V SA/Wa 1451/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi A. C. E. na decyzję Ministra Rozwoju (obecnie: Minister Rozwoju i Finansów) z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu: oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] (ACE, Skarżący) jest decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...]marca 2016 r nr [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 30.03.2009 r. ACE – Beneficjent – złożył wniosek o dofinansowanie w odpowiedzi na konkurs nr 1/POKL/3.3.4/2009 ,,Ponadregionalne programy rozwijania umiejętności uczniów w zakresie kompetencji kluczowych, ze szczególnym uwzględnieniem nauk matematyczno-przyrodniczych, technologii informacyjno- komunikacyjnych (ICT), języków obcych, przedsiębiorczości’’. W dniu 22.04.2010 r. z Beneficjentem została podpisana umowa nr [...] o dofinansowanie projektu pt. ,, [...]. Na podstawie Porozumienia Nr POKL/P3/IP2/2011/1 z dnia 25 lipca 2011r. zawartego pomiędzy Ministrem Edukacji Narodowej a Ośrodkiem Rozwoju Edukacji nadzór nad przedmiotowym projektem przejął Ośrodek Rozwoju Edukacji, zwany dalej Instytucją Pośredniczącą II stopnia – IP2. Beneficjent zaangażował do realizacji zadań w Projekcie część własnych pracowników, zawierając z nimi dodatkowe umowy o pracę. W dniu 14.07.2011 r w siedzibie ACE odbyła się kontrola Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (ETO). Stwierdził, iż wynagrodzenia wypłacane ze środków UE pracownikom realizującym projekt zostały wyliczone z wykorzystaniem wyższych stawek niż stawki zastosowane w umowach o pracę zawartych z tymi pracownikami poza projektem, co doprowadziło do zawyżenia kosztów osobowych w projekcie. ETO stwierdził, iż wynagrodzenia za godzinę pracy w Projekcie nie powinny odbiegać od stawek wynikających z umów o prace zawartych w ramach statutowej działalności ACE. Nieuzasadnione jest zastosowanie wyższych stawek godzinowych za pracę w ramach Projektu w porównaniu z praca finansowaną ze środków publicznych. Zakwestionowano umowy zatrudnionych w Projekcie pracowników ACE i jedną umowę osoby niezatrudnionej w ACE w ramach statutowej działalności (łącznie decyzją objęto 14 osób). Decyzją z dnia [...] września 2015 r. Ośrodek Rozwoju Edukacji (zwany dalej organ I instancji, IP II stopnia) określił skarżącej przypadającą do zwrotu kwotę dofinansowania w wysokości 258.537,38 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, tj: 1. od kwoty 21 687,24 PLN od dnia 13.07.2010; 2. od kwoty 4 113,37 PLN od dnia 17.09.2010; 3. od kwoty 8 580,77 PLN od dnia 18.11.2010; 4. od kwoty 15 049,75 PLN od dnia 11.02.2011; 5. od kwoty 10 157,68 PLN od dnia 19.05.2011; 6. od kwoty 5 078,84 PLN od dnia 11.07.2011; 7. od kwoty 5 078,84 PLN od dnia 19.08.2011; 8. od kwoty 10 157,70 PLN od dnia 09.09.2011; 9. od kwoty 5 078,85 PLN od dnia 18.11.2011; 10. od kwoty 20 576,77 PLN od dnia 25.11.2011; 11. od kwoty 30 009.73PLN od dnia 02.04.2012; 12. od kwoty 56 766,41 PLN od dnia 04.07.2012; 13. od kwoty 31 269,24PLN od dnia 28.12.2012; 14. od kwoty 5 836,53PLN od dnia 04.03.2013; 15. od kwoty 29 095,66PLN od dnia 11.07.2013. Wskazano rachunek bankowy na który należy zwrócić powyższą kwotę wraz z odsetkami, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, IP uznała wynagrodzenia personelu Projektu ,, [...] za wydatki rynkowe, efektywne i racjonalne odnośnie 11 osób (bez p..M., p. S., p. C.). Co do Wynagrodzenia p. W. M. – od 22.12.2005 r. zatrudnionej w ACE jako Z-ca dyrektora do spraw ekonomiczno-administracyjnych – główny księgowy oraz zatrudniona w Projekcie jako księgowy (umowa oz 1.01.2010r. do 31.08.2013r. na ¼ etatu) i p. E. S. – zatrudnionego w ACE od dnia 20.04.2006 r. na stanowisku referenta finansowego oraz w Projekcie jako asystent księgowego (umowa od dnia 1.05.2008r. do 31.08. 2013r.) oraz p. A. C. - zatrudnionej w ACE jako referent finansowy od 02.01.2007 r oraz w Projekcie jako asystent księgowego (umowa od dnia 1.05.2010r do dnia 31.08.2013r.).- uznano wydatki na ich wynagrodzenia za nieprawidłowo poniesione. Zawarto z nimi bowiem dodatkowe umowy na pracę rodzajowo tożsamą i tym samym przekroczenie jednego etatu zatrudnienia narusza przepisy o czasie pracy i godzinach nadliczbowych. Jednakże podkreślono, ze przy zawieraniu wszystkich umów doszło do naruszenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego, tj. ustawy z dnia 21.11.2008r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.), dalej: ustawa, oraz wydanego na podstawie art. 37 ust.1 tej ustawy rozporządzenia RM w sprawie zasad wynagradzania pracowników samorządowych. Organ wskazał, że Beneficjent naruszył przepisy Kodeksu pracy (Kp) przy zatrudnianiu p. M. i p. S. oraz p. A. C., ponieważ zakresy ich obowiązków w Projekcie są tożsame z obowiązkami wynikającymi z podstawowego zatrudnienia. Organ wskazał, iż naruszenie kp stanowi jednocześnie naruszenie podrozdziału 3.1 pkt 1 lit. g) Wytycznych; jednocześnie stanowi to naruszenie procedur z art. 184 ust. 1 ustawy o finansach publicznych. To powoduje, że została spełniona przesłanka do żądania zwrotu środków określona w art. 207 ust. 1 pkt 2 ufp. Umowy o pracę w Projekcie były zawierane (1.04.2009r.) w okresie obowiązywania rozporządzenia z dnia 18.03.2009 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników samorządowych (Dz. U. Nr 50, poz. 398); tymczasem Beneficjent powołał się na nieobowiązujące rozporządzenie z dnia 02.08. 2005r. Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy, przepisy ustawy mają zastosowanie do pracowników samorządowych zatrudnionych w powiatowych jednostkach organizacyjnych. Taką jednostką jest ACE. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy pracownicy samorządowi są zatrudniani m. in. Na podstawie umowy o pracę. Na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy, Rada Ministrów określiła, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz stanowisk, z uwzględnieniem podziału na stanowiska kierownicze, urzędnicze, pomocnicze i obsługi oraz doradców i asystentów; 2) minimalne wymagania kwalifikacyjne niezbędne do wykonywania pracy na poszczególnych stanowiskach; 3) warunki i sposób wynagradzania pracowników samorządowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, w tym minimalny poziom wynagrodzenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach; 4) warunki i sposób wynagradzania pracowników samorządowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 oraz maksymalny poziom dodatku funkcyjnego; 5) maksymalny poziom wynagrodzenia zasadniczego pracowników samorządowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 oraz maksymalny poziom dodatku funkcyjnego(...). Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy pracodawca w regulaminie wynagradzania określi, dla pracowników samorządowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3: 1) wymagania kwalifikacyjne pracowników samorządowych; 2) szczegółowe warunki wynagradzania, w tym maksymalny poziom wynagrodzenia zasadniczego. Organ wskazał pracowników samorządowych zatrudnionych w ACE z dnia 30.06. 2009 r. Dopiero przy piśmie z dnia 10.06. 2014r. Beneficjent wskazał, iż pracownicy Projektu ,, [...]" nie zostali zaszeregowani w ramach stanowisk określonych w rozporządzeniu a zasady ich wynagradzania nie zostały ujęte w przekazanym przez Beneficjenta regulaminie wynagradzania pracowników. ACE przekazał zarządzenie nr 3a/2010 z dnia 08.02. 2010r. kierownika Projektu w sprawie regulaminu organizacyjnego i wynagradzania pracowników projektu. Jednakże IP podniosła, że regulamin ten powstał już po przeprowadzeniu rekrutacji na stanowiska projektowe i po podpisaniu 4 (z 10) umów o pracę. W regulaminie z dnia 08.02.2010 r. zaznaczono, że nie mają do niego zastosowania przepisy rozporządzenia, ani ,,starego’’ z 2005r ani ,,nowego’’ z 2009r. Zarządzenie w sprawie regulaminu wydała osoba zatrudniona jako kierownik Projektu, jednocześnie zatrudniona jako jeden z pracowników Projektu. Jej zakres obowiązków i wynagrodzenie określił wydany przez nią samą regulamin. Organ stwierdził iż nie można uznać, ze przedmiotowy regulamin wynagradzania jest regulaminem w rozumieniu art. 39 ustawy o pracownikach samorządowych. IP uznała w związku z tym, iż pracownicy Projektu zostali zatrudnieni bez odpowiedniej podstawy prawnej, z naruszeniem przepisów ustawy o pracownikach samorządowych i rozporządzenia RM. Ponadto podkreślono, ze ustawa ops określa warunki przeprowadzania rekrutacji i wymagania kwalifikacyjne dot. zatrudnianych pracowników. Art. 13 ustawy, na dzień wszczęcia u Beneficjenta postepowania rekrutacyjnego, stanowi że: 1. Ogłoszenie o wolnym stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, oraz o naborze kandydatów na to stanowisko umieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.) oraz na tablicy informacyjnej w jednostce, w której jest prowadzony nabór. 2. Ogłoszenie o naborze powinno zawierać: 1) nazwę i adres jednostki; 2) określenie stanowiska; 3) określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe; 4) wskazanie zakresu zadań wykonywanych na stanowisku; 5) wskazanie wymaganych dokumentów; 6) określenie terminu i miejsca składania dokumentów. Jak wskazują dokumenty przekazane przez Beneficjenta, ogłoszenie o naborze pracowników Projektu wywieszono jedynie na tablicach informacyjnych ACE, a więc ogłoszenie nie zostało we właściwy sposób upublicznione. Brak upublicznienia może być przyczyną tego, że na stanowiska projektowe aplikowali prawie wyłącznie dotychczasowi pracownicy Beneficjenta. W ogłoszeniu brak wymagań związanych ze stanowiskiem, a wśród wskazanych wymagań nie ujęto tych, które są określone w art. 6 ust. 1 ustawy. Brak też zakresu zadań wykonywanych na danym stanowisku. W protokole naboru z dnia. 31.12. 2009 r. brak jasnej informacji, kto dokonał wyboru na stanowiska (nie wskazano składu komisji) a także uzasadnienia dokonanego wyboru. Oznacza to, zdaniem organu I instancji, że nie zastosowano obowiązującej ustawy o pracownikach samorządowych. W związku z powyższym, wynagrodzenia pracowników ,,Mały Archimedes’’ uznano w całości za wydatek niekwalifikowalny. W wyniku wniesionego odwołania przez ACE i po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Minister Infrastruktury i Rozwoju (IZ ) wydał w dniu [...] marca 2016 r nr [...] decyzję utrzymującą w mocy decyzję z [...] września 2015 r. Organ wskazał, iż ACE realizowało Projekt pt. ,, [...] w okresie od 1.12.2009r. do 31.03.2013r. na podstawie umowy o dofinansowanie zawartej w dniu 22 kwietnia 2010 r. Celem był rozwój kompetencji kluczowych 1 800 uczniów w zakresie matematyki, fizyki, chemii, biologii, geografii i przedsiębiorczości na poziomie szkól gimnazjalnych. Podniósł, że decyzja będąca przedmiotem niniejszego postępowania dotyczy wynagrodzenia osób za okres od 01.06.2012 r. do 30.08.2013 r., czyli do końca okresu realizacji projektu. Zgodził się z organem I instancji, że ACE, jako powołane na podstawie przepisów art. 12 ust. 8 lit. i ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym, jest jednostką organizacyjną powiatu. Jako podstawę uchwały w sprawie zmiany nazwy Zespołu Szkół [...]im. [...] w [...] na A. C. E. w [...] wskazano m.in. art. 12 pkt 8 lit. i ustawy o samorządzie powiatowym. Przepis ten stanowi, że do wyłącznej właściwości rady powiatu należy m.in. podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych powiatu dotyczącego tworzenia, przekształcania i likwidacji jednostek organizacyjnych oraz wyposażania ich w majątek. Wskazał, iż przepisy ustawy ops mają zastosowanie do wszystkich pracowników samorządowych. Jedyne wyłączenia wprowadza art. 3 ops, ale nie można uważać, iż tym samym ma tu zastosowanie Karta Nauczyciela. Ta Karta ma zastosowanie do zatrudniania nauczycieli a nie personelu projektu finansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Zgodnie z art. 4 ust.1 ops pracownicy samorządowi są zatrudniani na podstawie wyboru, powołania lub umowy o pracę. Pracownik samorządowy to osoba zatrudniona w instytucjach samorządowych bez względu na zajmowane stanowisko czy funkcję. IŻ podzieliła także stanowisko organu I instancji odnośnie nieprawidłowego przeprowadzenia naboru pracowników Projektu wobec braku właściwego upublicznienia, a tym samym niezastosowania art. 13 ops. Także zgodzono się ze stwierdzeniem braku regulaminu wynagradzania obowiązującego w dniu rozpoczęcia naboru pracowników do Projektu. IŻ w całości zgodziła się z ustalonym przez IP2 stanem faktycznym i podzieliła poglądy IP2 odnośnie naruszenia przez ACE przepisów ustawy ops, w szczególności art. 13, 37 ust. 1, 39 ust. 1. Utrzymując w całości rozstrzygnięcie organu I instancji, organ II instancji podzielił jego stanowisko, iż umowy zawarte z pracownikami przez odwołującego się są ważne, a samo naruszenie prawa nie było rażące i świadome. Dlatego dokonano porównania wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w ramach Projektu w stosunku do adekwatnych wynagrodzeń wynikających z rozporządzenia. W celu oszacowania kwalifikowalnej kwoty wynagrodzenia poszczególnych pracowników ACE, IŻ wykorzystała mechanizm polegający na przypisaniu stanowiskom w Projekcie adekwatnych stanowisk wskazanych w rozporządzeniu wraz z odpowiednim ich zaszeregowaniem. Na podstawie zał. nr 2 do Zarządzenia nr 12/2009r. Dyrektora ACE z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie regulaminu wynagradzania pracowników samorządowych zatrudnionych w ACE, IŻ ustaliła maksymalną kwotę w złotych dla poszczególnych kategorii zaszeregowania, najbliższych do pełnionych przez te osoby funkcji w Projekcie. Przyjęto stawki maksymalne określone w regulaminie wynagradzania ACE, co jest najbardziej korzystne dla Beneficjenta, a jednocześnie zgodne z rozporządzeniem. IŻ przeliczyła, przy użyciu kalkulatora wynagrodzeń ze strony wynagrodzenia.pl, maksymalne stawki brutto z regulaminu do wysokości wraz z pochodnymi. Wykonano to odnośnie pracowników Projektu, co znajduje potwierdzenie w treści uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej (tabela - str. 14 i 15). Łącznie za niekwalifikowalną uznano część wynagrodzeń tych pracowników w kwocie 258.537,38 zł. W tej części wynagrodzenia były niezgodne z rozporządzeniem w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych. Co do 3 pracowników, tj. p. W. M. i p. E. S. oraz A. C. wskazano, ze zawarcie z nimi dodatkowych umów o pracę rodzajowo tożsamą i tym samym przekroczenie jednego etatu zatrudnienia narusza przepisy o czasie pracy i godzinach nadliczbowych, wiec w całości te wydatki należy uznać za niekwalifikowalne. Reasumując, Minister stwierdził, ze naruszenie rozporządzenia stanowi jednocześnie naruszenie podrozdziału 3.1 pkt 1 lit. b) i g) Wytycznych i także stanowi naruszenie procedur z art. 184 ust. 1 ufp. Wobec tego zachodzi przesłanka do żądania zwrotu środków określona w art. 207 ust. 1 pkt 2 ufp. Organ II instancji wskazał na treść art. 54 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, gdyż na mocy przepisu art. 67 ustawy o finansach publicznych ma ona zastosowanie; stwierdził, iż skoro decyzja organu odwoławczego została wydana po terminie z art. 139 § 3 Op, to odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia następnego po upływie terminu z tegoż art. do dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego. Z uwagi na fakt, że IZ PO KL otrzymała odwołanie dnia 28 października 2015 r., natomiast niniejsza decyzja została wydana [...] marca br., za okres od dnia 29 grudnia 2015 r. (dzień następujący po upływie dwóch miesięcy od otrzymania decyzji przez IZ PO KL) do dnia doręczenia Odwołującemu niniejszej decyzji, nie naliczono odsetek w wysokości jak dla zaległości podatkowych od kwoty należności podlegającej zwrotowi. W skardze, wniesionej przez ACE do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju zarzucono: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik postępowania, tj.: a) art. 2, art. 4 ust. 2, art. 13 oraz art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21.11.2008 r. o pracownikach samorządowych poprzez jego niewłaściwą wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie poprzez wadliwe ustalenie, iż do umów zawartych przez Beneficjenta z pracownikami Beneficjenta należy stosować przepisy ustawy o pracownikach samorządowych z wszelkimi konsekwencjami z tego wynikającymi, podczas gdy do tych pracowników przepisy tej ustawy nie znajdują zastosowania; b) naruszenie art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27.08.2009 r o finansach publicznych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na nałożeniu na Beneficjenta obowiązku zwrotu środków wydatkowanych na wynagrodzenia pracowników w warunkach braku ku temu przesłanek; 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy: art. 7, 77 oraz 80 kpa poprzez: dowolne i całkowite pominięcie okoliczności zatwierdzenia przez instytucję finansującą projektowanego podziału i sposobu redystrybucji środków w ramach programu, w tym pozytywnego wyniku kontroli, która odbyła się w dniu 22-26.08.2011 r. u Beneficjenta, gdzie środki przeznaczone na wypłatę wynagrodzeń dla pracowników Beneficjenta uznano za kwalifikowalne; dowolne i pobieżne dokonanie kwalifikacji statusu pracowników Beneficjenta jako pracowników samorządowych podczas gdy do takowej grupy nie należą; wadliwe ustalenie okresu odsetkowego, którego to rozpoczęcie biegu winno nastąpić dopiero od dnia uprawomocnienia się decyzji w przedmiocie obowiązku zwrotu dotacji. W związku z powyższym, ACE wnosiło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji dyrektora ORE i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie obu decyzji i przekazanie sprawy do rozpatrzenia organowi I instancji. Ponadto na rozprawie oraz w załączniku do protokołu rozprawy Skarżący podniósł zarzut przedawnienia odnośnie wynagrodzeń wypłaconych w 2010r ( trzy pierwsze pozycje wskazane w decyzji I instancji) powołując się na przepis art. 70 ust. 1 Ordynacji podatkowej (Op). Wskazał, iż , w jego ocenie, powyższe należności przedawniły się z końcem roku 2015, bowiem w tym czasie nie określono ostateczną decyzją administracyjną kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu. Podkreślił, że decyzja o zwrocie ma charakter deklaratoryjny, a w art. 207 ufp przewidziano, że środki pobrane nienależnie podlegają zwrotowi wraz z odsetkami liczonymi od dnia przekazania środków – przekazania beneficjentowi. Nadto zarzucił nieprawidłowe wyliczenie kwot do zwrotu odnośnie osób, którym przyjęto pomniejszenie wynagrodzeń, gdyż należałoby uwzględnić wyliczenie także innych składników wynagrodzenia, np. w postaci wysługi lat oraz tzw. 13-tej pensji. Natomiast, co do osób, których wynagrodzenia w całości uznano za wydatki niekwalifikowalne (3 osoby – księgowy oraz 2 asystentów – str. 14 i 15 decyzji organu I instancji) wskazał, iż należałoby uznać za uzasadnione chociaż część wynagrodzeń, która uwzględniałaby dodatkowy nakład pracy związany z pracą przy projekcie. W odpowiedzi na skargę IZ wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w piśmie procesowym z dnia 20 kwietnia 2017r Organ podkreślił, że termin przedawnienia zapłaty należności z tytułu dofinansowania wynosi 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została doręczona decyzja w sprawie zwrotu środków, gdyż dopiero w ostatecznej decyzji został określony termin płatności i jego przekroczenie powoduje, że powstaje zaległość. Wskazał, iż Skarżący nie przedstawił rozliczenia wypłacanych 13 –tek ani nie wyszczególnił innych składników wynagrodzenia we wnioskach o płatność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015r. poz. 658 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Realizując powyższe uprawnienia Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w sprawie nie doszło do naruszenia zastosowanych przepisów prawa materialnego, zaś w działaniach Ministra Infrastruktury i Rozwoju nie sposób dopatrzyć się uchybień proceduralnych, które mogłyby skutkować uchyleniem decyzji. Odnośnie zarzutu przedawnienia ( pierwsze 3 pozycje decyzji I instancji), to nie jest on zasadny. Należności z tytułu płatności dokonanych w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich zgodnie z art. 60 pkt 6 ufp stanowią nieopodatkowane należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym. Zgodnie z art. 67 ufp do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 ufp stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Op). W niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 70 Op. zgodnie z którym 5 letni termin przedawnienia liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z należnościami z tytułu dofinansowania z budżetu UE. Mając na względzie art. 47 Op należy wskazać, że niezbędna dla biegu przedawnienia jest wymagalność zobowiązania, od której zaczyna się bieg przedawnienia. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym uprawniony mógł żądać zaspokojenia roszczenia. W przypadku decyzji o zwrocie, wydanej na podstawie art. 207 ust. 9 ufp, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji kwota przypadająca do zwrotu staje się wymagalna. W związku z tym, termin przedawnienia zapłaty należności z tytułu dofinansowania będzie wynosił 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została doręczona decyzja w sprawie zwrotu środków, gdyż dopiero tam został określony termin płatności , którego przekroczenie powoduje, ze zaległość powstała. Decyzja administracyjna została wydana w dniu [...] marca 2016r. Tak więc, zdaniem WSA, przedawnienie nie nastąpiło. Co do nieuwzględnienia innych składników wynagrodzenia (wysługa lat, 13-ta pensja) na etapie postępowania administracyjnego Skarżący nie przedstawił rozliczenia ani nie wskazał, iż w wynagrodzeniach przedstawionych we wnioskach o płatność były inne składniki oprócz wynagrodzenia zasadniczego. Z tego powodu zasadne było dokonanie korekty wynagrodzeń do maksymalnych stawek wynikających z regulacji obowiązujących pracowników samorządowych. Niniejszą decyzją objęto 14 osób. Odnośnie 3 osób (W. M., E. S., A. C.) zasadnie organ uznał to wynagrodzenie w całości za niekwalifikowalne, gdyż zawarcie z nimi dodatkowych umów o pracę rodzajowo tożsamą i tym samym przekroczenie jednego etatu zatrudnienia narusza przepisy o czasie pracy i godzinach nadliczbowych i tym samym nie może być uznane za działanie prawidłowe. A. C. miała 2 różne umowy o pracę w projekcie, dlatego liczoną ja dwukrotnie. Nie można było uznać częściowo wynagrodzeń3 osób za kwalifikowalne, gdyż zgodnie z Wytycznymi, wydatek może być uznany za kwalifikowalny tylko pod warunkiem, że jest zgodny z przepisami prawa. Tak więc w tym przypadku nie można brać pod uwagę ewentualnego zwiększonego nakładu pracy tych osób. Zasadnie przyjął organ, że przy zawieraniu wszystkich umów doszło do naruszenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego, tj. ustawy z dnia 21.11.2008r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.) oraz wydanego na podstawie art. 37 ust.1 tej ustawy rozporządzenia RM w sprawie zasad wynagradzania pracowników samorządowych. Pracownikiem samorządowym jest osoba zatrudniona w instytucjach samorządowych bez względu na zajmowane stanowisko czy funkcję. ACE, jako powołane na podstawie przepisów art. 12 ust. 8 lit. i ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym, jest jednostką organizacyjną powiatu. Pracownicy samorządowi zatrudnieni do realizacji projektu w charakterze personelu projektu, nie stracili statusu pracowników samorządowych. Ich statusu prawnego nie określają odrębne przepisy tj, jak twierdzi Skarżący, kodeks pracy (kp). Nie można uznać, iż kp stanowi przepisy odrębne dla pracowników samorządowych zatrudnionych do realizacji projektu finansowanego ze środków unijnych. Do pracowników zatrudnionych przy projekcie nie ma zastosowania Karta Nauczyciela – ustawa z dnia 26 stycznia 1982r. Nie zostali oni bowiem zatrudnieni na stanowiskach nauczycielskich, ale realizują funkcje związane z projektem. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 1992r. sygn.. I PZP 54/92 ,,pracownikiem samorządowym nie jest się ze względu na zajmowanie określonego stanowiska, funkcji czy sposób nawiązania stosunku pracy, lecz wyłącznie ze względu na zatrudnienie w określonych przez ustawę o pracownikach samorządowych instytucjach samorządowych’’. To, że część pracowników była zatrudniona w ramach drugiej umowy o pracę na stanowisku nauczyciela, nie ma znaczenia dla przyjęcia, że są pracownikami samorządowymi. Ich funkcje w projekcie zostały określone – np. konsultant, asystent – i nie zostali oni zatrudnieni w charakterze nauczyciela przy tym projekcie. P. D. D. nie była wcześniej zatrudniona w ACE, ale w momencie zatrudnienia jej w ramach projektu, zyskała status pracownika samorządowego. W związku z powyższym, Skarżąca nie może dowolnie kształtować wynagrodzenia osób zatrudnionych w projekcie, gdyż obowiązują w tym względzie przepisy rozporządzenia RM z dnia 18 marca 2009r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych. Sam nabór na pracowników projektu nie był zgodny ustawą ops, która określa warunki przeprowadzania rekrutacji i wymagania kwalifikacyjne dot. zatrudnianych pracowników. Art. 13 ustawy, na dzień wszczęcia u Beneficjenta postepowania rekrutacyjnego, stanowił że: 3. Ogłoszenie o wolnym stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, oraz o naborze kandydatów na to stanowisko umieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.) oraz na tablicy informacyjnej w jednostce, w której jest prowadzony nabór. 4. Ogłoszenie o naborze powinno zawierać: 7) nazwę i adres jednostki; 8) określenie stanowiska; 9) określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe; 10) wskazanie zakresu zadań wykonywanych na stanowisku; 11) wskazanie wymaganych dokumentów; 12) określenie terminu i miejsca składania dokumentów. Jak wskazują dokumenty przekazane przez Beneficjenta, ogłoszenie o naborze pracowników Projektu wywieszono jedynie na tablicach informacyjnych ACE, a więc ogłoszenie nie zostało we właściwy sposób upublicznione. Brak upublicznienia może być przyczyną tego, że na stanowiska projektowe aplikowali prawie wyłącznie dotychczasowi pracownicy Beneficjenta. W ogłoszeniu brak wymagań związanych ze stanowiskiem, a wśród wskazanych wymagań nie ujęto tych, które są określone w art. 6 ust. 1 ustawy. Brak też zakresu zadań wykonywanych na danym stanowisku. W protokole naboru z dnia. 31.12. 2009 r. brak jasnej informacji, kto dokonał wyboru na stanowiska (nie wskazano składu komisji) a także uzasadnienia dokonanego wyboru. Mimo naruszenia ups organ uznał zawarte umowy za ważne; dlatego jako niekwalifikowalne została uznana różnica między łącznym wynagrodzeniem brutto rozliczonym we wnioskach o płatność, a maksymalną stawką z regulaminu, z uwzględnieniem wymiaru zatrudnienia. W stosunku do wszystkich osób takie rozliczenie znajduje się w uzasadnieniu decyzji. Łącznie za kwalifikowalną uznano część wynagrodzeń w kwocie 158.987,61 zł. Ponieważ działanie skarżącego stanowi naruszenie Wytycznych i równocześnie naruszenie procedur z art. 184 ust..1 ufp, stanowi to przesłankę do zwrotu środków zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt 2 ufp. Mając powyższe na względzie, uznając, iż stan faktyczny został przez organ ustalony prawidłowo, zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny, a wyciągnięte wnioski zasadne , jak również zastosowane przepisy adekwatne do poczynionych ustaleń, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku – na zasadzie przepisu art. 151 p.p.s.a.