V SA/Wa 1419/12

Referendarz Sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) czerwca 2011 r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego I. G., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 600 zł (sześćset złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 138 zł (sto trzydzieści osiem złotych) Postanowieniem z 17 listopada 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1731/11 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał R.W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu radcę prawnego I. G. Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. W. Pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy sporządził i złożył skargę kasacyjną od wyroku wydanego przez Sąd I instancji. Wniósł w niej również o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz oświadczył, że wynagrodzenie z tytułu świadczenia nieopłaconej pomocy prawnej, nie zostało zapłacone w całości ani części. Wyrokiem z 19 marca 2014 r. sygn. akt II GSK 2050/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 sierpnia 2012 r. Pełnomocnik z urzędu ustanowiony dla skarżącego, radca prawny I. G. nie stawiła się na rozprawę. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Przepis § 15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 16 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Na mocy § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawkę minimalną za czynności radcy prawnego należy obliczyć na podstawie § 6. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100 % tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. Dla wyliczenia wynagrodzenia za zastępstwo procesowe w przedmiotowej sprawie przyjąć należało stawkę określoną na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 4 rozporządzenia. W niniejszej sprawie radca prawny reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a po wydaniu wyroku sporządził i złożył skargę kasacyjną od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji wnosząc o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, które nie zostały przez stronę uiszczone. Pełnomocnik nie stawił się na rozprawę, która odbyła się 19 marca 2014 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 600 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 250 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.