V SA/Wa 1450/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K K na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zgody na pobyt tolerowany i nakazie opuszczenia terytorium RP; postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wnioskiem z dnia 24 sierpnia 2009 r. załączonym do skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki. Zaznaczył, iż w przypadku jego powrotu na terytorium [...] będzie narażony na łamanie podstawowych praw człowieka ze względu na jego narodowość [...] Podniósł, iż fakty łamania praw człowieka w [...] przez wojska[...] są stale odnotowywane przez organizacje międzynarodowe. Ponadto wskazał, iż wykonanie przez niego nakazu opuszczenia terytorium RP spowoduje, że postępowanie i ewentualne orzeczenie wydane przez Sąd w jego sprawie będzie bezprzedmiotowe ponieważ nie będzie w stanie skorzystać z uprawnień jakie będą się z nim wiązały. Zaznaczył, iż nie jest zasadne wykonanie decyzji o opuszczeniu terytorium RP przed ostatecznym zbadaniem, czy istnieją przesłanki, aby stwierdzić że nie jest zagrożony prześladowaniami w kraju pochodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Niewątpliwie, w ocenie Sądu, wykonanie tej decyzji przez zastosowanie się skarżącego do nakazu opuszczenie terytorium Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a zatem możliwości przedstawienia oraz wyjaśnienia okoliczności istotnych w jego ocenie dla sprawy, co w efekcie mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.