V SA/Wa 1445/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Arkadiusz Tomczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia odrzucić skargę Zgodnie z zarządzeniem z 15 listopada 2018 r. skarżąca spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu z właściwego rejestru, określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w oryginale lub uwierzytelnionej kopii - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącą zobowiązano również do nadesłania odpisu skargi dla uczestnika postępowania. Jednocześnie spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania Sądu zostały skutecznie doręczone 26 listopada 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k 26 akt sądowych). W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały usunięte. Skarżąca złożyła natomiast wniosek o prawo pomocy. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 marca 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1822/18 odrzucił skargę. W piśmie z 11 kwietnia 2019 r. spółka wniosła zażalenie na ww. postanowienie, wskazując, iż w przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi nie było wezwania do nadesłania odpisu z KRS oraz odpisu skargi dla strony przeciwnej. Do zażalenia załączono informację odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego oraz kserokopię skargi. Postanowieniem z 24 lipca 2019 r., sygn. akt I GZ 212/19 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie wskazując, iż wątpliwości odnośnie zawartości kierowanej do strony przesyłki należy rozstrzygnąć na korzyść skarżącej. Wobec powyższego, zarządzeniem z 5 września 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi dla uczestnika postępowania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zarządzeniu tym wyjaśniono, że do zażalenia z 11 kwietnia 2019 r. skarżąca nie załączyła odpisu skargi, a jedynie jej kserokopię. Jednocześnie spółkę wezwano do uiszczenia wpisu od skargi – zgodnie z prawomocnym zarządzeniem z 15 listopada 2018 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała odpis zażalenia z 11 kwietnia 2019 r. oraz złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wynika, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Strona skarżąca pomimo wezwania nie nadesłała żądanego odpisu skargi. Nadesłała natomiast odpis zażalenia z 11 kwietnia 2019 r. Stwierdzić zatem należy, że brak formalny skargi nie został uzupełniony. Ponadto skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, złożyła natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Podkreślić należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, zgodnie z którym, ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2010r., sygn. akt II FZ 115/10, LEX nr 663300; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2018r., sygn. akt I GZ 298/18, LEX nr 2543767 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2018r., sygn. akt II FZ 395/18, LEX nr 2508827). Ponadto wskazać należy, że złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2018r., sygn. akt II FZ 395/18, LEX nr 2508827). Dlatego też, przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – rozpoznając sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1822/18, którym odmówiono przyznania prawa pomocy – orzekał zgodnie z brzmieniem art. 260 § 2 p.p.s.a. – jako sąd II instancji. Od wydanego w tym trybie postanowienia Sądu z dnia 27 marca 2019 r. nie przysługiwało zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, a w związku z tym, rozstrzygnięcie to zyskało walor prawomocności z chwilą jego wydania. Tym samym, w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy oraz w świetle ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało uznać, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie mogło uchronić skarżącej przed ujemnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.