V SA/Wa 142/16

WyrokWSA w Warszawie2017-02-17

Skład orzekający: Piotr Piszczek, Dorota Mydłowska, Bożena Zwolenik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych jest zasadna, gdy wnioskodawca nie złożył wniosku o płatność ostateczną do dnia 31 grudnia 2014 r., mimo że postępowanie w sprawie przyznania pomocy zostało wszczęte przed wejściem w życie przepisów wprowadzających ten termin?
Ratio decidendi
Odmowa przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych jest zasadna, jeśli wnioskodawca nie złożył wniosku o płatność ostateczną do dnia 31 grudnia 2014 r., ponieważ jest to termin prawa materialnego, którego uchybienie skutkuje wygaśnięciem praw. Niezależnie od ewentualnych uchybień organu w toku postępowania, przekroczenie tego terminu uniemożliwia przyznanie pomocy.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej ze środków unijnych na rozwój mikroprzedsiębiorstwa. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) odmówiła przyznania pomocy, wskazując na niespełnienie wymogów formalnych, powiązania ze spółką, która nie spełniała warunków do otrzymania pomocy, oraz na fakt, że wnioskodawca nie złożył wniosku o płatność ostateczną do dnia 31 grudnia 2014 r. Wcześniejsze rozstrzygnięcie organu zostało uchylone przez WSA z powodu nieprawidłowej oceny wniosku. Po ponownym rozpatrzeniu, organ ponownie odmówił przyznania pomocy, powołując się na upływ terminu do złożenia wniosku o płatność ostateczną. Wnioskodawca zaskarżył tę decyzję, podnosząc m.in. zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania i braku dowodów na stworzenie sztucznych warunków.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2017 r. sprawy ze skargi D. W. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] (dalej: "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżący") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR","organ") z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] czerwca 2013 r. za pośrednictwem Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania "Porozumienie [...]" Skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (data wpływu do organu: 6 sierpnia 2013 r.). We wniosku zadeklarował, iż jako osoba fizyczna zamierza rozwinąć działalność gospodarczą oznaczoną kodem PKD 22.21.Z Produkcji płyt, arkuszy, rur i kształtowników z tworzyw sztucznych. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ stwierdził, że przedmiotowy wniosek, kilkakrotnie uzupełniany na wezwanie organu, nie kwalifikuje się do przyznania pomocy. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...], ARiMR odmówił przyznania Skarżącemu wnioskowanej pomocy finansowej. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Skarżący wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Prezes ARiMR podtrzymał ww. rozstrzygnięcie o odmowie przyznania Skarżącemu pomocy, uznając jego słuszność pod względem faktycznym i prawnym (pismo z dnia [...] września 2014 r. Nr [...]). Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc, że spełniła wszystkie kryteria do uzyskania pomocy. Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 r. sygn. akt SA/Wa 3323/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie stwierdzając, że Agencja nie dokonała prawidłowej oceny wniosku, nie wskazała jakich celów systemu wsparcia wniosek nie spełniał i nie wykazała okoliczności stworzenia przez Skarżącego sztucznych warunków do przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". W wyniku ponownej analizy akt sprawy, po uzupełnieniu na wezwanie organu wniosku przez Stronę, organ stwierdził, że inwestycja Wnioskodawcy nie spełnia wymagań określonych w Programie oraz nie zapewnia osiągnięcia i zachowania celu działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", a działania Wnioskodawcy mają na celu obejście kryteriów. Pismem z dnia [...] października 2015 r. o numerze wskazanym wyżej, ARiMR na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173 ze zm.), dalej: "ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich", oraz w oparciu o § 18 ust. 5, § 10 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2008 r. Nr 139 poz. 883 ze zm.), dalej: "rozporządzenie w sprawie przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", w związku z § 34 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz.U. z 2013 r. Nr 1163 poz. 868 ze zm.), dalej: "rozporządzenie w sprawie przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju", odmówił przyznania Skarżącemu pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Organ wskazał, iż zgodnie z wypisem z KRS z dnia [...] marca 2014 r. wspólnikami "[...]" Sp. z o.o. są [...] posiadający 1 428 udziałów oraz [...] mający 261 udziałów. Informacja ta została podniesiona przez ARiMR w piśmie [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w związku z koniecznością wyjaśnienia powiązań ze "[...]" Sp. z o.o. organ stwierdził, iż w następstwie tej informacji, dnia [...] kwietnia 2014 r. [...] darował swoje udziały w "[...]" Sp. z o.o. [...]. Organ wskazał również, iż to "[...]" Sp. z o.o. użyczyła Wnioskodawcy halę produkcyjną oraz grunt przyległy do powierzchni działki należącej do tej Spółki, na której planowana jest inwestycja Wnioskodawcy. Użyczona część nieruchomości stanowi część nowo wybudowanego zakładu produkcyjnego w [...]. Spółka użyczyła także wnioskodawcy wózek widłowy. Zdaniem organu przedstawiona umowa użyczenia zawarta w dniu [...] marca 2014 r. zawiera wzajemnie wykluczające się sformułowania uniemożliwiające jednoznaczne określenie charakteru i stron umowy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż planowana przez Wnioskodawcę operacja polegająca na zakupie automatycznej linii do cięcia bloków styropianowych i oklejania pociętych płyt papą za pomocą kleju będzie służyła nie tylko jego działalności gospodarczej, ale przyczyni się do rozszerzenia dotychczasowej produkcji prowadzonej przez firmę "[...]" Sp. z o.o. Oddanie do używania Skarżącemu przez tę firmę (której głównym udziałowcem jest [...] – ojciec [...]) części zakładu produkcyjnego w celu produkcji płyt styropianowych opapowanych, na który to wyrób lub zbliżony do niego deklaracje zgodności posiada "[...]" Sp. z o.o. wskazuje na próbę obejścia przepisów w celu uzyskania dotacji. Organ podkreślił, że "[...]" Sp. z o.o. nie spełnia warunku bycia mikroprzedsiębiorstwem, co sprawia że nie może ubiegać się o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Organ stwierdził również, że Wnioskodawca: - nie wyjaśnił charakteru swoich kontaktów, powiązań ze spółką [...], [...], która jest powiązana ze "[...]" Sp. z o.o. poprzez osobę [...], - nie przedstawił faktur potwierdzających osiągnięty przychód oraz poniesione koszty w 2013 r., co jest niezbędne do określenia kręgu dostawców surowców oraz odbiorców produktów, - nie przedstawił niezbędnych dokumentów potwierdzających stan zatrudnienia, roczny obrót, całkowity bilans roczny Wnioskodawcy, jak również wszystkich przedsiębiorstw powiązanych z Wnioskodawcą i partnerskich dla Wnioskodawcy, - nie wyjaśnił czy firma [...] konkuruje z firmą "[...]" Sp. z o.o., a jeśli tak to w jaki sposób. Zdaniem organu rodzaj działalności, ta sama lokalizacja (część budynku – hala produkcyjna użyczona na podstawie umowy ze spółką na nieruchomości należącej do firmy "[...]" Sp. z o.o.), jak i odbiorcy usług, a także związki osobowe ze "[...]" Sp. z o.o. i [...], [...] wskazują, że inwestycja Wnioskodawcy nie spełnia wymagań określonych w Programie oraz nie zapewnia osiągnięcia i zachowania celu działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", zaś działania Wnioskodawcy mają na celu obejście kryteriów i stworzenie sztucznych warunków uzyskania pomocy. Organ podkreślił, iż przesłanki świadczące o próbie stworzenia sztucznych warunków są analizowane nie tylko w odniesieniu do działalności o tym samym kodzie PKD, lecz również w przypadku innych działań, z których będzie wynikało, iż powiązani ze sobą wnioskodawcy zamierzają prowadzić dwie różne działalności tylko z formalnego punktu widzenia, lecz w rzeczywistości będzie to działalność prowadzona wspólnie, a wystąpienie jednego z nich o pomoc w funduszy UE było podyktowane jedynie chęcią obejścia przepisów prawa. Zdaniem organu, składane przez Skarżącego w toku prowadzonego postępowania o przyznanie pomocy, deklaracje i oświadczenia nie uprawdopodobniły w sposób jednoznaczny, iż będzie on wykonywał działalność gospodarczą nie powiązaną z działalnością prowadzoną przez "[...]" Sp. z o.o. Organ wskazał, że zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", pomoc jest przyznawana na operację spełniającą wymagania określone w Programie, w szczególności uzasadnioną ekonomicznie, w tym pod względem kosztów oraz zapewniającą osiągnięcie i zachowanie celu działania tego działania. Natomiast Wnioskodawca, w ocenie organu, poprzez swoje działanie stworzył sztuczne i pozorne warunki sprzeczne z celami działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" wymagane do przyznania pomocy, co wyczerpało przesłanki art. 4 pkt 3 rozporządzenia Rady 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, dalej: "rozporządzenie 2988/95", jak i art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE 65/2011) z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE Nr 1698/2005) w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Środki pomocowe pochodzące z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w większości są finansowane z budżetu Unii Europejskiej, w związku z powyższym podlegają ochronie zgodnie z rozporządzeniem Rady Nr 2988/95. Stosownie do w/w rozporządzenia środki te muszą być wydatkowane zgodnie z zasadami rzetelnego zarządzania finansami, ogólną zasadą słuszności i proporcjonalności. Prawo Wspólnotowe nakłada na Komisję Europejską i kraje członkowskie obowiązek badania, czy środki z budżetu Wspólnoty są wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem. W opinii ARiMR działalność gospodarcza Wnioskodawcy stanowi sztuczne warunki w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia. Podejmowana bowiem działalność nie może stanowić rozwinięcia działalności prowadzonej już przez inny podmiot. Organ wskazał również, że wniosek został przywrócony do ponownej weryfikacji po dniu 31 grudnia 2014 r., tj. po upływie maksymalnego terminu na zakończenie operacji i złożenie wniosku o płatność ostateczną. Zgodnie bowiem z § 12a ust. 3 rozporządzenie w sprawie przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju", jeżeli do dnia 31 grudnia 2014 r. okaże się, że nie jest możliwe przyznanie pomocy na mały projekt w ramach limitu dostępnych środków właściwy organ informuje wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy finansowej. Oznacza to, że wskazane przepisy uniemożliwiają ARiMR po dniu [...] grudnia 2014 r. podpisanie umowy o przyznaniu pomocy. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Skarżący wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Prezes ARiMR podtrzymał ww. rozstrzygnięcie o odmowie przyznania Skarżącemu pomocy (pismo z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...]). W uzasadnieniu stwierdził, że § 18 ust. 5, § 10 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej – nie powinny stanowić przesłanek odmowy przyznania pomocy ze względu na brak skierowania przez BWI precyzyjnych wezwań do uzupełnienia braków i nieprawidłowości we wniosku o przyznanie pomocy i wymaganych załącznikach. Ponadto BWI nie wezwało Wnioskodawcy dwukrotnie do uzupełnienia tego samego braku, czy uchybienia. Odmowa przyznania pomocy, przy braku dostatecznych dowodów, oparta była jedynie na domniemaniu BWI, iż Wnioskodawca poprzez swoje działanie stworzył sztuczne warunki sprzeczne z celami działania. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu oraz zasądzenia kosztów postępowania wg norm przepisanych, podnosząc, że spełniła wszystkie kryteria do uzyskania pomocy. Skarżący wskazał, że organ błędnie ocenił, iż doszło do przekroczenia terminu do złożenia wniosku o płatność, gdyż termin ten dla Wnioskodawcy nigdy się nie rozpoczął. Podkreślił również, że Wnioskodawca nie może ponosić winy za działania, czy zaniechania organów administracji publicznej. Jest to sprzeczne z zasadą zaufania obywatela do organów i zasadami demokratycznego państwa prawa. Skarżący podkreślił, że co do spełnienia wymagań dla uzyskania pomocy przez Skarżącego organ nie miał żadnych zastrzeżeń i wątpliwości. Stwierdził również, że organ nie może podejmować w indywidualnej sprawie działań ukierunkowanych wyraźnie na uzyskanie przez ubiegającego się o pomoc rozstrzygnięcia danej treści (pozytywnego czy negatywnego). Dlatego też, zdaniem Skarżącego, podstawą rozstrzygnięcia nie mogą być wyłącznie okoliczności, że Wnioskodawca był wspólnikiem "[...]" Sp. z o.o., która użyczyła mu działkę nr [...] w [...] oraz wózek widłowy, jak również to, że "[...]" Sp. z o.o. jest producentem styropianu budowlanego. Nie są to bowiem dowody potwierdzające, że zostały stworzone sztuczne warunki. Postępowanie organu nie może ograniczyć się do ustalenia, że Skarżący był udziałowcem spółki, od której użyczył działkę i wózek widłowy. Przesłanką odmowy przyznania wsparcia musi być ustalenie przez organ, że beneficjent uzyskał lub miałby uzyskać korzyści sprzeczne z celami prawa wspólnotowego albo celami danego systemu wsparcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Uprawnienie wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz.1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: "p. p. s. a.", sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p. p. s. a.). Rozpoznając skargę we wskazanym wyżej zakresie Sąd uznał, że jest ona niezasadna. Stan prawny w zakresie przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 został unormowany rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, wydanym w oparciu o art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", pomoc w ramach przedmiotowego działania jest przyznawana na wniosek. Proces wyłaniania projektu do finansowania ma charakter sformalizowany i podlega ściśle określonym regułom, aby projekt został poddany ocenie merytorycznej, wniosek musi spełniać wymogi formalne. Wniosek o przyznanie pomocy Skarżący złożył w dniu [...] czerwca 2013 r. za pośrednictwem Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania "Porozumienie [...]" w ramach naboru