V SA/Wa 1469/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością; postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia; Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], Minister Finansów umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie zażalenia J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2011 r. zgodnie z właściwością Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w B. Z postanowieniem tym nie zgodził się skarżący – J. S. i w ustawowym terminie zaskarżył je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Poza zarzutami odnoszącymi się do zaskarżonego postanowienia skarżący wniósł o wstrzymanie jego wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymaniu podlegają jednak wyłącznie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako odpowiedni - T. Woś, w: T. Woś (red.): Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 217. Jeżeli zatem na stronie nie ciążą żadne obowiązki podlegające wykonaniu w trybie przymusowym, to nie ma zagrożenia wyrządzenia szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2004 r. sygn. akt FZ 132/2004, niepubl.). Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy należy wskazać, iż postanowienie wydane w przedmiocie przekazania wniosku organowi właściwemu ma charakter procesowy, nie nakłada na stronę żadnych obowiązków i w związku z tym nie może prowadzić do wyrządzenia jakichkolwiek szkód. Postanowienie takie rozstrzyga jedynie kwestię czy organ, do którego wniesiono podanie (wniosek) posiada zdolność - jest właściwy - do rozstrzygnięcia sprawy, którą ono zainicjowało. Wydając postanowienie w tym przedmiocie organ nie rozstrzyga, czy postępowanie winno zostać wszczęte, czy też nie. Stwierdza jedynie, iż do rozpatrzenia podania właściwy jest inny organ i celem nadania mu dalszego biegu postanawia mu go przekazać. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.