V SA/Wa 1409/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Asesor WSA - Danuta Dopierała, Protokolant - Rafał Dul, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2005 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia (...) marca 2005 r., Nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Wnioskiem z dnia 10 grudnia 2003 r. (k. 22 akt sądowych), uzupełnionym pismem z dnia 8 września 2004 r. (k. 24 akt sądowych) M. B. wystąpiła do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w sprawie potwierdzenia okoliczności poddania jej represjom wojennym, o których mowa w art. 4 ust 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U 42/2002 r. poz. 371 z późn. zm.) W dniu (...) września 2004 r. Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wydał decyzję nr (...) potwierdzającą, że M. B. córka W. urodzona (...) grudnia 1943 r. w B.-B. jako dziecko została odebrana rodzicom w celu eksterminacji. Ponieważ decyzja uwzględniała w całości żądanie strony organ odstąpił na zasadzie art. 107 § 4 kpa od uzasadnienia decyzji ale pouczył ją o możliwości złożenia w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przypadku niezadowolenia z treści decyzji (k. 19-20 akt adm.). M. B. odebrała odpis decyzji wraz z w/w pouczeniem w dniu 4 października 2004 r. (k. 18 akt adm.). Termin do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy traktowanego przez prawo jako rodzaj środka odwoławczego upływał zatem z dniem 18 października 2004 r. Pismem z dnia 12 listopada 2004 r. (dowód nadania pocztowego k. 15-17 akt adm.) M. B. zwróciła się do Prezesa IPN z powodu "niezadowolenia z decyzji". Co prawda w piśmie tym nie zgadzała się z okresami oddzielenia jej od rodziców, o których nie było mowy w decyzji nr (...) z (...).09.2004 r. ale w kolejnym piśmie z 1 grudnia 2004 r. (k. 13-14 akt adm.) wskazywała, że nie zgadza się z treścią w/w decyzji. Wobec powyższego postanowieniem z dnia (...) marca 2005 r. nr (...) organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nr (...) z dnia (...) września 2004 r. w myśl art. 134 kpa. Postanowienie to zostało zaskarżone przez M. B. skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005 r. Pismo zawierało również drugą skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia (...) października 2004 r. nr (...) w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich . Skarga na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych została wyłączona do odrębnego postępowania w sprawie pod sygn. akt V SA/ Wa 1696/05. Wymieniona sprawa zakończyła się odrzuceniem skargi na mocy postanowienia tutejszego Sądu z dnia 22 lipca 2005 r. Podstawą odrzucenia było opóźnienie w złożeniu skargi. Jako uzasadnienie skargi na postanowienie Prezesa IPN z (...) marca 2005 r. nr (...) skarżąca wskazała, iż jest osobą chorą, choruje od wielu lat, jest po operacjach, a stan zdrowia nie pozwala jej na normalne funkcjonowanie. Na podniesioną okoliczność przedłożyła zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza internistę B. B. w dniu 11 kwietnia 2005 r. (k. 5 akt sądowych). Z zaświadczenia wynika, iż skarżąca wymaga stałego leczenia, oszczędnego trybu życia oraz kontroli lekarskiej. Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie jej terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa IPN z dnia (...).09.2004 r. nr (...). Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie wnosił o oddalenie skargi, wskazywał na kilkudziesięciodniowe opóźnienie w złożeniu odwołania oraz na brak złożenia wniosku o przywrócenie terminu w myśl art. 58 § 2 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) oraz art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonego postanowienia z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowość zastosowania wykładni norm prawa materialnego. Badając skargę we wskazanym zakresie należało stwierdzić jej niezasadność. Skarżąca złożyła odwołanie od decyzji Prezesa IPN z 25 dniowym uchybieniem terminu do jego wniesienia. Okoliczność, że skarżąca pozostaje pod stałą opieką lekarską nie usprawiedliwia opóźnienia. Przede wszystkim skarżąca nie wskazywała na tę okoliczność w pismach skarżących decyzję Prezesa IPN z (...).09.04 r. Nie składała wniosku o przywrócenie terminu w myśl art. 58 kpa. Zatem zgodnie z art. 134 kpa organ był zobowiązany do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania jest 14 dniowy co określa art. 129 § 2 kpa. Termin ten nie został zachowany przez skarżącą. Podkreślić należy, że skarżąca dopiero w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego wskazywała na przyczynę opóźnienia - ogólnie zły stan zdrowia. Zarzut ten nie tylko jest spóźniony, bo nie przedstawiony organowi, ale też byłby zbyt ogólny do zasadnego usprawiedliwienia opóźnienia. Ocena działań organu sprowadza się na datę wydania zaskarżonego postanowienia, tj. (...) marca 2005 r. Sąd nie stwierdził aby organ wydający zaskarżone postanowienie naruszył przepisy prawa materialnego bądź przepisy prawa procesowego w stopniu wpływającym na wynik sprawy. Z tych względów uznając bezzasadność skargi Sąd oddalił ją w myśl art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.