V SA/Wa 1463/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Daniel Zdzieszyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2009 r. sprawa ze skargi G. S.A. z siedzibą w G. przy udziale H. S.A. z siedzibą w L. na postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione oraz umorzenia tego postępowania; Oddala skargę I. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (URE) postanowieniem z dnia ...X.2001r. nakazał G. S.A. w G. podjęcie i kontynuowanie dostaw energii do H. z/s. w Ł. na warunkach określonych w umowie z dnia ...VIl.2001r. Mając na względzie to, że obowiązek ten nie był respektowany Prezes URE upomnieniem z dnia ...ll.2006r. wezwał tenże Zakład do dobrowolnego wykonania obowiązku, o którym wyżej była mowa; w upomnieniu zawarto pouczenie, że w razie niepodjęcia dostaw energii elektrycznej do obiektów H. w terminie 7 dni, wobec Zakładu zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne mające na celu przymusowe wykonanie tego obowiązku. W sytuacji braku pozytywnej reakcji Prezes URE pismem z dnia ...Il.2006r. zwrócił się do Wojewody .... z wnioskiem o wszczęcie wobec tego Zakładu egzekucji administracyjnej obowiązku o charakterze niepieniężnym. W efekcie Wojewoda ... postanowieniami z dnia ...II.2006 i ...III.2006r. nałożył na Zakład grzywny w kwocie ... zł. w celu przymuszenia do podjęcia i kontynuowania dostaw energii elektrycznej do H. na warunkach określonych w umowie sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług przesyłowych nr ... (zawartej - o czym była mowa in principio - ...VIl.2001r.). II. W dniu ...III.2006r. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki - stosownie do treści art. 34 § 1 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17.VI.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954) oraz art. 124 k.p.a. i art. 30 ust, 1 ustawy z dnia 10.IV.1997r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2003r. Nr 153, poz. 1504 ze zm. ) - wyraził stanowisko wobec zarzutów załączonych przez G. S.A. z/s. w G. poprzez ich uznanie, a dotyczące: a) określenia egzekwowanego obowiązku o charakterze niepieniężnym o treści określonej w tytule wykonawczym wystawionym przez Prezesa URE z dnia ...ll.2006r., wobec faktu, że stał się on niezgodny z treścią obowiązku ustawowego w późniejszym postanowieniu Sądu Okręgowego Warszawie -Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia ...ll.2006r.; b) niedopuszczalności egzekucji administracyjnej w sprawie, ale z innych powodów niż to wskazał w uzasadnieniu zarzutów G. 1 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy tenże Organ postanowieniem z dnia ...VIII.2007r. uchylił pkt a) wyżej opisanego postanowienia i utrzymał w mocy pkt b) tegoż aktu administracyjnego, III. W dniu ...IX.2006r. do Wojewody ... wpłynęło pismo Prezesa URE z dnia ...IX.20O6r. zawierające wniosek wierzyciela o umorzenie egzekucji administracyjnej obowiązku o charakterze niepieniężnym. Wobec powyższego tenże Organ postanowieniem z dnia ...XI.2006r. - stosownie do treści art. 59 § 1 pkt 2, art 60 § 1 ustawy z dnia 17.VI.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., Nr 229, poz, 1954 ze zm.) - zwana dalej także ustawą egzekucyjną, umorzył postępowanie egzekucyjne wobec tegoż Zakładu. W motywach wskazano, że stanowisko wierzyciela - czyli de facto dysponenta postępowania egzekucyjnego, w kwestii istnienia obowiązku dla organu egzekucyjnego, który nie posiada kompetencji w sferze ocennej powyższego stanowiska, jest wiążące. Wygaśniecie zaś obowiązku stanowi obligatoryjną przesłankę umorzenia postępowania egzekucyjnego; z uwagi na te okoliczności, będąc związany stanowiskiem wierzyciela, Wojewoda ... był zobowiązany umorzyć postępowanie egzekucyjne. W efekcie złożonego zażalenia Minister Gospodarki postanowieniem z dnia ...VI.2007r. - stosownie do treści art. 138 § 2 w zw. z art.144 k.p.a. - orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Wojewodę ... Tenże Organ w motywach wskazał na wadliwość uzasadnienia postanowienia, jako bardzo oszczędnego w sferze argumentów merytorycznych i prawnych. W kolejnym postanowieniu - z dnia ...IX.2007r. - Wojewoda ... (stosownie do treści art. 59 § 1 pkt 2 w zw. art. 34 § 4 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) orzekł o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu podniósł (str. 24), że w świetle wskazanych tam rozstrzygnięć sądowych z dniem ...VII.2006r. utraciło byt prawny postanowienie Prezesa URE z dnia ...X.2001r., w którym został określony wobec G. obowiązek podjęcia i kontynuowania dostaw energii elektrycznej i świadczenia usług przesyłowych dla H.. Z tej racji, że Prezes URE wskazanym wyżej postanowieniem z dnia ...X.2001 r. nakazał Zakładowi podjęcie i kontynuowanie dostaw energii dla H. do czasu rozstrzygnięcia sporu, a został on rozstrzygnięty prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 2 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 ...VII.2006r., sygn. ... przeto "obowiązki wynikające z tego postanowienia Prezesa URE wygasły i nie mogą być dochodzone w drodze egzekucji administracyjnej". Rozpoznając zażalenie Minister Gospodarki postanowieniem z dnia ...lI.2008r. - stosownie do treści art. 138 § 1 w zw. z art. 144 k.p.a. - zaskarżony akt administracyjny utrzymał w mocy. IV. W skardze na powyższe postanowienie - żądając alternatywnie stwierdzenia jego nieważności oraz uchylenia poprzedzającego go postanowienia Wojewody ... z dnia ...IX.2007r. lub uchylenia wskazanych wyżej aktów administracyjnych, a także zasądzenia kosztów postępowania sądowego - zarzucono obrazę przepisów procesowego i materialnego prawa administracyjnego, a mianowicie: 1. przepisów o właściwości, tj. art. 17 pkt 2 k.p.a., art. 19, art. 20 k.p.a. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 23 § 1 i 4 tej ustawy; 2. art. 1a pkt 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez bezpodstawne uznanie, że Prezes URE może być "wierzycielem" - w rozumieniu tej ustawy - obowiązków wynikających z postanowienia wydanego na podstawie art. 8 ust. 2 Prawa energetycznego; zdaniem strony skarżącej wierzycielem w rozumieniu art. 1a pkt 13 tej ustawy, czyli podmiotem uprawnionym do żądania wykonania obowiązku, może być tylko ten organ, który jest uprawniony do nałożenia na stronę obowiązku o charakterze administracyjnoprawnym. Skoro zaś Minister Gospodarki przyznaje, że art. 8 ust. 2 Prawa energetycznego nie daje Prezesowi URE prawa do formułowania wobec stron tego postanowienia nakazów to konsekwentnie należy uznać, że Prezes URE nie może być "wierzycielem" obowiązku, którego nie mógł nałożyć na stronę postępowania prowadzonego w trybie art. 8 Prawa energetycznego; 3. art. 1a pkt 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez bezpodstawne uznanie, że strona skarżąca jest "zobowiązanym" - w rozumieniu tego przepisu - do wykonania obowiązków o charakterze niepieniężnym, rzekomo wynikających z postanowienia Prezesa URE z dnia ...X.2001 r., skoro Prezes URE nie mógł nałożyć na podstawie art. 8 pkt 2 Prawa energetycznego obowiązku na stronę, to obowiązek "nałożony" bez podstawy prawnej postanowieniem z dnia ...X.2001 r. nie podlegał wykonaniu w trybie egzekucji administracyjnej; 3 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 4. art. 2 § 1 pkt 10 oraz 3 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez bezpodstawne uznanie, że świadczenie strony skarżącej wynikające z umowy, o którym mowa w postanowieniu Prezesa URE z dnia ...X.2001 r., wydanym na podstawie art, 8 ust. 2 Prawa energetycznego, ma charakter "obowiązków niepieniężnych", o których mowa w tych przepisach, i podlega egzekucji administracyjnej; 5. art. 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez błędne uznanie, iż świadczenia wzajemne stron umowy zawartej między stronami sporu postanowieniem Prezesa URE z dnia ...X.2001 r. podlegają egzekucji administracyjnej na podstawie przepisów ww. ustawy o egzekucji; 6. art. 5 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zw. z art. 19 k.p.a. przez błędne uznanie, iż Prezes jest uprawniony do żądania wykonania w drodze egzekucji" administracyjnej świadczeń wynikających z umowy zawartej między stronami sporu postanowieniem z dnia ...X.2001 r., obowiązującej do czasu rozstrzygnięcia sporu przez ten organ w drodze decyzji, tj. do dnia ...XI.2001 r.; 7. art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym przez prowadzenie egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez organ, który nie jest "wierzycielem" tych obowiązków w rozumieniu przepisów tej ustawy; 8. art. 33 pkt 1, 2, 5, 6 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez nierozstrzygnięcie we własnym zakresie zarzutów zgłoszonych przez skarżącego i nierozpatrzonych przez Prezesa URE w wydawanych przez ten organ postanowień w przedmiocie stanowiska wierzyciela - tj. zarzutów nieistnienia obowiązku, wykonania obowiązku, braku wymagalności obowiązku, niewykonalności obowiązku, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej z innych powodów oraz niespełnienia przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w art. 27 ww. ustawy - brak wypowiedzi Prezsa URE w tym zakresie w postanowieniu z dnia ... r. znak ... powodował konieczność rozpatrzenia tych zarzutów samodzielnie przez organ egzekucyjny (występował brak związania stanowiskiem Prezesa URE bowiem organ ten w zakresie większości zgłoszonych zarzutów nie zajął stanowiska) oraz organ nadzoru; 9. art. 6 i art. 7 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP przez błędne uznanie przez Ministra Gospodarki, iż jest on związany uzasadnieniem postanowienia Sądu 4 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 Apelacyjnego w W. z dnia ...XII.2005r., sygn. ... (w którego uzasadnieniu wskazano bezpodstawnie, iż rzekome obowiązki wynikające jakoby z postanowienia Prezesa URE z dnia ...X.2001 r. podlegają egzekucji administracyjnej), wydanym w administracyjnej sprawie ze skargi H. S.A. na bezczynność Prezesa URE, a zatem pomimo braku drogi sądowej przed sądami powszechnymi oraz wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 4.lll.2004r., sygn. III SK 8/04 (w którego uzasadnieniu błędnie przyjęto, iż ww. postanowienie obowiązuje aż do dnia wydania prawomocnego wyroku przez Sąd drugiej instancji w sprawie rozpatrywanej na podstawie art. 8 ust. 1 Prawa energetycznego), co spowodowało, że zaskarżone rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki nie było samodzielne; 10. art. 107 § 1 oraz § 3 k.p.a. przez niepowołanie żadnego przepisu prawa materialnego w podstawie prawnej, błędne rozstrzygnięcie i wadliwe uzasadnienie prawne oraz faktyczne postanowienia, a także nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów zgłoszonych w tej sprawie przez skarżącego; 11. art. 8 ust. 2 Prawa energetycznego przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że postanowienie wydane przez Prezesa URE w tym trybie obowiązuje aż do dnia wydania prawomocnego wyroku przez Sąd w sprawie cywilnej rozpatrywanej na gruncie przepisu art. 8 ust. 1 Prawa energetycznego, a nie -prawidłowo- że orzeczenie takie (na które w toku postępowania przed organem administracyjnym nie przysługuje żaden skuteczny środek zaskarżenia) wywiera skutki cywilnoprawne jedynie do dnia wydania decyzji administracyjnej przez Prezesa URE, która stanowi ostateczne rozstrzygnięcie sporu w rozumieniu k.p.a. ponieważ kończy ostatecznie postępowanie administracyjne; 12.art. 6-12 k.p.a. przez wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że z jednej strony wg Ministra Gospodarki "żadną miarą z przepisu tego (art. 8 ust. 2 Prawa energetycznego) nie można wywieść prawa Prezesa URE do formułowania nakazu wobec podmiotu zewnętrznego", a z drugiej, że "organ nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku" - skoro zatem wg Ministra Gospodarki "obowiązek o charakterze niepieniężnym" nie mógł zostać w trybie art. 8 ust. 2 Prawa energetycznego nałożony na skarżącego to taki obowiązek nie mógł w ogóle powstać - i w konsekwencji tego - nie mógł podlegać egzekucji administracyjnej. Skoro brak jest przepisu prawa, który upoważniałby Prezesa URE do nałożenia takiego obowiązku na skarżącego to 5 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 samo sformułowanie w postanowieniu "nakazu" (wbrew treści art. 8 ust. 2 Prawa energetycznego, który pozwala organowi jedynie na "określenie warunków dostaw") nie powoduje powstania po stronie adresata postanowienia obowiązku administracyjnoprawnego. Konsekwentnie też - skoro obowiązek taki nie mógł zostać w ogóle nałożony na skarżącego, to nie mógł również wygasnąć w trakcie postępowania egzekucyjnego, zatem podstawa prawna umorzenia tego postępowania powinna być inna (nieistnienie obowiązku); 13. art. 6 – 12 k.p.a. przez wskazanie w uzasadnieniu postanowienia, że "rozpatrywanie zarzutów (nieistnienia obowiązku, wykonania obowiązku, braku wymagalności obowiązku, niedopuszczalności egzekucji) było bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy odpadła podstawa egzekucji", bowiem jest oczywiste, że gdyby przykładowo uznany został za zasadny zarzut wykonania obowiązku przed wszczęciem egzekucji to należałoby umorzyć postępowanie egzekucyjne z tego właśnie powodu, a nie z powodu wygaśnięcia obowiązku w trakcie tego postępowania. Brak rozpatrzenia wszystkich zarzutów mógł mieć zatem wpływ na wynik postępowania (podstawę prawną jego umorzenia). V. W odpowiedzi na skargę - żądając jej oddalenia lub umorzenia postępowania ze względu na bezprzedmiotowość - podniesiono argumenty zbieżne z motywami zaskarżonego aktu administracyjnego. VI. Występujący w sprawie uczestnik postępowania – H. S.A. - wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: I. Zgodnie z treścią art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne - podobnie jak powszechne, wojskowe i Sąd Najwyższy - zostały powołane do sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Z art. 184 tegoż aktu normatywnego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności publicznej, obejmującej również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Różnica pomiędzy sprawowaniem kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne a załatwianiem sprawy wynikającej z działalności 6 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 administracji publicznej przez sądy powszechne jest dość oczywista. Te ostatnie bowiem przejmują sprawę wynikającą z działalności administracji publicznej do dalszego jej załatwienia: w przypadku zaś sądów administracyjnych sprawa, której przedmiot jest związany z. działalnością organów administracji publicznej, nie przestaje być sprawą, której załatwienie należy cały czas do kontrolowanego przez Sąd organu. Sąd administracyjny bowiem dokonuje - w ramach sprawowanych funkcji orzeczniczych - kontroli (oceny) tej działalności. Sąd ten na skutek zaskarżenia aktu (decyzji, postanowienia) lub czynności, a także bezczynności organu administracji publicznej nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia; ma jedynie skontrolować i ocenić działalność tego organu. Nie może zatem - co do zasady - zastępować organu administracji publicznej i merytorycznie rozstrzygać sprawy. II. Określając zakres kognicji zauważyć należy, że sądy administracyjne, w tym wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako p.p.s.a.). Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Nie ulega też wątpliwości, że podstawowym celem tejże kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Ta funkcja kontroli sądowej jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być żywo zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy. Prawidłowość podejmowanych działań, a tym samym legalność działania organów administracyjnych, stanowi bowiem istotny element efektywności i ważną przesłankę istnienia społecznej akceptacji działania aparatu administracyjnego 7 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 państwa. Stopień zaś akceptacji owego działania organów administracji rządowej, jak też samorządowej, przenoszony jest na ocenę funkcjonowania całego państwa. III. W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez Sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a, lub w innych ustawach. Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy. IV. Dokonując analizy zarzutów skargi in principio wskazać należy, iż w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zawisły dwie sprawy bezpośrednio ze sobą powiązane, a dotyczące skarg G. SA z/w. w G. w kwestii prowadzonego postępowania egzekucyjnego: a) niniejsza sprawa - VSA/Wa 1463/08 oraz a) sprawa VI SA/Wa 1841/07 w przedmiocie wyrażenia stanowiska wobec zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Uwzględniając powyższe wskazać trzeba, że na dzień wydania niniejszego merytorycznego rozstrzygnięcia w drugiej sprawie (pkt b) toczyło się postępowanie 8 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 zażaleniowe w związku z zaskarżeniem postanowienia Sądu z dnia ...VIII.2009r. odmawiającego dopuszczenia H. S.A, z/s. w Ł. do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika postępowania. W konsekwencji - z racji na toczące się postępowanie zażaleniowe , a także z uwagi na fakultatywność możliwości połączenia obu spraw do łącznego rozpoznania - i rozstrzygnięcia (vide art. 111 § 2 p.p.s.a.) - Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika skarżącego o połączenie ww. spraw do wspólnego rozpoznania. Powyższa konstatacja ma na tyle istotne znaczenie, że - wbrew postulatom zawartym w skardze - zadaniem Sądu nie jest ocena całości toczącego się postępowania egzekucyjnego, zwłaszcza tego co jest przedmiotem kognicji w sprawie VISA/Wa 1841/07. Próba oceny prawidłowości toczącego się w tej sprawie postępowania egzekucyjnego naruszałaby treść art. 111 p.p.s.a., albowiem w sytuacji, kiedy Sąd odmówił połączenia tych spraw do łącznego rozpoznania nie może podjąć działań, które by w istocie wskazywały na podjęcie orzeczenia wręcz przeciwnego. Tak więc przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie była ocena dwóch aktów administracyjnych (postanowienia - Wojewody ... z dnia ...IX.2007r. i Ministra Gospodarki z dnia ...ll.2008r.) będących efektem pisma Prezesa URE z dnia ...IX.2006r., które zawierało wniosek o umorzenie egzekucji administracyjnej obowiązku o charakterze niepieniężnym. Tak więc poza kognicją Sądu pozostawały czynności i akty związane z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym, w tym postanowienia Prezesa URE z dnia ...lll.2006r. oraz wydane - po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - postanowienie z dnia ...IX.2006r., które dotyczyły stanowiska wobec zarzutów zgłoszonych przez G. S.A. z/s. w G.. Przechodząc do omawiania treści skargi stwierdzić trzeba, że najdalej idącym zarzutem jest ten, który sformułowano w punkcie 1 środka zaskarżenia. Jego istota sprowadza się do tego, że skarżący kwestionuje kompetencje Ministra Gospodarki do oceny wniesionego w sprawie zażalenia na postanowienie Wojewody ... z dnia ...lX.2007r.; jego zdaniem właściwym w tej sprawie jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. W konsekwencji - zdaniem skarżącego - doszło do ewidentnego rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 17 pkt 2 k.p.a., art. 19 i 20 k.p.a. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym) skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego postanowienia Ministra Gospodarki. 9 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 Sąd tej argumentacji nie podziela, albowiem przyjęta przez skarżącego koncepcja wynika z niewłaściwej interpretacji przepisów art. 20 i 23 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 5.VI.1998r. o administracji rządowej w województwie (Dz.U, z 2001r., Nr 82, poz, 872 ze zm.). Pomiędzy tą ostatnią normą a przepisami art. 23 § 1 i § 4 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie istnieje taki związek zakresowy, który uzasadniałby głoszoną przez skarżącego tezę, że dyspozycja przepisu art. 11 § 2 cyt. ustawy o administracji rządowej w województwie uzupełnia, dookreśla bądź wręcz wstępuje w miejsce dyspozycji przepisu art. 23 § 1 w zw. z § 4 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wyraźnie wskazać należy, że materia regulacji obydwu ustaw jest różna: ustawa o administracji rządowej w województwie określa właściwe organy i ich obszar kompetencji w zakresie wykorzystywania władzy wykonawczej przez organy administracji rządowej w związku z podziałem terytorialnym państwa. Z kolei ustawa egzekucyjna reguluje kwestie proceduralne tyczące biegu postępowania egzekucyjnego. W świetle zawartych tam regulacji przyjąć trzeba, że ustawodawca przyznaje wojewodzie swoją rolę w tej procedurze ustanawiając go organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym (art. 20 § 1 pkt 1 ustawy egzekucyjnej). Jeśliby przyjąć, że pomiędzy w/w. przepisami nie zachodzi stosunek wykluczania, to z pewnością- z uwagi na różną materię regulacji i cel tych aktów normatywnych - art. 23 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi lex specialis w stosunku do art, 11 ust. 2 cyt. ustawy o administracji rządowej w województwie. Warto dostrzec, że art. 23 ust. 1 ustawy egzekucyjnej posługuje się pojęciem "nadzór nad egzekucją administracyjną", podczas gdy art. 11 ust. 2 ustawy o administracji rządowej w województwie stanowi o sprawowaniu przez ministra właściwego do spraw administracji publicznej "nadzoru nad działalnością wojewody na podstawie kryterium zgodności jego działania z prawem, a także pod względem rzetelności i gospodarności oraz dokonuje okresowej oceny pracy wojewody". Nie można więc przyjąć, że w obydwu przepisach chodzi o ten sam nadzór. Idąc tokiem rozumowania skarżącego, wojewoda działając jako organ egzekucyjny podlegałby również nadzorowi ze strony Prezesa Rady Ministrów na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o administracji rządowej w województwie z punktu widzenia kryterium zgodności jego działania z polityką rządu, co byłoby absurdem. 10 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 W konsekwencji należy przyjąć, że właściwość organu odwoławczego (Ministra Gospodarki) w stosunku do Wojewody ... należy ustalić na podstawie art. 23 § 1 w zw. z art. 23 § 4 pkt 1 ustawy egzekucyjnej w powiązaniu z treścią art. 17 pkt 2 k.p.a. (vide R, Hauser, Z. Leoński: Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Warszawa 2004r., s. 87; T. Jędrzejewski, P. Rączka: Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Gdańsk 2000, s. 68; P, Przybysz: Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Warszawa 2006, s. 109). Zwrócić też należy uwagę, że u podstaw prowadzonej przez Wojewodę ... egzekucji administracyjnej legły przepisy ustawy z dnia 10.IV.1997r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2006r., Nr 89, poz, 625 ze zm.), a w szczególności art. 8 ust 2, który dot. polityki energetycznej państwa oraz działalności przedsiębiorstw energetycznych. Z kolei sprawy energetyki, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 4.IX.1997r. o działach administracji rządowej (Dz.U. z 2007r., Nr 65, poz. 437 ze zm.) znajdują się w dziale "gospodarka", kierowanym przez Ministra Gospodarki. Wreszcie użycie w przepisie art. 25 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji liczby mnogiej ("właściwi ministrowie") wskazuje na potrzebę poszukiwania organu właściwego z uwzględnieniem przepisów prawa materialnego określających konkretną sprawę. Przyjmując tezę skarżącego należałoby uznać, że każda sprawa wynikła na gruncie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dotycząca obowiązków o charakterze niepieniężnym, podlegałyby właściwości jednego ministra, tj. ministra ds. administracji publicznej z uwagi na jego powiązanie z wojewodą jako organem administracji rządowej na gruncie ustawy o administracji rządowej w województwie. Jest to oczywiście sprzeczne z art. 23 tejże ustawy, jak również z art. 17 k.p.a., a zatem zarzut braku właściwości Ministra Gospodarki w toczącym się postępowaniu zażaleniowym jest całkowicie pozbawiony podstaw, VII. Z kolei w kwestii zgłoszonych zarzutów skargi (od p-ktu 2 do 9 ) wskazać trzeba, że ich istota scharakteryzowana została w motywach skargi pod zbiorczym hasłem "niedopuszczalność egzekucji administracyjnej". Kwintesencją zarzutu jest nieistnienie obowiązku objętego wystawionym przez Prezesa URE tytułem wykonawczym. Tak więc przedmiotem oceny Sądu - zdaniem skarżącego - winno być zarówno postanowienie tegoż Prezesa z dnia ...X.2001 r., jak też formułowane zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W konsekwencji skarżący stwierdził, że "Minister Gospodarki nie przedstawił przekonywujących argumentów przemawiających za dopuszczalnością wystawienia w 11 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 tej sprawie tytułu wykonawczego (...) i żądaniem prowadzenia egzekucji świadczenia cywilnoprawnego, wynikającego z umowy ukształtowanej postanowieniem wydanym w trybie art. 8 ust. 2 Prawa Energetycznego...". Odnosząc się do tych twierdzeń trzeba wskazać, iż kwestia zarzutów - bo do tego sprawdza się istota argumentacji podniesionej w skardze - została ostatecznie oceniona w postanowieniu Prezesa URE z dnia ...VIII.2007r. Czy jest ono właściwe, tj. czy jest ono zgodne z prawem, zostanie ocenione w sprawie VISA/Wa 1841/07 przez WSA w Warszawie. Tak więc skarżący nie został pozbawiony możliwości podniesienia tych argumentów, które zawarł w niniejszej sprawie; ich rozstrzyganie na obecnym etapie postępowania byłoby przedwczesne. VIII. Przechodząc do dalszych kwestii objętych skargą trzeba stwierdzić, iż najistotniejszym przepisem, mającym decydujące znaczenie w ocenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, jest art. 33 § 4 ustawy egzekucyjnej, w którym przyjęto, że organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Z kolei art. 59 § 1 pkt 2 stanowi, że postępowanie egzekucyjne umarza się między innymi wówczas, kiedy obowiązek wygasł z innego powodu. Przepisy te legły u podstaw wydanych w sprawie rozstrzygnięć, motywy jakie legły u podstaw zostały szczegółowo zaprezentowane w uzasadnieniach postanowień. Odnosząc się do zarzutu opisanego w p-kcie 10 skargi domniemywać należy , iż skarżący obrazę art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. "poprzez niepowołanie żadnego przepisu prawa materialnego w podstawie prawnej, błędne rozstrzygnięcie i wadliwe uzasadnienie prawne oraz faktyczne postanowienia, a także nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów zgłoszonych w tej sprawie przez skarżącego" odnosi do zaskarżonych postanowień Wojewody ... i Ministra Gospodarki. W motywach wskazano, że pismem z dnia 2.III.2006r. skarżący wniósł zarzuty przeciwegzekucyjne powołując się na szereg podstaw z art. 33 ustawy egzekucyjnej, z których tylko część została oceniona, albowiem Prezes URE bezpodstawnie uznał, że "skoro odpadła w niniejszej sprawie podstawa egzekucji, to w konsekwencji bezprzedmiotowe są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów wymienionych przez skarżącego w pkt 1 - 10 wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy". Niezajęcie przez Prezesa URE stanowiska w przedmiocie wszystkich zarzutów –zdaniem skarżącego - obliguje organ egzekucyjny do samodzielnego rozpatrzenia 12 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 "wszystkich zgłoszonych zarzutów" (k. 34 skargi). Z tym poglądem trudno się zgodzić, albowiem to nie Minister Gospodarki oceniać winien zarzuty lecz Prezes URE. Skarżący zaś może kwestię tę wyeksponować w postępowaniu przed WSA w Warszawie w sprawie VI SA/Wa 1841/07. Zarzut sformułowany w punkcie 10 skargi jest również o tyle niezrozumiały, źe skarżący nie wskazuje - nawet w motywach - jaki przepis prawa materialnego w podstawie prawnej należało powołać, a także na czym polega wadliwość uzasadnienia. Uwagi poczynione wyżej odnoszą się także bezpośrednio do treści zarzutu poczynionego w punkcie 13 skargi. Powtórzyć należy, że zagadnienie prawidłowości oceny wszystkich podniesionych zarzutów i powiązanych z tym rozstrzygnięć Prezesa URE jest przedmiotem postępowania w sprawie VI SA/Wa 1841/07. IX. Analizując z kolei treść zarzutu punktu 12 skargi wskazać trzeba, iż w kwestii interpretacji art. 8 Prawa energetycznego w przedmiocie określenia obowiązku administracyjno-prawnego, który - zdaniem skarżącego - nie mógł zostać w ogóle nałożony (a zatem nie mógł też wygasnąć) wypada uznać, iż właściwym miejscem na podniesienie tego typu kwestii jest etap zgłaszania zarzutów - vide treść art. 33 pkt 1 ustawy' o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z tym przepisem podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być - między innymi - nieistnienie obowiązku. Kwestia ta - jak należy sądzić - jest podstawowym zarzutem skargi w sprawie VI SA/Wa 1841/07 i w tym postępowaniu zostanie przez Sąd oceniona. Przesądzanie tej kwestii w niniejszej sprawie byłoby przedwczesne. Sformułowany w punkcie 12 skargi zarzut obrazy art. 6 - 12 k.p.a. jest również o tyle bezzasadny, że cytowane fragmenty stanowiska Ministra Gospodarki nie mogą w żaden sposób zaruszać zasad: informowania strony (art. 9 k.p.a.), czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 k.p.a.), szybkości postępowania (art. 11 k.p.a.) przy czym zasady te, charakteryzujące się brakiem związku z zarzutem, wymieniono jedynie przykładowo. W kwestii zarzutu z punktu 11 skargi należy pokreślić, iż skarżący nie wskazał jaki organ dokonał błędnej wykładni art. 8 ust. 2 Prawa energetycznego oraz jaki to ma związek z kontrolą prawidłowości rozstrzygnięć podjętych w niniejszej sprawie. Innymi słowy: brak jest konstatacji w jakiej części - gdyby uznać tez zarzut za zasadny - winny zostać zmodyfikowane rozstrzygnięcia kontrolowane przez Sąd. XI. W kwestii przeprowadzenia dowodu z dokumentów, tj.: 13 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 a) pisma Prezesa URE z dnia ...IV.2008r. nr ... skierowanego do WSA w Warszawie w sprawie VI SA/Wa 1841/07 (zał. Nr 3 do pisma uczestnika z dnia 10.VI.2008r.) na okoliczność przyznania przez Prezesa URE, iż obowiązek wynikający z postanowienia Prezesa URE z dnia ...X.2001 r. został wykonany przez skarżącego; b) pisma Prezesa URE z dnia ...lX.2008r. nr ... skierowanego do WSA w Warszawie w sprawie VI SA/Wa 1841/07 na okoliczność, stanowiska wierzyciela w przedmiocie wygaśnięcia egzekwowanego obowiązku i braku jego wymagalności w dniu wszczęcia postępowania egzekucyjnego; c) załączników do pisma strony skarżącej z dnia 24.XI.2009r. (k. 406-450 akt sądowych) na okoliczność, że już w dniu wszczęcia postępowania egzekucyjnego istniały przesłanki umorzenia tegoż postępowania (albowiem dotyczyło obowiązku, który nie istniał, bo został wykonany na długo przed zaistnieniem tytułu wykonawczego) - motywacja ta odnosi się do zał. Nr 1 - 3, a także (w zakresie załączników 4 - 8) na okoliczność, że zaskarżone postanowienie Ministra