V SA/Wa 1456/14

WyrokWSA w Warszawie2014-12-11

Skład orzekający: Michał Sowiński, Beata Krajewska, Piotr Piszczek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo skierował wezwanie do zapłaty opłaty dodatkowej do żony zmarłego właściciela pojazdu, nie przeprowadzając postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia kręgu spadkobierców?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy obu instancji bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przyjęły, iż jedyną spadkobierczynią zmarłego właściciela pojazdu jest jego żona, do której skierowano wezwanie do zapłaty opłaty dodatkowej. Wskazano, że z wyjaśnień skarżącej wynikało, iż istnieli synowie (obecnie nieżyjący) i wnuki, a także powoływała się ona na testament męża. Okoliczności te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a ich wyjaśnienie było obowiązkiem organu. Już tylko ta okoliczność uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Zarząd Dróg Miejskich wezwał zmarłego S. M. do uiszczenia opłaty dodatkowej za parkowanie. Po jego śmierci wezwanie skierowano do jego żony, M. M., informując o możliwości uniknięcia zapłaty poprzez wskazanie osoby kierującej pojazdem. M. M. wniosła o umorzenie należności ze względu na trudną sytuację zdrowotną i osobistą. Organ odmówił umorzenia, wskazując na zasadność skierowania wezwania do żony na gruncie art. 931 § 1 k.c. i brak podania danych użytkującego pojazd. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. M. M. wniosła skargę do WSA, podnosząc trudną sytuację materialną i rodzinną oraz fakt, że została wykorzystana przez znajomego męża, którego danych nie zna.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłat dodatkowych uchyla zaskarżoną decyzję Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Zarząd Dróg Miejskich wezwał S. M. do uiszczenia opłaty dodatkowej z tytułu nieuiszczenia opłat za parkowanie pojazdu o nr rej. [...] na obszarze strefy płatnego parkowania niestrzeżonego w W., wskazując 14 miejsc i dat parkowania i kwotę należnej opłaty dodatkowej - 700 zł. Po uzyskaniu informacji o śmierci S. M. Zarząd Dróg Miejskich w dniu [...] sierpnia 2013 r. wezwanie o tej samej treści oraz pismo wyjaśniające skierował na adres jego żony M. M.. W piśmie informował możliwości uniknięcia obowiązku zapłaty poprzez wskazanie osoby rzeczywiście kierującej pojazdem w momencie zdarzeń nieuiszczania opłat za parkowanie. Pismem z dnia [...] września 2013 r. M. M. zwróciła się do Zarządu Dróg Miejskich o umorzenie należności w kwocie 700 zł i powoływała się na trudną sytuacje zdrowotna i osobistą. Wobec nieujawnienia przez M. M. - pomimo ponownego pouczenia w skierowanym do niej piśmie z dnia [...] września 2013 r. o istnieniu takiego obowiązku - imienia, nazwiska i dokładnego ostatniego adresu zamieszkania osoby użytkującej samochód w okresie, którego dotyczy wezwanie Prezydent [...], w imieniu którego działał Zarząd Dróg Miejskich, decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], odmówił umorzenia opłaty dodatkowej z tytułu nieuiszczenia opłat za parkowanie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż skierowanie wezwania do zapłaty do M. M., żony zmarłego w dniu [...] maja 2012 r. S. M., było zasadne na gruncie art. 931 § 1 kodeksu cywilnego. Organ wskazał na fakt niepodania przez M. M. danych osobowych użytkującego pojazd w okresie od lipca 2012 r. do stycznia 2013 r. Podkreślił wyjątkowość instytucji umorzenia. Uznając trudną sytuację materialną Strony organ nie znalazł jednak podstaw do jej zastosowania. Wskazał nadto drogę do rozłożenia należności na raty. W odwołaniu z dnia [...] grudnia 2013 r. Marianna Majcher ponownie odwołała się do trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając stanowisko organu I instancji. W skardze z dnia [...] maja 2014 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. M. M. jeszcze raz przywołała swoją trudną sytuację materialna i rodzinną podkreślając równocześnie, iż została wykorzystana przez znajomego męża, którego danych personalnych nie zna. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawową funkcją sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Kierując się tymi przesłankami Sąd uznał, że skarga Marianny Majcher zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych powodów niż w niej podniesione. Przede wszystkim Sąd zwraca uwagę, iż organy obu instancji bez przeprowadzenia w tym zakresie jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego przyjęły, że jedyną spadkobierczynią S. M. jest jego żona – M. M. i to do niej skierowane zostało wezwanie do zapłaty opłaty dodatkowej z tytułu nieuiszczenia Przywołany przez organ art. 931 kodeksu cywilnego stanowi: § 1. W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. § 2. Jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego dzieciom w częściach równych. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dalszych zstępnych. Z wyjaśnień Skarżącej wynika, iż małżonkowie M. mieli synów (obecnie nieżyjących), posiadają wnuki. W toku rozprawy przed Sądem Skarżąca powoływała się na testament męża. Z okoliczności sprawy znanych organowi nie wynikało jednoznacznie, by jedyną spadkobierczynią S. M. była Skarżąca. Wyjaśnienie tych okoliczności, jako mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, było obowiązkiem organu kierującego wezwanie do zapłaty do innej osoby niż zmarły właściciel pojazdu. Już tylko ta okoliczność uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło