V SA/Wa 1422/11

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sprawy ze skargi L. T. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności do udzielenia zgody na pobyt tolerowany postanawia: zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego I. K., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, 60/100) w tym: tytułem wynagrodzenia - kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych, 60/100). Postanowieniem z 27 lipca 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej – L. T. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu radcę prawnego I. K. Wyrokiem z 14 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] oraz zasądził na rzecz pełnomocnika koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W dniu [...] maja 2012 r. do tut. Sądu wpłynęła informacja o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego wyroku. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wniosek pełnomocnika jest zasadny. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 15 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4. W myśl § 14 ust. 2 rozporządzenia omawiane stawki są różnicowane wedle przedmiotu zaskarżenia. Wobec tego, iż w niniejszej sprawie od skargi był należny wpis stały wskazać należy, iż przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, dlatego przyjąć należało dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego stawkę minimalną określoną w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie radca prawny reprezentowała stronę skarżącą w postępowaniu w pierwszej instancji, a Sąd w wyroku z 14 lutego 2012 r. r. zasądził na jej rzecz koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Po wydaniu wyroku radca prawny poinformowała Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Wobec tego zasądzić należało na jej rzecz wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, tj. w wysokości 120 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.