V SA/Wa 142/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 lutego 2011r. sygn. akt V SA/Wa 142/11 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi M.A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie o nadanie statusu uchodźcy z dnia [...] listopada 2009 r. postanawia: - odrzucić zażalenie Postanowieniem z 22 lutego 2011r. sygn. akt V SA/Wa 142/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji w sprawie o nadanie statusu uchodźcy z [...] listopada 2009 r. nr [...]. W dniu [...] marca 2011r. pełnomocnik skarżącej złożył w Sądzie zażalenie na postanowienie Sądu z 22 lutego 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie na postanowienie Sądu z 22 lutego 2011r. sygn. akt V SA/Wa 142/11 podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie odpis postanowienia w sprawie odmowy wstrzymania wykonania decyzji doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu 22 lutego 2011r. Termin do złożenia zażalenia upłynął w dniu 1 marca 2011 r. Pełnomocnik skarżącej złożył w Sądzie zażalenia w dniu 10 marca 2011 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Sąd, mając na względzie powyższe okoliczności na podstawie art. 178 w związku z art.197 § 2 orzekł, jak w sentencji.