciążony obowiązkiem zgłaszania wszelkich zdarzeń wpływających na dane zawarte i ujawnione w IRZ. Agencja Rynku Rolnego była zobowiązana na mocy prawa do ustalenia danych wg. wymienionego rejestru. Organ nie mógł prowadzić postępowania dowodowego ponad dane ujawnione w tym rejestrze. Postępowanie było krótkotrwałe, miało określone prawem unijnym terminy do jego zakończenia. Procedura krajowa wyłączyła stosowanie ogólnych zasad postępowania administracyjnego związanego ze zbieraniem materiału dowodowego. Stwierdzona przez organ wielkość danych w IRZ, na datę 30 września 2015 r., była znana Skarżącemu w dacie składania wniosku, o czym świadczy fakt zgłoszenia zmian w stadzie dopiero po dniu 3 czerwca tj. po ogłoszeniu przez Prezesa ARR jednostkowej kwoty wsparcia. Skarżący nie skorzystał wcześniej z możliwości samodzielnego działania w przedmiocie uaktualnienia danych w IRZ, w toku innego postępowania, wówczas przed innym organem administracyjnym. Wobec powyższego nie może obecnie oczekiwać, że w formie zastępczej, nie wymaganej prawem i bliżej nieokreślonej, będą prowadzone, przez organ działający w tej sprawie, czynności aż do oczekiwanego przez niego skutku. Wskazane wyżej wyłączenie stosowania przepisów k.p.a. powoduje, że podnoszone w skardze zarzuty ich naruszenia nie znajdują uzasadnienia. Nie zasadne jest też twierdzenie skarżącego o nieprawidłowym zastosowaniu przez organ prawa materialnego. Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący istotnie wpłynąć na wynik sprawy ani przepisów prawa materialnego w sposób wpływający na wynik sprawy. Z tych względów sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargi.