V SA/Wa 1430/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec- Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2017 r. sprawy ze skargi L. M. sp. z o.o. w W. na rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju (obecnie Ministra Rozwoju i Finansów) z dnia (...) lipca 2017 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Przedmiotem skargi złożonej przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka" lub "Strona") jest rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju (dalej: "Minister", "Instytucja Zarządzająca" lub "IZ") z [...] lipca 2017 r. Nr [...] wydane w przedmiocie nieuwzględnienia protestu Skarżącej złożonego od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "[...]" o nr [...] (dalej: "Wniosek" lub "Projekt") w ramach konkursu dla naboru nr [...] dla I Osi priorytetowej Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014-2020 (zwanej dalej również: "POPC") - "Powszechny dostęp do szybkiego internetu", Działanie 1.1 - "Wyeliminowanie terytorialnych różnic w możliwości dostępu do szerokopasmowego Internetu o wysokich przepustowościach". Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W terminie wskazanym w ogłoszeniu o naborze nr [...] Strona złożyła do Centrum Projektów Polska Cyfrowa (dalej: "CPPC"), działającego jako Instytucja Organizująca Konkurs (dalej: "IOK") Wniosek o dofinansowanie. W wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosek uzyskał łącznie 119,91 pkt, co oznaczało, że nie osiągnął najwyższej liczby punktów spośród wniosków złożonych w konkursie. Wniosek nie spełnił też kryteriów merytorycznych określonych w konkursie, przez co uzyskał negatywny wynik oceny i w konsekwencji nie został rekomendowany do dofinansowania. Powodem odrzucenia wniosku było niespełnienie kryterium merytorycznego nr 7 – "Wnioskodawca posiada potencjał ekonomiczny pozwalający na realizację projektu''. W zakresie oceny spełnienia kryterium merytorycznego nr 7 zastrzeżenia dwóch ekspertów I stopnia dotyczyły następujących kwestii: 1. Spółka przedstawiła w ostatnim sprawozdaniu finansowym za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. stratę netto w wysokości 482.039,19 zł. Zdaniem pierwszego eksperta oceny merytorycznej I stopnia w związku z wykazanym wynikiem finansowym Spółka powinna przedstawić bezwarunkową promesę kredytową jako zabezpieczenie wkładu własnego. Spółka przedstawiła Promesę Kredytową Udzielenia Kredytu Unia Biznes z [...] lutego 2017 r na kwotę 860.000 zł wystawioną przez Bank Spółdzielczy w [...], ale ekspert uznał, że przedstawiona Promesa, nie jest wystarczającym zabezpieczeniem na pokrycie wkładu własnego. W takiej sytuacji pierwszy ekspert I stopnia stwierdził, że Strona nie gwarantuje potencjału ekonomicznego umożliwiającego realizację Projektu. 2. Uzasadniając własne stanowisko co do spełnienia kryterium nr 7 drugi ekspert I stopnia wyjaśnił, że przeprowadził badanie, czy wartość 60% udziału własnego nie przewyższa wartości kapitału własnego. Wartość 60% udziału własnego wyniosła 4.369.255,56 zł, a wartość kapitałów własnych w ostatnim sprawozdaniu finansowym wyniosła 977.556,06 zł. Ekspert zwrócił również uwagę, że Spółka wykazała w ostatnim sprawozdaniu finansowym stratę netto w kwocie 482.039,19 zł. Przedstawiła dodatkowo potwierdzenie kapitału na dzień 31 grudnia 2016 r., nie było to jednak zaudytowane sprawozdanie finansowe zgodne z wymaganiami konkursowymi. Ekspert stwierdził, że w świetle definicji kryterium nr 7 Spółka zobowiązana była przedstawić na etapie składania wniosku o dofinansowanie zabezpieczenie udziału własnego w postaci bezwarunkowej promesy kredytowej. Promesa powinna być wystawiona na kwotę odpowiadającą 60% wymaganego wkładu własnego. W przypadku Spółki winna to być kwota 4.369.255,56 zł, podczas gdy dostarczona promesa została wystawiona na kwotę 860.000 zł. W związku z powyższym eksperci dokonujący oceny merytorycznej I stopnia uznali kryterium nr 7 za niespełnione. Ponieważ obydwie oceny dokonane przez ekspertów I stopnia potwierdzały, iż Spółka nie przedstawiła dokumentów, z których wynikałaby gwarancja dysponowania wystarczającym potencjałem ekonomicznym stwierdzono, że nie jest możliwa realizacja Projektu i w konsekwencji na podstawie § 10 pkt 15 Regulaminu konkursu do naboru nr [...] wniosek o dofinasowanie projektu oceniono negatywnie. Skarżąca [...] maja 2017 r. wniosła protest od wyniku oceny merytorycznej wraz z prośbą o ponowne sprawdzenie złożonego wniosku w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów. Strona nie zgodziła się z negatywną oceną kryterium nr 7: "Wnioskodawca posiada potencjał ekonomiczny pozwalający na realizacje projektu". W ocenie Strony istnieją przesłanki formalne i merytoryczne świadczące o tym, że posiada potencjał ekonomiczny pozwalający na realizację Projektu. W uzasadnieniu protestu argumentowała, że istnieją przesłanki świadczące za tym, że posiada potencjał na realizację Projektu. W toku oceny Wniosku należało zwrócić uwagę na to, że załącznik pn. "Potwierdzenie kapitału własnego spółki i prognozowanego wyniku roku 2016" stanowił jego integralną część. Strona wskazała, że zgodnie z opisem zamieszczonym w ,,Kryteriach wyboru projektów", kryterium merytoryczne nr 7 badane jest na podstawie treści wniosku o dofinansowanie oraz "Bilansu za ostatni rok obrotowy (bądź innych dokumentów określonych w dokumentacji konkursowej)". Zgodnie z powołanymi regulacjami konkursowymi, przy ocenie potencjału/kondycji finansowej wnioskodawcy powinna być uwzględniona wysokość kapitału własnego, co zostało pominięte przez ekspertów oceniających wniosek na etapie dokonywania pierwotnej oceny. Spółka podkreśliła, że przy dokonywaniu oceny tego kryterium przez pierwszego eksperta dokument potwierdzający kapitał własny Spółki został pominięty, a z uzasadnienia drugiego eksperta wynika, że go dostrzegł, ale nie uwzględnił i uznał za "niestanowiący zaudytowanego sprawozdania finansowego". Skarżąca wskazała również, że stanowisko ekspertów należy uznać za bezzasadne, ponieważ sprawozdania finansowe Spółki nie podlegają obowiązkowi badania przez biegłego rewidenta i w związku z tym sprawozdania za poprzednie lata, także nie były sprawozdaniami zaudytowanymi. W treści protestu zwrócono także uwagę na to, że prognozy finansowe przedstawione we Wniosku powinny być uwzględnione przy badaniu potencjału finansowego do realizacji projektu, gdyż nie zostały one zakwestionowane. Strona wskazała także, iż celem złożonego dokumentu było potwierdzenie stanu kapitału własnego na dzień złożenia wniosku, co miało na celu przedstawienie aktualnego stanu finansowego Spółki. Zwróciła również uwagę na treść opisu kryterium nr 7, w którym jest mowa o bilansie za "ostatni rok obrachunkowy", a nie o "zaudytowanym sprawozdaniu finansowym". Według Strony oceniający powinni dopuścić możliwość przedłożenia dokumentów równoważnych z tymi, które dotyczą wielkości potencjału ekonomicznego przedsiębiorstwa w sytuacji, gdy beneficjent nie jest w stanie z uzasadnionych przyczyn ich dostarczyć. Spółka wskazała również, że kapitał własny przedsiębiorstwa za "ostatni rok obrachunkowy" wyniósł 4.384.407,08 zł, a więc więcej niż wymagany dla firmy próg 4.369.255,53 zł wkładu własnego (tj. 60% udziału własnego). Wskazała także, że Promesa na kwotę 860.000 zł jest jedynie dodatkowym zabezpieczeniem realizacji Projektu, chociażby dlatego, że zgodnie z pkt 22 Wniosku oraz z części VI Studium Wykonalności wynika, że "ewentualny deficyt zostanie pokryty z kredytu o wartości 860.000 zł". Pismem z [...] lipca 2017 r. Minister powiadomił Skarżącą o nie uwzględnieniu protestu wskazując, iż sformułowane w ramach naruszenia kryterium nr 7 zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. W związku z nieuwzględnieniem protestu Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na to rozstrzygnięcie. Organowi wydającemu zaskarżone rozstrzygnięcie Strona zarzuciła