V SA/Wa 1407/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-07-11

Skład orzekający: Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cudzoziemka, która otrzymuje pomoc socjalną w ramach procedury uchodźczej i nie posiada innych dochodów ani majątku, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Cudzoziemka, która nie posiada własnych źródeł dochodu, nie ma majątku ani oszczędności, a jej jedynym źródłem utrzymania jest pomoc socjalna w ramach procedury uchodźczej, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wysokość otrzymywanej pomocy jest niewystarczająca na pokrycie kosztów postępowania sądowego i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, co uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Stan faktyczny
Skarżąca M. K. wniosła skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców dotyczącą odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując na trudną sytuację materialną. Skarżąca utrzymuje się wraz z rodziną z pomocy socjalnej w wysokości 1.140 zł miesięcznie, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. M. K. wnosząc skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] maja 2011r., wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z mężem i dwojgiem małoletnich dzieci, utrzymują się z pomocy socjalnej otrzymywanej w ramach procedury uchodźczej w łącznej wysokości 1.140 złotych (380 złotych na osobę). Wskazała, iż nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności i przedmiotów wartościowych. Z akt sprawy dotyczącej męża skarżącej (V SA/Wa 1408/11) wynika natomiast, że jej mąż również otrzymuje pomoc w wysokości 380 złotych miesięcznie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemka nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc od państwa polskiego, świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Jednocześnie podnieść należy, iż owa pomoc jest pożytkowana na wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło