V SA/Wa 1432/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... kwietnia 2013 r. Nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić skargę Zaskarżone i opisane w komparycji orzeczenie zostało doręczone dorosłemu domownikowi strony skarżącej w dniu 22 kwietnia 2013 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – akta adm.) wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia oraz ze wskazaniem organu, za pośrednictwem którego skarga może zostać wniesiona (pouczenie zawarte w decyzji, akta adm.). Strona wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w dniu 28 maja 2013 r. przekazał skargę zgodnie z właściwością do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji (por. T.Woś, H.Krysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, str.248). W myśl powyższego za datę wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może być więc uznana data nadania jej przez stronę skarżącą w urzędzie pocztowym, natomiast należało przyjąć, iż był nią dzień, w którym Sąd nadał skargę na adres organu właściwego, co nastąpiło w dniu 28 maja 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął natomiast w dniu 22 maja 2013 r., wobec czego skarga w sprawie niniejszej została wniesiona z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności i Sąd z mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.