V SA/Wa 1451/24

WyrokWSA w Warszawie2024-11-26

Skład orzekający: Jarosław Stopczyński, Konrad Łukaszewicz, Joanna Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy informacja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o braku wpisu podmiotu na listę uprawnionych do otrzymania 1,5% podatku rolnego, opublikowana na stronie internetowej, stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, oraz czy organ prawidłowo ocenił spełnienie warunków do wpisu określonych w ustawie o społeczno-zawodowych organizacjach rolników?
Ratio decidendi
Informacja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o braku wpisu na listę uprawnionych do otrzymania 1,5% podatku rolnego, opublikowana na stronie internetowej, jest czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, ponieważ nie ma charakteru decyzji ani postanowienia. Organ prawidłowo ocenił, że skarżący nie spełnił warunku posiadania struktur organizacyjnych w co najmniej 10 województwach, 3 powiatach w każdym z nich, z liczbą członków co najmniej 30 osób w każdym kółku, co uniemożliwiało wpis na listę.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na informację Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 lutego 2024 r. o braku wpisu na listę podmiotów uprawnionych do otrzymania 1,5% podatku rolnego. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów materialnych i procesowych, w tym Konstytucji RP i Kodeksu postępowania administracyjnego, twierdząc, że spełnił przesłanki do wpisu. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz, Asesor WSA - Joanna Dąbrowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2024 r. sprawy ze skargi [...] na czynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 lutego 2024 r. w przedmiocie wpisu na listę podmiotów uprawnionych do otrzymywania 1,5% należnego podatku rolnego oddala skargę. Przedmiotem oceny sądu jest informacja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej także jako: organ, minister, MRiRW) z dnia 29 lutego 2024 r. opublikowana na stronie internetowej pod adresem: https://www.gov.pl/web/rolnictwo/odpis-15-podatku-rolnego. Z tejże informacji wynika, że minister właściwy do spraw rolnictwa sporządza co roku listę podmiotów uprawnionych do otrzymania 1,5 % podatku rolnego i umieszcza ją na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra w terminie do ostatniego dnia lutego danego roku podatkowego. Wynika nadto, że w roku 2024 żaden z podmiotów wnioskujących o wpis na tę listę nie spełnił warunków określonych odpowiednio w art. 257 a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze, art. 35 a ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 października 1982 r. o społeczno- zawodowych organizacjach rolników, oraz art 8b ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. o związkach zawodowych rolników indywidualnych. Powyższa informacja poza powołaniem wg przepisów prawa nie zawiera uzasadnienia. W skardze na informację o której mowa nazwaną także czynnością [...] (dalej także jako: strona, skarżąca, [...]) zarzuciła organowi naruszenie przepisów materialnych i procesowych mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia; 1) art. 35 a ust. 1 ustawy z dnia 8 października 1982 r. o społeczno- zawodowych organizacjach rolników (Dz.U. z 2024 r. poz. 263 – dalej także jako: u.o.s.z.o.r.) poprzez błędną ocenę warunku wymienionego w pkt 2), wskutek czego uprawnienie [...] zostało rażąco naruszone; 2) art. 35b ust. 1 u.o.s.z.o.r. poprzez odstąpienie od sporządzania listy, o której mowa w przepisie, oraz niewpisanie na tę listę [...], mimo ,iż spełnia przesłanki warunkujące wpis, wskutek czego uprawnienie [...] zostało rażąco naruszone; 3) art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) wyrażający zasadę praworządności oraz legalizmu działania organów władzy publicznej i organów administracji publicznej poprzez błędną wykładnię przepisów i przyjęcie, że postępowanie wnioskowe w trybie art. 35b u.o.s.z.o.r. nie jest postępowaniem administracyjnym, mimo iż posiada cechy postępowania administracyjnego, a w konsekwencji naruszenia art. 6,7,8,9,10,15,77,80,,104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z pozn.zm., dalej jako ,,k.p.a.’’) poprzez: bezpodstawne odstąpienie od stosowania prawa administracyjnego; niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego ( nie mając przy tym na względzie interesu społecznego); prowadzenie postępowania w sposób budzący brak zaufania do władzy publicznej; nieinformowanie [...] o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na wynik ustalenia prawa; celowe działanie w postępowaniu aby [...] poniósł szkodę; pozbawienie [...] czynnego udziału w postępowaniu, w tym zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie; odstąpienie od zasady dwuinstancyjności; nieprzeprowadzenie w sposób wyczerpujący postępowania dowodowego w kwestii badania spełnienia drugiego warunku wynikającego z przepisu art. 35a ust. 1 u.o.s.z.o.r.; dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów; zakończenie postępowania formą nieprzewidzianą przepisami prawa.; 4) art. 2 i art. 7 Konstytucji RP poprzez przygotowanie wzoru wniosku do postępowania prowadzonego w trybie art. 35b u.o.s.z.o.r., który nie określał załączenia dowodów spełnienia drugiego warunku wyrażonego w art. 35a u.o.s.z.o.r., w konsekwencji Minister nie przeprowadził w sposób wyczerpujący badania przedmiotowego warunku, tylko ocenił, że przesłanka nie została spełniona przez [...], wskutek czego miało to wpływ na wynik potwierdzenia uprawnienia [...], a [...] podniósł szkodę w wyniku nierzetelnego i niesprawiedliwego działania organu; 5) art. 6 i następne k.p.a, w związku z art. 11 ust. 2 u.o.s.z.o.r., który stanowi, że ,,w wypadkach gdy jest to uzasadnione celami i zadaniami określonymi w niniejszej ustawie i na statutach poszczególnych organizacji rolników, organizacje te mogą występować, na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, do właściwych organów administracji państwowej z żądaniem o wszczęcie postępowania administracyjnego bądź o dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym w określonej sprawie indywidualnej’’ poprzez nieprzestrzeganie prawa administracyjnego w określonej sprawie indywidualnej’’ poprzez nieprzestrzeganie prawa administracyjnego w procedowaniu wniosku w trybie art. 35b u.o.s.z.o.r. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: 1) stwierdzenie bezskuteczności czynności Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 lutego 2024 r. ogłoszonej przez zamieszczenie informacji na stronie internetowej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w części dotyczącej rozstrzygnięcia wniosku strony 2) przekazanie organowi wniosku strony z dnia 20 stycznia 2024 r. do ponownego rozpatrzenia 3) sformułowanie wytycznych dla Ministra w kwestii prawidłowego reżimu prowadzenia postępowania wnioskowego na podstawie art. 35b u.o.s.z.o.r. oraz formy załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem kwestionowana nią informacja nie narusza prawa. W pierwszej kolejności podnieść należy, że strona jako podstawę prawną wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi trafnie wskazuje, art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają w sprawie skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV,V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2651, z późn.zm.), postępowań o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie przytoczonego przepisu podlegają akty i czynności inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a, a więc niemające charakteru decyzji lub postanowień (w omawianej sprawie nie stosuje się przepisów k.p.a. i nie wydaje się decyzji).. Z materiałów aktowych wynika, że skarżący nie spełnił warunku określonego w art. 35a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy z dnia 8 października 1982 r. o społeczno-zawodowych organizacjach rolników, ponieważ, nie udowodnił, że ma na dzień 1 stycznia 2024 roku struktury organizacyjne co najmniej w 10 województwach, 3 powiatach w każdym z tych województw, a liczba członków każdego kółka wynosi co najmniej 30 osób. Niezasadne jest twierdzenie, że ten warunek nie ma zastosowania. Warunek ten miał zastosowanie także do wniosku strony. Sąd podkreśla, że w art. 35b ust. 3 i 4 ww. ustawy z dnia 8 października 1982 r. o społeczno-zawodowych organizacjach rolników, określone zostało, co powinien zawierać wniosek i jakie dokumenty dołącza się do wniosku (na podstawie tych przepisów w MRiRW opracowano wzór formularza wniosku). Wśród informacji, które należy umieścić we wniosku, i dokumentów, które należy dołączyć do wniosku zgodnie z tym przepisem, nie ma dokumentów, które pozwoliłyby na uznanie, że został spełniony warunek, o którym mowa w art. 35a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Jednak przepis wyraźnie wskazuje, że załączniki mają na celu potwierdzenie informacji, o których mowa w ust. 3 (tj. informacji zawartych we wniosku), a nie warunków, o których mowa w art. 35a ust. 1, w tym warunku, o którym mowa w art. 35a ust. 1 pkt 2. Nie oznacza to jednak, że ten warunek nie powinien być spełniony, bowiem z art. 35b ust. 5 ww. ustawy wynika, że Krajowy Związek zostanie wpisany na listę, jeżeli spełnia warunki określone w art. 35a ust.1. Wpis na listę ma zatem istotne znaczenie także dlatego, że potwierdza istnienie określonego uprawnienia wynikającego z powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Art. 35b ust. 5 ustawy z dnia 8 października 1982 r. wyraźnie uzależnia dokonanie wpisu na listę od spełnienia warunków wymienionych w art. 35a ust. 1. Brak tym samym spełnienia warunku, o którym mowa w art. 35a ust. 1 pkt 2 ustawy, uniemożliwia wpis [...] na listę. [...] powinien załączyć odpowiednie dokumenty potwierdzające istnienie określonych struktur organizacyjnych. Wpisanie [...] na listę możliwe byłoby zatem jedynie w przypadku ustalenia, że miał on na dzień 1 stycznia 2024 r. struktury organizacyjne co najmniej w 10 województwach, 3 powiatach w każdym z tych województw, a liczba członków każdego kółka wynosiła co najmniej 30 osób. Organ nie miał więc podstaw do przyjęcia, że ten warunek został spełniony. W skardze – kwestionującej niewpisanie [...] na listę z tej właśnie przyczyny – również nie udowodniono spełnienia tego warunku (wskazano jedynie ogólną liczbę zarejestrowanych związków – bez odniesienia ich do poszczególnych powiatów i województw i bez wykazania liczebności każdego kółka.) W tym stanie rzeczy za niezasadne sąd uznaje zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów u.o.s.z.o.r. Nie sposób uznać za trafne również zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów Konstytucji RP. Analiza regulacji u.o.s.z.o.r. także w kontekście wymogów jakie powinien spełniać wniosek strony o wpis na listę uprawnionych do otrzymania 1,5% podatku rolnego nie wskazuje na to, że były one sprzeczne z ustawą zasadniczą. Zdaniem sądu wzór formularza, oraz wymogi w nim zawarte winny być odczytywane w kontekście treści zarówno art. 35a, jak i 35b u.o.s.z.o.r. o czym skarżąca powinna wiedzieć jako podmiot o zasięgu ogólnokrajowym obsługiwany prawnie przez profesjonalistów. W ocenie sądu nie mogły zostać naruszone także wskazane w skardze przepisy k.p.a. jako, że w przedmiotowym postępowaniu nie miały one zastosowania. Zaskarżona została bowiem informacja/czynność inna niż określona w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., a więc nie mająca charakteru decyzji lub postanowienia. Z powyższych względów sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. uznając ją tym samym za niezasadną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło