V SA/Wa 1407/21

PostanowienieWSA w Warszawie2021-04-22

Skład orzekający: Asesor sądowy Tomasz Grzybowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy do rozpoznania skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącą zwolnienia z obowiązku opłacania składek na podstawie art. 31zo ustawy COVID-19 po zmianie przepisów o właściwości sądów administracyjnych?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, gdyż na mocy nowelizacji rozporządzenia Prezydenta RP z 4 marca 2021 r. właściwość do rozpoznania spraw dotyczących zwolnienia z obowiązku opłacania składek na podstawie art. 31zo ustawy COVID-19 przeszła na sąd właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę strony skarżącej. Zastosowanie ma przepis szczególny zmieniający zasadę perpetuatio fori, który przewiduje przekazanie sprawy mimo wcześniejszej właściwości sądu.
Stan faktyczny
D. K. złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z listopada 2020 r. dotyczącą zwolnienia z obowiązku opłacania składek za okres od marca do maja 2020 r. Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż siedziba ZUS znajduje się w Warszawie. Jednakże po wejściu w życie nowelizacji rozporządzenia Prezydenta RP z 4 marca 2021 r. właściwość do rozpoznania takich spraw przeszła na sąd właściwy ze względu na miejsce zamieszkania strony skarżącej, którym jest miasto D. w województwie zachodniopomorskim.
Rozstrzygnięcie
Stwierdził niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor sądowy Tomasz Grzybowski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okresy od marca do maja 2020 r. postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. D. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2020 r. Zaskarżona decyzja została wydana wskutek wniosku strony skarżącej o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek, o którym mowa w art. 31zo ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842, ze zm.), dalej ustawa COVID-19. Skarga została przesłana do tut. Sądu (data wniesienia [...] grudnia 2020 r.) na podstawie art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej Ppsa), jako że siedzibą ZUS jest miasto stołeczne Warszawa, a zatem tut. Sąd był właściwy wg siedziby organu. Nie miał zaś zastosowania do przedmiotowej sprawy § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. poz. 367 ze zm.), dalej rozporządzenie ws. właściwości. Na mocy ww. przepisu rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zostało przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę, jednak odnosiło się ono wyłącznie do zamkniętego katalogu spraw, nieobejmującego przedmiotu niniejszej sprawy. W dniu 16 marca 2021 r. weszło jednakże w życie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 4 marca 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 426), dalej nowela z 4 marca 2021 r., w którym dokonano zmiany wskazanego § 1 pkt 2 rozporządzenia ws. właściwości w ten sposób, że również rozpoznawanie spraw dotyczących zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo ustawy COVID-19, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Jednocześnie z § 2 noweli z 4 marca 2021 r. wynika, że sprawy o ww. przedmiocie, w których skargi zostały wniesione przed dniem wejścia w życie noweli i postępowanie nie zostało zakończone, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę strony skarżącej z wyjątkiem tych, w których wyznaczono termin posiedzenia. Przedmiotową sprawę zarejestrowano w tut. Sądzie [...] marca 2021 r. Do dnia dzisiejszego nie wyznaczono terminu posiedzenia. Z akt sprawy wynika, że miejscem zamieszkania strony skarżącej jest miasto D. położone na obszarze województwa zachodniopomorskiego. W tym stanie rzeczy, zgodnie z § 1 pkt 12 rozporządzenia Prezydenta RP z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72 poz. 652 ze zm.) w zw. z § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia ws. właściwości w brzmieniu nadanym nowelą z 4 marca 2021 r., a także stosownie do § 2 wspomnianej noweli, właściwy do rozpoznania skargi jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Podkreślić przy tym należy, że podstawę kompetencyjną dla zmiany regulacji w zakresie właściwości sądów administracyjnych w sprawach dot. zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek, o którym mowa w art. 31zo ustawy COVID-19, stanowił art. 13 § 3 Ppsa. Z mocy wskazanego upoważnienia ustawowego, Prezydent RP wprowadził przepis szczególny względem zasady perpetuatio fori (§ 2 noweli z 4 marca 2021 r.), w rozumieniu art. 14 Ppsa in fine. Stosownie do treści ostatnio wymienionego przepisu, wojewódzki sąd administracyjny właściwy w chwili wniesienia skargi pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku sprawy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z tych względów postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 59 § 1 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło