V SA/Wa 1405/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2019 r. sprawy ze skargi E. Sp. j. w E. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia (...) lipca 2019 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi ...Centrum ...J.G. i Z. G(dalej: "C ...", "Strona", "Skarżąca" lub "Spółka") jest rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: "PARP") z ...lipca 2019 r. nr ... w przedmiocie protestu na ocenę wniosku o dofinansowanie nr ... złożonego w ramach działania 1.4. Wzór na konkurencję Etap II w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. W dniu 5 lutego 2019 r. ...Centrum ...J.G. i Z. G. przystąpiła do konkursu nr 3, rok 2018, organizowanego w ramach Działania 1.4 Programu Operacyjnego Polska Wschodnia "...". Komisja Oceniająca Projekt, (dalej: "KOP") dokonała oceny projektu Skarżącej pn.: "Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa C. ... poprzez wdrożenie strategii wzorniczej" po zapoznaniu się z dokumentacją aplikacyjną oraz przesłanymi wyjaśnieniami. W wyniku dokonanej oceny KOP stwierdziła, że projekt nie uzyskał wymaganej minimalnej i obligatoryjnej liczby punktów w kryterium nr 3: "Wydatki w ramach projektu są kwalifikowalne, racjonalne i uzasadnione oraz wynikają bezpośrednio z Etapu I Działania 1.4 POP W" i kryterium nr 7: "Wskaźniki projektu są obiektywnie weryfikowalne i odzwierciedlają założone cele projektu" i tym samym projekt nie został rekomendowany do dofinansowania. W związku z negatywną oceną projektu Strona w dniu 11 czerwca 2019 r. wniosła protest w sprawie oceny merytorycznej wniosku zarówno w zakresie wydatków wyszczególnionych we wniosku o dofinansowanie w ramach zadania 4 TECHNOLOGIA uznanych przez KOP w części jako wydatki niekwalifikowalne, jak również w odniesieniu do zadania 3 SERVICE DESIGN/PROCES. Spółka wskazała, że wszystkie przedstawione we wniosku o dofinansowanie działania i związane z nimi koszty wynikały bezpośrednio ze strategii wzorniczej opracowanej w ramach I Etapu działania i były niezbędne do realizacji projektu, a zastosowanie maszyn i urządzeń zakupionych w ramach zadania 4 umożliwiało uzyskać oczekiwane zmiany produktowe oraz pozytywnie wpływało na szybkość i wydajność procesów produkcyjnych zwiększając jednocześnie w sposób istotny zdolności produkcyjne przedsiębiorstwa. Skarżąca podkreśliła także, że zmiany w obszarze SERVICE DESIGN/PROCES (zadanie 3) wymagały stworzenia Centrum Zakupowego ze względu na istotne znaczenie dla nowego systemu standardów obsługi klienta. Zaznaczyła, że po wezwaniu KOP do uzupełnień dokonała stosownych wyjaśnień, wskazała, że konieczność stworzenia Centrum Zakupowego wynikała z tego, że dotychczasowa hala sprzedażowa była niefunkcjonalna i nie odpowiadała aktualnym standardom w tym zakresie. Spółka podkreśliła, że aby oszacować koszty Centrum Zakupowego dokonała rozeznania rynku, poprzez złożenie mailowych zapytań oraz analizę cen poszczególnych elementów wyposażenia w sklepach internetowych, a w ramach uzupełnień do wniosku załączyła ofertę firmy A. Strona zgodziła się z argumentami KOP, że specyfikacja urządzeń wskazana w zakresie rzeczowym zadania 4 była niespójna z zakresem finansowym wniosku. Wskazała, że było to wynikiem omyłki pisarskiej w jednej z pozycji oraz rachunkowej i błędnym zsumowaniem wszystkich pozycji zadania, ale zwróciła uwagę, że nie została wezwana przez PARP do poprawy wniosku w tym zakresie, ani na etapie oceny wymogów formalnych, ani na etapie oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów. Zdaniem Strony nie miała ona możliwości poprawy błędu rachunkowego w zadaniu 4 pomimo zapisów § 7 ust. 3 i 5 Regulaminu konkursu. Spółka odnosząc się do oceny kryterium nr 7: "Wskaźniki projektu są obiektywnie weryfikowalne i odzwierciedlają założone cele projektu", w zakresie stwierdzonego przez KOP niewłaściwego opisu metodologii wyliczenia wskaźników innowacji procesowej i organizacyjnej wskazała, że nastąpiła oczywista omyłka polegająca na zamianie treści opisu metodologii wyliczania wskaźnika innowacji procesowej z opisem metodologii wskaźnika innowacji organizacyjnej. Skarżąca podkreśliła, że innowacja procesowa - Centrum Zakupowe jest integralnym elementem innowacji organizacyjnej polegającej na wdrożeniu nowego systemu standardów w obsłudze klienta, co z kolei mogło przyczynić się do pomyłki w tym zakresie. Biorąc pod uwagę powyższe Strona przywołała zapisy § 7 ust. 2 pkt 2 Regulaminu konkursu z prośbą o zastosowanie przez PARP wskazanego trybu poprawy oczywistej omyłki. Po zapoznaniu się z treścią złożonego protestu, uzasadnieniem pierwotnej oceny wniosku o dofinansowanie w zakresie wskazanych kryteriów, pełną dokumentacją aplikacyjną wraz z wyjaśnieniami, PARP dokonała ponownej oceny wskazanych przez Spółkę kryteriów. Organ stwierdził, że ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo. Protest Strony został nieuwzględniony z powodu niespełnienia wszystkich kryteriów obligatoryjnych. PARP podkreśliła, że istotą uznania kryterium za niespełnione nie były podnoszone przez Stronę w proteście niespójności co do sumy wydatków w zadaniu 4, ale brak uzasadnienia i racjonalności znacznej części wydatków, a także ich niezbędności do wdrożenia innowacji produktowej. Zakwestionowane wydatki w ramach zadania 3 i 4 zostały wyspecyfikowane w uzasadnieniu negatywnej oceny wniosku. Ich wartość znacząco przekraczała procent korekty wydatków, umożliwiający uznanie kryterium za spełnione określony w § 9 ust. 22. PARP zwróciła uwagę, że Strona została wezwana do wyjaśnień i uzupełnień wniosku o dofinansowanie zgodnie z § 9 ust. 16 Regulaminu konkursu w zakresie uzasadnienia konieczności zakupu środków trwałych wyszczególnionych w ramach Zadania 3 i 4. Analiza wniosku po uzupełnieniach nie pozwoliła uznać tych wydatków za niezbędne i uzasadnione. Jednocześnie Regulamin konkursu dopuszczał jedynie jednokrotną poprawę wniosku w zakresie danego kryterium. W dniu 13 sierpnia 2019 r. Skarżąca wniosła skargę na rozstrzygnięcie PARP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Strona zarzuciła naruszenie prawa przy dokonywaniu oceny wniosku i rozpoznawaniu protestu poprzez: naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r., poz. 1431, ze zm.) (dalej: "ustawa wdrożeniowa"), polegające na nierzetelnej i nieobiektywnej ocenie projektu, wykraczającej ponad możliwe do zweryfikowania standardy oceny projektów, w tym w szczególności - wadliwą interpretację pojęcia innowacyjności produktowej skutkującą błędnym uznaniem niekwalifikowalności części wydatków na zakup środków trwałych ujętych we wniosku o dofinansowanie; naruszenie art. 44 ust. 7 ustawy wdrożeniowej polegające na dokonaniu przez instytucję pośredniczącą w ramach obowiązku nadzoru niewłaściwej weryfikacji wyniku prac komisji oceny projektów w zakresie zgodności dokonywanej przezeń oceny projektu z Regulaminem konkursu i w konsekwencji powieleniu sprzecznych z Regulaminem konkursu argumentów KOP, w szczególności naruszających: § 4 pkt 2 Regulaminu konkursu - w zakresie uznania, że kwalifikowalność wydatków projektu zachodziła jedynie w odniesieniu do innowacji produktowej, podczas gdy przepis ten nie precyzuje rodzaju innowacji, której realizację ma spowodować wdrożenie projektu; § 5 pkt 1 Regulaminu konkursu w zakresie uznania, że kwalifikowalność wydatków projektu zachodziła jedynie w odniesieniu do innowacji produktowej, podczas gdy przepis ten wprost stanowi, że takie kryterium odnosi się jedynie do wniosków o dofinansowanie w przedziale 1-3 mln zł, którym przedmiotowy wniosek nie jest, wobec czego ograniczenie to w przedmiotowej sprawie nie zachodzi; c) § 4 pkt 4 w zw. z § 5 pkt 7 Regulaminu konkursu poprzez uznanie wydatków za niekwalifikowalne jako nie skutkujące innowacją produktową, podczas gdy przedmiotowy projekt, jako stanowiący regionalną pomoc inwestycyjną - mógł obejmować także realizację inwestycji początkowej, rozumianej m.in. jako zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, w zakres której niewątpliwie wchodziły wszelkie zanegowane przez KOP i instytucję pośredniczącą wydatki ujęte we wniosku o dofinansowanie; 3) naruszenie art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, a nadto § 7 pkt 2 oraz § 9 pkt 16 Regulaminu konkursu polegające na braku wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia lub poprawienia wniosku w zakresie dotyczącym kryteriów: kwalifikowalności wydatków oraz wskaźników projektu w części dotyczącej oczywistych pomyłek rachunkowych (wadliwe określenie kosztów dla zadania 4) oraz technicznych (zamiana treści opisu wskaźników dotyczących innowacji procesowej i organizacyjnej), które stały się potem przesłankami sformułowania przez KOP oraz instytucję pośredniczącą zarzutów nierzetelności, niewłaściwości i niekompletności danych zawartych we wniosku, podczas gdy nieścisłości te, jako oczywiste - nie mogły stanowić podstawy negatywnej oceny merytorycznej, albowiem powinny zostać wychwycone podczas wstępnej lub zasadniczej oceny wniosku, a Strona powinnna otrzymać możliwość ich usunięcia według wynikających z tych przepisów procedur. Mając na względzie powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o: uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ, zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o oddalenie skargi podtrzymując motywy rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (tekst jedn. z 2018 r., poz. 1431 ze zm.), dalej: "ustawa" w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Na podstawie art. 61 ustawy, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) i lit. b) ustawy w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 albo stwierdzić, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy sąd oddala skargę w przypadku jej nieuwzględnienia, a stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 3 ustawy umarza postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Podobnie odniósł się do procedury odwoławczej w art. 67. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w kodeksie postępowania administracyjnego. Z utrwalonego orzecznictwa sądowo-administracyjnego jednoznacznie wynika, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Dla oceny tej nie jest też obojętna udostępniona potencjalnym beneficjentom dokumentacja konkursowa, obejmująca w szczególności wzory wniosków, instrukcje wypełniania poszczególnych dokumentów itp. Kontrolując w takim zakresie legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia PARP z ... lipca 2019 r. Sąd stwierdza, że odpowiada ono prawu. Analizę zarzutu naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy należy rozpocząć od odwołania się do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020, (dalej: "SZOOP") w ramach Działania 1.4 Wzór na konkurencję. Celem tego instrumentu jest zwiększenie potencjału przedsiębiorstw z Polski Wschodniej w zakresie umiejętnego zarządzania wzornictwem w firmie oraz wzrost wykorzystywania wzornictwa w działalności przedsiębiorstw, co przełoży się na wdrożenie nowych produktów (wyrobów lub usług) na rynek. Działanie to przewiduje kompleksowe wsparcie MSP w zakresie wykorzystania procesów wzorniczych, obejmujące przeprowadzenie audytu wzorniczego oraz stworzenie strategii wzorniczej (rozumianej jako rekomendacje dalszych działań), na podstawie której poprzez wykorzystanie procesu projektowania wzorniczego wdrożona zostanie innowacja. Z postanowień SZOOP wynika zatem, że działania i tym samym wydatki kwalifikowane przewidziane w projekcie muszą być związane z wdrożeniem nowych produktów na rynek. W zaskarżonym rozstrzygnięciu organ administracji wymienił urządzenia, które w jego ocenie są niezbędne do produkcji innowacyjnych produktów w postaci wędlin długo dojrzewających oraz wędlin surowo wędzonych oraz wymienił, ocenił i uzasadnił, dlaczego część wydatków wykazanych jako realizacja zadania 3 i 4 nie dotyczy działań związanych z wprowadzeniem w ramach projektu innowacji produktowej lub innowacji procesowej, a tym samym nie może zostać uznana za wydatki kwalifikowalne. Sąd podziela również ocenę organu administracji, że istotą uznania kryterium za niespełnione nie były podnoszone przez Stronę niespójności co do sumy wydatków w zadaniu 4, ale brak uzasadnienia i racjonalności znacznej części wydatków, a także ich niezbędności do wdrożenia innowacji produktowej. Odnosząc się do zarzutu braku wezwania Strony do uzupełnienia i poprawienia wniosku zwrócić uwagę należy, że Spółka została wezwana do wyjaśnień i uzupełnień wniosku o dofinansowanie zgodnie z § 9 ust. 16 Regulaminu konkursu w zakresie uzasadnienia konieczności zakupu środków trwałych wyszczególnionych w ramach Zadania 3 i 4. Słusznie organ zauważył, że Regulamin konkursu dopuszczał wyłącznie jednokrotną poprawę wniosku w zakresie danego kryterium, dlatego organ nie był uprawniony do ponownego wezwania Spółki do uzupełnień w tym samym zakresie, ponieważ takie działanie naruszyłoby Regulamin konkursu, a także zasadę równego traktowania wnioskodawców w konkursie. Zwrócić uwagę należy, że organy administracji przeprowadziły analizę dokumentów złożonych przez Spółkę w ramach postępowania uzupełniającego dokumentację. Wyniki oceny znalazły odzwierciedlenie z treści zaskarżonych pism. Organy administracji zwróciły uwagę, że Skarżąca w toku uzupełnień przedłożyła jedną ofertę zawierającą wykaz cen oferowanych produktów oraz wyjaśniła, że dokonała rozeznania rynku na podstawie analizy cen poszczególnych elementów wyposażenia w sklepach internetowych. Organy stwierdziły jednak, że nadesłane dokumenty oraz złożone wyjaśnienia nie potwierdziły racjonalności wydatków zaplanowanych w ramach zadania. W szczególności organy zwróciły uwagę, że złożona w ramach uzupełnienie dokumentacji oferta firmy A. Wyposażenie Handlu i Gastronomii była niekompletna, składała się z trzech stron (1, 3 oraz 5), a analiza cen rynkowych dokonana na podstawie oferty na stronach internetowych przedstawiła jedynie ogólny pogląd co do zakresów cen. Podkreślić również należy, że Spółka konieczność zakupu środków trwałych w ramach zadania 3 (centrum zakupowe) uzasadniła koniecznością wprowadzenia planowanych zmian w obszarze service design, poprawą jakości obsługi klienta, ergonomii procesu zakupowego, efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa. Sąd podziela ocenę organu administracji, zgodnie z którą wyjaśnienia Strony oraz uzasadnienie części zakupów w istocie potwierdzają słuszność pierwotnej oceny KOP, zgodnie z którą wydatki nie były związane z wdrożeniem nowego produktu na rynek, a jedynie poprawą w zakresie samej obsługi klienta. Innowację stanowiły wskazane przez Stronę dwa konkretne wyroby: wędliny wędzone na zimno oraz wędliny długo dojrzewające. W toku postępowania konkursowego stwierdzono, że są to produkty o znikomych cechach wzorniczych, ich podstawowymi cechami są walory smakowe a śladowo wizualne. Jedynie te dwa produkty były innowacją zadeklarowaną przez Spółkę. Ponieważ za kwalifikowalne uznać można jedynie koszty związane z podstawowym, wdrażanym w ramach projektu produktem, takim, który ma zwiększyć zdolności produkcyjne zakładu, decyzję KOP nieuznającą pozostałych kosztów nie wynikających z przedstawionych schematów technologicznych dotyczących w/w innowacji, należy uznać za słuszne. Pozostałe schematy technologiczne dotyczyły zmian cech produktów istniejących już w ofercie Spółki. W związku z tym zakupy urządzeń zwiększających efektywność ich wytwarzania nie były objęte warunkami konkursu 1.4. POPW. Sąd podziela ocenę organów weryfikujących wniosek, że wprowadzenie na rynek dodatkowego asortymentu przetworów mięsnych w pełni pokrywających się z dotychczasowym zakresem działalności firmy nie było dywersyfikacją produkcji a rozszerzeniem oferty rynkowej. Reasumując w ocenie Sądu zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy należy uznać za bezzasadny, ponieważ ocena została dokonana w sposób rzetelny i obiektywny z dokładnym wskazaniem, które środki trwałe uznano za wydatki kwalifikowalne i związane z wdrożeniem nowego produktu na rynek, a które nie i z jakiego powodu nie można dokonać korekty ich wysokości. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 45 ust. 3 ustawy, a nadto § 7 pkt 2 oraz § 9 pkt 16 Regulaminu konkursu, poprzez niewezwanie przez KOP oraz PARP Spółki do uzupełnienia lub poprawienia wniosku w zakresie kryteriów dotyczących kwalifikowalności wydatków oraz wskaźników projektu w części dotyczącej oczywistych omyłek rachunkowych (wadliwe określenie kosztów dla zadania 4) i technicznych (zamiana treści opisu wskaźników dotyczących innowacji procesowej i organizacyjnej). Należy powtórzyć, że zgodnie z Regulaminem konkursu oraz ustawą w trakcie oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów Strona może uzupełnić wniosek, jeśli zostało to przewidziane w ramach danego kryterium oceny. KOP po posiedzeniu Panelu Ekspertów skorzystała z tej możliwości i zgodnie z § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu wezwała Spółkę m.in. do wyjaśnień w zakresie kryterium "Wydatki w ramach projektu są kwalifikowalne, racjonalne i uzasadnione oraz wynikają bezpośrednio z Etapu I Działania 1.4 POPW" i kryterium "Wskaźniki projektu są obiektywnie weryfikowalne i odzwierciedlają założone cele projektu". Zgodnie z § 9 ust. 19 Regulaminu konkursu "w ocenie II etapu możliwe jest jednokrotne dokonanie poprawy lub uzupełnień wniosku o dofinansowanie w ramach danego kryterium. W związku bezpodstawne są zarzuty Skarżącej, że nie została wezwana do uzupełnienia lub poprawienia wniosku w zakresie kryteriów dotyczących kwalifikowalności wydatków oraz wskaźników projektu w części dotyczącej oczywistych omyłek rachunkowych i technicznych. W rozstrzygnięciu protestu PARP wskazała, że Strona we wniosku o dofinansowanie wskazała zawyżoną wartość wydatku, możliwą do stwierdzenia dopiero po uprzedniej weryfikacji dokumentów przedłożonych na wezwanie KOP. Natomiast w przypadku przytaczanej przez Skarżącą omyłki technicznej, w rozstrzygnięciu protestu PARP stwierdziła, że Strona dokonała korekty wstawiając opisy metodologii wyliczenia wskaźników dotyczących innowacji procesowej oraz organizacyjnej nieadekwatne do danego wskaźnika i w efekcie nie byłoby możliwe w sposób obiektywny ustalenie osiągnięcia danego wskaźnika. W obydwu przypadkach KOP nie miała możliwości powtórnego wezwania Spółki do poprawy w tym samym zakresie, zatem ocena została dokonana na podstawie uzupełnionej dokumentacji. Bezzasadny jest także zarzut Skarżącej dotyczący niewezwania przez organy administracji do uzupełnienia lub poprawienia wniosku w trakcie rozpatrzenia protestu, ponieważ w procedurze odwoławczej, zarówno Regulamin konkursu, jak i ustawa, nie przewidują takiej możliwości. Zgodnie z art. 54 ust. 4 ustawy uzupełnienie protestu może nastąpić wyłącznie w zakresie wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 i 6. W ocenie Sądu nie jest zasadny zarzut naruszenia przez PARP art. 44 ust. 7 ustawy poprzez niewłaściwą weryfikację wyniku prac KOP w zakresie braku zgodności oceny projektu z Regulaminem konkursu i w konsekwencji powielenia sprzecznych z Regulaminem argumentów KOP naruszających przepisy § 4 pkt 2, § 5 pkt 1 oraz § 4 pkt 4 w związku z § 5 pkt 7 Regulaminu konkursu. Analiza zaskarżonego rozstrzygnięcia pozwala wyprowadzić wniosek, że PARP, niezależnie od organu, który jako pierwszy oceniał wiosek, powtórnie przeanalizowała całość dokumentacji aplikacyjnej złożonej w ramach wniosku o dofinansowanie wraz z uzupełnieniami i wyjaśnieniami Skarżącej pod kątem zgodności oceny przedmiotowego projektu z Regulaminem konkursu, kryteriami wyboru projektów oraz dokumentacją programową określającą cele Programu Operacyjnego Polska Wschodnia i Działania 1.4 Wzór na konkurencję. W wyniku ponownej oceny wniosku o dofinansowanie przeprowadzonej również w zakresie zarzutów podniesionych w proteście PARP podzieliła wnioski KOP, co do rodzaju i zakresu wydatków, które nie mogły zostać uznane za kwalifikowalne, ponieważ nie były związane z wdrażanymi w ramach projektu nowymi produktami. Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 4 pkt 2 Regulaminu konkursu podkreślić należy, że oceny jego naruszenia należy dokonać w zestawieniu z zapisami SZOOP PO PW 2014. Należy pamiętać, że celem Działania 1.4 Wzór na konkurencję jest zwiększenie potencjału przedsiębiorstw z Polski Wschodniej w zakresie umiejętnego zarządzania wzornictwem w firmie oraz wzrost wykorzystywania wzornictwa w działalności przedsiębiorstw, co przełoży się na wdrożenie nowych produktów (wyrobów lub usług) na rynek. Dofinansowanie jest więc kierowane do podmiotów proponujących projekty dotyczące wdrożenia rekomendacji wskazanych w strategii wzorniczej opracowanej w ramach Etapu 1, tj. przeprowadzenia działań z wykorzystaniem procesów projektowania, których końcowym rezultatem będzie wprowadzenie na rynek innowacji. W ramach kryterium "Wydatki w ramach projektu są kwalifikowalne, racjonalne i uzasadnione oraz wynikają bezpośrednio z Etapu I Działania 1.4 PO PW" ocenie podlegało, czy wydatki wynikają bezpośrednio ze strategii wzorniczej opracowanej w ramach Etapu I Działania 1.4 i były zgodne z metodologią realizacji projektów wzorniczych. Zgodnie z dokumentem pn. "Kryteria wyboru projektów Program Operacyjny Polska Wschodnia Działanie 1.4 Wzór na konkurencję Etap II" stanowiącym załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu "wydatki planowane do poniesienia w ramach projektu i przewidziane do objęcia wsparciem muszą być kwalifikowalne, uzasadnione i racjonalne do zaplanowanych przez wnioskodawcę działań i celów projektu oraz celów określonych dla działania. Działania zaplanowane w ramach projektu są odpowiednie do skali i rodzaju działalności wnioskodawcy". Możliwe jest przyznanie 1 punktu w ramach przedmiotowego kryterium jedynie w przypadku, kiedy wszystkie przedstawione we wniosku o dofinansowanie wydatki spełnią łącznie wszystkie warunki wskazane powyżej tj. zostaną uznane za zgodne z obowiązującymi limitami określonymi dla Działania, jak również za racjonalne i uzasadnione, a tym samym za kwalifikowalne. W ocenie Sądu bezpodstawny jest zarzut Spółki, że PARP w rozstrzygnięciu protestu nie odniosła się do wyjaśnień złożonych przez Stronę i do postanowień Regulaminu konkursu, a jedynie podtrzymała dotychczasowe stanowisko. W zaskarżonym piśmie PARP odniosła się zarówno do kwestii wydatków w ramach zadania 3: Service Design/Proces, jak i zadania 4: Technologia, jak również do niespójności, co do sumy wydatków w zadaniu 4. Organ administracji wyjaśnił, że istotą uznania kryterium za niespełnione nie były podnoszone przez Spółkę w proteście niespójności, co do sumy wydatków w zadaniu 4, ale brak uzasadnienia i racjonalności znacznej części wydatków, a także ich niezbędności do wdrożenia innowacji produktowej rozumianej jako wdrożenie nowych produktów. W rozstrzygnięciu protestu PARP potwierdziła, za organem, który pierwszy oceniał wniosek, że innowacją są dwa konkretne wyroby: wędliny wędzone na zimno oraz wędliny długo dojrzewające, do których produkcji niezbędne są środki trwałe o łącznej wartości 191.000 zł. Natomiast pozostałe wydatki wykazane w zadaniach 3 i 4 nie są kwalifikowalne, ponieważ nie dotyczą wdrożenia nowych produktów. W rozstrzygnięciu odniesiono się także do podnoszonej w ramach protestu kwestii złożonej w ramach uzupełnień dokumentacji z przeprowadzonego rozeznania rynku odnośnie szacowania kosztów Centrum Zakupowego (Spółka przedłożyła jedynie oferty zawierające wykaz cen oferowanych produktów podkreślając dodatkowo, że dokonała także rozeznania rynku na podstawie analizy cen poszczególnych elementów wyposażenia w sklepach internetowych). Odnosząc się do stanowiska Skarżącej o braku zauważenia przez ekspertów błędu rachunkowego w Zadaniu nr 4 zarówno na etapie oceny formalnej, jak i merytorycznej, należy stwierdzić, że na etapie oceny warunków formalnych weryfikowane są elementy, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-3 i na tym etapie