wniosków, odbywającego się w dniach [...] czerwca 2013 r. do [...] czerwca 2013 r. (data wpływu do organu: [...] sierpnia 2013 r.). W związku z powyższym, w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy dla wniosków, złożonych w ramach naborów wszczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego PROW na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r. poz. 884), dalej: "rozporządzenie z dnia 5 czerwca 2014", tj. przed dniem 17 lipca 2014 r., co w przypadku Skarżącego miało miejsce, powinny mieć zastosowanie regulacje prawne zawarte w przepisach rozporządzenia z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju", sprzed jego zmiany. Zgodnie bowiem z § 2 ww. rozporządzenia z dnia 5 czerwca, do postępowań w sprawach dotyczących przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, wszczętych w terminach składania wniosków o przyznanie tej pomocy, które rozpoczęły bieg przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe. Pomoc może być przyznana jeżeli spełnione są wszystkie warunki jej przyznania. W odniesieniu do złożonego przez Skarżącego wniosku o przyznanie pomocy, jednym z warunków wynikających z rozporządzenia z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju", było zakończenie realizacji operacji i złożenie wniosku o płatność ostateczną, nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r. Określony w ww. rozporządzeniu maksymalny termin zakończenia realizacji operacji i złożenia wniosku o płatność ostateczną jest terminem prawa materialnego. Uchybienie terminu prawa materialnego wywołuje skutek prawny w postaci wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnym. Z uwagi na fakt, że dla wniosków złożonych w ramach wszczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 5 czerwca 2014 r., tj. przed dniem 17 lipca 2014 r., maksymalny termin zakończenia realizacji operacji i złożenia wniosku o płatność ostateczną upłynął w dniu [...] grudnia 2014 r., w rozpoznawanej sprawie powyższy termin nie został dotrzymany. Organ procedujący w tej sprawie, zobowiązany był do odmowy przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 34 pkt 7 lit a rozporządzenia w sprawie przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" z dnia 8 lipca 2008 r. Zgodnie bowiem z brzmieniem tego przepisu pomoc jest przyznawana jeżeli zakończenie realizacji operacji i złożenie wniosku o płatność ostateczną będącą refundacją kosztów kwalifikowanych, wypłacaną po zrealizowaniu całej operacji, nastąpi nie później niż do dnia [...] grudnia 2014 r. (w brzmieniu nadanym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 27 kwietnia 2009 r. zmieniającego ww. rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 71 poz. 613), które weszło w życie z dniem 27 maja 2009 r.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. W rozpoznawanej sprawie granicą skargi jest prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zgodnie z § 12a ust. 3 rozporządzenia z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju", jeżeli okaże się, że do dnia 31 grudnia 2014 r. nie jest możliwe przyznanie pomocy na projekt objęty wnioskiem w ramach limitu dostępnych środków, właściwy organ informuje Wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy. Przepisy ww. rozporządzenia uniemożliwiają podpisanie umowy przyznania pomocy po dniu 31 grudnia 2014 r. oraz wskazują na konieczność odmowy przyznania pomocy (na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich), z uwagi na okoliczności określone w § 34 pkt 7 lit. a ww. rozporządzenia. Jednocześnie za uzasadnione Sąd uznał podnoszone w skardze zarzuty dot. nieprawidłowego działania organów w zakresie rozpatrzenia wniosku Skarżącego, co miało wpływ na nadmierne przedłużenie postępowania. Postępowanie w tej sprawie, wszczęte wnioskiem Skarżącego, toczyło się ponad dwa lata. Na uchybienia organów w postępowaniu zakończonym rozstrzygnięciem ARiMR z dnia [...] lipca 2014 r. wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 kwietnia 2015 r. sygn. akt SA/Wa 3323/14. Na nieprawidłowości przy ponownym rozpoznaniu wniosku wskazał ARiMR w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. Sąd podziela to stanowisko. Jednakże zarzuty skargi dotyczące uchybień organów w toku postępowania w sprawie rozpoznania wniosku nie miały wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, tj. odmowę przyznania pomocy, ze względu na wskazany wyżej upływ terminu o charakterze materialnoprawnym. W ocenie Sądu, brak możliwości pozytywnego dla Skarżącego rozstrzygnięcia po [...] grudnia 2014 r., z uwagi na przywoływane wyżej przepisy prawa powoduje, że ostateczne rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, ARiMR, zasadnie odmówił Skarżącemu przyznania pomocy finansowej, stąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło