V SA/Wa 146/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności do udzielenia zgody na pobyt tolerowany postanawia: odrzucić skargę. S. A. – reprezentowany przez adwokata E. S. – złożył skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] października 2010 r. Z uwagi na to, iż do skargi nie załączono pełnomocnictwa procesowego, zarządzeniem z 21 stycznia 2011 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem procesowym z 2 lutego 2011 r. pełnomocnik wskazał, iż pełnomocnictwo do działania w imieniu wnioskodawcy S. A. zostało załączone do skargi z 4 grudnia 2010 r. i obejmuje umocowanie do podpisania i wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz do działania w imieniu strony przed sądem. Jednocześnie poinformował, iż z uwagi na deportację skarżącej strony z terytorium Polski do Afganistanu wraz z małoletnim bratem, przedłożenie pełnomocnictwa ze sprecyzowaniem zakresu umocowania w terminie 7 dni było z przyczyn oczywistych niemożliwe, wobec czego pełnomocnik zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu o kolejne 30 dni. Zarządzenie z 10 lutego 2011 r. zwrócono się do Rady do Spraw Uchodźców o wyjaśnienie czy pełnomocnik strony skarżącej załączył do skargi dokument pełnomocnictwa, a jeśli tak – o jego nadesłanie do Sądu w terminie 7 dni. W odpowiedzi – pismem z 16 lutego 2011 r. (omyłkowo wskazano rok 2010) organ poinformował, iż całość korespondencji między stroną a Radą została przekazana do Sądu, zaś w aktach podręcznych znajduje się jedynie kserokopia wcześniej złożonego pełnomocnictwa z 13 października 2010 r., którego kopię załączono. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego. Wskazać należy, iż ani wraz ze skargą ani wraz z późniejszym pismem procesowym (sporządzonym jako odpowiedź na zarządzenie wzywające do usunięcia braku formalnego skargi) pełnomocnik nie złożył dokumentu pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przez sądem administracyjnym, czy to w oryginale czy też jego uwierzytelnionego odpisu. Podkreślić należy, iż nie jest zrozumiałe dla Sądu twierdzenie pełnomocnika zawarte w piśmie procesowym z 2 lutego 2011 r., iż pełnomocnictwo zostało załączone do skargi, skoro taki dokument nie został przesłany przez organ do Sądu wraz ze skargą, o czym dodatkowo świadczy to, że wśród załączników pełnomocnik wymienia jedynie: odpis skargi i wniosek o przyznanie prawa pomocy (vide: k. 5 akt sądowych). Również i organ wyjaśnia, że przekazał całość korespondencji do Sądu, zaś w sprawie złożono jedynie wcześniejsze pełnomocnictwo z 13 października 2010 r. Przypomnieć należy pełnomocnikowi, iż zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zaznaczyć trzeba, że złożenie skargi jest pierwszą czynnością procesową, wobec czego obowiązek wynikający z powyższego przepisu spoczywa na pełnomocniku. Ponadto wskazać należy, iż omawiany przepis zawiera stwierdzenie "do akt sprawy" zatem do tych akt, które zostały założone w związku z postępowaniem zainicjowanym złożoną skargą. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż pełnomocnik nie złożył wraz ze skargą dokumentu pełnomocnictwa. Znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwo z 13 października 2010 r. zostało złożone wraz z pismem pełnomocnika z 29 października 2010 r. adresowanym do Rady do Spraw Uchodźców (omyłkowo oznaczonej jako Rada do Spraw Cudzoziemców) i obejmuje upoważnienie do reprezentowania strony skarżącej "we wszelkich postępowaniach administracyjnych". Niezależnie od tego, iż dokument pełnomocnictwa nie został złożony do akt sądowych, wskazać trzeba, że nie można przyjąć, by pełnomocnictwo z 13 października 2010 r. stanowiło pełnomocnictwo procesowe i – jako takie – by uprawniało adwokata E. S. do występowania przed sądem administracyjnym. Nie stanowi również ani potwierdzenia, ani uzupełnienia zakresu umocowania oświadczenie pełnomocnika zawarte w piśmie z 2 lutego 2011 r. – stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi – bowiem nie jest to oświadczenie mocodawcy (poświadczone własnoręcznym podpisem) lecz pochodzi ono od pełnomocnika i może co najwyżej stanowić oświadczenie wiedzy, lecz nie zastępuje dokumentu przejawiającego wolę mocodawcy. Niezależnie od tego, iż skarga podlega odrzuceniu, bowiem pełnomocnik nie złożył dokumentu pełnomocnictwa – na wezwanie Sądu – do akt sądowych, wyjaśnić trzeba, iż nawet gdyby w aktach administracyjnych sprawy znajdowało się pełnomocnictwo ogólne, zawierające umocowanie do działania w postępowaniu sądowym, to nie można by przyjąć, że skarga jest kompletna pod względem formalnym. Zauważyć trzeba, że akta administracyjne nie stanowią akt sądowych, zaś w ocenie Sądu z redakcji przepisu art. 37 § 1 wynika, iż chodzi o "akta sprawy sądowej", skoro ustawa reguluje postępowanie przed sądem administracyjnym. Ponadto Sąd nie jest dysponentem akt administracyjnych, które są zwracane organowi po prawomocnym zakończeniu postępowania. W aktach tych dokument pełnomocnictwa winien się natomiast znajdować, czy to w oryginale, czy też jego wierzytelny odpis. Nie można również przyjąć, by odmienne stanowisko wynikało z unormowania wynikającego z art. 46 § 3 p.p.s.a., bowiem dotyczy on sytuacji, w której pełnomocnik działał już w sprawie oraz złożył pełnomocnictwo do akt sądowych prowadzonych w tej właśnie sprawie. Skarga z 4 grudnia 2010 r. była pierwszym pismem w sprawie, inicjującym postępowanie sądowe o sygn. akt V SA/Wa 146/11 oraz założenie akt sprawy. Mając zatem na uwadze treść art. 37 § 1 p.p.s.a. stwierdzić należy, iż jako złożona przez adwokata stanowiła pismo, do którego obowiązkiem pełnomocnika było załączenie pełnomocnictwa. Odnieść należy się również do zawartej w piśmie z 2 lutego 2011 r. prośby pełnomocnika o przedłużenie zakreślonego terminu o kolejne 30 dni. Wniosku takiego Sąd nie mógł uwzględnić, bowiem termin 7 dni do uzupełnienia braków formalnych pisma jest terminem ustawowym, wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a. Skarga – jako szczególne pismo procesowe – która nie spełnia wymogów formalnych podlega odrzuceniu, jeśli mimo wezwania nie uzupełniono takich braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.). Na marginesie wskazać tylko można, iż jeśli pełnomocnik – zakładając, że należycie umocowany do działania w imieniu mocodawcy – podejmuje czynności przed sądem administracyjnym, to winien się liczyć z tym, że nie posiadając dokumentu pełnomocnictwa w chwili dokonywania czynności procesowej, zostanie wezwany do usunięcia braku formalnego w tym zakresie, w terminie wynikającym z przepisów regulujących procedurę przed sądem administracyjnym. Z wyłuszczonych względów, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.