V SA/Wa 1456/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: przewodniczący – Sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.W. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę Pismem z [...] maja 2011 Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała skarżącego T.W. o odmowie przyznania mu pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności rolniczej" z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w par. 5 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (D.z.U. Nr 200, poz. 1442 ze zm.). Pismo zawierało pouczenie o możliwości jego zaskarżenie po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma. Pismem z dnia 8 czerwca 2011 r. T.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu UE. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z wymienionych unormowań prawnych wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym, a jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, to skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zauważyć, że przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku skarżącego o przyznanie pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. nr 64 poz. 427) – zwaną dalej: "ustawą" do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 3 powyższej ustawy, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W tym przypadku przysługuje wnioskodawcy prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich). W niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przyznanie pomocy finansowej ze środków z budżetu UE został rozpoznany przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie pisma z [...] maja 2011 r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków przyznania pomocy. Pismo to skarżący odebrał w dniu 27 maja 2011 r. - dowód zwrotne potwierdzenie odbioru k. 80 akt administracyjnych. Pismo z [...] maja 2011 r. zawierało pouczenie o niestosowaniu kodeksu postępowania administracyjnego, poza przypadkami wskazanymi w ustawie z 7 marca 2007 r., jak również o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie Agencji po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR w terminie 14 dni od otrzymania pisma o odmowie przyznania pomocy do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, iż skarżący z przysługującego mu prawa nie skorzystał i - pomimo że nie zgadzał się ze stanowiskiem Agencji wyrażonym w piśmie z [...] maja 2011 r. - nie wezwał Prezesa ARiMR w terminie 14 dni od otrzymania tego pisma do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny, skargę wniesioną na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2011 r., jako na akt o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4, tj. akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, bez uprzedniego wezwania właściwego organu w określonym terminie do usunięcia naruszenia prawa uznał za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia