V SA/Wa 1406/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi P.C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu zaproszenia do ewidencji zaproszeń; Oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez P. Ci. (de domo M.) jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] kwietnia 2011r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011r. orzekającą o odmowie dokonania wpisu zaproszenia do ewidencji zaproszeń. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] stycznia 2011r. P. M. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o wpisanie do ewidencji zaproszeń, zaproszenia wystawionego dla Jej męża - obywatela R. - Pana M. C., na okres 90 dni. Z treści uzasadnienia organu I instancji wynika, że wnioskodawczyni mieszka razem ze swoimi rodzicami w lokalu składającym się z 3 pokoi i kuchni o powierzchni 68 m ², w którym jest zameldowanych pięć osób na pobyt stały. Ponadto jak nadmienił Szef Urzędu wnioskodawczyni posiada umowę o pracę za wynagrodzeniem w wysokości [...] zł brutto. Jak wskazał organ I instancji zaproszenie wpisane do ewidencji zaproszeń zwalnia cudzoziemca z obowiązku posiadania środków materialnych, dlatego osoba zapraszająca winna udokumentować zabezpieczenie finansowe. Po analizie zebranego materiału dowodowego Wojewoda [...] wskazał, że sytuacja materialna P. M. jest wystarczająca, to sytuacja mieszkaniowa nie gwarantuje wywiązania się ze zobowiązań wynikających z zaproszenia. W toku postępowania jak nadmienił organ rozpoznający sprawę ustalono, że dane zapraszanego cudzoziemca zostały umieszczone w systemie SIS do celów odmowy wjazdu przez dwa państwa: N. (do dnia [...] stycznia 2014r.) oraz S. (do dnia [...] marca 2013r.). Podstawą wpisu do Systemu był nielegalny pobyt oraz naruszenie prawa antynarkotykowego. Sąd R. w F. jak dodał Wojewoda wyrokiem z [...] września 2005r. skazał M. C. na 4 lata pozbawienia wolności za handel narkotykami. W ocenie organu I instancji fakt skazania wyrokiem sądu za handel narkotykami świadczy o uzasadnionym stwierdzeniu, że wjazd i pobyt M. C. na terytorium RP może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa porządku publicznego i nie leży w interesie RP. Od decyzji tej P. M. wniosła odwołanie, w którym podniosła, iż warunki mieszkaniowe, jakie jest w stanie zapewnić, pozwalają na zamieszkiwanie cudzoziemca. Ponadto w odniesieniu do kwestii figurowania danych Jej męża w Systemie Informacyjnym Schengen (SIS) podniosła, iż okoliczność ta nie może stanowić podstawy odmowy wpisu do ewidencji zaproszeń z uwagi na fakt, iż nie figuruje ona wśród ustawowych, enumeratywnie wymienionych przesłanek do wydania decyzji o odmowie wpisu zaproszenia do ewidencji zaproszeń. Zainteresowana wskazała również, iż mąż nie utrzymuje w chwili obecnej żadnych kontaktów z jakimkolwiek środowiskiem przestępczym, a fakt Jego pobytu poza terytorium Polski uniemożliwia małżonkom prowadzenie normalnego życia rodzinnego. Po rozpoznaniu odwołania, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] kwietnia 2011r. utrzymał w mocy zaskarżoną przez wnioskodawczynię decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że P. M. i M. C. zawarli w dniu [...] grudnia 2010r. w miejscowości K. na terytorium R. związek małżeński. Szef Urzędu wskazał, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu I instancji, w kwestii oceny warunków mieszkaniowych wnioskodawczyni. Organ odwoławczy uznał, że nie są one może zadawalające i komfortowe lecz nie można uznać, jak chciałby Wojewoda [...], że nie jest możliwe zamieszkiwanie kolejnej osoby w tymże lokalu. Jednak w pozostałych kwestiach Szef Urzędu podtrzymuje stanowisko organu I instancji, że wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Polski stanowić może zagrożenie dla ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz interesu Rzeczypospolitej Polskiej. Jak nadmienił organ odwoławczy dane cudzoziemca M. C. zostały wpisane do Systemu Informacyjnego Schengen zgodnie z art. 96 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985r. (Dz.Urz. WE L 239/19) w celu odmowy tej osobie wjazdu na terytorium Schengen przez R. na czas nieokreślony w związku z nielegalnym pobytem oraz złamaniem ustawy antynarkotykowej. Ponadto Szef Urzędu podał, że mąż wnioskodawczyni jest poszukiwany na poziomie narodowym przez Biuro P. w F. w celu wykonania wyroku nałożonego za złamanie prawa antynarkotykowego (pozostało [...] dni z 4 lat kary pozbawienia wolności orzeczonej przez Sąd R. w F. wyrokiem z dnia [...].09.2005r.). Organ II instancji wskazał także, iż cudzoziemiec był dwukrotnie deportowany z terytorium N., zaś strona [...] poinformowała, iż dane Zapraszanego zostały wprowadzone do SIS na podstawie decyzji Sądu R. w B. do dnia [...].03.2013r. W/w został uznany winnym zarzucanych Mu czynów i na podstawie art. 256/3 [...] kodeksu karnego skazany za fałszerstwo dokumentów oraz wydalony z terytorium S. na okres 6 lat. Zdaniem organu odwoławczego brak jest obiektywnych przesłanek do uznania, iż w interesie Rzeczypospolitej Polskiej leży zgoda na wjazd osoby z nieuregulowanym statusem karnym - poszukiwanej listem gończym za niewykonanie nałożonego wyroku, osoby karanej za przestępstwa charakteryzujące się wysoką szkodliwością społeczną - w tym handel narkotykami, wreszcie osoby trzykrotnie wydalanej z terytorium kraju goszczącego. W treści uzasadnienia Szef Urzędu podkreślił, że decyzja w sprawie odmowy wpisania zaproszenia do ewidencji zaproszeń nie jest decyzją o charakterze uznaniowym. Decyzja niniejsza wydawana jest na podstawie ściśle sprecyzowanego przepisu prawa i organ orzekający nie ma możliwości - bez naruszenia przepisów prawa - wydania decyzji pozytywnej w przedmiotowej sprawie. Na powyższą decyzję wnioskodawczyni reprezentowana przez pełnomocnika złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucając przy tym: - naruszenie art. 17 ust. 3 pkt 1 ustawy z 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do uznania, że wjazd cudzoziemca na teren RP może spowodować zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego albo naruszyć interes RP, gdy tymczasem przeprowadzenie prawidłowej wykładni powyższego przepisu oraz jego właściwe zastosowanie winno doprowadzić do odmiennych wniosków, - sprzeczność istotnych ustaleń organu I i II instancji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym przez przyjęcie, że wjazd cudzoziemca na teren RP może spowodować zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego albo naruszyć interes RP, gdy tymczasem prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego winna prowadzić do odmiennych wniosków. Pełnomocnik skarżącej wskazał także, że cudzoziemiec miał w przeszłości problemy z prawem niemniej jednak miało to miejsce ponad 10 lat temu, gdy był dzieckiem. W chwili obecnej, jak podniósł autor skargi cudzoziemiec jako osoba dorosła nie wchodził w konflikt z prawem, a dowodem na jego resocjalizację jest związek małżeński ze skarżącą. Dodatkowym argumentem przemawiającym za wyrażeniem zgody na wjazd cudzoziemca, zdaniem wnoszącego skargę pełnomocnika jest fakt, że jego brat O. C. od lat mieszka legalnie w Polsce, ma założoną firmę oraz ustabilizowane życie rodzinne. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art.17 ust. 3 pkt 1 ustawy z 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r. nr 234, poz. 1694 ze zm.), zgodnie z którym decyzję o odmowie wpisania lub o unieważnieniu wpisania zaproszenia do ewidencji zaproszeń wydaje się, gdy dane zapraszanego cudzoziemca znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, a także gdy wjazd lub pobyt tego cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może spowodować zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego albo naruszyć interes Rzeczypospolitej Polskiej. W przedmiotowej sprawie skarżąca P. M. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o wpisanie do ewidencji zaproszeń - zaproszenia dla jej męża M. C., obywatela T. Jak wynika z akt sprawy cudzoziemiec był karany, dwukrotnie deportowany z terytorium R., którego dane są umieszczone w Systemie Informatycznym Schengen (SIS) do celów odmowy wjazdu przez dwa Państwa: N. z okresem obowiązywania wpisu do [...] stycznia 2014r. oraz S. z okresem obowiązywania wpisu do dnia [...] marca 2013r. W R. został skazany wyrokiem w 2006r., gdy był już poprzednio skazany przez sąd innego państwa. Podstawą wpisu do SIS przez stronę [...] był nielegalny pobyt oraz naruszenie prawa antynarkotykowego. Sąd R. we F. wyrokiem z 2 września 2005r. skazał cudzoziemca na 4 lata pozbawienia wolności za handel narkotykami. Biorąc pod uwagę powyższe i analizując sytuację prawną cudzoziemca Sąd podkreśla, że mąż wnioskodawczyni na terytorium państw członkowskich dopuścił się kilku czynów za które został skazany prawomocnymi wyrokami karnymi, zatem trudno uznać, że nie stanowi on zagrożenia dla ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Przekonanie skarżącej, że cudzoziemiec nie stanowi jakiegokolwiek zagrożenia dla ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego nie znajduje uzasadnienia. Jak Sąd wcześniej nadmienił M. C. jest osobą karaną za przestępstwa min. za handel narkotykami, a także osobą poszukiwaną listem gończym za niewykonanie nałożonego wyroku, czy wreszcie osobą trzykrotnie wydalaną z terytorium UE. Słusznie organ odwoławczy wskazał, że w sprawie nie zachodzi przesłanka określona art.17 ust. 3 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, zgodnie z którym decyzję o odmowie wpisania lub o unieważnieniu wpisania zaproszenia do ewidencji zaproszeń wydaje się, gdy sytuacja finansowa zapraszającego, a w przypadku osoby fizycznej także warunki mieszkaniowe, wskazują, że nie będzie on w stanie zadośćuczynić obowiązkom przyjętym na siebie w zaproszeniu. Wojewoda [...] bezpodstawnie uznał, że skarżąca nie gwarantuje wywiązania się ze zobowiązań mieszkaniowych, z czym trudno się zgodzić. Skarżąca zamieszkuje wraz z rodzicami w lokalu o pow. 68 m² (własność jej rodziców), składającego się z 3 pokoi oraz kuchni. Sąd uznał, że zasadnie organ II instancji wskazał, że możliwe jest zamieszkanie w tym lokalu kolejnej zaproszonej osoby. Jednak w sytuacji cudzoziemca, gdy nie spełnia on warunków wjazdu lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z powodu zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa, zadawalająca sytuacja materialna i mieszkaniowa jego żony nie może zmienić sytuacji prawnej cudzoziemca. Zdania Sądu nie zmieniły również zarzuty podniesione przez pełnomocnika w treści skargi. Sąd nie dopatrzył się, jak chciałby pełnomocnik naruszenia art. 17 ust. 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, gdyż organy obu instancji dokonały prawidłowej wykładni tego przepisu oraz właściwie zastosowały przepis do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. Przeprowadziły wnikliwe postępowanie dowodowe, które wskazuje jednoznacznie, że wjazd lub pobyt cudzoziemca w naszym kraju może spowodować zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego albo naruszyć interes RP. Sąd nie dostrzegł również sprzeczności pomiędzy ustaleniami przyjętymi przez organ I i II instancji. Organ I instancji, podobnie jak organ odwoławczy był obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy - na mocy art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - co też uczynił. Nie sposób też zgodzić się z argumentacją przyjętą przez pełnomocnika, że cudzoziemiec popadł w konflikt z prawem jedynie jako dziecko, a jako osoba dorosła już tego nie powtórzył. Myli się pełnomocnik, gdyż prawomocny wyrok Sądu we F. skazujący M. C. zapadł, gdy cudzoziemiec miał skończone już 21 lat. Kolejny argument pełnomocnika skarżącej dotyczący faktu resocjalizacji cudzoziemca poprzez zawarcie małżeństwa z obywatelką polską P. M. i chęci tworzenia z nią normalnej rodziny nie stanowi przesłanki ustawowej, który pozwala na dokonanie wpisu zaproszenia do ewidencji zaproszeń. Równie niezrozumiały jest argument autora skargi odwołujący się do brata cudzoziemca O. C. - jako przykładu cudzoziemca mieszkającego i pracującego legalnie na terytorium RP, która to okoliczność także nie wpływa na zmianę stanowiska Sądu. Tym samym, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdyż zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wydając przedmiotową decyzję działał na podstawie przepisów prawa materialnego, jak i procesowego, a w toku postępowania prawidłowo zgromadził i poddał wszechstronnej analizie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.