Gospodarki, podobnie jak poprzedzające je postanowienie Wojewody ..., jest wadliwe z tego powodu, iż wskazuje oczywiście niewłaściwą podstawą umorzenia postępowania egzekucyjnego, wskazać należy, iż ich ocena winna nastąpić w przeważającej części - w sprawie VI SA/Wa 1841/07. Pisma opisane w punktach a) i b) zostały zresztą do tej sprawy załączone, zaś na taką potrzebę - w zakresie zał. Nr 1 - 3 do pisma wskazanego w punkcie c) - wskazuje treść tezy dowodowej wyżej przytoczonej. W kwestii znaczenia pozostałych załączników wskazać trzeba, iż ten oznaczony w punkcie c) numerem 4 stanowi nieprawomocny wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia ...X.2009r,, sygn. ...; jego treść może ulec zmianie -także w zakresie uzasadnienia - gdyż został zaskarżony przez H.. Z kolei załączniki nr 6 i 7 to postanowienia Prezesa URE z dnia ...XI.2002r. oraz z dnia ...XII.2004r., którymi odmówiono wystawienia tytułu wykonawczego z wniosku H. w stosunku do skarżącego; odmowa skierowania go do egzekucji administracyjnej została podjęta w określonej tam sytuacji faktycznej i obowiązującym w tym okresie stanie prawnym. Kiedy uległ on zmianie - o czym mowa w zaskarżonych aktach administracyjnych - stanowisko Prezesa URE uległo zmianie. 14 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 Istotniejsze znaczenie mają załączniki nr 5 i 8 będące wyrokami Sądu Najwyższego z dnia 4.IX.2008r., sygn. III SN 1/08 oraz z dnia 10.V.2007 r.,, sygn. III SK 18/06. Rodzi się pytanie, czy judykaty te - zwłaszcza pierwsze z orzeczeń uchylające postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 29.XII.2005r., sygn. VI Acz 1859/05 oraz poprzedzające je postanowienie Sądu Okręgowego w W. - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 29.IV.2005r., sygn, XVII Amz 5/05 -mają tak istotne znaczenie, że powodują konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia Ministra Gospodarki, albowiem w sprawie pojawia się przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. co może rodzić potencjalną możliwość zastosowania treści art. 145 § 1 pkt 1a) p.p.s.a. Zdaniem Sądu nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że pomiędzy zaskarżonym postanowieniem a uchylonym przez Sąd Najwyższy postanowieniem Sądu " Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29.XII.2005r.- istnieje taka relacja, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na kanwie ww. postanowienia Sądu Apelacyjnego. Komentatorzy (M.Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 865) wskazują, że pomiędzy decyzją organu administracyjnego a inną decyzją lub orzeczeniem musi istnieć związek przyczynowy, na który wskazuje użyty w art. 145 § 2 pkt 8 k.p.a. zwrot "w oparciu". Tak więc warunkiem weryfikacji postanowienia wskutek wznowienia postępowania w ramach tego przepisu jest ustalenie bezpośredniego związku przyczynowego pomiędzy treścią decyzji innego organu lub orzeczenia sądu a rozstrzygnięciem zapadłym w późniejszym postanowieniu, czyli stwierdzenia, że wcześniejsze orzeczenie innego organu lub sądu stanowiło konieczną przesłankę wydania decyzji pochodnej. W uzasadnieniu uchwały z dnia 9.XI.1998r., OPK 4/98 (ONSA 1999, nr 1, poz. 19) NSA stwierdził, że przepis ten wymienia jako przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego przypadek, w którym zachodzi potrzeba rozpatrzenia wpływu zmiany czy też uchylenia decyzji administracyjnej lub orzeczenia sądowego na bezpośrednio zależną od nich decyzję administracyjną. Chodzi więc tu o rozstrzygnięcie jakieś sprawy lub pojedynczej kwestii zawartej w decyzji administracyjnej lub w orzeczeniu sądowym wydanych w odrębnej i samodzielnej sprawie, stanowiące istotny fakt prawotwórczy w następnej, już innej sprawie administracyjnej w sytuacji, w której albo w ogóle nie mogłaby być wydana decyzją administracyjną określonej treści bez stanu prawnego lub faktycznego ukształtowanego lub stwierdzonego wcześniejszym rozstrzygnięciem administracyjnym czy też sądowym innej – odrębnej sprawy. 15 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 Taki zaś związek nie występuje w niniejszej sprawie, albowiem postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19.XII.2005r. oddalające zażalenia stron nie stanowiło bezpośredniej podstawy do wydania przez Ministra Gospodarki zaskarżonego postanowienia. Powołanie się przez Ministra Gospodarki w odpowiedzi na skargę na pogląd wyrażony w uzasadnieniu tegoż postanowienia nie powoduje możliwości skorzystania z przesłanki art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., albowiem nie o taki związek chodziło ustawodawcy. Wyraźnie wskazać należy, że powołanie się przez organ administracyjny na pogląd prawny zawarty w uzasadnieniu zmienionego lub uchylonego aktu nie uzasadnia wznowienia postępowania administracyjnego. Jest oczywiste, że poza danym postępowaniem, organy administracyjne ani sądy nie są związane tokiem rozumowania sądu zawartym w uzasadnieniu jego rozstrzygnięcia. Warto też podkreślić, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13.lll.2008r., sygn. III CSK 284/07, Lex 380931 zwrócił uwagę, że przewidziane w art. 365 k.p.c. związanie innych sądów prawomocnym orzeczeniem dotyczy tylko samej treści sentencji orzeczenia, a nie poglądów prawnych wyrażonych w jego uzasadnieniu. W konsekwencji nie można podzielić tezy skarżącego zawartej w piśmie procesowym z dnia 24.XI.2009r., że z uwagi na treść powołanego wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4.IX.2008r. rozstrzygnięcia Ministra Gospodarki (także postanowienie Wojewody ...) są wadliwe z tego powodu, że wskazują oczywiście niewłaściwą podstawę umorzenia postępowania egzekucyjnego. W kontekście treści wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10.V.2007r., sygn. III SK 18/06 (zał. 8) wskazać należy, iż zarówno jego treść ani też jego uzasadnienie nie stanowi podstawę aby łączyć go bezpośrednio ze sprawowaną przez Sąd oceną legalności zaskarżonego aktu administracyjnego (tudzież postanowienia Wojewody ...). Reasumując, wskazane wyżej judykaty Sądu Najwyższego nie stanowią przesłanki podstaw do zastosowania treści art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a,, a w konsekwencji nie ma podstaw do skorzystania przez Sąd z treści art. 145 § 1 pkt 1 b) p.p.s.a. XII. Z kolei w kwestii złożonego w toku postępowania sądowego wniosku o zmianę stanowiska w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym H.S.A. wskazać należy, że zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. 16 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 Poprzez zmianę okoliczności sprawy, należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, jakie Sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, str. 382). W ocenie Sądu, stan faktyczny niniejszej sprawy, nie wskazywał na zmianę okoliczności faktycznych, czy też prawnych, która uzasadniałaby wnioskowaną przez stronę zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25.VI.2008r. w przedmiocie dopuszczenia H. S.A. do udziału w charakterze uczestnika postępowania. Wyjaśnić należy, że powołany przez stronę skarżąca fakt wydania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1841/07 rozstrzygnięcia odmawiającego H.dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika, nie przesądza o zmianie okoliczności w niniejszej sprawie, a tym samym nie stanowi podstawy do zmiany - w trybie art. 165 p.p.s.a. - postanowienia z dnia ...VI.2008r. Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie Sąd nie jest związany ww. (nieprawomocnym) rozstrzygnięciem. Ocena statusu H. SA, wyrażona w orzeczeniu wydanym w sprawie o sygn. VI SA/Wa 1841/07 pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Fakt, iż oceny te są odmienne nie przesądza o wadliwości postanowienia z dnia ...VI.2008r. Ponadto, mając na uwadze treść art. 165 p.p.s.a. Sąd zauważa, iż sugerowana przez stronę skarżącą zmiana postanowienia Sądu z dnia 25.VI.2008r., a w konsekwencji odmowa dopuszczenia H. S.A. do udziału w sprawie, jest nieuzasadniona. XIII. Odnosząc się do wniosku o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, prowadzonego w sprawie o sygn. VI SA/Wa 1841/07, Sąd zauważa, iż byłoby to bezcelowe. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunatem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie 17 Sygn. akt V SA/Wa 1463/08 rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punku widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (zob. T. Woś, H, Knysiak-Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2005, str. 400). Z przytoczonego wyżej uregulowania wynika, iż zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, dopuszczalne jest jedynie w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, jak to już wyżej podkreślono, treść postanowienia wydanego w sprawie o ww. sygnaturze, nie ma żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wobec powyższego, zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia kwestii dopuszczenia do udziału H. S.A. w sprawie VI SA/Wa 1841/07, byłoby bezcelowe, XIV. Wskazując na treść norm przytoczonych w p-kcie III wstępnej części uzasadnienia wskazać należy, że stosując je Wojewoda ... i Minister Gospodarki nie naruszyli prawa, albowiem w toku postępowania egzekucyjnego złożono zarzuty, które w stosownym trybie zostały ocenione przez Prezesa URE (prawidłowość tego etapu zostanie oceniona w sprawie VI SA/Wa 1841/07 przez WSA w Warszawie), a złożony na tej podstawie wniosek z dnia 12.X.2006r. (u podstaw którego legło twierdzenie o wygaśnięciu obowiązku o charakterze niepieniężnym, określonym w postanowieniu Prezesa URE z dnia ....X.2001 r. i wystawionym przez ten organ tytule wykonawczym z dnia ...ll.2006r.) musiało skutkować umorzeniem postępowania egzekucyjnego wobec skarżącego. Znalazło to wyraz w prawidłowych rozstrzygnięciach Wojewody ... i Ministra Gospodarki, które Sąd aprobuje. XV. W podnoszonej przez stronę skarżącą kwestii potencjalnej możliwości uwzględnienia skargi w sprawie VI SA/Wa 1841/07 i negatywnego wpływu tego faktu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie wskazać należy, iż wówczas strona może skorzystać z instytucji wznowienia postępowania (arg. ex art. 145 §1 pkt 8 w zw. z art. 126 k.p.a.). XVI. Mając na uwadze powyższe - należało stosownie do treści art. 151 p.p.s.a. - orzec jak w sentencji wyroku. 18