nie dokonuje się weryfikacji rachunkowej wniosku. Natomiast na etapie oceny merytorycznej weryfikacja wartości środków trwałych możliwa była dopiero po wezwaniu przez KOP do wyjaśnień, zgodnie z § 9 ust. 16 Regulaminu konkursu w zakresie uzasadnienia konieczności zakupu środków trwałych wyszczególnionych w ramach Zadania 4. W ramach uzupełnienia dokumentacji Strona przedstawiła oferty dotyczące poszczególnych urządzeń. Podstawą zakwestionowania części wydatków było ustalenie braku ich związku z wdrażaniem nowych produktów na rynek. Tym samym błąd rachunkowy nie był podstawą negatywnej oceny kryterium "Wydatki w ramach projektu są kwalifikowalne, racjonalne i uzasadnione oraz wynikają bezpośrednio z Etapu I Działania 1.4 POPW". Co do stanowiska Strony w przedmiocie oczywistej omyłki w treści opisu metodologii oceny wskaźnika dotyczącego innowacji procesowej i organizacyjnej oraz nie dostrzeżenia tej omyłki przez oceniającego, podkreślić należy, że obowiązek sporządzenia dokumentacji projektowej w sposób rzetelny, prawidłowy i zgodny z zapisami Regulaminu konkursu spoczywa przede wszystkim na Wnioskodawcy. KOP na etapie oceny zgodnie z § 9 ust. 16 Regulaminu konkursu "może wezwać wnioskodawcę do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie podlegającym ocenie spełnienia kryteriów wyboru projektów właściwych dla II etapu oceny, o ile możliwość taka została przewidziana dla danego kryterium w załączniku nr 1 dla regulaminu". Procedura przewidziana w § 9 ust. 16 Regulaminu konkursu została zastosowana w trakcie oceny wniosku o dofinansowanie przez organy prowadzące postępowanie. KOP wezwała Spółkę do uzupełnienia wniosku w zakresie opisu metodologii wyliczenia oraz sposobu weryfikacji wskaźników pn. "Liczba wprowadzonych innowacji procesowych [szt.]" oraz "Liczba wprowadzonych innowacji organizacyjnych" przy jednoczesnym wskazaniu, że powyższe rodzaje innowacji znacząco różnią się od siebie. Analizując informacje zawarte w uzupełnionej dokumentacji aplikacyjnej stwierdzono, że Strona dokonała korekty wstawiając opisy metodologii wyliczenia wskaźników dotyczących innowacji procesowej oraz organizacyjnej nieadekwatne do danego wskaźnika, a w efekcie Stwierdzono brak możliwości ustalenie osiągnięcia danego wskaźnika w sposób obiektywny. KOP nie miała możliwości powtórnego wezwania Wnioskodawcy do poprawy w tym samym zakresie, zatem ocena została dokonana na podstawie uzupełnionej dokumentacji. Nieuzasadniony jest zarzut Skarżącej wskazujący, że w rozstrzygnięciu protestu całkowicie pominięto wskazaną we wniosku o dofinansowanie formę inwestycji początkowej związanej ze zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu. We wniosku o dofinansowanie Spółka wskazała, że w ramach inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane ze zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu zostaną zakupione maszyny i urządzenie do produkcji i konfekcjonowania i pakowania wyrobów wymienione w specyfikacji do Zadania nr 4: Technologia. Organy administracji zakwestionowały zasadność zakupów i uznały je za niekwalifikowalne, ponieważ zakupy nie dotyczyły działań związanych z wprowadzeniem w ramach projektu innowacji zarówno produktowej, jak i procesowej, która miała na celu wdrożenie nowych produktów (wyrobów lub usług) na rynek i tym samym nie służyły realizacji celów działania 1.4 PO PW. Reasumując Sąd stwierdził, że ocena projektu Skarżącej przeprowadzona została zgodnie z prawem. Za niezasadne należało uznać zarzuty Skargi dotyczące naruszenia ustawy wdrożeniowej. Nie doszło bowiem do naruszenia zasady przejrzystości, rzetelności oraz bezstronności przez organ oceniający wniosek Skarżącej. Podkreślić należy, że organ rozpatrujący protest odniósł się do wszystkich zarzutów protestu. Uczynił to zgodnie z wymogiem art. 57 ustawy. Tym samym Sąd nie dostrzegł podstaw do stwierdzenia, że nieuwzględnienie złożonego przez Skarżącą protestu było niezgodne z prawem. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.