V SA/Wa 1430/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia umowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu [...] maja 2009r. K. C. zwróciła się do ARiMR z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Po zaakceptowaniu powyższego wniosku, w dniu [...] czerwca 2010 r., pomiędzy skarżącą, a Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa została zawarta umowa cywilnoprawna nr [...] na podstawie, której skarżącej została przyznana pomoc finansowa w wysokości 300.000,00 zł. Następnie, na prośbę skarżącej umowa była trzykrotnie aneksowana (aneks z 31 stycznia 2011 r., z 13 grudnia 2011r., oraz z 30 listopada 2012r.). ARiMR poinformowała skarżącą pismem z [...] lutego 2013r. o zaistnieniu przesłanek do wypowiedzenia przez Agencję umowy przyznania pomocy oraz możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na powyższe skarżąca złożyła prośbę o ponowne rozpatrzenie sprawy, które aktualnie jest rozpoznawane przez organ. W dniu 10 maja 2013r. skarżąca złożyła skargę do tut. Sądu na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] lutego 2013r., w której nie zgadza się z wypowiedzeniem przez organ umowy o przyznaniu pomocy. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi, jako nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga została odrzucona. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd wskazuje, że w przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lutego 2013 r. zawierające informację o wypowiedzeniu umowy przyznania pomocy nr [...] zawartej w dniu [...] czerwca 2010r. na kwotę 146.218,00 zł. w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013. Należy podkreślić, iż przyczyną wypowiedzenia umowy był fakt, że skarżąca nie spełniła warunku wypłaty pomocy jakim było złożenie w terminie 24 miesięcy od dnia zawarcia umowy wniosku o płatność. Obowiązek złożenia ww. wniosku określony został w § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. (Dz.U. nr 193, poz. 1397 z późn. zm.) określającego szczegółowe zasady przyznawania pomocy oraz w § 7 ust. 1 zawartej między skarżącą a Agencją umowy cywilnoprawnej z 2 czerwca 2010 r. Z uwagi na powyższe, stosownie do postanowień ww. umowy (§ 11 ust. 1 pkt 2), Agencja wypowiedziała umowę. Jednocześnie skarżąca została poinformowana, że na skutek przekroczenia nieprzekraczalnego materialonoprawnego terminu 24 miesięcy na założenie wniosku o płatność pośrednią w odniesieniu do części operacji obejmującej wyłącznie inwestycje niepolegajace na nabyciu rzeczy będących przedmiotem leasingu Agencja odstąpiła od dwukrotnego wezwania beneficjentki do złożenia wniosku w kolejnych wyznaczonych terminach uznając, że ww. sprawie wysłanie ich jest bezprzedmiotowe. Nie ulega wątpliwości, iż wskazany przez skarżącą przedmiot zaskarżenia nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie ulega przy tym wątpliwości, że ocena prawidłowości realizacji zobowiązań wynikających z umowy cywilnoprawnej przez jej strony podlega kontroli sądów powszechnych w razie zaistnienia sporu w tym zakresie, a nie sądów administracyjnych. W omawianym zakresie ARiMR jako organ administracji publicznej nie ma kompetencji do określania w sposób władczy i jednostronny sytuacji prawnej indywidualnie oznaczonych adresatów. Zakwestionowane przez skarżącą pismo nie stanowi autorytatywnej wypowiedzi władzy administracyjnej, lecz dotyczy konsekwencji niewykonania przez skarżącą zobowiązań przewidzianych umową zawartą w dniu [...] czerwca 2010 r. (trzykrotnie aneksowaną). Agencja, wypowiadając umowę, działa jako strona stosunku cywilnoprawnego, a nie jako organ administracji publicznej. Wskazanie na umowę jako podstawę udzielenia pomocy, zawiera zarazem odwołanie się do trybu dochodzenia roszczeń wynikających z takiego zgodnego oświadczenia woli stron. Co istotne, w przypadku braku porozumienia pomiędzy Agencją a beneficjentem wszystkie spory, w myśl § 18 umowy, rozstrzygane będą przez sąd powszechny właściwy dla siedziby Agencji. Zdaniem Sądu nie powinno zatem budzić wątpliwości, że kwesta wypowiedzenia umowy zawartej miedzy Agencją a skarżącą jest sprawą cywilną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, stwierdzić należy, zaskarżone pismo z dnia [...] lutego 2013 r. nie może być przedmiotem oceny sądu administracyjnego, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.