naruszenie: art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.), dalej: "ustawa wdrożeniowa", w związku z kryterium nr 7 wskazanym w Kryteriach wyboru projektów formalne i merytoryczne dla działania 1.1 POPC, które to Kryteria stanowią załącznik nr 9 do Regulaminu konkursu do naboru nr [...], poprzez niezastosowanie zasady rzetelności podczas oceny merytorycznej wniosku i przyjęcie, że Skarżąca nie spełniła kryterium nr 7, a tym samym nie posiada potencjału ekonomicznego pozwalającego na realizację projektu; art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 7 ust. 1 lub § 10 ust. 7 Regulaminu konkursu poprzez niewłaściwe ich zastosowanie, tj. nie wezwanie Skarżącej do uzupełnienia dokumentów lub poprawienia w nim oczywistych omyłek lub złożenia stosownych wyjaśnień, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem spowodowało wydanie negatywnej oceny Projektu złożonego przez Skarżącą oraz nie uwzględnienie jej protestu. Na podstawie art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej Spółka wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. W odpowiedzi na skargę Instytucja Zarządzająca wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.". Co istotne, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem jednak przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to (poza wskazanymi wyjątkami) weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania organów administracji z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020; - ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Istotne znaczenie ma także: - Regulamin konkursu w ramach Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014-2020; oś priorytetowa I: Powszechny dostęp do szybkiego internetu; działanie 1.1: Wyeliminowanie terytorialnych różnic w możliwości dostępu do szerokopasmowego Internetu o wysokich przepustowościach; dalej: "Regulamin konkursu"; - Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014 – 2020; oś priorytetowa I: Powszechny dostęp do szybkiego internetu; działanie 1.1: Wyeliminowanie terytorialnych różnic w możliwości dostępu do szerokopasmowego Internetu o wysokich przepustowościach; dalej: "Instrukcja". Oczywistym jest przy tym, że postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego nie mogą być sprzeczne ani interpretowane w sposób wyłączający stosowanie norm powszechnie obowiązujących, wynikających ze źródeł prawa, o których mowa w rozdziale III Konstytucji RP. Kontrolując w przedstawionym zakresie legalność procedury oceny merytorycznej Projektu dokonanej przez Centrum Projektów Polska Cyfrowa, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej przez Instytucję Zarządzającą, które znalazły ostateczny wynik w rozstrzygnięciu z [...] lipca 2017 r. stwierdzić należy, że odpowiadają one prawu. Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy Skarżąca wykazała w procedurze konkursowej spełnienie kryterium nr 7, a tym wykazała posiadania potencjału ekonomicznego pozwalającego na realizację projektu, a także, czy organy oceniające wniosek zobowiązane były w trakcie procedury jego weryfikacji do wezwania Skarżącej do uzupełnienia dokumentów lub poprawienia w nim oczywistych omyłek lub złożenia stosownych wyjaśnień. Na pytania te należy odpowiedzieć negatywnie. Zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez uznanie, że Spółka nie spełniła kryterium nr 7 "Wnioskodawca posiada potencjał ekonomiczny pozwalający na realizację projektu'' wskazanego w Kryteriach wyboru projektów formalnych i merytorycznych dla działania 1.1 POPC stanowiących załącznik nr 9 do Regulaminu Konkursu nie jest zasadny. Zgodnie z dokumentacją konkursową Spółka powinna złożyć oprócz wniosku o dofinansowanie dodatkowe załączniki, w tym sprawozdanie finansowe z bilansem za poprzedni rok obrachunkowy lub inne dokumenty określone w dokumentacji konkursowej) oraz promesę bezwarunkową w przypadku posiadania niewystarczającego kapitału własnego. Strona dołączyła do Wniosku sprawozdanie finansowe za rok 2015 (sprawozdanie za rok 2016, według informacji otrzymanej od Spółki w czasie składania wniosku nie było dostępne). Z danych zawartych w sprawozdaniu wynikało, że w związku z posiadanym kapitałem własnym, Spółka zobowiązana była dodatkowo przedstawić bezwarunkową promesę kredytową w wysokości 4.369.255,56 zł. Spółka dostarczyła natomiast promesę na kwotę 860.000 zł. W ramach oceny kryterium nr 7, w przypadku gdy Skarżąca nie dysponowała na dzień złożenia wniosku zatwierdzonym sprawozdaniem finansowym za rok 2016, możliwe było przedłożenie dokumentu równoważnego dotyczącego kapitału własnego. Zgodnie z dokumentem obowiązującym w konkursie dla działania 1.1 POPC pt. "Badanie wielkości kapitału własnego w zależności od rodzaju prowadzonej działalności", w przypadku badania potencjału ekonomicznego firmy, gdy Strona nie dysponuje na dzień złożenia wniosku zatwierdzonym sprawozdaniem finansowym za dany rok możliwe jest przedłożenie dokumentu równoważnego dotyczącego kapitału własnego. Dopuszczalny w takiej sytuacji dokument powinien w szczególności określać obroty, zobowiązania i należności. Dokumentem takim może być np. wycena sporządzona przez uprawnione podmioty. W przypadku sprawozdań finansowych, jeżeli podlegają one badaniu przez biegłego rewidenta zgodnie z przepisami o rachunkowości, również z opinią odpowiednio o badanym sprawozdaniu albo jego części. Skarżąca przedłożyła jako załącznik do Wniosku informację dotyczącą kapitału własnego na dzień 31 grudnia 2016 r., w której wskazano wyłącznie wysokość kapitału własnego oraz pozycje takie jak: kapitał podstawowy, zapasowy i rezerwowy, a także stratę z lat ubiegłych i prognozowany poziom zysku netto. Dokument podpisany został przez Prezesa Zarządu Spółki oraz L. M. - Biuro Rachunkowe. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela opinię organów oceniających Wniosek, iż przedstawiona informacja nie spełnił wymogów określonych w dokumencie "Badanie wielkości kapitału własnego w zależności od rodzaju prowadzonej działalności". W przedstawionej informacji nie określono w szczególności wysokości obrotów, zobowiązań, należności. Już z tej przyczyny, niezależnie od tego, czy został sporządzony przez podmiot uprawniony, nie mógł zostać wzięty pod uwagę w procedurze konkursowej. Sąd nie podziela opinii Skarżącej, że przedłożona w formie załącznika do Wniosku informacja: "Potwierdzenie kapitału własnego spółki i prognozowanego wyniku roku 2016" miała charakter równoważny sprawozdaniu finansowemu. Tym samym informacja nie powinna była zostać wzięta pod uwagę przez ekspertów podczas dokonywania oceny spełnienia kryterium nr 7. Organy właściwie uznały, że przedstawiona informacja nie ma charakteru dokumentu równoważnego sprawozdaniu finansowemu w zakresie dotyczącym kapitału własnego. Odnosząc się do załączonego do protestu zatwierdzonego sprawozdania finansowego za rok 2016, które zdaniem Spółki potwierdza dane przedstawione w informacji zwrócić uwagę należy, że ocena Wniosku odbywa się według stanu na dzień jego złożenia. Dlatego przedłożone wraz z protestem zatwierdzone sprawozdanie finansowe nie mogło być wzięte pod uwagę podczas dokonywania ponownej oceny merytorycznej Wniosku. Zwrócić też należy uwagę na ustalenia organów, zgodnie z którymi stan kapitału własnego w zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym był zauważalnie niższy od poziomu wskazanego w spornej informacji stanowiącej załącznik do wniosku ("Potwierdzenie kapitału własnego spółki i prognozowanego wyniku roku 2016") i wynosił 4.384.407,08 zł, podczas gdy analogiczna kwota wskazana w przedłożonym spornym załączniku wynosiła 4.497.530,27 zł, co również wskazuje na to, że pierwotna informacja nie miała waloru pełnej wiarygodności. W trakcie oceny pierwotnej Wniosku, jak również ponownej oceny na etapie procedury odwoławczej, dokument ten słusznie nie został wzięty pod uwagę przez oceniających potencjał ekonomiczny Skarżącej, a podstawą oceny spełnienia kryterium nr 7 było zatwierdzone sprawozdanie finansowe za rok 2015. W konsekwencji eksperci oceniający prawidłowo uznali przedłożoną przez Skarżącą promesę kredytową (na kwotę 860.000 zł) w połączeniu z potwierdzoną wysokością kapitałów własnych na koniec 2015 roku, za niewystarczające do wykazania, że kapitał własny Skarżącej przewyższa 60% udziału własnego w kosztach wszystkich złożonych przez Skarżącą w konkursie projektów. W związku z przedstawioną argumentacją zarzut naruszenia przez organy oceniające Wniosek przepisów ustawy wdrożeniowej, poprzez nieuwzględnienie załącznika "Potwierdzenie kapitału własnego spółki i prognozowanego wyniku roku 2016" w zakresie dokonywanej oceny merytorycznej, jest bezzasadny. Reasumując, głównym powodem dla uznania kryterium nr 7 za niespełnione było przedstawienie przez Spółkę dokumentu, którego nie można uznać za dokument równoważny względem dokumentu jakim byłoby sprawozdanie finansowe za rok 2016, a więc nie był to dokument posiadający cechy pozwalające na dokonanie prawidłowej oceny potencjału ekonomicznego Strony. Nie można skutecznie zarzucić organom prowadzącym sprawę naruszenia art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 7 ust. 1 lub § 10 ust. 7 Regulaminu. Zgodnie z art 43 ustawy wdrożeniowej instytucja zobligowana jest do wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku lub poprawienia oczywistych omyłek. Odnośnie zastrzeżenia Strony dotyczącego braku wezwania do podania dodatkowych wyjaśnień i informacji z zakresu treści Wniosku na etapie dokonywania jego oceny merytorycznej, należy wskazać, że na podstawie § 7 ust. 1 Regulaminu w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie braków formalnych, o których mowa w ust. 4 poniżej lub oczywistych omyłek, Instytucja Organizująca Konkurs wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie lub poprawienia w nim oczywistych omyłek w terminie 7 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Stosownie do § 7 ust. 3 i 4 Regulaminu uzupełnienie wniosku o dofinansowanie lub poprawienie w nim oczywistych omyłek nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. Brakami formalnymi podlegającymi uzupełnieniu są w szczególności: a) niekompletność pól formularza wniosku o dofinansowanie, b) niekompletność wymaganych załączników, c) braki w potwierdzeniach za zgodność z oryginałem, d) braki podpisów, e) nieczytelność złożonej dokumentacji. Stosownie do § 10 pkt 7 Regulaminu w przypadku stwierdzenia w trakcie oceny merytorycznej rozbieżności lub nieścisłości w treści wniosku o dofinansowanie lub pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości co do treści wniosku o dofinansowanie IOK może wezwać wnioskodawcę do przekazania w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia przekazania wezwania, dodatkowych informacji i wyjaśnień. Zgodnie z § 10 pkt 9 Regulaminu wezwanie do przekazania dodatkowych informacji i wyjaśnień, o którym mowa w ust 7 Regulaminu, nie jest obligatoryjne i przekazywane jest jedynie w sytuacji, gdy organ oceniający wniosek o dofinansowanie uzna to za celowe. Zatem wezwanie Strony do złożenia dodatkowych wyjaśnień jest uprawnieniem organów oceniających Wniosek, nie zaś ich obowiązkiem. Dlatego też, wbrew twierdzeniu Spółki, organy weryfikujące nie mogły naruszyć art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 7 ust. 1 lub § 10 ust. 7 Regulaminu. Przypomnieć również należy, że przedłożone w toku podawania dodatkowych wyjaśnień informacje nie mogą prowadzić do istotnej modyfikacji treści Wniosku. Proponowane przez Stronę w proteście od pierwszej informacji zmiany we Wniosku dotyczące przedstawionego sprawozdania finansowego lub wysokości promesy kredytowej byłyby istotnymi zmianami lub modyfikacjami w treści Wniosku, dlatego też brak było podstaw do ich uwzględnienia na etapie oceny protestu. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku. – oddalił skargę.